A Beautiful Mind (2001)

Over de smaak van de mensen in de commissie van de Academy Awards en de Golden Globes valt inderdaad (soms) wat te zegge n, maar de British Academy of Film and Television Arts heeft bij mij toch een grote autoriteit (hoewel ze soms nog iets te Hollywood-geörienteerd zijn).

Goede film, maar ben toch niet zo overdonderd als ik had gehoopt. Sterk acteerwerk, dat wel, en het is mooi om te zien hoe Nash zijn waanbeelden leert te negeren. Maar toch vaak iets aan de lange kant, waardoor de film net wat vaart mist. Wel een zeer interessant verhaal, leent zich goed voor de film.

Aparte film, en had ook de neiging om hem af te zetten in het begin. Maar ik bleef toch kijken en daar heb ik geen spijt van gekregen.

Het einde van de film was mooi om te zien, hoe hij zijn waanbeelden ging negeren en daardoor toch nog een redelijk normaal leven kon lijden was mooi om te zien.

Ondanks het vage en toch wel het saaie begin, een dikke 4,0!!

Prachtige, mooie film dit. Uniek verhaal denk ik, en heel goed verfilmd.

Ontzettend sterk geacteerd en ook heel goed gedaan hoe de personages ouder worden. Goede muziek, gwn allemaal goed in elkaar gezet deze film.

Ook af en toe grappige momenten in de film gedaan. Ik moest echt lachen dat ie aan het eind aan een leerling vroeg 'kan je hem zien'.. en hoe ie het vroeg xD whah.

Helemaal geen last gehad dat hij vrij lang duurt en zoals andere zeggen er weinig vaart in de film zat.

In het begin was ik soms geneigd de film af te zetten, omdat het zogenaamd "slimme" verhaaltje niet bepaald slim is. Maar na de plottwist dacht ik daar heel anders over. Na de twist hoopte ik soms stiekem toch dat alles goedkwam, maar dat zijn natuurlijk valse leugens die je jezelf aanpraat. Je word namelijk samen met John de afgrond in gegooid wanneer het bewijs te sterk is dat hij psychisch niet helemaal in orde is. Waar het dus op neer komt is dat je zeer meegetrokken wordt in het verhaal, het verhaal zit goed in elkaar en het acteerwerk is briljant. 4*

Eerste stem dit jaar...

Weer zo'n bijzonder schyzofreen-verhaaltje. Het begint om eerlijk te zijn nog best wel saai maar uiteindelijk gaat de vaart er wel in. Russel Crowe laat ook opnieuw weer een goede kant zien in dit subtiele werkje. Eerst denk je dat het gewoon gaat over een Wiskundestudent John Nash in de jaren 40 en 50 en later die met zijn vriend studeerd en uiteindelijk zo slim blijkt te zijn waardoor ie van zijn kamergenoot wiskundig informatie moet verzamelen om achter de plek te komen waar een atoombom verstopt ligt (ja, de koude oorlog was ook vol op gang) En dan denk je eerst, oooh het word een wiskundige spionage-film, maar scheinbedriegt. Het hele verhaal is gewoon Schyzofrenie van Nash, ook zijn hele kamergenoot die die opdrachten geeft en eigenlijk alles wat er verder mee te maken heeft. En dan word de film best strange en bijzonder aangezien het ook ten kosten gaat van anderen. Die zogenaamde kamergenoot van Nash vond ik ook schitterend neergezet door Ed Harris en eigenlijk bestaat ie gewoon niet. Net als in Fight Club.

Daarnaast vond ik de decors en de tijdsloop ook heel mooi gemaakt en sfeervol. Ook het einde was erg mooi met hoe hij die waanbeelden probeerde te negeren.

Voor de rest weer een heel bijzonder filmpje.

4,0*

Ik bedoel dat hij vanaf het begin af aan teveel als freak wordt neergezet: schrijven op de ramen, de manier waarop hij codes zou zien in kranten, dat soort dingen. Ik vind dat gewoon ongeloofwaardig overkomen. Op de een of andere manier hadden dat soort dingen wat subtieler gemogen van mij.
Nu leek het alsof het allemaal heel eenvoudig was gemaakt voor het 'domme' bioscooppubliek: 'hij is een freak die sommetjes maakt'

Toch is het minder ongeloofwaardig als je denkt. Ik kan er over meepraten aangezien iemand in mijn familie deze ziekte heeft en daarvoor dacht ik ook dat als dit soort zaken in films voorkwamen dat het puur voor vermaak was van de kijker, maar juist a Beautiful Mind laat goed zien wat er in zijn hoofd omgaat, hoe hij dingen ziet en hoort en daarbij is hij ook nog eens geniaal waardoor hij door zijn manier van dingen benaderen, echt codes had kunnen kraken. Freak vind ik niet het goede woord. Dat is alsof het een typetje uit een horror is en dat zou volledig misplaatst zijn.

En ik ben eigenlijk wel blij dat het "domme onwetende met het vingertje wijzende" publiek op een relatief simpele manier te zien krijgt wat de ziekte inhoudt en misschien in de toekomst net iets minder kort door de bocht of stigmatiserend zal zijn.

Voor deze film heb ik maar een woord: Briljant!

Ik vind dat deze film nog wel iets hoger in de top 250 had mogen staan.

Freak vind ik zelf ook geen mooi woord, maar door de simpelheid waarmee sommige dingen gepresenteerd worden vond ik John een beetje in het hokje 'freak' geduwd worden, zeker aan het begin van de film. En onterecht, laat ik dat voorop stellen.

Maar het ligt er natuurlijk ook aan met wat voor insteek je naar de film kijkt, wat je persoonlijke ervaring en kennis is met betrekking tot het thema.

Goede onderhoudende film, maar veel meer ook niet. Ben m haast al weer vergeten, zoveel indruk heeft ie op me gemaakt. Russell Crowe speelt goed, Ron Howard is zoals altijd mister Hollywood, lekker aanzwellende muziek op het einde, het beproefde concept waar je niet van afstapt als je commerciële films maakt. Een verhaal heeft een begin en een einde nietwaar, zo wordt er in Hollywood tenminste gedacht. Al die prijzen zeggen mij dan ook niet zoveel, dat hele wereldje houdt elkaar in leven.

Typisch Hollywood-drama waar het grote publiek wel voor valt. Net als The Shawshank Redemption is A Beautiful Mind zo'n film waar bijna niets verkeerds over te zeggen valt, camerawerk e.d. waren gewoon in orde. Helaas was de uitvoering weer volledig volgens het boekje en was de soundtrack soms iets te nadrukkelijk aanwezig. Het acteerwerk van Crowe vond ik dan weer redelijk goed en ook over Jennifer Connelly kan ik geen verkeerd woord zeggen, maar echt oscar-waardig was het allemaal niet. Wat deze film toch nog een krappe voldoende bezorgt is de mysterieuze sfeer die in de eerste helft van de film hangt omdat je als kijker niet meer met zekerheid weet wat echt is en wat niet.

3.0 sterren

Was echt onder de indruk van deze film, Russel Crowe zet hier sterk staaltje neer. De film loopt zoals eerder gezegd wel over van de cliché's en net dat maakt dat ie voor mij geen 5 sterren krijgt. Ook het eerste half uur was wat saai maar na de plottwist werd ik er echt ingezogen! Zalig filpmje dus.

De film zit zeer mooi in elkaar. Ietwat te langdradig op sommige momenten, maar zeer ontroerend en meeslepend

Mooie film.. mooi drama ook, en zeer mooie muziek!

Nog meer..? Mooi!

3.5*

In een woord....PRACHTIG!!!!!!!!

Héél goed acteerwerk, een zeer indrukwekkende film........krijgt van mij dan ook zeker een 4,5!

Prachtige film! Zowel acteerwerk van de Russel Crowe als Jennifer Connelly is briljant! Het verhaal is prachtig en de soundtrack idem dito! Door dit complete plaatje 1 van mij favoriete films. Die oscar had dat jaar nooit naar Denzel Washington mogen gaan.

5*

Een erg mooie film om te zien met een sterk spelende Crowe.

In het begin dacht ik nog dat dit een soort van spionage-achtige film zou zijn, maar verre van dit. Je weet natuurlijk ook nog niet wat echt is en wat nep is. Eigenlijk bevind je je als kijker in de positie van John en zie je alles vanuit zijn perceptie en dat is soms niet al te best.

Naar mijn mening vond ik de film nergens te lang of langdradig worden, ik bleef geboeid kijken.

Connelly mag er trouwens wel wezen zeg, wat een mooie dame.

Een dikke 4, 5 sterren.

Geweldige film met een heel goed verhaal. Ook was het enigzins onverwacht, daarnaast waren de acteerprestaties heel goed. Zeker een 4,5 waard!

Prachtig onderwerp voor een verfilming: nobelprijswinnende genialiteit in strijd met schizofrenie.

Maar de uitwerking valt me op sommige vlakken tegen. Het ziet er allemaal wel degelijk uit (niet negatief bedoeld) maar het wil te graag aangrijpend overkomen. Zowat iedere scene met Connelly moet gepaard gaan met lieflijke romantiek of bezorgdheid: een handje op het raam, een handje op z'n wang, een traantje hier en daar, etc.

De (op zich mooie) muziek is tijdens belangrijke momenten wel zo dik aangezet dat het z'n doel voorbijschiet. Sowieso lijkt het orkest geen seconde stil te zijn. More is less..

Er zitten wel een paar mooie scenes in en de hallucinante / schizofrene ervaringen spreken me erg aan, vooral pas in de tweede helft van de film wanneer hij bijvoorbeeld in het schuurtje werkt. Dat er dan weer overal krantenknipsels hangen voelt echter weer zo uitgetekend aan.

Diep onder de indruk van Crowe ben ik trouwens niet. Had vaak het gevoel te kijken naar een acteur die een schizofreen probeert te spelen (als je begrijpt wat ik bedoel). Dat loopje, die puppy's blik, het baardje.. maar naar het einde toe vind ik het wel overtuigend.

Al die pogingen tot emotie ten spijt (of juist daardoor..) ben ik toch meer onder de indruk van het echte levensverhaal van Nash dan deze verfilming.

Zo, heb me toch wel erg vermaakt met deze bijzondere film! Tuurlijk had ik ook wel zo m'n minpuntjes voor mezelf opgesomd: Crowe die wat wisselvallig speelt (zeker niet slecht hoor), een liefdesverhaal wat er wat mij betreft niet echt had ingehoeven (werd later wel duidelijk waarom dat erin is bedacht). Maar verder dan dat kom ik eigenlijk niet. Een steengoede film en heel anders dan ik vantevoren had voorgesteld.

Echt te gek hoe de film je constant op het verkeerde been zet. Komt het nou door die pillen - o nee, want hij slikt ze niet - o misschien komt het juist dan wel dáárdoor? Hoort zijn vrouw nu bij de samenzwering? Zijn het nou wel of geen Russen? Wie hoort er bij het complot en wie niet? Is ie nou gek of geniaal? Knap hoe de regisseur die constante spanning in zo'n film weet te weven.

Deed me soms een beetje denken aan 'The Game', ook door de muziek zo nu en dan. Denk wel de beste film die ik afgelopen tijd gezien heb. Een topper.

Goede film die nergens saai wordt. Al zou je dat wel denken als je het script leest. Deze film blijft gewoon constant boeien, omdat je gewoon wilt weten hoe het af gaat lopen.

Prima film, 1 van de beste psychologische dramafilms die ik heb gezien.

Deze film stond al langer op mijn verlanglijstje. Dus toen hij gister op tv was greep ik die kans met beide handen aan. In eerste instantie dacht ik altijd dat het om één of andere politie achtig iets ging, maar het was dus totaal iets anders. Een bijzonder geleerde wiskundige die niet al te goed is met sociale vaardigheden, die dan ook nog schizofreen wordt. Als je als kijker na de grote plottwist eindelijk ervan overtuigt ben dat hij schizofreen is, wordt je weer aan het wankelen gebracht. Want zijn er nu wel of geen Russen? Dit prachtige verhaal gaat gepaard met zeer sterk acteerwerk van Russel Crowe, die zijn personage op een zeer geloofwaardige manier neerzet. Prachtige film die op een indrukwekkende manier het verhaal van John Nash verteld.

Blijft een geweldige en aparte film met fantastisch acteerwerk van Crowe en Connelly. Hun relatie wordt heel geloofwaardig neergezet en het ziektebeeld van Crowe is invoelbaar.

Voor mij een favoriet.

Klassieker!

Dit is een bijzonder mooie film met prachtige beelden en uitmuntend acteerwerk van Russell Crowe.

Na een goed uur zat ik op een ruim voldoende, totdat de muziek zich ineens door alle voegen en kieren wurgde om maar zoveel mogelijk te benadrukken hoe ellendig John Nash `s situatie wel niet was. Aanvankelijk viel er nog wat te lachen om zijn onhandigheid als het aankwam op vrouwen en sociale contacten, net zoals het mysterieuze aspect niet gelijk de nek werd omgedraaid. Echter gaandeweg liet de regisseur de humor verstoffen en mikte op een bloedserieus drama waar ineens probleem op probleem werd gestapeld, onder begeleiding van dramatische muziek.

Uiteraard moest de film nog even stilstaan bij het moment dat John Nash, zijn loopbaan beloond ziet worden met een prestigieuze, heroïsche prijs......( alsof een gelukkig gezinsleven ook niet een overwinning kan zijn? Om nog maar te zwijgen of John Nash `s sociale fobieën niet bijdroegen aan zijn passie voor wiskunde, overigens een thema dat in Pi al veel beter verbeeld en gevisualiseerd werd ). Het valt uiteindelijk wel te prijzen hoe John Nash zijn ziekte niet helemaal uit weet te bannen maar ermee leert te leven. Het is alleen jammer, dat het allemaal behoorlijk pompeus en weinig ingetogen wordt gebracht. Een dikke 2*

Erg mooie film, super acteerwerk van Russel Crowe en een erg mooi eind. Ze laten ook goed de liefde zien die je voor iemand kunt hebben en hoe ver je voor een persoon kunt gaan.

Dikke 5!