I Am Sam (2001)

Het was een mooie film met een paar huilmomenten. Ik ergerde me wel een beetje aan het camerawerk want het bewoog vaak. Maar ik ben tevreden het was een mooie verhaallijn. En het meisje was erg schattig.

Een erg emotionele film. Ik keek hem laat in de avond en heb midden in de nacht een vriend gebeld omdat ik moest weten of het goed afliep of niet XD

Een echte tranentrekker!

4,5 *

Vind ik ook. En een Beatlesfan KAN het gewoon niet laten; mensen niemand spreekt hier haast van de schitterende Beatleshits die door anderen gespeeld en gezongen worden, die soundtrack moet U dus ook hebben!

Leuke film, Sean Penn vond ik niet eens zo geweldig, maar Dakota Fanning steelt hier toch wel de show.

Natuurtalentje, ik vrees alleen dat we met het welbekende kindster syndroom te maken krijgen.

Misschien eens goed voor haar om een pauzetje in te lassen, rustig wat volwassener worden gedurende een jaar of 2, om daarna een gewaardeerd actrice te worden.

Zodra je een stem op een film uitbrengt, is dat een momentopname van het gevoel dat een film je heeft achtergelaten. Velen beoordelen films uitermate slecht omdat ze een volledige analyse eropuit laten. Uiteraard ook die mensen laat ik in hun waarde. Maar ikzelf ga liever niet voor de buis zitten afwachten om te kijken wat een geweldige acteerprestaties, geluidseffecten, casting etc. nominaties... Nee ik wil meegezogen worden in het verhaal. En aan het einde besef ik tot in hoeverre dat is gelukt!

Je hebt helemaal gelijk, op die manier kijk ik ook films. Ik laat het ook gewoon op me afkomen.

Is uiteraard de manier om een film te kijken als middel om te entertainen. Maar als je erg veel films ziet dan wil het wel eens zo zijn dat je meer dingen gaat waarnemen. Dat je bepaalde dingen meer gaan opvallen, zoals: veel gebruikte camerabewegingen en kleurgebruik. Zo kan je kijk op films toch best aardig veranderen. Niettemin blijft het verhaal en de mate waarin je je kunt inleven het meest bepalend (bij mij). Gelukkig zat het wat dat betreft wel goed in I Am Sam .

Inderdaad, het verhaal en dat je je kan inleven is het allerbelangrijkste van een film. Veel te vaak wordt alles tot op het bot geanalyseerd wat volgens mij leidt tot een afbreuk van het kijkplezier. Kun je een beetje vergelijken met hifi puristen, Die kunnen vaak niet meer echt van muziek genieten, omdat ze nog alleen maar bezig zijn met horen ivp luisteren. Ze vinden dat het altijd beter kan. En zo is het met film ook natuurlijk, de perfecte film bestaat niet. En als je veel films kijkt kan ik me indenken dat je steeds minder kan genieten. Je let dan teveel op andere dingen.

Ik vond het een zeer aandoenelijke film. Goed geacteerd door Sean Penn en Dakota Fanning en Michelle Pfeiffer.

Ook weer een onderwerp waar je toch over na gaat denken.

Prachtige film ,waarin zowel Sean Penn alsook Michelle Pfeiffer uitblinken

Maar nog meer dan de 2 overbekende hoofdrolspelers ,steelt de kleine LUCY de show !

Ontroerende film die meer dan het bekijken waard is

Sam Dawson wordt op zeer overtuigende wijze gespeeld door Sean Penn. Dit personage laat zien dat je ondanks een psychische handicap met emotionele intelligentie, gevoel en doorzettingsvermogen veel kunt bereiken. Je moet van steen zijn om bij deze ontroerende film je ogen droog te houden.

super aangrijpende film.

Sean Penn laat weer eens zien wat een geweldige acteur hij is.

Dat geldt trouwens ook voor de kleine Dakota, wat is dat kind geweldig goed!

Best wel een mooi en aangrijpend drama met een prima spelende Sean Penn als psychisch gehandicapte. Ook Michelle Pfeiffer en Dakota Fanning deden het zeer goed in deze mooie en boeiende film.

Een mooie, ontroerende film waarin Penn echt geweldig speelt. Ik heb de laatste tijd meerdere films van hem gezien en hij hoort nu echt wel thuis in mijn rijtje van beste acteurs. Het is echter niet alleen hij die het goed doet, ook Fanning en Pfeiffer doen het goed.

Wel was er moment in de film waar ik even dacht, hoe lang duurt hij nog? Hij zakte wat in. Gelukkig maakte de scenes daarna dat moment goed.

Ik snap alleen het einde niet echt?

Zeer sterk gespeeld door Penn...

Moooie en goede film.. echt een aanrader

Leerzame films. Films met een lesje. Een boodschap. Een doel. Noem ze hoe je ze noemen wilt, maar ze bestaan, en I Am Sam hoort erbij. De film wil je een paar dingen leren (o.a. dat de Beatles geweldig zijn ).

En het beste dat de film doet is de hoofdrolbekledende gehandicapte overtuigend als personage neerzetten en hem overtuigend interactie laten ondergaan met zijn omgeving. Ik ken persoonlijk geen verstandelijk gehandicapte, en ben op dat gebied dus redelijk onervaren, maar als je wel eens langs ze wandelt op straat denk je soms onwillekeurig: moet dat niet moeilijk zijn voor hun naasten? Maar toch lees/hoor je, al medelijdend, wel eens over die naasten, die dan zeggen dat de verstandelijk gehandicapte hen juist gelukkig maakt. Hoe kan dat dan in Godsnaam, vraag ik me dan af? En daar komt, jawel, het leerzame karakter van de film om de hoek kijken! I Am Sam, wel een idiote filmtitel overigens (wat dus eigenlijk misschien wel geslaagd is), laat wonderbaarlijk knap zien hoe dat proces van gelukkig-maken in zijn werk gaat. Overtuigend zijn niet alleen de vader-dochter relatie die natuurlijk centraal staat, Sam's vriendengroep die hem door dik en dun steunt, en zijn werkgever die maar al te bereid is om Sam promotie te geven en te steunen in de rechtzaal, maar vooral ook Sams relatie met zijn advocate. Heel cliché, maar toch wel mooi, dat zij door hem min of meer inziet waar het om draait.

De film heeft wel veel te danken aan zijn acteurs. Sean Penn is geweldig, maar niet overrompelend, maar dat is meer de schuld van de regie dan van hem. Je twijfelt hoe dan ook geen moment aan hem. Michelle Pfeiffer schiet ook de hele film door raak, behalve dan misschien op het moment dat ze zegt dat ze zichzelf lelijk vindt, en weet uit het tamelijk stereotype karakter nog best een boeiend personage te persen. Dakota Fanning doet gewoon waar ze goed in is, en ook Laura Dern weet met haar paar minuten schermtijd te doen wat ze moet doen.

Het plot is niet veel bijzonders verder. De hele rechtzaak enzo geloofde ik allemaal wel, en op emotioneel/relationeel gebied volgt de film vrij nauw de lijntjes die daar al jaren voor bestaan. Dat het geheel uiteindelijk nog redelijk ontroerend is, komt door het acteerwerk. En het einde had een stuk beter gekund.

De kracht van de film zijn de emoties. Gesteund door het redelijk aanstekelijke camerawerk lijken alle personages ontleed te moeten worden. En dan borrelt er wel eens wat naar boven.

Dat Sam van The Beatles houdt is, naast heel logisch, best grappig. Zijn anekdotes slaan vaak nergens op, maar toch. De covers (ik heb er een stuk minder gehoord dan er op de soundtrack staan trouwens) vond ik weer minder leuk. Op de één of andere manier hebben ze het gepresteerd om een groep zangers op te trommelen die allemaal vrijwel dezelfde zangtoon voortbrengen. Doe mij dan het origineel maar. Ik vond het al met al weinig toevoegen aan de film, en de geschreven score vond ik beter werken. Wel heel leuk:

Do you think your dad can give you what you need?

- All you need is love.

3*

Hele mooie film.. spreekt je erg aan! Heb hem al meerdere keren gekeken en het blijft een emotioneel verhaal. Ik vind het wel een aanrader!

Huilen zal je! Hier met die tranen!

Tikkeltje te sentimenteel en braaf, maar toch ook wel een erg fijne Sean Penn.

Goed, behalve dat strontirritante meisje dat walgelijk slim was. Al was ze wel best lief.

En met die fluisterzang Beatles-covers heb ik ook niks. De echte Beatles of gewoon niet in het vervolg.

Miichelle Pfeiffer heeft wel iets weg van Michae lJckson

Sean Penn is geweldig, Dakota Fanning is een klein meisje die altijd(!) goed speelt. Mooie film, maar had ietsiepietsie korter gemogen. Daarentegen een mooie film, vol emotie, en natuurlijk geweldige acteerprestaties.

Twijfel tussen 3,5 en 4*...

Volgens mij ben ik de enige die zich rot irriteerde aan Sean Penn, ik vond hem gewoon zo irritant Het verhaal vond ik verder niet erg interessant, heb hem ook niet afgekeken

Sean Penn is een van mijn favoriete acteurs, en hij maakt die titel weer helemaal waar in deze film. heel ontroerend/leuk.

echt een superfilm.

4.5*

Nee, je was niet de enige. Me too.

Penn was inderdaad 132 minuten lang een marteling, en dan heb ik het niet eens over de vreselijke Beatles covers die men onder de film heeft geplakt.

Goede film. Probleem wat ook echt voorkomt in de maatschappij.

Ik vond het idd ook vermoeiend om Penn als retard te moeten aanzien.

Deze film krijgt voor elkaar, wat vele in het genre niet kunnen. De balans van emotie is precies goed. Niet te overdreven, maar ook niet te weinig.

Daarnaast zijn alle acteurs en actrices goed gecast. Voor de hoofd- en de bijrollen. Penn zat geweldig in zijn rol. Kinderen komen vaak ook stom of ongeloofwaardig over in films. Hadden deze kids ook geen last van.

Het verhaal is ook heel geloofwaardig gebracht. Bijvoorbeeld door de pleegmoeder, die voor de verandering niet zo cliche is neergezet.

Goede film dus. Ik zou niet weten hoe je dit verhaal beter zou kunnen verfilmen. 5*

Om eerlik te zijn schaam ik me een beetje dat ik deze film jaren heb genegeerd. Zag er eerlijk gezegd niet veel heil in, maar zo zie je maar dat zelfs ik me kan vergissen .

Penn laat gewoon weer zien dat hij een geweldig karakter acteur is die misschien wel niets onder doet voor Johnny Depp.

De film zelf zit natuurlijk geweldig in elkaar en sleept me mee en laat me niet meer los, heel goed gedaan, ben blij hem gezien te hebben.

Dakota Fanning is bezig hoe jong ze ook is, met een imposante film carriere. Het is leuk om te zien dat ze nog steeds veel gevraagd wordt voor films.

Zij wordt een tweede Drew Barrymore