A Beautiful Mind (2001)

goeie film met een hele goeie rol van crowe had hem iets beter verwacht maar toch een hele goeie film

Nogal overgewaardeerde film. Russel Crowe is eendimensionaal. Schizofrenie verbeeldt hij als iemand die binnensmonds praat met een paar tics. De regie is erg voorspelbaar. Terwijl het verhaal enorm veel mogelijkheden heeft voor een creatieve regisseur om wat mee te doen. Het script is zo-zo. Matige dialogen. Ik begrijp niet waarom deze film zoveel oscars kreeg. Maar dat begreep ik bij wel meer films niet. (het ook enorm overschatte The English patient bijvoorbeeld). Door een aantal erg goede bijrollen kom ik met moeite op 2.0*

Zwaar overgewaardeerde film die me weliswaar boeide, maar nooit echt "los kwam" en mij achterliet met een onbevredigd gevoel.

Acteerwerk is erg goed, dat wel. 3.5 sterren

Boeiende film, die je vanaf het begin niet meer los weet te laten. Het uitgangspunt wordt uitstekend uitgewerkt en visueel ziet de film er ook prima uit. Howard zorgt voor een goede sfeer en de muziek maakt het plaatje compleet. Qua acteerwerk zijn Crowe en Connelly geweldig, maar het is toch Harris die de show steelt. Geweldige rol.

4,5 sterren.

Wat een lofzangen voor een film die in essentie even melig is als Titanic, en met dezelfde mindset gemaakt.

Op zich is A Beautiful Mind gebouwd op een interessant gegevens, waar, mits de juiste regie fantastische dingen mee kunnen gedaan worden. De vergelijking is misschien niet direct obvious, maar thematisch gezien doet me dit sterk aan Pi denken. Maar wat een wereld van verschil.

Dit is zo'n typische "voor elk wat wils" Hollywood film, elk trucje aanwendend, elk middel goed genoeg om maar zoveel mogelijk zieltjes te winnen. Overdadig melig en voorspelbaar, barstend van de clichés, zelfs schaamteloos steunend op kleine lieve en schattige meisjes om maar zoveel mogelijk mensen over de streep te trekken. Het leek AI wel. Muziek was godsgruwelijk, de regie bewonderenswaardig saai en oubollig, opgefleurd door enkele zeldzame mooie scenes.

Positieve punten zijn het interessante uitgangspunt en sterke acteerprestaties, waarvoor 1*. En daar hou ik het dan ook maar bij. Net dat ietsjes meer flair als de gemiddelde "I wanna win an Oscar" film, maar hart, ziel en talentloze film verder.

Als economie student hoor ik de naam Nash nog wel eens op college voorbij komen, maar zijn biopic is echt afschuwelijk saai. Wanhopig overschat in mijn ogen.

1,5*.

Goede film met een hoog hollywood feel good gehalte. Vaak brengt dit irritant clichématig gepruts met zich mee. Echter hier valt het goed te pruimen door het uitstekend acteer werk van de hele cast! Crowe is echt enorm goed op dreef en ik vind zijn denkbeeldige vriend en Ed Harris ook uitstekend Verder is na Claire Forlani(door meet joe black) ook Jeniffer Connoly mijn top2 hollywood verliefdheden ingesprongen.

4*

Mooie film ! Veel details werden mooi in beeld gebracht zoals bijvoorbeeld die revolverschoten tijdens die "achtervolging". Crowe heeft zich heel goed in deze rol ingeleefd gezien zijn mimiek, bewegingen en houding.

En natuuuuurlijk moest ik weer janken tijdens zijn speech op het einde. Hoe hij zijn liefde uitsprak voor zijn vrouw. Ik las hiervoor wat berichten dat de ziekte schizofrenie niet goed werd weergegeven in deze film. Toch vond ik de presentatie heel integer. *4.

Zeer intrigerende film met een insteek die ik totaal niet had verwacht. Net gezien op tv zonder van tevoren ook maar iets te weten van het verhaal, behalve dat hij een wiskundig genie was. De twist kwam dan ook heel plots en onverwacht voor mij (maar ik ben sowieso niet zo goed in het spotten van clues enzo). Toevallig bleek het ook nog een onderwerp te zijn waar ik heel erg in geïnteresserd ben, ik ben zelfs met een script bezig waar schizofrenie een belangrijke rol speelt. Erg sterk acteerwerk van Russell Crowe en Jennifer Connely, maar die doen het altijd wel goed. Ik vind de film oversentimenteel op bepaalde punten, maar dat heeft wel effect op mij. Het verhaal kabbelt rustig voort, precies zoals ik het graag zie.

Een erg mooie film, en uit eigen ervaring weet ik dat dit soort films mij na verloop van tijd niet gaan vervelen. Ik zal het binnenkort nog eens kijken, maar voorlopig wordt het een 4.

goede film met een uitstekend acterende Russell. Persoonlijk vind ik wel dat het verhaal wat traag op gang komt, maar ja... ze moeten natuurlijk eerst de verschillende personages toelichten. Het feit dat het echt gebeurd is maakt het drama natuurlijk des te 'mooier'.

3.5*

1. Dit is de eerste film die ik heb gezien waarmee Ron Howard me weet te overtuigen van zijn kwaliteiten.

Mooi, ontroerend, dramatisch, boeiend en het zette mij een tijdje volkomen op het verkeerde been (en daar hou ik van!).

2. Dit is tevens de eerste film die ik heb gezien waarmee Russell Crowe me weet te overtuigen van zijn kwaliteiten.

Ik heb genoten.

Prachige film met een erg goede Russel Crowe. Meeslepend verhaal die op sommige momenten erg ontroerend is. Jennifer Connelly speelt net zoals Crowe de sterren van de hemel. Ook de score van James Horner is erg goed, maar dat zijn we van hem wel gewend. Naarmate de film in een verder stadium zit, komen we ook meer indrukwekkende momenten te zien. Goed gedaan wat mij betreft en een dikke voldoende waard!

* * * *

Ik vind dat 'A Beautiful Mind' tenenkrommend begint, met veel geneuzel en pretentieuze maar nietszeggende scenes op Princeton.

Russell Crowe maakt zichzelf belachelijk na zijn ijzersterke Maximus Meridius in Gladiator. Het is niet zo dat Maximus op je netvlies blijft hangen bij het kijken naar John Nash, wat zegt dat Crowe een prima prestatie levert; alsnog vind ik dat het karakter dat hij in het begin van deze film neerzet, afbreuk doet aan zijn eerdere, grootse werk.

Het neerleggen van de pennen bij John Nash tegen het einde van de film vind ik een van de treurige dieptepunten van Hollywood's dramatische symboliek

Later in de film wist het spel tussen Jennifer Connelly en Crowe, in combinatie met het feit dat de film een grote ommezwaai maakt en daardoor beter wordt, mij te ontroeren; dat wel.

Alles bij elkaar opgeteld vind ik de film niet slecht, maar de hype bij uitkomen bij lange na niet gerechtvaardigd.

Aardige film, waarin Russel Crowe en Jennifer Connelly erg goede rollen neerzetten. Ook het verhaal lijkt alles in zich te hebben om een echte topper te zijn. Dat is de film in mijn ogen helaas niet. Het is een goede film, met een dun, aardig uitgewerkt verhaal, dat duidelijk omhooggestuwd wordt door de twee hoofdrolspelers. Het teleurstellende en voorspelbare einde zorgt er echter voor dat ik niet meer dan 3,5 sterren kan uitdelen i.p.v. 4.

3,5*

Mooie film met een schitterend wending erin. Russell Crowe en Ed Harris speelden geweldig in deze film.

Ik ben verbluft. Ik kende de film al, had de film ook al een keer gezien maar vandaag heb ik hem helemaal gekeken en iedere minuut, iedere seconde heb ik ervan genoten.
En ja natuurlijk loopt het allemaal goed af maar in dit geval vond ik dat zeer passend.
Een geweldig verhaal, geweldige acteerprestaties(vooral Jennifer Connelly!) en een geweldige sfeer. Deze film krijgt een plaatsje binnen mijn top-tien; "Hollywood-einde" of niet, dat maakt me allemaal niets uit.

4,5*

Ietwat traag en langdradig is dit verder uitstekende drama met Crowe. Destijds zeer goed ontvangen, maar m.i. een beetje overgewaardeerd i.v.m. bovenstaande minpunten. Toch kun je niet ontkennen dat het een goede film is. Geen meesterwerk maar gewoonweg goed. Anyway, ieder zijn kopje thee.

Herziening is bij deze gebeurd en ik moet zeggen dat waar ik A Beautiful Mind vroeger niet meer dan doorsnee vond, ik nu werkelijk omvergeblazen werd door het hoge realiteitsgehalte, de goede acteerprestaties en de oprechte emoties. Vooral ook door het realiteitsgehalte wordt A Beautiful Mind nergens een gemakzuchtige tearjerker. Ook moest ik meermaals aan Pi denken, een film die een gelijkaardig thema behandelt, zij het op een totaal andere manier. Minder toegankelijk, maar zeker niet minder interessant. Op audiovisueel vlak ook een stuk uitdagender, maar daarom niet beter dan A Beautiful Mind. Beide films zijn aandoenlijk en realistisch op hun eigen manier en daarom ook aan te raden voor filmliefhebbers met een zwak voor wiskunde en psychiatrische aandoeningen.

Waarom ik A Beautiful Mind zo intrigerend vond is omdat je een soort voor-tijdens-na impressie krijgt van Nash’ ziekteproces. Gevoelens van bewondering slaan om naar medelijden en opnieuw naar bewondering. Nash’ buitengewone intelligentie (= bewondering), aanvankelijk een zegen wordt langzaamaan een vloek waardoor hij afglijdt in de negatieve spiraal die door de symptomen van zijn ziekte gevormd wordt. Op een bepaald moment bereikt zijn schizofrenie een fase waarin zijn professionele carrière en zijn liefdesrelatie eraan kapot gaan. Nash vervreemdt van zijn omgeving en verliest alle voeling met de werkelijkheid. (= medelijden) Wanneer hij uiteindelijk met de steun van zijn vrouw een manier vindt om met zijn ziekte om te gaan en alsnog zichzelf en zijn talenten te ontplooien, roept hij opnieuw respect en bewondering op bij de kijker. Dit alles maakt van A Beautiful Mind een sober, realistisch, maar daarom net zo ontroerend portret van hoe een man omgaat met zijn psychiatrische aandoening en hoe hij hierin tegenslagen en successen boekt, op persoonlijk, professioneel en relationeel vlak. Kortom, een film die een heel volledig en correct beeld geeft van de gevolgen van schizofrenie.

Bovendien is A Beautiful Mind een aaneenschakeling van mooie scènes, maar enkele van m’n favorieten zijn die met de das, het go-spel en de scène waar een mentaal aftakelende Nash zijn vriend Charles voor de gek houdt.

Goeie film, maar geen meesterwerk.

Het verhaal is daarvoor niet mooi genoeg verteld (ik vind dat er te weinig wordt verteld over hoe hij leert omgaan met zijn ziekte. Nash is ineens in staat om zijn vriend en Parcher te negeren, terwijl hij daar eerst zoveel moeite mee had.)

In het begin in de film zie je ook dat een professor al die pennen op zijn tafel krijgt, dan kun je er al donder op zeggen dat Nash dat ook gaat meemaken tegen het einde van het verhaal. Dat is voor mij allemaal wat te hollywoodachtig.

Gelukkig kent het verhaal ook genoeg mooie en indrukwekkende scènes. Tel daar de puike acteerprestaties bij op en dan kom je toch uit op een ruime voldoende.

3.5*

Recensie: A Beautiful Mind

Een mooie titel, een mooi verhaal.

Ik zeg altijd maar: Als het verhaal maar mooi is, dan is een film maken toch niet meer zo moeilijk?! Maar dat is op zich nog wel een lastige taak. Hoe kun je nou zo'n dramatisch maar toch apart verhaal verwerken in een film...en wie zou nu die rol moeten gaan spelen. Welke delen van zijn leven laat je zien? Gelukkig zag ik dat de regisseur Ron Howard was, en dat stelde mij weer gerust.

Ron Howard heeft in de loop der jaren een mooie filmgeschiedenis opgebouwd, ik zag zijn eerste film genaamd: Far and Away en dat was ook een aardige film. Verder heb ik ook laatst The Da Vinci Code gezien, maar ondanks al die aardige films vind ik dat deze er toch wel vanaf spat. Howard weet altijd wat moeilijke projecten een zwaai te geven en dan komen ze altijd mooi neer in het water. Dit project was moeilijk maar het is Howard gelukt om een pracht film neer te zetten mede door een goeie Cast. Hoofdrolspeler Crowe die ik kende van L.A. Confidential weet hier een goeie rol neer te zetten! Ook Ed Harris vertolkt weer een geniale bijrol, waneer doet hij dit niet? Verder zat de film goed in elkaar, het verhaal was dit keer niet verzonnen of uit een boek maar was echt gebeurd. Het beste van de film is naar mijn mening toch nog wel die titel: A Beautiful mind, in 1 woord geweldig.

Deze film kun je heel makkelijk beoordelen. Goed verhaal, goed acteerwerk, goede muziek, goede vertelwijze en verrassende plotwendingen. Alles goed, maar niets is perfect.

Gewoon een goede/zeer goede film. Kijkt lekker weg op een verloren avond.

Interessant gegeven, maar een saaie uitvoering. Crowe zet zijn rol zeer sterk neer als schizofreen en is dan ook goed op dreef. Jammer alleen dat je met een regisseur als Howard niet veel verder komt dan het gegeven. A Beautiful Mind is een vakkundig gemaakte film, maar in mijn ogen saaifilmerij van de bovenste plank. Cinematografisch is er vrij weinig te beleven. Gelukkig weet de film wel voldoende te boeien door het indrukwekkende levensverhaal van John Nash, perfect neergezet door Crowe en goed bijgestaan door de altijd mooie Connelly.

3*

Deze film raakte mij op het juiste snaartje, je leeft perfect mee met de hoofdpersoon, mede door het sterke acteerwerk van Crowe, dat hij uiteindelijk schizofrenie blijkt te hebben en alles wat hij daarvoor heeft meegemaakt niet echt blijkt te zijn, terwijl jij en Crowe dachten dat dit wel het geval was is geweldig gedaan.

Een groot pluspunt ik de perfecte muziek, echt geweldig, past helemaal bij de film.
De eigenaardige en in het begin al gekke maar geniale wiskundige John Nash met een flinke sociale achterstand, die wel gerespecteerd wordt maar toch raar tegenaan wordt gekeken, is een mooi personage en bovendien een echt bestaand personage.
De tics die hij heeft en de humor geven hem een eigen en speciaal karakter. Hij is te druk bezig met iets nieuws uitvinden, wat uiteindelijk leidt tot zijn ziekte, dit personage samen met zijn vriendin en later vrouw die hem ondanks dat hij schizofrenie heeft bij hem blijft en hem blijft steunen zijn absoluut de hoogtepunten in de film.

Het moeilijke verhaal is aardig neergezet door Ron Howard, maar had beter gekunt, iets meer over zijn ziekte vertellen bijvoorbeeld. Nadeel is dat er dingen zijn weggelaten in de film wat er wel met John Nash is gebeurt, zijn buitenechtelijke kind en homoseksualiteit.

Het einde was wel te cliché en langdradig, de scene met de pennen en zijn laatste toespraak was te sentimenteel, maar past wel in de stijl van de film. Buiten het sentimentele wordt je helemaal in het verhaal getrokken, met enkele spannende scènes maar vooral ontroerende. Er heerst een mooie stijl in de film en je waant je echt in de jaren waarin het verhaal zich allemaal afspeelt.

Een mooie dramafilm met een mooie betekenis, liefde kan alles overwinnen. Als je van drama films houdt moet je deze kijken, een aanradartje, daarom deze terecht verdiende:

4*

Ik vond het een erg mooie en indrukwekkende film. Het verhaal was erg goed, ook leuk om te weten dat het waargebeurd is. Er word een goede sfeer geschept. Erg spannend en leuk hoe de kijker eerst even voor de gek word gehouden. Het camerawerk, montage en de belichting waren vrij standaard, maar het acteerwerk was werkelijk uitmuntend. Alles kwam zo realistisch en geloofwaardig over, je kunt je helemaal inleven in de personages. Crowe weet zijn personage perfect neer te zetten.

Jammer dat veel dingen over John Nash zijn weg gelaten, zoals zijn homoseksualiteit en zijn buitenechtelijke kind. Ook zijn schizofrenie is wat overdreven.

Verder een magnifieke film, een van de besten.

It is only in the mysterious equation of love that any logical reasons can be found.

Mooi maar niet de topper waarop ik gerekend had.

Al zet Crowe het personage van een briljante wiskundige wel prima neer.

Leuk dat de film het eerste uur de kijker een beetje voor de gek kan houden, maar wanneer later blijkt dat het allemaal ‘verbeelding’ is weet je wel hoe het stokje in mekaar zit.

Dat spionagesfeertje dat er hier en der wat bijgevoegd was aan de film vond ik niet zo mooi uitgewerkt er werd meer van te maken. Soms verloor de film ook een beetje zijn vaart en werd het naar het einde toe wel knap geromantiseerd.

In de eerste helft van de film dacht ik weer verzeild te zijn in een langdradig gezwets en dacht ik na Munich een tweede keer ontgoocheld te worden door een langdradige film die bij de meeste mensen toch goed beoordeeld wordt.

Vanaf dan begon het verhaal echter goed te lopen en op enkele details na werd het een zeer sterk verhaal.

Dat het afwijkt van hetgeen waargebeurd is met John Nash is misschien wel een feit, maar dat stoorde me helemaal niet, zeker ook omdat ik op voorhand niet wist dat het op waargebeurde gebeurtenissen was gebaseerd.

Russell Crowe acteert erg goed (is één van mijn favoriete acteurs, al wordt dat lijstje natuurlijk in grote mate bepaald door de kwaliteit van de films in hun geheel waar acteurs in meedoen).

Wat mij betreft een aanrader, en... als je het eerste halfuurtje denkt: 'toch nogal saai', blijf dan toch nog even verder kijken.

Dit blijft een voorbeeld hoe films moeten worden gemaakt.

Ik had in het begin van de film wel in de gaten dat die persoon iets dwars was (een sociaal probleem) maar nooit gedacht dat het erger dan dat kon worden.

5 sterren...

Deze film heeft alles wat een goede film nodig heeft; goed verhaal (waargebeurd), mystery, suspense en bovendien geweldig acteerwerk.

Voor mij één van de beste films ooit gemaakt!

Russel Crowe, die de freaky wiskundige John Nash speelt, deed zijn ding met het oog op een mogelijke oscar. Soms wil ik het wel accepteren, de andere keren zoals met A Beautiful Mind, dus duidelijk niet. Het verhaal zelf is wel aardig, maar veel te gelikt op zijn Ron Howards. Jammer dus.

Interessant concept met een voor mij niet hele boeiende uitwerking.

De film begon sterk met een goed verhaal en met de warrige wiskundige maar na een uur vond ik het verhaal gewoonweg minder interessant om te volgen. Het mocht wel wat helderder en met iets meer spanning gaan. Juist dat 1e deel waarin hij bv in het Pentagon de codes kraakte vond ik zeer de moeite.
Wel moet ik zeggen dat ik het slot van de film met de uitreiking erg mooi vond. Korte speech maar wel 1 met een duidelijke boodschap wat nu echt belangrijk in je leven is.

Het acteerwerk is wel aardig goed in de film met Crowe, Harris en Connely die sterke en overtuigende rollen neerzetten. Daar lag het ook zeker niet aan. Het is gevoel het plot zelf dat ik niet altijd even boeiend vond.

Wel is de film uiteraard een voldoende waard.

3*