Le Gendarme et les Extra-Terrestres (1979)

Het sf-uitgangspunt is een goed alibi voor de voordurende identiteitsverwisselingen waarin nietsvermoedende mensen constant worden beklopt en natgemaakt. De bordpapieren vliegende schotels zijn al even komisch als de gekke bekken die Louis de Funès trekt. De film is goed voor anderhalf uur pretentieloze ontspanning...

Als die UFO op aarde terechtkomt, dat is toch wel zo'n prachtig moment . Ook bij deze film zou iets moeten staan als "Samen met wat vrienden, biertje drbij en lekker lachen".

Douliou Douliou Douliou Douliou Douliou Saint-Tropez

Het einde begint toch wel in zicht te komen want met deze Gendarme et les Extra-Terrestres ben ik aan de 5e en voorlaatste film uit de Gendarme reeks gekomen. Dit was een deel waar ik vroeger eens een paar fragmenten had gezien, heel het aliens concept stond me nog redelijk goed bij, maar meer ook niet. Ze hebben een tijd geleden, ondertussen zullen het al wel weer maanden zijn geweest in het tempo waarin ik opgenomen films kijk, heel de reeks op VTM gegeven en was het een paar dagen geleden tijd voor deeltje 5 in de reeks.

Hier had ik eerlijk gezegd de minste verwachtingen bij. De Gendarme reeks is een reeks die nergens geniaal is maar wel een constant niveau weet vast te houden, met uitzondering van het 2e deel in New York die een dipje kende. Wanneer ze echter aliens bij de film gaan betrekken moet het al goed zijn om me nog te kunnen overtuigen. En eerlijk gezegd, Girault slaagt er half en half in. Le Gendarme et les Extra-Terrestres is overduidelijk wel een mindere in de reeks (is nog altijd wel beter dan in New York) en dat ligt vooral aan het feit dat er maar bijzonder weinig met de rest van de cast wordt gedaan. Voor velen is de Gendarme reeks een one-man show van Cruchot maar voor mij zijn een groot deel van de situaties een perfecte combinatie van Cruchot en zijn team van gendarmes. Die zijn hier bijzonder weinig te herkennen, Fougasse en Merlot komen zelfs helemaal niet meer in de film voor, en dat is bijzonder jammer. Als aanvulling krijgen we een halfslachtig plot over een paar aliens die, natuurlijk, in vrede komen. De effecten zijn waardeloos, hoe dat schip in de maan verandert of vice versa bijvoorbeeld, maar ook heel het idee van de aliens wordt maar povertjes uitgewerkt. Ik kreeg doorheen heel de film continu het gevoel dat het geen aliens moesten voorstellen maar robots. Waarom? Doordat ze om x aantal tijd olie moeten drinken en wanneer je ze slaat, maken ze een metaalachtig geluid. Tjah, dan ben je voor mij toch meer robot dan een buitenaards wezen. Toch is het niet allemaal slecht want de film is soms wel lachen en het typetje van Cruchot in combinatie met Gerber blijft wel werken. Ik was wel juist ziek en was versuft van de pijnstillers dus het kan even goed daaraan hebben gelegen...

Normaal gezien kent de Gendarme reeks veel pluspunten door het feit dat ze dezelfde acteurs weten te strikken voor een vervolg. Er is niets meer dat ik haat dan iemand een rol zien vertolken en in één of ander vervolg wordt er ineens een andere acteur/actrice boven gehaald. Zo gebeurt het jammer genoeg ook Joséfa Cruchot. Normaal gezien redelijk leuk gespeeld door Claude Gensac maar nu komt ineens Maria Mauban op de proppen. Jammer want het is wel een downgrade. Ook het vele gemis aan personages is zonde te noemen want hiermee verliest dit deel van zijn authenticiteit dat de reeks zo kenmerkte. Ik noemde daarjuist al het gebrek aan Jean Lefebvre en Christian Marin maar ook Geneviève Grad is sinds het derde deel compleet uit de picture verdwenen. Maar nu genoeg over de acteurs die er niet in zitten en meer over de acteurs die er wel in zitten. Zo kan Louis de Funès wederom zijn oude vertrouwde kunstje uitvoeren en zowaar, de driftkikker gaat nog altijd niet vervelen. Ik had het nooit gedacht maar ik kan blijkbaar toch echt wel de Franse humor van de Funès waarderen. Hij is jammer genoeg niet meer van hetzelfde niveau als de eerste Gendarme films maar kent hier toch ook weer een aantal vermakelijke scènes. Michel Galabru is als Gerber gelukkig ook weer van de partij. De combinatie tussen die twee is soms werkelijk uitmuntend en ze zorgen er eigenhandig dan ook voor dat de film nog een voldoende krijgt. Ook leuk om die non wederom eens te zien verschijnen, om het helemaal af te maken zou ze ook nog in het 6e deel moeten verschijnen maar daar twijfel ik eerlijk gezegd niet aan.

Een iets minder deel in de Gendarme reeks doordat het, kleine, plotje een serieus ongeloofwaardig verhaal is. De aliens zien er niet uit, hun beweegredenen zijn bizar en het zijn amper aliens te noemen maar dankzij de Funès is heel de reeks nog te boeien. Jammer van het gemis van de vaste cast maar het is nu eenmaal zo. Op naar het laatste deel.

3*

Deze vijfde in de reeks gendarme films met De Funes in de hoofdrol is weer een stuk leuker en origineler dan vorige deel.

Dit maal moet De Funes het opnemen tegen heuse buitenaardsen, die alleen te herkennen zijn, doordat ze niet tegen water kunnen.... tja, het is dan een kleine stap om met waterslangen alle strandbezoekers nat te gaan spuiten!

Film zit vol met persoonsverwisselingen, De Funes die natuurlijk niet geloofd wordt etc...

Voor mij puur jeugdsentiment!

Een dikke zeven, ofwel 3,5 ster.

De zoveelste gendarme film maar ondanks dat en ook het flauwe verhaal blijft het wel een leuke film (wel één van de mindere gendarme films). De cast doet het leuk en de beelden zien er ook best fraai uit. Uiteraard valt er ook het nodige te lachen. Vroeger kwamen ze regelmatig op TV maar hedendaags nog maar zelden en dan ook nog vaak op een idioot tijdstip.

Blijven leuke films, van funes! Als kleine meid al van genoten en nu nog steeds. Over de film zelf, sja.. special effects uit die tijd blijven crappy, maar dat hoort er wel een beetje bij.. Mooiste moment was toen hij olie zei.

Ondanks het een van de minste gerdarme-films is, blijft het voor mij toch echt jeugdsentiment. Vooral omdat wij vroeger vaak naar Zuid-Frankrijk op vakantie gingen.

Ik kan me voorstellen dat de huidige generatie minder met dit soort films heeft.

Lekkere ongein en net als met André van Duin, de een ligt in een deuk en de andere zit voor zich uit te kijken, wachtend op iets leuks. Met Louis heb ik de middenweg gevonden, bijna al zijn films vind ik wel grappig maar op de man af gevraagd, ook een beetje erg doorzichtig en flauw. En toch kijk ik iedere film die ik van hem tegenkom, weer van begin tot het einde.

Zelfs als liefhebber van de Britse humor en "Crediteuren, Debiteuren", kan ik dit wel waarderen.

Louis heeft een charme en een aaibaarheidsfactor van een gemene Teckel die het liefst de afdrukken van zijn tanden in jouw achterwerk achterlaat!

Een ruime 7!

De vijfde uit de serie met Louis de Funès en wat mij betreft een toppertje. Ditmaal krijgen we een combinatie van comedy en science-fiction op onze (vliegende) schotel geserveerd. Gemaakt in 1979 is deze film duidelijk beïnvloed door Close Encounters of The Third Kind en Body Snatcher toestanden. De film zelf heb ik ooit in de jaren ‘80 wel eens op tv gezien en het was een blij weerzien. Ik vind hem gewoon erg leuk.

In eerste instantie een beetje jammer dat van de originele cast gendarmes niet veel overblijft maar omdat het scenario zo in orde is, zet je je daar gewoon over. Heb meerdere malen in een deuk gelegen met de gags en toestanden, alsook genoten van de soundtrack van Raymond Lefevre. Behalve het fanfaregedeelte kunnen we genieten van stukjes à al Jean-Michel Jarre (wanneer de aliens arriveren) en seventiesfunk (op het strand).

In de eerste helft van de film is er veel te doen rond product placement, waarschijnlijk een persiflage op wat toen opgang maakte in de beeldcultuur al is me zoveel jaar later niet echt meer duidelijk van waar de wind toen waaide. De special fx zijn soms prima gedaan en bij momenten heel erg knullig. Maar dat geeft niet, zolang je bereid bent mee te gaan in de gekte van het verhaal. En dat is voor mezelf sowieso een voorwaarde om dergelijke films aan te vatten. Niets hoogstaand in deze film dus maar wel veel plezier aan beleefd en dat is voor mij een element waarmee een film hoog kan scoren.

Best een leuke film uit de Gendarme reeks. De film gaat al meteen lollig van start en blijft dit lange tijd zo volhouden. Totdat de vrouw van Cruchot terugkeert. Op dit moment wordt het minder met hier en daar wel weer wat leuke momenten.

Het eerste gedeelte is zo gemoedelijk, zo grappig, vol met (voorspelbare) grapjes, slapstick, chaotische humor en driftig gedoe van vooral de Funès. Maar ja hoe kun je dit nu tot het einde vol houden. Bovendien rijmt het verhaal eigenlijk niet. De ruimtewezens willen alleen de aardbewoners bestuderen zonder kwaad in de zin maar door het gedrag van Cruchot zijn ze genoodzaakt het kwaadaardiger te spelen.

Op bepaalde momenten ziet de film er goedkoop uit maar op andere momenten hebben ze er toch wel veel werk van gemaakt. Ziet er visueel vaak mooi uit, prachtige omgeving van St. Tropez en de speciale effecten zijn vaak ook goed gedaan.

Heel eenvoudig verhaal. UFO landt in St.Tropez. De ruimtewezens mengen zich onder de bevolking via dubbelgangers. En Cruchot (de Funès) probeert er één te vangen hoewel hij niet veel aanknopingspunten heeft ze klinken blikkerig als je ze slaat en ze drinken olie. Maar zijn baas Galabru is daar niet blij mee.

Ouderwetse lach of ik schietfilm die grotendeels weet te vermaken en in het eerste gedeelte zelfs erg goed is maar jammer toch dat dit niet zo doorgaat, al blijft het lastig een film tot het eind toe leuk te houden. Het slot is wel weer grappig.

(De non met de 2CV is ook een gedeelte te zien). (Dit is de vijfde van de zes films en die van New York nooit gezien. Beter als Le Gendarme Se Marie (Film, 1968) maar minder als Le Gendarme et les Gendarmettes (Film, 1982) )