The Truman Show (1998)

hij s okee

Persoonlijk ben ik niet zo'n Jim Carrey-fan, maar deze film was écht heel goed en gelukkig Carrey eens in een andere rol, dus niet zo overdreven/geforceerd grappig proberen te doen.

Het verhaal is zeer goed (weer eens totaal wat anders) een natuurlijk goed acteerwerk, niet alleen van Jim Carrey.

De film boeit vanaf het begin tot het einde, dus enkel lof hiervoor.

Leuke originele film met de sympathieke Jim Carrey. Alles zit goed in elkaar en zijn zoektocht naar de waarheid is vermakelijk. Het meeste is hierboven allemaal al gezegd.Zijn leven is 1 grote leugen maar wel een perfecte. Een wereld waarbinnen alles vredig en veilig is onder het toeziend oog van de wereld en vooral de bedenker van de show. Big brother 2030? Een dikke 8

Stompzinnig verhaal. Zal wel bedoeld zijn als satire om die belachelijke soaps. Maar ik kon de lol er absoluut niet van inzien. Waar de hoge waarderingen hier op gebaseerd zijn is mij een raadsel.

Leuke film! Natuurlijk wel erg ongeloofwaardig maar het is een ogineel verhaal en hij kijkt lekker weg.

Moeilijk te beoordelen, "The Truman Show". Het concept is zeker origineel, maar verre van realistisch of geloofwaardig. De hunker naar geloofwaardigheid moet je wel even aan de kant zetten om hiervan te kunnen genieten. Helaas is het als komedie soms te flauw, net niet grappig genoeg. Wat blijft over? Een goede Carrey (minder irritant dan gewoonlijk), vreemde aankleding (een 60's-achtige, haast kitscherige suburbia) en een duidelijke middelvinger naar Big Brother en dergelijke toestanden. Naar het einde toe neigt dit meer naar drama, en dat maakt iets goed.

Ben een enorme Carrey fanaat. Ik heb dol gelegen om 'Ace Ventura', 'Dumb & Dumber' en 'Bruce Almighty', om maar een paar voorbeelden te maken. Ben daarom deze film gaan huren, zonder te weten wat voor film het zou zijn. Het hoesje beschreef het als een komedie, maar ik vind het dat niet echt. Carrey speelt in deze film echt een geweldige serieuze rol. Niet te veel gekke bekken, niet te veel grappen, maar wel Carrey. Een prachtig, simpel uit te leggen verhaal, en fantastische acteurs. Zeker de beste Carrey die ik ooit heb gezien, tot nu toe. 4,5*

Stevige basis voor een bijzonder en prikkelend filmpje, maar de vorm en het jasje waarin het gegoten is, staat dat teveel in de weg. Op zich niet onaardig, dat idyllische prentensfeertje van de zestiger jaren, maar de interactie is er ook naar. De grap met de vallende lamp en hoe dat wordt rechtgebreid, best leuk, maar als dan de reclame aan bod komt, had dat wel een beetje subtieler gemogen.

Carrey is nog wel te pruimen zolang hij z'n gekke bekken achterwege houdt. Iets dat niet altijd helemaal lukt. De trouwe volgens van de show leveren bitter weinig op en de inmenging van buitenaf wordt soms een wel erg malle bedoening. Verder blijft het aan de brave, gerieflijke kant. Dat is dan ook de koers van het verdere verloop. Geen vervelende film, maar de stekels zijn gladgestreken.

Met 5 sterren geven wil ik zuinig blijven.

Maar deze show heeft zoveel indruk gemaakt, dat ik zelfs meteen een plaatsje in de top10 heb vrijgemaakt.

Hoe krijg je t bedacht, wat een subliem verhaal.

En geniaal, juist door het wat dwaze overkomen van Truman wint het hele verhaal juist enorm aan geloofwaardigheid.

Heerlijk! wat een kijkgenot dit.

Heerlijke film. Misschien voor mij wel een van de meest originele filmverhalen.(niet beste). Wat speelt Carrey goed en wat is de film vermakelijk. Zeker geen komedie maar meer een drama wat mij betreft.

Fantastisch plot.

Het is ook puur drama. Een paar komische elementen maar daar blijft het bij.

Truman Sleeps vindt ik overigens een van de mooiste pianostukken die ik ooit gehoord heb.

De mooiste dingen worden ondergewaardeerd.

Originele film, maar ik vond het einde een beetje jammer en abrupt.

Een film die qua thema redelijk zijn tijd vooruit was, en net uitkwam voordat reality als genre de wereld overspoelde .
In het begin riep het wel vooral vragen op. Als iedereen om hem heen acteur is, maar hij woont er al wel zijn hele leven, zijn die mensen en (bijvoorbeeld) zijn vrouw, dan niet gewoon echt intussen? En waarom is hij alleen degene die centraal staat? Hoe is hij er terecht gekomen?
Het is een heel leuk uitgangspunt, maar ik was wel bang dat ik me heel de film zou blijven storen aan die onduidelijkheden. Gelukkig wordt het gaandeweg allemaal wel duidelijk en kwam ik een stuk beter in de film.

Vooral de momenten waarop je ziet dat het een tv-show is zijn erg interessant om te zien. Daar is gelukkig dan ook best veel mee gedaan. De terugblikken over intruders die de ecosphere binnen gekomen zijn erg leuk bijvoorbeeld, en Trumans kleine ontdekkingen en langzame realisatie. Mooie tweedeling ook tussen het hele realistische reilen en zeilen achter de schermen en Truman's bordkartonnen leven en dito decor in het stadje zelf.

Ik zeg dit niet vaak, maar ik had de film iets langer willen zien. Vooral het einde daar hadden nog wat mogelijkheden gezeten. Aan de ene kant snap ik dat het echt eindigt bij Trumans vertrekken uit de tv-show, maar een aantal minuten erbuiten en de hereniging met Sylvia had ik toch eigenlijk ook wel willen zien.

Er zijn zo her en der vast nog wel meer dingen op te merken die wellicht beter of uitgebreider hadden gekund, maar door het originele uitgangspunt een zeer interessante en boeiende film, die toch wel een nipte 4,5* van me krijgt.

Leuke komedie met een heel origineel gegeven die heerlijk wegkijkt. Jim Carrey kan dit natuurlijk als geen ander en veel scenes zijn memorabel te noemen. Het is natuurlijk een beetje onrealistisch en niet alle grappen werken even goed, maar deze film is heel leuk om te zien.

Origineel verhaal met een paar leuke momentjes.

Leuke prent, met een goede Jim Carrey.

Eigenlijk is deze film nu een beetje achterhaald, want wat je hier te zijn krijgt, krijgen we nu dagelijks op ons scherm, de vele reality shows zijn gewoon hetzelfde van wat er in deze film wordt getoond.

Maar het blijft leuk en dramatisch tegelijk.

de keuzefilm van RTL8 op 16-6-2014, 20:30-22:30 is "Costa!"

leuke film

Nog steeds een van de allerleukste films die ik ooit gezien heb. Een mooi en vooruitziend verhaal en vooral erg meeslepend. Hoeveel ik met Truman meeleef. Jim Carrey is dan ook goed en erg sympathiek, en de erg goede score helpt ook veel. Een schoolvoorbeeld van goede ondersteunende muziek.

Ed Harris geeft de rol van de grote regisseur zoveel diepte mee in relatief weinig scènes. Christof is grappig pretentieus soms, en komt over als een wat eng doorgeslagen bevlogen artiest, maar ook als iemand die oprecht om Truman en misschien ook wel zijn gecreëerde "ideale wereld" gelooft.

Die wereld wordt wel heel overtuigend gebracht met dat wat enge net wat te "mooie" uiterlijk. En fascinerend en soms ook grappig om de totale controle van deze wereld te zien. De film schakelt heel makkelijk van dramatisch, naar grappig, naar spannend, enzovoort. En het is gewoon leuk om Truman geleidelijk aan achter de waarheid te zien komen. Dat had van mij nog wat langzamer mogen gebeuren eigenlijk. Nu is de speelduur van de film wel erg aan de korte kant, terwijl zo'n film mij juist makkelijk twee op het puntje van mijn stoel had kunnen houden als het niveau vastgehouden zou worden.

Het einde is uiteraard het meest spannend en meeslepend. Vooral de eerste keer de film zien is mooi, als je niet weet hoe het af gaat lopen allemaal (ik denk dat de film sowieso op zijn best is als je van tevoren helemaal niets weet). De directe confrontatie tussen Truman en Christof is erg krachtig. En het is absoluut de goede keuze om Truman alleen nog maar door die deur te zien stappen en geen hereniging met Sylvia te zien. Echt een juichmomentje dit ook. In veel films is het alleen maar cheesy om gespannen meekijkende mensen te zien, voor deze film is het perfect. En nog aanstekelijk ook. En de kerst op de taart om te eindigen met de kijkers die daarna naar wat anders zappen. 4.5*.

Ik heb de film nog eens herbekeken (voor de tigste keer).

Het blijft een enorm goed concept waarrond alles draait en de film kan dan ook bijna niet kapot met zo'n thema. Ethisch natuurlijk totaal niet verantwoord en er zitten rare zaken in de film (Gaan die gespeelde acteurs dan nooit naar huis?), maar hij blijft wel goed ondanks dat hij toch ook al meer dan 15 jaar oud is.

Minpuntjes zijn de acteurs wat mij betreft. Carrey zit voor mij geregeld op het randje qua irritatie met zijn vreemd gedoe. De rest van de acteurs waren vrij vlak (hoewel dat ook gewoon kan zijn omwille van het concept dat ze acteurs moeten spelen.)

Ik had wel eens van The Truman Show gehoord, maar was er nog nooit aan toegekomen. Door de openingsscène werd ik erg geprikkeld en ik heb vervolgens de hele film bekeken. Het eerste wat opvallend is, is de aparte vorm van het narratief. Hierdoor is er sprake van 3 verschillende lagen in de film, Truman in die gemaakte wereld, de kijker van de show en wij als kijker. Iedereen ervaart het op zijn eigen manier. De vraag die direct opkomt is of Truman het mysterie zal ontdekken en uit zijn eigen leven kan ontsnappen.

Je rekent er op van wel en dat gebeurt dan ook. Ik had wel verwacht dat het iets geleidelijker zou gaan. Dat had ook best gekund, want een speelduur van 2 uur was niet gek geweest. Het einde vind ik het beste stuk van de film. Christof die op het einde probeert zijn hele opgezette wereld te redden en daarin heel ver lijkt te willen gaan. Uiteindelijk is Truman zijn wil sterker, maar dit wordt niet clichématig neergezet. Het weglopen uit de wereld en daarmee een redelijk abrupt einde vond ik erg goed.

Louter positiviteit voorlopig, maar er is wel een negatief puntje. Of beter gezegd punt. Dat is de hoofdrolspeler Carrey. Ik heb het gewoon niet zo op hem met dat overdreven gedoe. Ook in de Truman Show komt dit naar mijn mening iets te vaak naar voren en dat vond ik erg jammer. Al met al wel een aanrader om te kijken, want de hele film blijft ook met Carrey gewoon overeind. 4*

Aardige film, licht komisch en licht drama. Hoewel het op het dramatische vlak veel beter was geweest als er een echte acteur de hoofdrol had gespeeld, en niet Jim Carrey die het toch niet kan laten overdreven mimiek en motoriek te vertonen. Zonder Carrey een goede kans op 4, nu niet meer dan 2,5.

The Truman Show

Deze klassieker had ik nog nooit in zijn geheel achter elkaar aanschouwd. De film is al weer 17 jaar. Dat ik hem dan nog niet gezien heb is misschien wel een kleine schande. Toch had ik een bezichtiging misschien moeten uitstellen, want ik was helemaal niet zo gecharmeerd van The Truman Show.

Met het verhaal an sich is niets mis. Op zich een heel leuk gegeven om iemand zijn leven lang in een tv-show te laten spelen zonder dat die dat weet. Het begin gaat echter al de fout in door die lamp naar beneden te laten vallen. De daarop volgende ridicule verklaring slaat nergens op. Een begin dat overgeslagen had mogen worden. Vervolgens is de plotontwikkeling ook wat mager. Truman gaat een oninteressante metamorfose door die maar wat traag gaat. Vervolgens zijn irritante opzettelijke reclame spotjes en overdreven scènes ook geen aanwinst op het verhaal, om over de shots van de kijkers van de show maar niet te spreken, verschrikkelijk vond ik die. Het heeft allemaal wat weg van een klucht, waar ik vind dat een sterk drama beter op zijn plek zou zijn geweest. Het einde is misschien wel aardig, maar behoorlijk voorspelbaar. Volledig gericht op het sentiment van de kijker.

Carrey speelt met vlagen goed. Toch zie je dat de acteerlijn van Dumb and Dumber, Liar Liar en Fun With Dick and Jane hier al in zijn doordrongen is. Vooral de groet naar zijn buren is een staaltje acteergruwel die de latere loopbaan van Carrey zal accentueren. Op de dramatische stukken doet hij het in mijn optiek beter. Ik denk dat Carrey echter niet de juiste persoon is voor deze rol.

Laura Linney speelt geen haar beter. Misschien moet je geen rol in een rol spelen (laat dat soort aspecten maar aan Nolan over). Ik weet dat haar gehele spel fake moet zijn, maar zelfs voor een actrice die een actrice speelt zou ik haar na één seizoen Truman Show ontslagen hebben.

Visueel is het allemaal zeer mager. De doorsnee American Dreem setting heb je na verloop van tijd ook wel gezien. De kleine uitspattingen buiten het dorp zijn wel geinig, zij het dat die een ridicule invulling krijgen qua verhaal. De scènes op de boot waren in mijn ogen het best. Even wat anders dan dat dorp en iets van (zij het kunstmatige) natuur.

Daarnaast is de almaar door jengelende muziek Burkhard von Dallwitz ook iets dat gaat irriteren. De 'live' muziek die een zekere melancholie en sentiment moet aanbrengen scoort niet.

The Truman Show had in potentie een leuk verhaal. Carrey speelt met vlagen goed, maar voor de rest is het mager. De rest van de cast zet ook niets memorabel neer. Qua audio en visualiteit springt de film ook niet uit. Een film met veel potentie dus, maar een zwakke uitwerking. Ik ben teleurgesteld door deze klassieker.

2.5*

Film dateert van 1998. Zou het toeval zijn dat Big Brother in 1999 van start ging? Heb nog nooit de relatie ergens gelegd zien worden. Ed Harris als God hier; zo moet je ook John de Mol zien... Potje braken? But of course. Het is een milestone film. Alles draait om kijkcijfers en het manipuleren van wat kijkers zouden moeten voelen, eigenlijk zoals in elke TV of Hollywood productie. Het virtuele dat het echte leven overstijgt. Harris: "We accept the world as it is presented".... "Seahaven is the world as it should have been". Dat Carrey ook tragischer rollen kan spelen met dat lolbroekenuiterlijk van hem, had ie bijv. al bewezen met The Cable Guy. Laura Linney is ook geweldig (als vanouds).

Och... zelfs op TV afgelopen week kon ik mijzelf niet weerhouden om deze op te zetten. Wat een film. Wat een muziek. Wat een acteur. Nu weet ik dat een sequel slecht uitpakt bij dit soort producties, maar toch ben ik na elke keer het einde te aanschouwen benieuwd hoe het verder gaat na The Truman Show...

The Truman Show

Normaal gesproken ben ik helemaal geen Carrey fan. Vind het maar een irritant mannetje. Echter, bij deze film vond ik hem wel leuk acteren. Begin ik dan toch een Carrey fan te worden? Nee, denk het niet. De film is in het algemeen gewoon erg sterk en goed en daarbij spelen ook de andere acteurs en actrices een grote rol. Ik vond The Truman Show toch nog erg leuk om naar te kijken en ik heb me erg vermaakt met deze film. Hij geeft je op de bank een bepaald gevoel alsof je zelf ook in zo'n nep stad woont. Alleen vond ik het einde wel erg bagger en afgekapt. Dat had van mij langer gemogen of ze mochten even laten zien wat hij deed nu die in de echte wereld kwam. Laura Linney speelde ook een goed rolletje en zei was tamelijk ook een genot om naar te kijken. Het verhaal was sterk en leuk om te volgen en het concept is erg doordacht. Maar ook heel erg. Overal was er niks op aan te merken dat hij eigenlijk in een koepel zat. Helaas snap ik nu nog steeds niet waarom hij?

3.5*

Geweldige film. Het script zit erg goed in elkaar en de acteurs spelen fantastisch. Er zitten een aantal 'easter eggs' in de film, wat een tweede, derde of vierde kijkbeurt ook interessant maakt. 4 sterren.

[quote]des1 schreef:

Film dateert van 1998. Zou het toeval zijn dat Big Brother in 1999 van start ging? Heb nog nooit de relatie ergens gelegd zien worden.

Haha, ik wel, in 1999 ging The Matrix in premiére, dus nog een concept van een bovenliggend systeem

dat ons in de gaten houdt, cq observeerd/manipuleerd.

Grappig wel dat je het trio zo naar het hedendaags kunt verplaatsen.

Het is alleen maar erger geworden.