Soylent Green (1973)

Sarcasme is je vreemd zie ik.

Fleischer, het is een naam waar elk filmliefebber - en bij uitbreiding cultfanaat - vroeg of laat mee te maken krijgt. Soylent Green is niet de eerste film die ik van hem zie, maar het was wel een tijdje geleden. In de toekomst moet ik maar eens wat meer van hem gaan zien want het is zonder meer een boeiend regisseur.

Het intrigerende aan Soylent Green is dat er een geloofwaardig toekomstbeeld wordt opgehangen zonder dat er ook maar één futuristisch voorwerp in voorkomt. De film concentreert zich namelijk op de afwezigheid van datgene wat we in een welvarend land als vanzelfsprekend beschouwen: vlees, sterke drank, sigaretten, fruit, groenten, papier, en noem maar op. Zeldzame levensmiddelen die enkel weggelegd zijn voor de elite, zij die genoeg geld hebben om ze te betalen. Voor het gewone volk is er synthetisch voedsel, afkomstig van ... (en dat kom je te weten in de schitterende ontknoping).

Voorts worden problematieken als overbevolking en opwarming van de aarde mooi in de film verwerkt. Ze zorgen voor de futuristische, doch realistische, setting waartegen zich een amusant detectiveverhaaltje afspeelt. Soylent Green stemt vast en zeker tot nadenken, omdat het doemscenario dat in de film wordt opgehangen op bepaalde vlakken akelig dicht bij de huidige realiteit komt te staan. En dat vind ik altijd zo leuk aan oude films, als blijkt dat ze na al die jaren nog steeds brandend actueel zijn.

Kortom, een absolute aanrader voor de liefhebber van intelligente SF-films.

Soylent Green is een film waar maar weinig actie in zit en behoorlijk veel dialogen bevat wat ik in deze film eerder als een pluspunt ervaar. Het toekomstbeeld dat Richard Fleischer ons voorschotelt is erg donker, volgens hem gaat heel onze kapitalistische consumptiemaatschappij ten onder, ook valt het op dat hij duidelijk de overbevolking in beeld brengt; huizen waar mensen op de trappen of in de gangen slapen, kerken die dienst doen als hospitals, marktjes waar Soylent voedsel verkocht wordt en die overspoelt wordt door mensen etc etc.. Overbevolking en milieuproblemen kwamen dan ook voor het eerst aan bod in de jaren 70...

Spoiler, Theunissen!

Soylent Green is people!
Heerlijke film!

Goede SF-film, met een zeer goed scenario, dat evenwel een wat eigenaardig einde heeft.

Je hebt hier een prima acterende Charlton Heston en een zeer goede Edward G. Robinson, het was trouwens ook de allerlaatste prent van deze ouwe rot uit het vak. Robinson zou de première van deze prent niet meer meebeleven, hij stierf in januari van 1973 en de film kwam voor het eerst op het scherm in mei van datzelfde jaar.

Maar ondertussen is deze film een cult-klassieker geworden en altijd wel eens interessant om te bekijken. Het was trouwens niet mijn eerste keer dat ik hem zag, het blijft een goede en boeiende film.

Aardig doemscenario in een minder fris jasje. Niet alleen het eten in Soylent Green is mat een eentonig. ook het visuele oogsnoep laat te wensen over. De film is hopeloos blijven steken in de 70s, met lelijke costuums en dito settings. Zulks kan vermakelijk zijn, maar hier is het net wat te veel van het goede.

Charlton Heston speelt een vlakke en een weinig charismatische rol, hij weet de film als hoofdpersonage niet echt te dragen. Des te meer credits voor Edward G. Robinson (ik had hem niet eens herkend) die bijna stokdoof bleek te zijn tijdens de opnames. Dat hij alsnog boven Heston uitsteekt zegt dan eigenlijk wel voldoende. De liefdesaffaire met Shirl ten slotte komt op een bizarre manier uit het niets gevallen, ik heb echt het gevoel dat ik een scène gemist heb ergens.

Het verhaaltje is zelf wel goed te pruimen, de ontknoping is ook erg goed, maar wel een beetje voorspelbaar. Niet erg shocking ook. Het bedrijf Soylent wordt wellicht ontmaskerd, maar voorziet wel even half de wereldbevolking van voedsel. Zou hun productieproces tot een halt geroepen worden, dan ontstaat er een enorm voedseltekort. Uiteindelijk zal de mensheid aan hun verkapte kannibalisme moeten toegeven, een andere keuze is er volgens mij niet echt (meer).

De overbevolking en het broeikaseffect komen wel leuk tot uiting, door bijvoorbeeld alle mensen die in trappenhuizen moeten slapen wegens ruimtegebrek, of het schaarse aantal bomen dat niet eens meer in de buitenucht kan groeien. Ook de enorme scheptrucks die een boze menigte in hun laadbakken dondert bleken een schot in de roos, ik kon er in ieder geval hard om lachen. Juist van dit soort sinistere toekomsttrekjes hadden er een stuk meer in de film gekund. Nu blijft het een beetje braaf.

Ik denk dat het concept zelf een veel betere uitwerking had verdiend. Het ziet er allemaal wat te pover uit en in het script zitten veel onlogische stukjes. Ik zou wel een remake willen zien van Soylent Green, dit kan een stuk beter worden uitgewerkt .

Vond de film wel erg taai om doorheen te komen. Soylent Green heeft me ondanks zijn leeftijd toch kunnen vermaken. Leuk verhaal.

Mooie beelden maakt deze film het kijken waard. De sombere maatschappij van de toekomst is echt geweldig neergezet met gruwelijk veel details. Heston is oké, en laat eigenlijk alleen zijn talent zien tijdens de laatste scène van Edward G. Robinson (die hele scène is trouwens schitterend met de muziek en de beelden). Doet een beetje denken aan een John Carpenter film, alleen dan minder bad-ass (wat overigens geen probleem is omdat er zo meer nadruk is op de thema's).

nu wordt er over niets anders meer gepraat

Dankzij Theunissen hoeft ik hem al niet meer te zien, ik ga natuurlijk niet herhalen wat hij schreef maar voor mij is de lol eraf, ik weet zeker dat het per ongeluk is gegaan maar probeer er op te letten.

Scheelt me wel weer een hoop gezoek en geld, daarvoor bedankt

p.s: het is mij ook wel eens gebeurd hoor.

Wat dan? Niets mis mee. Fleischer laat zien, zoals Godard dat al eens deed, dat sfx in een science fiction film volledig ondergeschikt kunnen zijn.

En die gedateerde look. Dit is wel héél erg 70s.

Was voor mij ook iets waar ik me aan stoorde. De setting zag er pover en gedateerd en vooral de buitenscenes waren visueel erbarmelijk. Daartegenover was er met het misdaadverhaal niks mis dat onderwerpen aankaartte zoals overbevolking, vervuiling en broeikaseffect wat nu al daadwerkelijk de actualiteit is geworden. Best jammer dus, want er had meer in gezeten. Soylent Green is nu niets meer dan een leuk niemendalletje met cultstatus.

2,5*

Soylent Green is nu niets meer dan een leuk niemendalletje met cultstatus.

Wat een domme opmerking

Deze film moet je zien in zijn tijd, natuurlijk is het nu achterhaald maar in zijn tijd was deze film zijn tijd ver vooruit.

Oudere films moet je met andere ogen bekijken en beoordelen zeker met de middelen die ze in die tijd tot hun bechikking hadden.

Ik vind de toekomstbeeld zoals die vormgegeven werd in deze film juist zo verfrissend, andere sci-fi's slaan hierin vaak te ver door.

yummy

Zoals velen hier zeggen, is het doemscenario van Soylent Green erg intrigerend en is het leuk om te zien dat een fim uit de jaren '70 de vinger aan de pols houdt en nog steeds relevant is tot op de dag van vandaag. Echter vond ik de uitwerking minder overtuigend.

Ten eerste kreeg ik het zwaar op mijn heupen van het overdreven benadrukken van het feit dat veel natuurlijke voedingsbronnen en luxeproducten nagenoeg verdwenen waren (en enkel nog het bezit van de superrijken waren). De eerste verwondering bij het aanschouwen van een fles bourbon was efficiënt, maar keer op keer een herhaling in ietwat gewijzigde vorm maakte dat ik op den duur met mijn ogen begon te draaien.
Ook het acteerwerk was niet altijd even goed, en de regie/montage mocht gerust iets beter zijn de anders behoorlijk indrukwekkende scène waarin de betogers werden opgeschept door de machines werd er een beetje minder op, omdat het er zo knullig uitzag. Ook vond ik dat de hele zoektocht naar het Soylent Green/moordmysterie plots in een gigantische stroomversnelling kwam en dat de finale gedaan was voor ik er erg in had. De film had gerust een dik half uur langer mogen duren, dan was de impact er allicht nog groter op geworden.

De film was naar mijn aanvoelen net iets te slordig om echt te kunnen overtuigen. Verder dan 3* geraakt hij niet.

3*

Het verhaal is zijn tijd ver vooruit, wat ik ook aangaf in mijn vorige bericht. Het jaren 70 uiterlijk dat door moet gaan voor het jaar 2022 is ronduit slecht. Er zijn sf films uit die periode en zelfs ervoor die er op het gebied van decoratie en visueel vlak een stuk beter uitzien.

Check mijn stemgedrag eens bij oude films.

Heb de film overlaatst eens aangeschaft op DVD, en herkeken. In het kort samengvat is het een goede Sciencfiction film met enkele pschychologiche thema's. De film handelt O.A. over Vervuiling en Overbevolking, maar ook indirect over Eutanasie en Kannibalisme.

Heb de film voor het eerst gezien met mijn vader toen ik 7 was ofzo. Heb er toen natuurlijk niets van gesnapt en zat overla mee te lachen. Zoals de mensen die worden opgeschept, of dat ze van mensen koekjes maken. Heb hem later nog eens gehuurd, en toen heeft deze mij meer bij de keel gegrepen, Alhoewel ik het einde toen al kende.

Bon, dan nu de acteerprestaties. Ik vondt persoonlijk Edward G. Robinson overtuigend acteren, met zijn ontroerende personage Sol Roth. Ook Chartlon Heston deed het prima, en Liegh Taylor Young was ook niet mis. Honkbalspeler Chuck Connors daarintegen. Ik vondt dat hij wat houterig speelde, als "Bad-Guy" Tab, De Bodyguard. Lincoln Kilpatrick speelde dan wel in mijn ogen wat beter als de priester die ze niet allemaal meer op een rij heeft. Joseph Cotten die de steenrijke zakenman Simonson speelt deed het ook wel goed.

De setting. Het verhaal speelt zich af in New York, in het jaar 2022. Ik heb al gehoord van mensen dat ze de film afwezen omdat deze "te gedateerd" is. Natuurlijk moet je de film met andere ogen bekijken. In 1972 was dit nog toekomst. Dus verwacht geen vliegende auto's of supercomputers etc... Als je de film kijkt zal je niet direct Futuristische voorwerpen zien. Het enige wat nog wat futuristisch oogt zijn de Telefooncellen met draadloze telefoon (In de jaren 70 nog toekomstachtig). En mischien op de achtergrond zie je soms wat wazige moderne gebouwen, maar dat is het. En dat find ik juist zo goed aan die oude SF films. Om te zien hoe dat ze zo'n 50 jaar geleden dachten hoe de toekomst Anno nu er uit zou zien.

Deze film draagt teveneens ook het genre "Dystopie". Het soort Dystopie dat draait om een vervuilde wereld met bijna geen wetten, waar je liever niet in zou willen wonen. De hoofdpersoon van de film
loopt meestal gewoon in de pas, sloft door zijn dagen en toont geen intresse meer in hetgeen wat er in de wereld gebeurd omdat hij in deze wereld is geboren en geen andere wereld kent. Meestal komt hij door een toeval een geheim te weten, en begint zich te keren tegen het rechtsysteem. Meestal komt hij in contact met een oudere man, die zich nog een tijd herrinert voor de veruiling toen de werald nog leefbaar was. Deze is er 9/10 altijd bij.

In de titel zit rouwens ook een verborgen boodschap, die eigenlijk het einde verklapt. Namelijk: Soylent green = So You'll End Green. Aangezien er niets eetbaars meer groeit is dit namelijk de enige manier om de mensheid niet te laten uitsterven. Een soort Kringloopsysteem zit er eigenlijk in.

uiteindelijk is dit toch een zeer smakelijke SF film, die je zeker niet zal vervelen (tenminste als je van dit genre houdt)
Deze film krijgt van mij 4,5 *****!

George Lucas maakte in 1971 THX en dat ziet er toch echt een stuk strakker en futuristischer uit. Die film staat nog steeds visueel overeind.

Tuurlijk, volledig mee eens! Als je mijn profiel bekeken hebt zal je zelfs zien dat dit mijn lievelingfilm is. Maar zoals ik geloof ik al zei in mijn vorige bericht, speelt het zich af in een soort postapocalyptisch New York. Dus verwacht geen vliegende auto's en cyborgs en van die futuristische dingen. THX 1138 en deze film zijn beide fantastische films (ook psychologisch). Maar deze film met THX 1138 vergelijken is natuurlijk waanzin (geen persoonlijke aanval tegen jou hoor, apster). Volgens Richard Fleicher is de wereld in 2022 compleet vervuild, en overbevolkt. Dit was een toekomstvisie. Een een toekomstvisie kan vanalles betekenen. Het kan een wereld betekenen vol vliegende auto's, supercomputers en robotten (zoals bv Blade Runner). Maar het kan anderzijds ook een vervuilde en verwoeste wereld betekenen, ten prooi gevallen aan anarchie, zoals O.A. deze film. meer heb ik eigenlijk niet te zeggen en ik hoop dat dit mijn vorige bericht een stuk duidelijker maakt.

Groet ALIEN;

Wat voornamelijk blijft hangen na een avondje Soylent Green is de vieze nasmaak die de afstotelijke vormgeving in je mond achterlaat. De film ziet er eenvoudigweg lelijk en goedkoop uit - de budgettaire problemen zijn van de gezichten van de boeken en het meubillair af te lezen, bij wijze van spreken. Het verhaal bevat nog enige aardige vondsten - de zelfmoordkliniek, bijvoorbeeld, en dat Soylent Green van mensen wordt gemaakt (te voorspelbaar voor woorden) vond ik ook erg grappig -, maar deze worden ofwel slecht uitgewerkt, ofwel bijzonder lelijk weergegeven. Het verhaal is niet spannend en het acteerwerk lachwekkend - al is het wel leuk om te zien hoe Charlton Heston toch nog zijn best doet er iets van te maken.

Neen, Soylent Green kan ik geenszins aanbevelen aan de gemiddelde filmkijker. Wellicht dat een liefhebber van pulp en/of cult er mee uit de voeten kan, maar voor de rest van de aardbevolking is er gelukkig nog Soylent Yellow

1,5*

Tegenvaller. Heb een zwak voor dystopische films, maar dan moet het wel meer te bieden hebben dan alleen een negatief toekomstbeeld.

Vond het er tamelijk goedkoop uit zien, geen visuele kant die in het oog springt, geen originele designs, geen inventieve shots. Het schetst eigenlijk een wereld als de onze, maar dan stampvol en zonder normaal voedsel. Zitten wel een paar aardige dingetjes in, zoals de lijken die met de vuilniswagens worden afgevoerd, en de vrouwen die bij de huur zitten inbegrepen, maar dan houdt het verder wel op.

Verhaal en plot zijn geinig, maar niet zo verrassend als de film een beetje wil doen vermoeden. Vond het acteerwerk verder redelijk. Tegen het einde vond ik de knulligheid van de actiescenes steeds meer overheersen. Kijkt als geheel wel aardig weg, maar stelt helaas veel minder voor dan ik had verwacht.

2*

me heel goed geamuseert. denk dat hij in mijn top 3 sci-fiction staat. alien is boring maar deze film is echt interresant. ik dacht net het zelfde van wat de toekomst ons brengt. maar het is grappig als je ziet dat de mensen geen eten meer krijgen (tegelijk ook wel erg). het einde is suprieur! als de hand nog onder het bloed, om hoog steekt.

Ondanks dat ik de film niks vond, heb ik er toch geen spijt van 'm gekeken te hebben: de ontelbare verwijzingen in comedyseries (onder andere The Simpsons) maken het meer dan waard

In alle decennia maken ze pulpfilms, zo ook in de 70's. Deze film is daar wat mij betreft een prima voorbeeld van.

Een film die de tand des tijds helaas niet doorstaan heeft. Het hoge gemiddelde komt na mijn idee ook door vele stemmen van mensen voor wie deze film een cult-status heeft opgebouwd. En eerlijk is eerlijk, een film die voor mij een cult-status heeft beoordeel ik ook altijd iets hoger

Maar ik kende Soylent Green dus nog niet en gezien het hoge gemiddelde en de leuke omschrijving ben ik hem eens gaan kijken.

Ik moet zeggen dat er erg mager geacteerd wordt, zelfs voor een 70's film. Ook vond ik het allemaal en beetje slecht & overdreven in beeld gebracht. Die mensen in dat trappenhuis bijvoorbeeld, dat sloeg werkelijk helemaal nergens op.

Bij vlagen vond ik de film ook oersaai worden. Er zitten wel een paar "geinige" scenes in zoals die met die vrachtwagens bij de voedseluitdeling en de scene in de fabriek. Maar om eerlijk te zijn waren die ook nog verre van goed hoor...

Van die typische trage, foute vechtpartijen met "BANG, POEF en KLABATS" geluiden zijn eventjes leuk, maar na een paar keer ga ik mij er behoorlijk aan ergeren.

Ik denk dat veel mensen die deze film nu voor het eerst zouden bekijken ook niet veel meer zullen geven dan mijn beoordeling, namelijk 1,5*. Veelal slecht, weinig boeiend maar met hier en daar toch nog een klein beetje leuk vermaak.

Je slaat een hoop onzin uit, maar deze pik ik er maar even uit.. mager geacteerd in de 70s..?? Of je hebt niet meer dan Star Wars gezien of je moet nodig wat masterclasses bij Michael Caine gaan volgen!

Er werd zeer overtuigend en realistisch geacteerd in de 70s, veel meer dan tegenwoordig het geval is (waarbij iedereen zijn best doet drie verschillende persoonlijkheidsstoornissen tegerlijkertijd uit te beelden)!

Ik geloof dat je het woord "zelfs" verkeerd begrijpt

Ik probeer juist aan te geven dat er wel goed geacteerd werd in de 70's.

Laat ik nog iets verduidelijken...

Neem films als "Apocalypse Now" of jouw favoriete "A Clockwork Orange". Dat zijn 70's films die prima stand weten te houden in de tijd, dus terechte toppers. Stel dat die vandaag de dag pas op de markt kwamen, dan zouden ze nog prima scoren. Die klasse verjaard niet.

En dan deze Soylent Green... Misschien was dat destijds een geweldige film waar de mensen voor in de rij stonden, maar als deze nu zo op de markt zou komen dan werd hij de grond in geboord. Het acteerwerk e.d. heeft simpelweg niet de klasse om stand te houden in de tijd. Ik zag hem gisteren voor het eerst en vond het dus maar een magere boel.

Als ik hem destijds had gezien dan had ik hem misschien hoger gewaardeerd, maar dat is dus niet het geval.

Dan zijn er wel andere 70's films die ik ook pas onlangs gezien heb en die mij WEL konden overtuigen.

Ohja, en Star Wars vind ik helemaal vreselijk