Jackie Brown (1997)

Gisteren maar eens de gelegenheid aangegrepen om deze film eens aan een herziening te onderwerpen. Blijft een film met zijn momenten, maar met een te lange aanloop en kutmuziek.

Het zijn vooral de dames Pam Grier en Bridget Fonda die indruk weten te maken in deze bovengemiddelde Tarantino film vol slap gelul. Genoeg wol, al begon het allemaal wat stroef met de ontwikkelingen rondom Samuel L. Jackson in het begin. Een hoop genikker en andere zogenaamde stoere taal, wat niet gelijk bijdraagt aan het verder redelijk geraffineerd in elkaar zittende Jackie Brown.

Oftewel het kan verkeren, in Pulp Fiction was Samuel L. Jackson by far de sterkste schakel van de film, terwijl hij hier laat zien dat hij zonder fijne dialogen spartelt als een vis op het droge. Het spervuur aan dialogen, met af en toe een kwinkslag rondom het telefoon aannemen, was er bij mij teveel aan.

Het wat stroeve begin wordt moeiteloos van tafel geveegd als Pam Grier haar opwachting maakt. Een imponerende, modieus geklede dame waar je naar blijft kijken, zoveel charisma als ze uitstraalt. Echt zo `n vrouw waarbij een vuilniszak nog goed zou staan. Getuige het dragen van een tuinbroek, tussen alle mantelpakjes door.

Meest in het oog springende moment is uiteraard het moment supreme waar de tassenruil plaatsvindt vanuit 3 verschillende perspectieven. De generale repetitie had al wat, maar wordt moeiteloos geëvenaard door de komische ontwikkelingen tussen Bridget Fonda en Robert DeNiro, die hier misschien wel de rol van zijn leven speelt. Komt misschien omdat hij hier als een van de weinigen de kaken lekker op elkaar weet te houden. Ik vond hun eerdere intieme moment, met een rustig aftastende DeNiro en een recht op haar doel afgaande Fonda ook al geslaagd.

Qua muziek is het wat droevig gesteld. Leuk bedacht hoe iedereen in zijn auto naar zijn eigen, totaal verschillende, voor een gangster veel te vredelievende muziek luistert, maar echt mooi om aan te horen is een ander verhaal. Al vond ik de muziek die Jackie Brown afspeelde en op het einde klonk nog wel lekker. Overigens ook een film die afsluit met het enige juiste einde. 3,5*

@maxcomthrilla:

Goed verhaal, lekker kort. Het lijkt mij dat je iemand bent die zichzelf erg graag hoort praten, ik mag dat wel.

Vond juist de muziek weer erg mooi gevonden. De film is wel erg aan de lange kant.

Ook opnieuw bekeken deze week. Heb het begin alleen gemist dus weet zo niet of ik de kritiek op de langdradigheid daarvan deel. Vind hem wel iets minder dan Pulp Fiction of Reservoir Dogs maar nog steeds een goede film. Pam Grier doet het uistekend en is idd een vrouw waar je naar blijft kijken, ook de rest van de cast doet het goed. De uitwisseling is de climax en hier gebeuren toch een aantal onverwachte dingen die ervoor zorgen dat de aandacht volledig bij de film blijft. Het einde vind ik ook geslaagd. 4*

Was hier al een tijdje benieuwd naar.

En Jackie Brown viel me zeker niet tegen maar komt tegelijkertijd niet verder dan vermakelijk. De film zit weer vol met typische Tarantino-elementen maar kan nou niet zeggen dat deze allemaal even goed uit de verf komen.

De dialogen zijn op zich best vermakelijk maar weten nooit memorabel te worden, net als het verhaaltje en de personages. Het acteerwerk is dan wel weer goed met vooral Pam Grier en De Niro als uitschieters.

Cinematografie is weer erg verzorgd en precies zoals we van Tarantino gewend zijn maar echt schokkend, vernieuwend of spectaculair wordt het nergens. Muziekkeuze is best aardig maar valt me toch wat tegen.

Krappe 3.5*

Jackie Brown was vorige week op Veronica in het kader van de Tarantino-week ter promotie van Inglorious Basterds samen met Reservoir Dogs en Pulp Fiction en vanavond Kill Bill Vol. 2

Nou had ik me nog niet aan Jackie Brown gewaagd omdat hij gewoon lang niet zo hoog stond aangeschreven als de eerdere Tarantino films uit de 90's en ook lang niet zo vaak op de 'top' lijstjes was te vinden. Doordat hij laatst op TV was mer er toch maar aan gewaagd.

Ik moet zeggen dat ik het ook niet zo vreemd vind dat de film lang niet zo gewaardeerd wordt als andere films in het oeuvre van Tarantino, omdat het de film is die het allerminst trouw blijft aan de stijl van Tarantino.

Het feit dat hij veel minder creatieve vrijheid had voor Jackie Brown omdat het natuurlijk al op een bestaand verhaal was gebasseerd werkt zeker niet in het voordeel van de film en ondanks wat herkenbare elementen halen de teksten, het verhaal en de muziek het lang niet bij RD en PF.

3.0/5.0

Ik heb werkelijk geen flauw idee, Shampoo nooit gezien. Vandaar.

Jackie Brown gescoord met een 3 voor 25 actie. Niet naar de synopsis gekeken, zonder aarzeling op director gekocht.

Tot mijn verbazing vond ik 'm niet 100% 'Tarantino-achtig'. Een regisseur die vaak hetzelfde (hele toffe) recept gebruikt voor zijn films. Dat wil niet zeggen dat ik de film slecht vind, ik had 'm gewoon anders verwacht. Maar ik mis wel een paar dingen.

Zo vond ik de muziekkeuze in JB beduidend minder dan in zijn andere films. Het tempo ligt lager dan we gewend zijn, een heel stuk lager. De film kwam erg langzaam op gang (idd een iets te lange speelduur) en dat vond ik daadwerkelijk storend en erg jammer aangezien ik dat een van Tarantino's sterkste punten vind.

Verder zaten er gelukkig genoeg sterke karakteristieke eigenschappen in. Goddank, de geweldige dialogen! 'Slap gelul' werd het eerder genoemd, een ultieme verwoording als je het mij vraagt. Heel het verhaal wordt door dit slappe gelul aan elkaar geluld. De personage's zijn goed uitgedacht en hebben allemaal hun momenten. Verder maken een paar uitblinkende scene's de film helemaal af. (de "wanna f*ck?"-scene vond ik werkelijk geniaal)

Al met al een hele aardige film die goed in elkaar zit. Helaas dat er een paar cruciale Tarantino eigenschappen ontbreken.

3.5 / 5.0

Ik heb een probleempje!

Ik had deze film opgenomen op vt4 (belgische zender), maar met dank aan deze zender staat het einde niet op mijn recorder (ze staken 4 reclameblokken (van telkens bijna 8 minuten) in de film, waar ik niet echt op gerekend had).

Mijn probleem is dus dat ik een paar minuten van het einde niet gezien heb...
Ik heb gezien tot op het moment waarop die Max aan zijn zwarte collega vraagt waar hij Ordell Robbie kan vinden... moest het niet echt duidelijk zijn, Melanie en Louis zijn al dood, de film is echt bijna gedaan
Zou er iemand mij het einde van de film kunnen vertellen? Stuur maar een bericht ofzo...

Sure:

Max gaat naar het adres en wordt bedreigd door Ordell, die wil weten waar Jackie is. Max lokt Ordell naar het kantoor van hem waar Jackie in het donker zit te wachten. Wanneer Ordell binnen is roept ze opeens dat Ordell een pistool heeft en die wordt ter plekke neergeknald door Michael Keaton die zich samen met zijn partner had verstopt. Kort daarna komt ze langs Max omdat ze van plan is om het land te verlaten en ze wil dat hij meegaat, maar dat doet hij niet. Dan kussen ze en gaat ze er uiteindelijk alleen met de poen van Ordell vandoor.

OK, hartelijk dank PR!

Ik heb de film dan wel niet helemaal gezien, maar ik denk dat ik toch genoeg heb gezien om hem een stem te geven.

Ik ben vol verwachting aan deze film begonnen (ten eerste heeft deze een hoog gemiddelde en ten tweede ben ik wel een fan van Tarantino), maar deze film heeft mijn verwachtingen toch niet helemaal kunnen inlossen. De film steekt wel goed ineen (qua verhaal), maar actiescènes die typisch zijn voor het werk van Tarantino leken me te ontbreken om het een goede film te noemen.

IK vond dit 1 van de mindere Tarantino films die ik gezien heb.

Verhaallijn was wel leuk verzonnen maar ik vond alles net iets te langdradig worden.

Acteerwerk is gewoon goed met een uitstekende cast.

Dvd uitgave is ook goed met een goed beeld en een redelijk geluid.

Voor mij is de film 2,5* waard.

Weer een echte typische Quentin Tarantino film. Ik vond Resevoir dogs en Pulp fiction beiden beter. Maar hier was ook weinig mis mee.. Erg goed acteerwerk trouwens! Grier doet het perfect

De rol van Robert De Niro is echt slecht in deze film.

Viel me wat tegen vergeleken andere tarantino films, iets te langdraderig, en de dialogen vond ik ook niet bepaalt "Spectaculair".. toch was het wel vermakelijk om naar te kijken en Samuel L. Jackson speelt goed.

3*

Gisteren herzien op Blu-Ray en Jackie Brown blijft fier overeind staan als Tarantino's beste. Wat een geweldige film is dit toch.

Het experimentele laat Tarantino grotendeels achter zich en de verwijzingen liggen er niet te dik op waardoor hij veel meer als een volwassen filmmaker bezig is en de nadruk vooral op sfeerzetting, personagevorming en verhaal legt. Ik moest vaak denken aan een film die de setting van een blaxploitation heeft en ons een verhaal vertelt in de stijl van een Melville, maar toch hier en daar Tarantino trekjes vertoont. Jackie Brown doet zeker niet onconventioneel aan, maar bepaalde details geven dit een eigenzinnige draai. Bepaalde dialogen die weinig samenhang met het verhaal hebben of een Louis die wegrijdt na net Melanie neergeknald te hebben en zijn auto uitvalt. Kleine, weinig betekende zaken, maar toch zeer fijn om te zien.

Naast dit alles bevat Jackie Brown ook de meest fijne personages uit menig Tarantino film. Pam Grier schittert weer als vanouds, Samuel L. Jackson is in bloedvorm, Bridget Fonda speelt overtuigend de blonde bimbo en De Niro heeft de meest geniale stille rol die ik ken. De interactie tussen deze laatste twee in het winkelcentrum is briljant. En dan heb ik het nog niet over Robert Forster gehad, die zijn beste rol in tijden speelt.

Cinematografisch valt er verder niet al te veel te beleven, met uitzondering misschien van een split screen her en der, maar het is de rust en kalmte waarmee Tarantino dit brengt dat Jackie Brown voor mij tot zijn beste en meest volwassen film maakt. Een dik ondergewaardeerd pareltje. En wat een soundtrack!

5*

Hele mooie film. Typisch Quentin Tarantino, veel schelden, actie, onlogische volgorde. En natuurlijk heb ik genoten van dat lekker wijf (die blonde) en de goede acteerprestaties van Samuel L. Jackson en Robert de Niro.

Tijd om nog eens de film te kijken. Herkansing.

Wat een saaie film van QT, wel een goed verhaal, cast, maar saaaai jezus .

Gisteravond pas voor de 2e keer gekeken. De 1ste keer vond ik het een vrij saaie film. Maar wat heb ik me daarin vergist. Gister was ik misschien precies in de goede bui voor deze film, want ineens viel alles op zijn plaats. Schitterende soundtrack, prachtige dialogen en fantastisch acteerwerk van de hele cast. Absoluut niet de minste van Tarantino zoals ik eerst dacht. Helemaal niet zelfs. Dit is na Pulp Fiction misschien wel zijn sterkste film. Net voor Reservoir Dogs nog.

Prachtig !!

Een onderhoudend filmpje maar niets waarvan ik sta te kijken. Na Kill Bill, Inglourious Basterds, Pulp Fiction, Resevoir Dogs en Death Proof te hebben gezien verwachte ik weer een schitterende parel uit de handen van de beste regisseur ter wereld, maar dit viel tegen. De grappige momenten waren nergens te bekennen, de muziek was een heel stuk minder dan bij de bovengenoemde films en het verhaal was minder origineel. Er zijn honderden van zulke iedereen-verraad-iedereen films of boeken gemaakt of geschreven. Het acteerwerk was daarentegen wel bovengemiddeld. Vooral Jackson acteerde de sterren van de hemel. Een ander groot pluspunt was de hoofdpersoon. Jackie wordt werkelijk briljant neergezet door de voor mij totaal onbekende mevrouw Grier.

Prima filmpje, maar verwacht geen briljantie zoals die te vinden is in Death Proof en Inglourious Basterds.

Death Proof blijft de beste Tarantino tot nu toe.

Beste regisseur ter wereld? Nou nou...

Zeker een excentrieke, maar de beste?? Stanley Kubrick, Sergio Leone... Die zet je zeker niet zomaar aan de kant.

Francis Ford Coppola, Frank Darabont. Ik weet het. Ik zet ze ook niet aan de kant. Ik plaats ze onder Tarantino omdat dat, in my opinion, nou eenmaal de beste is. Ik weet dat veel mensen hierover zullen vallen omdat hij nou niet echt een confessionele regisseur is en mensen hem dus met niet veel mensen kunnen vergelijken. De andere briljante regisseurs beoefenen hun vak met meestal al bestaande tactieken en verbeteren die. Tarantino heeft een heel eigen genre bedacht en juist hierom is hij volgens mij de beste.

Hij is zeker one of a kind ja.

Natuurlijk is Tarintino op dit moment erg populair, maar het zou inderdaad zomaar eens kunnen dat we Tarintino over 20 jaar zomaar in het rijtje met Coppola en Kubrick zetten, lijkt me zeer aannemelijk.

Sterker nog, dat is nu al een beetje het geval. Tarintino zit natuurlijk ook al stiekem erg lang in het vak, en is al een beetje icoon/klassieker.

Wat een heerlijke film, een lange zit maar zeker de moeite waard.

De non verbale communicatie van Robert de Niro was een verademing om te zien. Des te meer was zijn actie bij de zogenaamde tassen-ruil heel verrassend en vermakelijk.

Persoonlijk vind ik Jackie Brown op Pulp Fction na de beste film van Tarantino. Steengoed verhaal, humor en geweldige muziek! Voor mij blijft het een topper!

Grappig dat je Jackie brown vergelijkt met de latere, naar mijn mening, totaal andere tarantino films. Als echte Tarantino/cult fan blijven Jackie brown en Reservoir dogs toch wel duidelijk zijn hoogtepunt! Inglorious basterds is zeer goed, maar toch niet te vergelijken met zijn oudere films, zelfde kan gezegd worden van death proofdie ik overgens ook zeer goed vond, kill bill ligt er tussenin.

'My ass may be dumb, but I ain't no dumbass...'

Ik snap niet dat deze film zo laag scoort? Dit is toch een hele goede film die bijna alles heeft wat een topper zou moeten hebben?
Misschien wordt er tevaak gescholden?

Uitstekend verhaal en tot vlak voor het einde kan het nog alle kanten op!
De dialogen zijn niet van het niveau Reservoir Dogs of Pulp Fiction, maar ze zijn toch goed?
Ok, eerlijk gezegd was de enige met goede dialogen Ordell en de andere leunden daar een beetje op.
Ik heb me gewoon vermaakt en ben een beetje verbaasd dat deze film ruim 2 uur duurt.

En damn.. die Melanie (Bridget Fonda) is hot!

Enige minpunt: De muziek.. daar werd teveel mee gekloot. Opeens ging hij heel hard en dan opeens werd de muziek weer abrupt afgebroken.

Een uitstekende film!
4,5*

P.S. Chris Tucker was ook weer geweldig, kort, maar geweldig

Geweldige film. Heeft me vermaakt vanaf de eerste minuut. Lange zit, maar is het wel waard. Ik zat even te twijfelen tussen 4,5 en 5*, maar toch maar voor 5* gegaan. Ik kan gewoon niks negatiefs verzinnen over deze film.