Woodstock (1970)

Precies, probleem is ook dat er veel geknipte versies worden uitgezonden.

Oké, thanks. Dan weet ik zeker dat ik deze wel heb gezien. Of ik de versie van drie uur of de DC heb gezien, weet ik niet.

Ik heb niet zo heel veel met de muziek uit de jaren '60 (wel ooit gehad). Muzikaal hoogtepunt vond ik wel de Britse bluesrockband Ten Years After, met het nummer "Going Home", met die rode Gibsongitaar, en die ultrasnelle gitaarsolo.

Het optreden van Santana vind ik erg goed. Voor de rest niet zoveel soeps.

Ga je mond spoelen! Groots document, dikke 5*

Ben niet zo'n fan van Jimmy hendrix, The Who, Crosy Stills and yound, then years after. etc

Smaak ontwikkeld zich met de jaren. Kijk 'm over een jaar of drie -vier nog eens. De film heeft ook veel meer te bieden dan alleen de muziek.

Zal ik doen

Heerlijke nostalgie!

By the way het album Harvest van Neil Young vind ik nu geweldig!

Je houdt niet van de jaren 60/70's rock?

Je doet alsof dat onmogelijk is....

Dit is dé beste docu van een rockhappening ever!

Zag er altijd behoorlijk tegen op om deze docu te gaan kijken ondants dat het een enorme klassieke satus had,

dit kwam vooral door de enorme speelduur naar muziek te gaan luisteren waar ik niets om gaf (tenminste dat dacht ik)

Toen ik de film aan zette wist ik werkelijkweg niet wat ik zag, prachtige tijdsbeeld van de opkomst van het hippietijdperk.

Prachtige beelden, stuk voor stuk en het wordt alsmaar beter. En dit allemaal onder de begleiding van prachtige muziek (van oa

jimi hendrix, crosby stills, jeffeson air, santana en veel en veel meer.

Deze docu lijkt gewoon op een bijna vier uur durende lange videoclip, echt geweldig allemaal.

4,5 sterren

ps:ben na het kijken van deze film, veel meer geintereseert geraakt in de wat oudere rockmuziek.

eindigt ook heel goed met die gitaar solo...

Ik verbaas me er ook over dat de film niet in de top 250 staat, ik heb nog nooit zo mooi een tijdsbeeld gegeven zien worden van een belangrijke periode uit de geschiedenis.

Gisteren tijdens het luisteren van wat muziek wat concert stukjes terug gezien van oa jefferson's airplane, jimi hendrix, joe cocker en santana vooral van die laatste is prachtig wat een prachtige psychedelische beelden afgewiselt met beelden van naaktzwemmende en drugsgebruikende mensen het geeft echt op een fantastische beeld van vrijheid en dit allemaal onder de begeleiding van prachtige muziek. Goh ik wou dat ik erbij was geweest, had me echt prachtig geleken.

Verbaast me er trouwens over dat er zo weinig op gestemt is een van de beste docu's allertijden, geeft echt een geweldig beeld van vrijheid. Ga deze film kijken en je zult er geen spijt van hebben (sorry dat ik er zo over doo blijf zeiken het is natuurlijk iedereen's eigen keus om de film wel of niet te gaan bekijken maar vind gewoon dat de film veel meer aandacht verdiend) .

De hoeveelste keer het is dat ik deze film zie, eerlijk gezegd, ik ben de tel kwijt... Het is wel de eerste keer dat ik de director's cut zie.

Volgend jaar is het 40 jaar geleden dat het festival plaats vond, en toch is de film ervan nog steeds indrukwekkend.

Nu zijn zulke evenementen misschien een gewone zaak, maar dat was toen niet zo, dit concert is de moeder van alle festivals.

Het betekende ook voor vele artiesten de doorbraak, maar helaas voor sommigen was dit ook een van hun laatste optredens (Jimi Hendrix en Janis Joplin).

Maar het is een aanrader voor elke muziekliefhebber, en ondanks de lengte van de film, ruim 3,5 uur is er geen seconde dat je niet aandachtig toekijkt en luistert.

Bovendien is deze versie ook nog eens knap geremasterd, en heeft de DVD een prachtig surround geluid meegekregen.

Dit is echt top !!! En is de ideale film voor jongere mensen om de wat 'klassiekere' rock en folk uit de jaren 60 te leren kennen.

Geweldig tijdsdocument. Als documentaire niet zozeer ontzettend geslaagd, maar als registratie uniek. Hoogtepunten waren Havens, Cocker (waar ik inmiddels een hekel aan heb) en Hendrix. Vond de interviews en dergelijke wel aardig, maar de optredens was wat dit memorabel maakt. 4 sterren. Het scheelt ook behoorlijk dat ik van de muziek houd.

Hoogtepunten: The Who & Ten Years After

Zeker! Had ik ook wel mogen noemen, net als Sly and the Family Stone en Janis Jolin. Vond eigenlijk bijna alle optredens erg goed. Heb alleen een hekel aan John Sebastian.

Inderdaad een fantastisch festival met meerdere hoogtepunten op muzikaal gebied.

The Who, Sly, Janis, Hendrix.. alle hier boven door jullie reeds gememoreerde acts waren voor muziekliefhebbers inderdaad slagroom op de taart die Woodstock heet.

Gelukkig weten de makers ook een beeld te creeeren rondom de muziek, waarbij je eigenlijk helemaal terug gaat in de tijd. Althans, je woú dat je er bij was geweest.

Kortom; ik vind het een interessant stukje muziekhistorie dus, wat mooi is vastgelegd. ****

In één woord: PRACHTIG!! vooral mijn grote idool Jimi Hendrix ! maar ook mooi waren the who, joe cocker, CS&N en ten years after.

Vreemd overgens dat het optreden van John Sebastian (van the Lovin' Spoonful) met het nummer Younger Generation nergens genoemd wordt, dat gevoel van vrede wat die scene met zich meebrengt is onbeschrijfelijk mooi.

Zit net Woodstock the director's cut te kijken na deze voor Sinterklaas gekregen te hebben....wat hebben ze gedaan, dit is afgrijselijk. In mijn herinnering is de hele chronologische volgorde overhoop gegooid, het is veel te snel gesneden. De praatjes op de achtergrond zijn vaak niet 1 op 1 met het beeld, wat errug jammer is. ik wil graag degene zien die al die hippies toespreekt vanaf het podium en dan niet andere beelden daarbij zien. Er is geen menu meer, geen extra's. Ik heb de oude vhs videoband bekeken maar die zat veel beter in elkaar, niet van deie snelle overgangen, tevens heb ik geen ondertiteling meer....nou is dat niet zo erg, want grooooovy en we're scared shitless hoeft voor mij niet vertaald te worden can you dig it, haha. Hoop dat er snel een beter versie is of komt want dit doet het festival der festivals geen eer aan.

Trouwens...deze dvd die hierboven wordt getoond is een andere dan die ik heb, maar er moeten toch hier en daar meer versies zijn. Een oude vriend van me heeft een dubbeld dvd met veel extra's, maar die is in Australie gekocht en die kan ik op het internet nergens vinden. Mocht iemand weten waar je een betere kunt kopen dan hoor ik dat graag. Voor degene die niet beter weten en niet kunnen vergelijken met vroeger, gewoon kijken natuurlijk al stuit het me wel tegen de borst om deze rommelige dvd te kijken in vergelijking met de 'oudere' filmdocu.

Ik geef dus nu geen sterren door mijn teleurstelling en dan heb ik 'm nog geeneens helemaal afgekeken. Een traan pink ik weg, verdikkeme ! Na bekijken van de hele dvd komen misschien de sterren.

There's always a little bit of heaven in a disaster area!!

Ik heb deze gisteren ondertussen al voor tiende maal gezien en hij blijft echt scoren. Komt misschien vooral doordat ik de DVD meestal opzet wanneer ik met een paar vrienden terugkom van café. En de sfeer zit er dan echt altijd direct in; rocken met Joe Cocker, lachen met Anti-Vietnam karaoke liedje, kippenvel bij Airplane & Joplin om uiteindelijk melancholisch te zeveren op de tonen van Jimmy Hendrickx ' magistrale gitaarwerk. Maar de film biedt tonnen meer, zoals onder andere een uiterst unieke registratie van een fantastisch festival. Een ander sterk punt zijn uiteraard de geweldige beelden en montagewerk. Dezer dagen ogen dezen zelfs modern. Kortom, ijzersterke film die met gemak de volle pot scoort en moest ik geloven in het heil van een top tien een onvoorwaardelijke nummer één plaats toebedeeld zou krijgen!

5*

Het is wel een mooi nummer alleen had ik dan liever the Lovin' Spoonfull gezien. Die hebben prachtige nummers als Summer in the City, On the road again en Do you believe in magic gemaakt. Maar verder ben ik geen grote fan van John Sabastian of the Lovin' Spoonful.

Prachtig tijdsdocument, geweldige muziek!

Woodstock is een zeer treffende documentatie van een belangrijke periode uit de twintigste eeuw. De balans tussen de optredens, de interviews en de beelden van de bezoekers is precies goed. Deze mix maakt de film ook moeilijk te classificeren en daarom redelijk uniek. Aan de ene kant is het een serieuze documentaire over het Woodstock festival. Aan de andere kant kun je het ook zien als muziekfilm met prachtige optredens, waarvan de optredens van Jefferson Airplane en de afsluiter van Hendrix persoonlijke hoogtepunten zijn.

De knappe montage, met meerdere beelden naast elkaar, geeft vaak nog eens extra diepgang aan de beelden. Verder is het gewoon genieten van de muziek en alle mensen die het daar zo naar hun zin hebben. Apart hoe een film bij iemand die de jaren zestig niet mee heeft kunnen maken toch een soort gevoel van heimwee naar vervlogen tijden op kan wekken.

Een klein minpuntje voor mij is het ontbreken van de namen van de artiesten. Destijds was het natuurlijk overbodig en voor de kijker die de vijftig reeds gepasseerd is zal het ook geen problemen opleveren. Ondertiteling was op sommige momenten ook wel gewenst.

Woodstock... een 15 kwartier durende docu over een festival waar mensen opzoek gingen naar peace, love en muziek in één van de glorietijden van de muziek. De jaren 70 streeft dat net nog voorbij in mijn opinie.

Eerst viel er weinig te beleven vond ik tot Richie Havens Woodstock op gang zette en er werd besloten dat Woodstock gratis werd omdat ze het volk niet konden houden. Erg pure beelden onder die omroepersstem.

Hoogtepunten voor mij waren Baez met Joe Hill (wat een stem), The Who, Country Joe en Hendrix (wat een muzikaal genie).

3,5*