Cannibal Holocaust (1980)

Horrorfilms en horror in films hebben een totaal ander karakter.

Bij horrorfilms hoort de horror op de eerste plaats te komen, en is het een beetje de bedoeling iets gruwelijks te tonen.

Bij horror in films behoort de horror een troef te zijn om het bepaald genre van de film te versterken.

Op dit gebied was het inderdaad, zonder enige twijfel, de bedoeling om van "Cannibal Holocaust" zo'n film te maken waar horror inzit.

Dat is echter zo weinig subtiel aangepakt (die titel?...die poster???...) dat veel mensen inderdaad met de verkeerde bedoelingen naar de film gingen kijken.

Voor veel mensen die van gore en gruwel houden is deze film dus niet interessant, maar voor veel anderen ook niet. De horror in de film laat geen enkele indruk na, het filmmateriaal van de journalisten levert vermoeiende, amateuristische natuurbeeldjes op en de cannibalen vond ik nooit dreigend overkomen.

Dan heb je 't tegelijkertijd begrepen en toch ook weer niet, grappig .

Ik blijf m'n best doen.

Er is een verschil tussen een reden hebben en iets toevoegen. Het was zonder die schilpadscene ook wel duidelijk dat het hier om een groepje stomme Italianen ging.

Geweldige nieuwe poster.

Oke, weet je meteen waar je aan toe bent.

Er was trouwens een behoorlijke discussie losgebarsten of die vrouw 'echt' was of niet. Het was zo realistisch opgezet dat sommige mensen niet konden geloven dat het nep zou zijn.

Precies! Niets aan toe te voegen (al laat ik het woordje 'stom' even achterwegen...).

Het woord horror; heb je gelijk in... Maar toch, de een vind het horror, ja, het shokkeerd. In feite zou je elke dag geshokeerd zijn moeten wanneer je het nieuws kijkt. Horror is voor mij meer een vreemde manier van vermaak. Irreversible en Holocaust meer bij reportage/schokkerend. Maar zoals eerder aangegeven; ieder heeft een eigen mening (gelukkig). Horrorfilms moeten mij vermaken, holocaust deed dit niet bij mij. Irreversible alleen op het technische gebied.

Edie

Vreemd toch. Op mij maakte het juist enorme indruk.

Heb nog nooit zo bleek gezien na een film. Ik was heel lang geschokt en stond een aantal keer op het punt van huilen. Dat heb ik nog nooit zo sterk meegemaakt als bij deze film.

Dan bekijk je het verteltechnisch wel heel economisch. Ik vond de scene wel degelijk iets toevoegen. Ik zie ook geen reden om de scene niet toe te voegen.

Sterker nog. De regisseur heeft in een rechtzaak moeten bewijzen dat er geen echte mensen (of stukken ervan) misbruikt zijn.

Ja, de cast kwam toch ook in een tv show om te zien of ze nog allemaal wel heel waren. (toch)?

Na die nepspin met die chenilledraadpootjes (als je dan toch met dieren gaat klooien, plak dan een levende vogelspin op die vrouw haar shirtje) nam ik niks meer serieus....

Maar het probleem dat de meeste mensen met deze film hebben is toch juist dat er in bepaalde scenes ECHTE dieren werden gebruikt??

Zo kan Deodatohet naturlijk nooit goed doen!

Erg erg goede film die veel beter is dan de gemiddelde kannibalen film. Sterk gefilmd en de begeleidende geweldige soundtrack van riz ortolani zorgt voor n extra impact. De dieren scenes kun je wel degelijk 'nodig' noemen , in oogopzicht van de regisseur, want die versterken alleen maar de mening die deodato wil overbrengen op de kijker, en hij slaagt er 100% in. Een film die je lang bijblijft.

Deze film is mijn commentaar niet eens waard. Wat een bagger.

Ja, er zit een hoop bagger in. Modder is het eigenlijk.

Ja een gladde soort rode modder. Niet echt van die klonterige smurrie die je hier in het bos tegenkomt.

Jammer genoeg kreeg de dvd speler te maken met een schijffout. Dus heb ik het laatste gedeelte niet kunnen zien. misschien lukt het bij iemand anders. Tot zover zag ik een hele bijzondere film die niet bepaald uitblonk in subtiliteiten. Opvallend waren de grove beelden zoals geknoei met lijken, verkrachtingen, rare praatjes over indianen-stammen en een paar dieren die werden afgeslacht op een plek die ook wel the green inferno werd genoemd. Ik ben nog niet zo zeker van de eventuele artistieke waarde van de film. Maar interessant vond ik hem wel. de stem volgt later.

De prof (de moraal-ridder uit het westen) gespeeld door kerman is eigenlijk richard bolla, een porno acteur (haha). hoe zit het eigenlijk met die vreselijke doc. in de film. last road to hell of zo? zijn dat echte film beelden?

Nee - dat zijn geen echte beelden- zoiets als het zeer knap nagemaakte "snuff" materiaal in Joe D'amato's EMANUELLE IN AMERICA (dat ook lang voor "echt" is aangezien en er werkelijk goed uit ziet).

Die porno-akteur, ja, haha, dat wist ik inderdaad. Hij houdt het hier wel netjes. In zijn min-tv series WE ARE ANGELS ("voor het hele gezin") laat Deodato ook allerlei notoire figuren opdraven, waaronder David Hess.

Ik vind het geweldig dat je de film in ieder geval toch een eerlijke kans hebt willen geven.

En woorden als "interessante film" stemmen me al heel blij

(Wat betreft subtiliteiten heb je wel een beetje gelijk, ja).

Heel benieuwd naar je stem (en het wordt tijd dat ik hem ook nog maar weer eens bekijk).

Nee, inderdaad. DAT neigt meer naar bagger, toch. Gaat erg tussen je schoenzolen kleven enzo. Rotzooi, is dat.

Ja maar de trivia van imdb zegt dat die beelden echt zijn. En er zijn zelfs executies van kinderen te zien. Jeetje zelfs al zou die beelden niet echt zijn, hoe ver wil deze deodato dan gaan met zijn boodschap? Vond je het trouwens echt niet schokkend te zien hoe deze film omspringt met inheemsen? alleen de manier al hoe deze culturen worden benaderd is echt vreselijk. Dat vind ik niet alleen. dat is gewoon zo. En dan zeg ik nog; fuck die schildpad. Prima als dat essentieel is en zo.. De manier van vertellen en hoe het wordt gebracht is zo recht voor je raap.. ongekend hoor. Daarom een bijzondere film! Damn ik wil hem uitkijken ook. trouwens die vogelspin krieeg ook een paar rake klappen, en het lijkt me een echt levend beestje.

Hoe schokkend er omgegaan wordt met inheemsen ja, met name door mediageile, sensatiebeluste, so-called journalisten, daar gaat de film inderdaad o.a. over..

Dus als deodato een verkrachtings ritueel toont door een inboorling dan bedoelt hij eigenlijk dat er een heleboel foute journalisten rondlopen? Dus als je in een schildpad zit te wroeten dan is dat een aanklacht tegen de consumptiemaatsschappij? En het vertonen van executies is een stukje koloniale geschiedenis.

Ik ben maar een neutrale kijker hoor... en ik snap het.. maar je begrijpt toch wel dat het nogal moeilijk te verteren is, toch?

Xangadix vond dat die spin niet echt was - weet ik eerlijk gezegd niet.

Dat de trivia op IMDB zeggen dat het "echte" footage is zegt meer over de kwaliteit van de berichtgeving op die site dan over de film - en dat is presies de sfeer waarin de film in altijd in het vervelende wordt getrokken.

(In die andere prachtige Italiaanse film (Africa Addio) zitten WEL echte beelden, dat klopt. Maar dat is dan ook een documantaire. Omdat men die film niet kon pakken op het feit dat sommige schokkende beelden echt waren (logisch, in een docu) ging men daar een stap verder en werden de makers ervan beschuldigd die executies te hebben laten uitvoeren "voor de film".)

Zoals Menni al zegt: de film heeft inderdaad de reputatie zo schandalig met de inheemsen om te gaan - maar als je hem nog uit gaat zien zul je begrijpen waarom. Ongeveer zoals er met Vietnamezen wordt omgegaan in de paar echt pakkende films die over dat onderwerp gaan: ook niet bepaald met zachte handschoentjes. Maar That's The Point. Het IS inderdaad vreselijk hoe deze culturen worden benaderd, en dat is wat hij hiermee wil laten zien: niet dat die culturen achterlijk zijn, maar dat de wijze waarop onze Beschaafde Wereld er tegenaan kijkt (er op neerkijkt).

Het is interessant om de interviews die er ook op staan even te checken: Deodato legt o.a. uit dat hij de film heeft gemaakt als reactie op zijn (toen jonge) zoontje vragen stelde over de ellende die op het nieuws te zien was. (En wat dat betreft is er nog niet echt veel veranderd).

Niet HIJ zet de inheemsen te kakken, maar de scoop-zoekende (en indien nodig dan maar creerende) journalisten.

Nee - de lezing van "aanklacht tegen de consuptiemaatschappij" is iets dat hem in de schoot is geschoven (of n de schoenen geworpen) door mensen die dan meteen konden zeggen dattie zelf net zo erg bezig is. Daar gaat de film niet over.

Een latere scene in de film maakt de schilpad/slachten/eten scene duideljjker.

En natuurlijk is er veel lastig te verteren! Vooral als je je beseft dat het er niet beter op is geworden

Okee.. de vraag is alleen of de kijker het kan waarderen en of de kijker ook werkelijk vind of dit de juiste manier is. Ik begrijp 'hen' wel die menen dat zulke boodschappen misschien beter anders getoond kunnen worden dan deze 'in yer face' manier. Neem bijvoorbeeld dawn of the dead, daarin zit ook een sterke consumptie-boodschap. die niet zoveel kwaad kan maar wel ijzersterk is. (ook niet erg subtiel-maar wel komisch).

Die spin: bekijk dat shot nog eens waarin die spin probeert weg te lopen.

Dawn Of The Dead is ook een meesterwerk. Het origineel van George A. Romero, dan, die ik overigens niet erg Komisch vindt. Wel aangrijpend, spanned, briljant en nog een heleboel meer.

En dat is inderdaad een aanklacht tegen de consumptiemaatschappij. Cannibal Holocaust is dat NIET, dus die vergelijking gaat niet helemaal op.

Het klopt natuurlijk dat je dat wat Ruggero Deodato wil vertellen op een andere manier brengt, voor veel mensen (de meeste) is dat aanzienlijk prettiger kijken. Maar op de een of andere manier komt een Boodschap (wt een rotwoord is me dat eigenlik) niet echt over als je het allemaal met de mantel der humor gaat bedekken. Wat Onze beschaafde wereld heel erg veel volkeren in andere delen van de wereld hebben aangedaan is te schandalig voor woorden, humor kan daar eigenlijk niet echt bij.

Persoonlijk kan een film me niet genoeg IN MY FACE zijn, de fijnste films vind ik die, welke echt een reactie bij me veroorzaken, me met de neus niet alleen OP maar ook IN de feiten smijt.

Ik denk eerlijk gezegd ook dat veel mensen deze film zo hard aanvallen omdat ze zichzelf aangevallen voelen, of de informatie gewoon niet kunnen of willen vatten. Maar dat schiet me nu ineens zo maar te binnen.

Ik vrees echter dat de werkelijkheid nog veel erger is dan welke filmmaker ooit op het cellulloid zal kunnen vastleggen. (zie wat dat betreft weer die andere... )

Zo ook met andere schandalen: de slavernij in Roots kan men nog wel aan, maar echt zoden aan de dijk zet het niet. Het is een "mooi verhaal", maar aan het denken zet het de mensen niet echt. Aanzienlijk dichter bij de waarheid (en trouwens met humor, wrang genoeg) in Addio Zio Tom, dat lokt reacties op IMDB uit als "it can't possibly have been that bad".

Dream on...., dacht ik toen ik dat las.