Minority Report (2002)

Een film die behoorlijk relevant is geworden, en om die reden maar eens opgezet. Ik meende me te herinneren dat ik de film nog niet eerder had gezien, maar sommige stukken kwamen toch bekend voor. Wellicht ook halverwege ingevallen toen de film een keer op tv vertoond werd.

De relevantie zit hem in de praktijken van de opsporingsdiensten, die vragen doet opkomen als: in hoeverre mag je iemand schuldig bevinden als hij alleen plannen heeft om een misdaad te plegen, zonder nog echt aanstalten te maken om deze plannen uit te voeren. Of: in hoeverre is een dergelijk systeem feilloos in het interpreteren wat iemands plannen nu echt zijn. Ook interessant is de link met het Griekse orakel van Delphi. Dat de priesters in feite de macht hebben, maar ook het element dat je de toekomst niet kan ontlopen, ook al doe je nog je best.

Gebaseerd op een verhaal van Philip K. Dick, wiens verhalen de basis voor menig sf-film vormden, zoals Blade Runner. Het duo Spielberg en Williams heeft menig drakerige film met dito soundtrack afgeleverd, maar slaagt er niet in om de film te verpesten. Spielberg heeft naar mijn smaak veel te veel een hang naar melodrama; en deze film is er ook niet helemaal vrij van - vooral met betrekking tot het zoontje van het hoofdpersonage - maar het blijft dit keer dusdanig binnen de perken dat het niet erg stoort. Williams neigt naar mijn smaak teveel naar bombastische muziek, maar ook dat valt mee. De soundtrack beslaat dan wel voor een groot gedeelte standaard actiemuziek, maar ook hier weinig ergernissen. Leuk dat af en toe klassieke muziek voorbijkomt, o.a. Schubert, Tsjaikovski en Haydn.

Visueel ziet het er erg futuristisch uit, maar echt mooi is het ook weer niet. Veel nadruk op de fancy computerschermen. Leuk om een paar keer te zien, maar na meerdere keren gaat het toch een beetje vervelen. Bij Alien had ik onlangs een discussie over dat de technologie in die film duidelijk is ingehaald door de huidige technologie. Welnu, ik vermoed dat deze film, die toch ook al ruim 10 jaar oud is, nog wel eventjes voort kan.

Audiovisueel dus niet slecht, maar zeker ook niet optimaal. Grootste kracht ligt in het scenario, en met name daarom 3*.

Philip K. Dick is naar mijn mening een groot man voor de literatuur geweest. Hij wist het sci-fi genre een heel nieuwe beleving te geven. Zijn verhalen zijn steeds intelligent geschreven en enorm vooruitstrevend. De verfilmingen daarentegen weten het niet altijd even goed waar te maken. Total Recall (de originele versie uiteraard) en Blade Runner waren twee absolute meesterwerken. Maar Spielberg maakt het toch net iets 'te' Hollywoodiaans.

Minority Report opent erg sterk met een spannende originele scene. Na de opening weet de film zijn niveau niet meer te houden. Enerzijds door een enorm lelijk exterieur dat veel te chaotisch gemaakt is. En anderzijds omdat Spielberg geen sfeer kan aanhouden in de films. Zeker te denken aan de nogal stuntelige achtervolgingsscène.

Maar na die vreselijke scene krikt hij het toch terug op en houd hij een mooi constante met de suspense.

Het weet uiteindelijk toch te boeien tot het einde met kleine up's en down's. Maar het is zeker eens leuke entertainment. En ook ben ik zeer blij dat er niet teveel lelijke exterieurscènes in zaten.

3.5*

Genietbare Sf film met een goed in elkaar zittend verhaal. In het begin even wennen maar dan komt de film goed op gang.

Herkijk levert hetzelfde resultaat op.

Spielberg is niet echt de man voor scifi. Anderzijds is Spielberg gewoon mijn regisseur niet, want na ruwweg 20 films heeft hij me nog geen enkele keer kunnen overtuigen. Maar hij mist toch echt dat techy kantje dat je nodig hebt om een goeie scifi te maken.

Nochthans zitten er wel aardige ideetje in, maar de uitwerking (die touch-interface, die disks) zijn net allemaal wat te melig om echt dat scifi wereldje vorm te geven. Waar Spielberg's hand wel merkbaar is, is in het plot. Een klassiek "menselijkheid" Hollywood gevalletje, 't had nog wat kunnen zijn voor Kubrick.

Toch opvallend hoe dit soort verhaaltjes altijd verlopen. Een bijna utopische wereld zonder moord, maar vanwege wat geharrewar in de marge en het nodige kunst en vliegwerk in het plot wordt er twijfel gezaaid, waardoor de hele boel maar afgeblazen wordt. Een vreemde moraal wat mij betreft.

Visueel is het ondertussen een beetje verouderd, maar niet storend, wat wel stoort is het gepingel van John Williams. Is Spielberg al niet zo'n geweldig bekwame regisseur voor scifi, dan is Williams dat helemaal niet op score-vlak. Cruise is verder vooral zichzelf. Gepast maar wel een beetje irritant. Gelukkig is er Morton die nog twee versnelling hoger zit qua overacting. Vreselijke rol.

De film verloopt verder vlot en qua uitgangspunt zit er genoeg interessants in, maar de uitwerking is gewoon slap en braaf. Spielberg in twee woorden samengevat.

1.5*

Opnieuw gezien, bevalt nog altijd goed. Visueel fraai, een prima Cruise en een vrij boeiend, origineel verhaal. Middenstuk kakt wel wat in (film had prima een half uur ingekort mogen worden), daar verliest de film voor mij het predicaat topfilm. Maar nog altijd een bovengemiddeld boeiende blockbuster.

3,5* stonden en blijven staan.

Toen ik over de film las dacht ik dat de film een realistisch toekomstscenario schetst waarin de politie/overheid op basis van alle data die over burgers wordt verzameld vantevoren kan voorspellen waar waarschijnlijk een misdaad zal worden gepleegd en dan die misdaad kan voorkomen. De film blijkt echter te zijn gebaseerd op een meer metafysisch idee van de toekomst kunnen voorspellen (het oude orakel) hetgeen een paradox herbergt; het is zelfs een onmogelijke premisse die bv. Popper gebruikte om te betogen dat we nooit de toekomst zullen kunnen voorspellen omdat kennis over de toekomst die toekomst zelf verandert: een simpel voorbeeld is dat als we zouden weten wanneer, waar en hoe we zullen sterven we die dood eenvoudig zullen kunnen voorkomen.

Theologisch is er natuurlijk wel het oude idee dat God de hele toekomst kent (voor God is er geen verleden of toekomst maar ziet alles in het ‘nu’) maar het idee gaat mis als een handelend persoon in de wereld voor wie verleden en toekomst wel bestaan, zoals de mens, die kennis van de toekomst zou hebben. Dit kan worden opgelost doordat er een ‘alternatieve’ werkelijkheid start op het moment dat de voorspelde toekomst wordt voorkomen: in de film wordt het concept gebruikt wanneer één van de drie voorspellende pre-cogs een andere uitkomst ziet, resulterend in een ‘minority report’. Volgens Kant start er op elk moment dat wij in vrijheid handelen een alternatieve causaliteit (vrijheid is een metafysisch beginsel dat ingrijpt in de natuurlijke causaliteit) en ook de film lijkt als boodschap te hebben dat de voorziene moordenaar de keuze behoudt niet te moorden, hetgeen het belang van de minority report onderstreept. Overigens, volgens de filosofie is de menselijke vrijheid niet in strijd met Gods alwetendheid: elke mens is vrij te doen wat hij wil maar omdat God weet elk mens wil c.q. alles in het ‘nu’ ziet, weet God wat jouw vrije wilskeuze zal zijn.

In de film wordt de rol van het goddelijke orakel gespeeld door genetisch gemanipuleerde wezens (de pre-cogs). Hoe zij de toekomst kunnen voorzien – dus hoe zij in contact zijn gekomen met ‘het metafysische weefsel’ – wordt niet uitgelegd in de film en eigenlijk is hun hele rol – in het water als op het droge – tamelijk belachelijk en ongeloofwaardig. Als science fiction heeft de film dan ook weinig te bieden, anders dan bijzaken als de iris-identificatie en de virtual reality die nu al min of meer werkelijkheid zijn (maar die wel die typische en intrigerende toekomstvisie van Philip K. Dick etaleren). Overigens, al zijn de orakelen niet alwetend zoals de huidige multinationals en overheden wel steeds meer zijn en zijn hun voorspellingen niet gebaseerd op de intenties van mensen (de orakelen voorzien alleen de moorden omdat alleen die het metafysisch weefsel verstoren), de overheid in de film maakt vooral gebruik van camera’s met iris-identificatie om een idee te hebben waar iedereen is. ‘Zien’ is m.i. het grote thema van de film en komt in allerlei contexten en op allerlei niveaus terug in de film.

‘Rennen’ is een ander thema van de film en lijkt ook naar Blade Runner te verwijzen, die andere grootse verfilming van een Dick-verhaal. De kracht van deze film is opnieuw de kenmerkende wereld van Dick: de neo-noir van een mistroostige nabije toekomst met veel regen en armoede waarbij burgers vluchten in technologie zoals virtual reality (al is deze film optimistischer van toon dan Blade Runner), een intelligent verhaal en een constante stroom van briljante one-liners en details. De beelden zijn ook fantastisch en deden me zelfs een beetje aan de surrealistische films van David Lynch denken. Ogen en intellect komen welhaast te kort om alles wat voorbij komt op te nemen.

De film is dan ook eigenlijk niet zozeer science fiction maar bovenal een spannende neo- noir/misdaadfilm. De science fiction levert vooral een leuke context en ziet er ook geweldig uit. En uiteindelijk dient ook de filosofische paradox dat je de toekomst niet kunt kennen alleen om het misdaadverhaal complexer en interessanter te maken. Maar het werkt wel: dankzij de science fiction-omgeving en de filosofische paradox is de film een buitengewoon mooie, knappe en spannende film geworden die de volle 145 minuten vermaakt en intrigeert. Het is wellicht zelfs een meesterwerk dat zich kan meten met Blade Runner en The Matrix.

Minority Report had ik nog nooit gezien. Wel van de reboot serie de pilootaflevering meegepikt, maar dat was niet echt denderend. Deze film is ook niet uitermate geweldig maar het verhaal is zeer goed. Visueel is het al wat gedateerd. Met Cruise weet je meestal wel dat je een goede film gaat bekijken. Het einde vond ik een klein beetje voorspelbaar toen Cruise opperde dat hij twee keuzes had, wist ik dat Lamar zichzelf zou neerschieten. Want uiteindelijk was het een beetje kiezen tussen de pest of de cholera.

Naar mijn mening is het wat jammer dat ze voortijdig verklappen wie er achter zit door in beeld te brengen wie Danny (Farrell) vermoord. Dat haalt wat spanning weg. Ik heb niet meteen een idee of dat op een andere manier had gekund. Ik vraag me ook af of Sean nu echt dood is of niet. Ik vermoed het wel, dat Lamar hem ontvoerd en vermoord heeft. Dit zou Cruise dan triggeren om voor hem te komen werken zodat zulke zaken in de toekomst vermeden konden worden.

Volgens mij wel 4* waard.

Blijft een prachtige film die erg goed in elkaar zit. De acteerprestaties van Cruise en van Max van Syndow zijn goed en het einde origineel. De muziek van John Williams was niet heel bijzonder, op de twee hele mooie suites na aan het einde van de film. Sean's Theme en A New Beginning. Ik kan daar zo ontzettend van genieten. Kortom, geen meesterwerk van Spielberg, maar wel een aangename film waar er stiekem te weinig van zijn.

Minority report is een herziening en intussen mijn 27e recensie hier op MM voor een Spielberg. Spielberg heeft een aantal absolute topfilms geproduceerd, maar tegelijkertijd ook heel wat rommel waardoor zijn gemiddelde fel naar beneden zakt. Deze Minority report daarentegen behoort tot zijn betere oeuvre. Alleen al het concept is erg sterk waarbij de maatschappij haast moordloos wordt omdat deze preventief verijdeld kunnen worden.

Daarnaast heb je een soort toekomstbeeld waarbij Big Brother overal aanwezig is en je via eyescans overal kan detecteren. Ook in het dagdagelijkse leven word je via “levende” reclameborden of andere videowalls geëntertaind.

De uitvoering van het mechanisme van de pre-cogs is wat eigenaardig en doet wat denken aan de lotto met de juiste balletjes. Ook het swipen van de beelden oogt wat raar en omslachtig. Desalniettemin erg knap gedaan met de pre-cogs en Schubert op de achtergrond. Hoewel de film wat plotgaten kent en bij momenten wat overdreven is, zit het verhaal goed in elkaar. Tom Cruise doet het erg goed en ergert me voor een keer geen moment. Ook altijd tof om Max von Sydow aan het werk te zien. Spielberg besteedt ook veel aandacht aan het utopische beeld van de wereld in 2054. Een voorlopertje van Ready player one... De telegeleide auto’s en de spiders bvb zijn erg creatieve vondsten. De vliegpakken van de agenten daarentegen vond ik wat minder.

Minority report is een uitstekende scifi-thriller met een degelijke inhoud en uitwerking. Diverse plotlijnen lopen door elkaar en de film kent een aardige twist. Eentje waarbij je kan stilstaan en gerust tussen pot en pint kan over filosoferen/discussiëren op café. Zo heb ik ze graag. Verdiende 4,0*!

Prima scifi/actie/thriller van Spielberg met een gelukkig relatief eenvoudige premisse. Een interessant gegeven en ook qua uitvoering erg aardig gedaan. Vond enkel het hoofdingrediënt, de drie paranormaal begaafden in een zwembad, een tikkeltje lame en niet helemaal passen. Maar verder wordt er wel een fijne wereld gecreëerd, compleet met een hoop glas en hologrammen; het voelt als een best realistisch beeld van de techniek van de toekomst. Zonder die helderzienden in het water, dan. Uiteindelijk is het vooral een kapstok voor een hoop actiescènes met Tom Cruise op de vlucht. Dat element werkt overigens niet helemaal meer en is hier en daar zelfs vrij lelijk, met name de effecten bij de achtervolging op de 'snelweg' zijn verre van de mooiste. Ook die agenten in vliegpakken hebben iets cools, maar ook iets knulligs.

Ondanks wat gedateerde effecten weet Spielberg alsnog prima hoe je een verhaal spannend en intrigerend houdt. Vrij netjes, maar effectief verschijnt er steeds een nieuw laagje en komen er wat nieuwe personages op het toneel. De acteurs zijn prima, maar de personages zijn - op Peter Stormare na - nogal kleurloze figuren. Dit maakt het er niet makkelijker op dat de film twee en een half uur duurt. Het verhaal is interessant genoeg om te blijven boeien en dan krijg je nog niet eens antwoord op alle vragen. Want volgens mij wordt nog steeds niet duidelijk wat er nu precies met het zoontje van Cruise is gebeurd. Toen ik Minority Report voor de eerste keer zag vond ik 'm erg indrukwekkend, inmiddels is dat wel wat afgezwakt. Maar de film blijft een erg aardige, amusante en nette scifi-actiefilm.

3,5 sterren.

Leuk.

Weer 1 van Spielbergs betere films. Deze is vooral dankzij het verhaal wat onvoorspelbaarder en daarmee wat interessanter om te volgen. Het is dan ook het verhaal wat de film omhoog helpt, want met een normaler plot had dit echt lang niet zo goed gewerkt.

Acteerwerk is in zijn algemeenheid prima. Cruise speelt zeker 1 van zijn betere rollen. Ik vreesde even dat de rol van Morton me te theatraal zal worden maar uiteindelijk geeft Spielberg haar niet genoeg ruimte voor die irritante aanstellerij. Iets wat ik dan heel erg kan waarderen. Daarbuiten doen Farrell en Von Sydow het ook best aardig maar de rest is zo goed als inwisselbaar.

Plot is interessant, visueel is het net aan. De effecten voelen niet bepaald out aan, maar niet al te overtuigend. De sciencefiction wereld voelt wat kaal aan, het is duidelijk dat er wat greenscreens hebben gespeeld tijdens het opnemen.

Cameragebruik is sterk. Enkele scenes zijn dankzij dat sterke cameragebruik soms bijna geniaal te noemen, met als absolute hoogtepunt de Spyder controle in de flat. Daarbuiten voelt het ook lekker modern en snel aan waardoor het bijdraagt aan de sfeer.

Spannend is het niet zo zeer, maar er zitten aardige dingen bij. Enkele gave ideeën erin verwerkt en een lange speelduur die nergens verveelt. Dit soort filmpjes slagen erin in wat ze moeten doen, en dat is sciencefiction zelf. Je ziet het zelden, echt originele ideeën.

“In the land of the blind, the one-eyed man is king.”

De onuitputtelijke bron romans en korte verhalen van Philip K. Dick weten door de jaren heen steeds vaker Hollywood te bereiken. Dat is niet zo gek, want de boeken van Dick schetsen een toekomst met interessante thema’s zoals ontspoorde technologische vooruitgang, privacy versus misdaadbestrijding en tijdreizen. In Minority Report wordt een futuristisch toekomstbeeld geschetst waar, door het gebruik van 'precogs', geen moord meer wordt gepleegd. Deze 'precogs' zijn personen die visioenen krijgen van moorden die nog gepleegd moeten worden.

De Pre-Crime afdeling onder leiding van John Anderton (Tom Cruise) moeten daarna de moord voorkomen. Maar als de moord nog niet gepleegd is, is de “dader” dan wel schuldig? Waarom volgt er geen rechtszaak om de schuldvraag te beantwoorden? En is het systeem wel zo foutloos? Interessante vragen die door Spielberg niet allemaal worden beantwoord, maar hij laat het aan de kijker over om een moreel oordeel te vellen over deze vorm van misdaadbestrijding. Spielberg is een genie in het creëren van werelden, en ook hier komt het futuristische Washington op geweldige wijze tot leven. De gepersonaliseerde billboards, de zichzelf besturende auto’s, oogscans etc. Allemaal inventieve ideeën die de wereld net wat extra’s geven. Het verhaal over Anderton, die ten onrechte wordt aangewezen als de volgende persoon die een moord zal plegen en moet vluchten, zit ingenieus in elkaar en ondanks wat plotgaten heb ik bijna tweeënhalf uur genoten. Cruise is weergaloos, en ook Samantha Morton, Max von Sydow en Colin Farrell zijn sterk op dreef. Het einde lijkt op het eerste gezicht een happy end, maar ik heb ook andere theorieën gehoord en gelezen die wat donkerder en naargeestig zijn. Films van Spielberg voelen altijd aan als een filmbelevenis die je niet wilt missen, en Minority Report behoort zeker in dit rijtje.

Nog altijd indrukwekkend qua ideeën, actie en visuals. De auto's op de multidimensionale snelweg ogen wat suf, en Dr Iris Hineman doet me wat teveel aan The Oracle uit The matrix denken, maar verder is dit nog altijd een voorbeeldige SF-actie-film. Uitstekend spel van Cruise, en een moeilijke maar prachtige rol van Samantha Morton; de scène met de ballonnen en de paraplu's is een klein meesterstukje, en voortaan wel even goed kijken voordat je iets uit de koelkast pakt.

Maar waarom dan nog 3,5 ster ? Ik ben het met je eens en stoor me ook altijd aan al die onlogica. En ook die mallotige houterige autootjes waarin ze dan rijden. Is dat de toekomst ?

Veel schimmigheid om diepgang te suggeren.

Don't worry. I could cut open your chest and sew a dead cat in there...you wouldn't get an infection. Not with the antibios I'll shoot into you.

De eerste keer dat ik deze prent zag vond ik het helemaal niets. Of ik een tos verloren had en dat we niet gingen zien wat ik wilde is goed mogelijk. Toen stond ik er niet echt voor open, maar had ik ook vooroordeel omdat ik niet bepaald onder de indruk van de keuzes van de andere partij was in die tijd. Maar....ik moet zeggen dat ik me wat deze film betreft toch behoorlijk vergist heb. Hoewel er het nodige aan het script valt op te merken zijn er ook zat goede dingen.

Om meteen maar met de deur in huis te vallen wat de slechte punten betreft, draait dat vooral om het bijzondere en hypocriete systeem. Hoe kun je mensen straffen die feitelijk nog niets gedaan hebben? Ik zou nooit weer het daglicht zien als we daarop gingen anticiperen. Ik wil wel zoveel mensen de nek omdraaien. Een interessante discussie volgt tussen Anderton en Witwer in die beginfase: dat je ingrijpt wil niet beteken dat het ook echt gebeurt was. Dan is het vervolgens wel een beetje dubbel dat Anderton, vlees geworden Nemisis voor ieder die aan moord denkt en resoluut straft, zichzelf wel de mogelijkheid toe-eigent om te vluchten en onderzoek te plegen. Zonder meer een plotfoutje is het feit dat de moord van Anderton als voorbedachte rade voorspelt wordt, toch lijkt het mij, op het moment tegenover Crow, een impuls, een impuls die hij beheerst en uiteindelijk sterft Crow ongelukkig door een worsteling wat weliswaar doodslag is maar geen moord. Dan zou de poging van Lamar op John ook veel eerder voorspelt moeten worden. Dit lijkt me een paradox, ze voorspellen iets dat hij beheerst en niet gebeurt, dus dan kunnen ze het ook niet voorspellen toch? Hoe hij uiteindelijk Crow op het spoor komt is ook opmerkelijk. Uberhaubt gaat hij pas zoeken na de voorspelling, en zonder de voorspelling en het gezicht op de billboard zou hij hem ook nooit gevonden hebben en geen moord gepleegd hebben. Ergens blijft dit heel vaag en tegenstrijdig, als ze hem wil naaien hoe hebben ze dat vooruit kunnen koken? Hoe hebben ze de voorspelling in Agatha kunnen programmeren? Het systeem deugd niet kunnen we concluderen, om overigens nog maar te zwijgen van die drie gedrogeerde Pre-cogs waar natuurlijk nogal wat haren over te splijten vallen zoals onmenselijkheid en eigen wil.

Ondanks de bovengenoemde tegenstrijdigheden slaagt Spielberg er toch met verve in een hele aardige en spannende thriller neer te zetten. De stijl is modern, mysterieus en neigt met de overdaad aan grijs, blauw en felle overbelichting een grauwe en trieste bedoening ondanks het feit dat er geen moorden meer gepleegd worden. De wapens zijn grappig, de voertuigen ook, de Spiders hebben wel een erg hoog War of the Worlds gehalte, de billboards en reclames doen erg aan de Bladerunners denken en dat stomme pak cornflakes is humoristisch. De scene met de spiders die iedereen in de flat scannen is erg mooi gemaakt, de scene met de ogen is hilarisch, geweldige gespeeld door Stormare en net als Tim Blake Nelson jammer dat ze er niet meer in voorkomen. Colin Farrell voor zijn doen ook best wel goed, overigens een rol waarvan je lang in het ongewisse blijft. Hoe Lively vermoord wordt vind ik plottechnisch wel weer goed bedacht en ook wel erg goed is dat de focus eerst vooral ligt op de problemen rond Anderton, pas later schuift de balans naar een veel groter probleem zeg maar smeerlapperij.

Al met al een overtuigend sci-fi thriller met een heel aardig verhaal die overigens niet helemaal waterdicht is. Hier en daar toch wat van die Spielbergiaanse humor en koddigheden maar vooral een stijlvol gebracht geheel die prima vermaakt.

Het begin duurde mij veel te lang. ik had deze film gelukkig opgenomen zodat ik de reclame eruit kon spoelen maar het eerste uur viel ik bijna in slaap en vroeg ik mij de hele tijd af of ik niet iets anders wilde gaan kijken en waarom deze film hier zo'n hoge score heeft.

in een klein uur werd mij dat duidelijk toen de actie begon en het eindelijk spannend begon te worden. het verhaal daarin was zeer goed. ik werd er klaar wakker van en heb de rest op het puntje van mijn stoel zitten kijken. me zelfs op zitten vreten en kwaad gemaakt op situaties in de film waarin ik erg in meeleefde. ik zat gewoon helemaal in de film en dat was heerlijk .zo heerlijk zelfs dat ik tijdens het kijken telefoon afging en ik ervan schrok en deze niet wilde opnemen en door de kamer zo ver mogelijk van me vandaan weggesmeten heb. hij doet het nog maar zit wel een kras op. maar nou en, t'is toch maar een Phone. ik had deze film nog nooit gezien en ben blij dat ik hem verder ongestoord uit heb kunnen kijken..

Vermakelijk, maar niet veel meer dan dat. Stoorde me wat aan het onnodige onrealistische van de film, of eigenlijk de inconsistentie ervan (wel op basis van een oogscan meteen iedereen kunnen identificeren, maar geen identificeren door gezichtsherkenning op basis van de beelden van precogs; daar moeten opeens slimme slimmen met beelden gaan puzzelen om de dader te kunnen vinden. Verder is het verhaal wat al te fantastisch. Als je je kritische bril echter afzet, dan kun je best genieten van deze film. Ik vind Cruise wel wat flets acteren overigens; Farrell doet het beter maar heeft een iets te kleine rol. Sterkste moment is de plottwist, wanneer Anderton besluit Leo Crow niet neer te schieten. Al met al een film waar heel veel op aan te merken is, zonder erg onderscheidend acteerwerk, maar die niettemin vermaakt. En dat is soms ook gewoon het enige wat je wilt van een film .

Nee, kon hier niks mee. Too much, qua uitwerking ook totaal all over the place.

Het wil zowel actie zijn als een spannende thriller, natuurlijk sciencefiction, en soms heeft het heel af en toe wat trekjes van een familie-avonturenfilm (een beetje Spielberg-bloed dat kroop waar het niet gaan kon, en ook wel door de combinatie met de score van John Williams die ik niet bij een film als deze vind passen). En door zo'n scène in zo'n kas met van die levende bewegende planten is het weer alsof je in een soort Harry Potter film beland bent.

Wat sciencefiction betreft is er echt een wagonlading aan dingetjes die op je afkomt. Op zich hou ik er altijd wel van om te zien wat voor soort wereld er verzonnen is, en dat was dus af en toe nog wel vermakelijk, maar ook echt weer too much waardoor je, ik in ieder geval, nogal murw raakt van die hele wereld en wat er gebeurt.

Had de film een duidelijke toon of genre gekozen had het wellicht wat kunnen zijn (en dan had er ook zeker een half uur uit gekund), maar nu kon het me na een uur al niet meer boeien, en dan moet je nog lang.

2*, ik zie dat ik een minority ben met mijn slechte beoordeling.

Heel goeie van Spielberg. Een futuristische thriller waarin moorden voorkomen worden nog voor ze kunnen plaatsvinden. Dit gebeurt met behulp van drie helderzienden, pre-cogs genaamd. Anderton is één van de topagenten van de "pre-crime" eenheid, tot hij zelf aangewezen wordt als uitvoerder van een moord en op de vlucht moet slaan. Er valt veel positiefs te zeggen : een gave visuele look, ongelooflijke twists en uiteraard actie en spanning alom. Je voelt dat dit een Philip K. Dick verfilming is. Minority Report zet ook aan tot enkele overpeinzingen : is je toekomst werkelijk iets dat vast staat (in de context van deze film uiteraard) of heb je altijd de vrije wil om je lot een andere wending te geven? Ook enkele grappige inserts zoals die kotsstokken en Cruise die zijn ogen op de grond laat vallen. . Deze film heeft weinig om over te zeuren... behalve dan de happy ending .

Matig.

De premisse is op zich veelbelovend, of toch genoeg voor een prima actiefilmpje met wat scifi. In het beste geval was dit 10 jaar eerder gemaakt door bijvoorbeeld een Paul Verhoeven, dan had het wellicht ook vermakelijker geweest. In de handen van Steven Spielberg daarentegen is er volgens mij niet alles uitgehaald.

Vooreerst is de cast vreselijk - Tom Cruise in z'n zoveelste actierolletje, die Samantha Morton met dat belachelijke over-the-top acteren, ... Actiefilms staan zelden garant voor het beste acteerwerk, maar er mag wel gewoon acteerwerk de naam waardig zijn.

En verder maakt Spielberg het veel te lang en wordt de film met de minuut kleffer. Enige van humor of zelfrelativering is eveneens ver zoek. Zo blijf ik Spielberg een enorm wisselvallig regisseur vinden, ondanks zijn naam en faam. Het ziet er allemaal wel duur en professioneel uit, maar daar blijft het voor mij toch vaak bij. Spijtig.

2,5

John Anderton [Tom Cruise] is een Pre-cop die met behulp van zogenaamde ‘seeers’ misdaden kan zien voor ze gebeuren en die misdaden daardoor kan voorkomen. Wanneer één van die visioenen toont dat John zelf op het punt staat een moord te plegen, slaat John hals over kop op de vlucht en krijgt hij collega Danny Witwer [Colin Farrell] achter zich aan. Al snel concludeert John dat er iets niet aan de haak is en dat hij niet alleen uit handen van Witwer moet blijven, maar ook moet zien te achterhalen waarom zijn baas Lama Burgess [Max von Sydow] hem erin zou willen luizen. Een perfect vehikel voor Cruise, gebaseerd op een kort verhaal van Philip K. Dick en met stijl en in een hoog tempo geregisseerd door Spielberg. De indrukwekkende special effects maken dit tot een bijzonder aangename achtbaanrit die in de laatste 45 minuten echter teveel wendingen heeft en daardoor op den duur nauwelijks te volgen is.

Minority Report een film met een interessant verhaal. Het is goed uitgewerkt en er wordt goed in geacteerd. Alles bij elkaar prima kijkvoer. Echter niet bijzonder hoogstaand maar zeker wel vermakelijk.

Niet mijn genre, hoewel ik een film als Blade Runner dan weer wel erg goed vind. Ik heb hier een uur naar zitten kijken maar vond er echt helemaal niks aan. Erg ongeloofwaardig allemaal. De scene waarin Tom Cruise zich moet verwerken tegenover een arrestatieteam in een of andere obscure buurt is belachelijk. Een stuk of zes met de modernste technieken bewapende kerels die het niet voor elkaar krijgen om agent John Anderton te overmeesteren? Dat was de druppel. 2,5* en dan ben ik nog mild.

"Sometimes, in order to see the light, you have to risk the dark.”

Eén van de weinige Spielberg films die ik nog moest zien, en direct ook best een toffe. Spielberg en ik gaan wel goed samen, ik kan altijd zijn regiestijl wel waarderen en hij doet het altijd leuk. De beste man staat ook voor niks in mijn top 10 zowel als met een film (Saving Private Ryan en Schindler's List) dan hijzelf als regisseur (nummer vijf). Ik had er wel vertrouwen in dat ik deze leuk ging vinden, en toen ik zag dat hij op “SkyShowTime” staat was de keuze eigenlijk snel gemaakt, en heb ik hem vanavond maar aangezet.

Het script vond ik best tof. Ik ga altijd wel goed op dit soort sciencefiction ideeën over de toekomst. Waar dus een speciale eenheid is gevormd die met zo geheten ‘precogs’ moorden kunnen voorkomen omdat deze precogs een moord kunnen zien die nog moet gebeuren. Dit is echter wel in een bepaalde tijdspanne, en dit doen de drie precogs door middel van hiveminds, met als leidster “Agatha”. Een heel vet systeem, alleen is het allemaal natuurlijk wel gewoon privacy gezien niet correct. Goed, wat hebben we daar nog van in de huidige tijd? Gemonitord word je sowieso wel, dus het is lastig om dat af te keuren zoals deze film laat zien, alleen ben ik wel bang dat onze toekomst er zo uit gaat zien.

Daarnaast biedt het script ook best een geinig verhaal, hoewel het nergens écht heel spannend wist te worden en dat komt misschien ook wel omdat het ietwat te makkelijk was in sommige momenten, vond ik het ook helemaal geen slecht verhaal om te volgen. Wellicht omdat het me ook wel wist te interesseren, dus dan behap je dat al best goed. De hele film ging over het feit dat ‘John Anderton’ (Tom Cruise) in de toekomst wordt verdacht van het plegen van een moord. Hoewel hij zelf denkt dat het niet zo kan, en later wordt geïnformeerd over een ‘Minority Report’ (een report dat ze er misschien ook naast zitten en dat het helemaal niet ging gebeuren) moest Anderton alsnog zien te ontsnappen aan zijn collega's, om ondertussen ook de achter de waarheid te komen of het opzet is en wie daarvoor heeft gezegd. Het blijkt later niet een fout te zijn maar, hoe komt hij er achter wat de echte waarheid is?

Leuke cast overigens ook. Ik vond Cruise erg sterk in deze film! Ook Colin Farrell was erg tof als tegenspeler en Samantha Morton deed het ook prima! Ik vond het best een vermakelijke cast die individueel ons als kijker wel wist te imponeren om te blijven kijken naar deze geinige film.

De CGi vond ik nou niet echt het best werk van Spielberg. Goed, het is 2002 en wellicht was dit destijds ver voor zijn tijd, ik weet dat natuurlijk niet omdat ik toen letterlijk vier jaar oud was. Dus dat kan ik me niet meer heugen, wel is dat ik vond dat het alle kanten op gaat. Sommige scenes zien er echt niet uit op CGI-gebied maar, dan heb je ook weer een paar scenes die echt prachtig zijn, of misschien wel heel leuk. Neem bijvoorbeeld die kleine scanrobots.

Over het algemeen best een toffe film. Hoewel het verhaal misschien soms ietwat simpel is heb ik me er wel akelig goed mee kunnen vermaken, en ik denk dat, dat juist het gene is wat je zoekt in een film. Niet dan? Ik wel, en dan vermaak ik mij daar deze vrij rustige zaterdagavond gewoon mee.

Ik ben een Spielberg fan, maar voor de 2e keer gezien te hebben, blijf ik het een matige film vinden.

Het blijft vaag dat er 3 mensen met bepaalde gaven in een zwembad liggen met chemicaliën, ofzo?

Toekomst voorspellen op een scherm boven hun?

Mensen die (bijna) een moord plegen worden gearresteerd. Vreemd, want wat als je zelf een mes trekt, maar toch had besloten het niet te doen? Wordt je toch opgepakt?

De moderne snufjes staan lijnrecht tegenover de ouderwetse inrichting van huizen en slobbewijken.

De soundtrack van John Williams vind ik ook wat minder, alleen de laatste track is prachtig.

Voordeel is dat Tom Cruis er aantrekkelijk en krachtig uitziet. Daardoor bleven we kijken.

Blijft genietbaar, door een ingenieus plot en een flinke vaart. Het oorspronkelijke verhaal was een short story van Philip K Dick van slechts 10 pagina's. De makers hebben veel snufjes bedacht die in de toekomst gebruikt kunnen worden, waarvan de "sick stick" wel erg onpraktisch lijkt: wat heb je er aan als arrestanten allemaal gaan kotsen? Het beste uit de verf komt Colin Farrell maar Cruise doet het ook prima. De manier waarop hij blijft ontsnappen is spectaculair maar soms wel erg overdreven.

Samanta Morthon werd op de kaart gezet dankzij deze film door haar vertolking als precog Agatha, die met zichtbaar ongemak als een vis die uit het water wordt gehaald.

De filosofische vraag blijft interessant. Als je iemand opsluit voor een moord die hij ging plegen, hoe weet je echt zeker of hij op het laatste moment daadwerkelijk die beslissing zou nemen?

Opvallend is hoe vies de toekomst er uit ziet hier. Hoewel moorden tot 0 zijn gereduceerd zien veel delen van de stad er troosteloos uit. De scene met de oogoperatie is ook wat grotesk en onsmakelijk. Het thema van zien en het belang van ogen komt continue terug. Er zitten mooie muziekstukjes van John Williams tussen. De hand van Spielberg is eigenlijk onherkenbaar door een totaal andere stijl dan die van zijn traditionelere jaren 80 films. De toon wat somberder ook, hoewel soms wat bizarre humor niet ontbreekt. Scenes zijn vaak sterk opgezet, zoals die bij de kas met de bewegende planten. Er is altijd een spanning, iets onverwachts en iets bizars aan de hand.