Barry Lyndon (1975)

Ondanks de lengte, ruim drie uur, vond ik de film geen moment saai. Traag ook niet eens, want er valt genoeg te genieten.

Goede hoofdrol van Ryan O'Neal.

Schitterende kostuums en make-up (!). De mensen zien er heel typisch uit, precies zoals je ze wel kent van schilderijen uit die tijd.

Tenslotte, de muziek is erg mooi.

Een van de laatse die ik nog van Kubrick moest zien. Erg leuk allemaal, maar ik

vond de film ontzettend traag wat mij soms heel erg stoorde. Maar goed heb me tot ongeveer de twee uur wel vermaakt. Goede geacteerd, mooie kostuums en erg mooie muziek (deed me op de een of andere manier aan A Clockwork Orange denken) dus toch nog 3,5*

Visueel een waar spektakel. Waar je film ook stilzet, het lijkt wel een klassiek schilderij. Erg bijzonder.

De muziek is ook al wondermooi. Erg passend bij de toon en de scenes van de film.

De voice-over is licht ironisch van toon en geeft de film zeker in de eerste helft een beetje een sprookjessfeer. (Heeft Grimm niet ook een sprookje waarbij iemand door list en bedrog steeds weer geluk lijkt te hebben?).

Ik heb me ook drie uur vermaakt en vond het tempo van de film wel prettig.

Maar:

De film heeft een wat afstandelijke toon en deed me emotioneel echt heel weinig. Het verhaal is ook niet erg uitdagend en is voor Kubrick-begrippen erg rechtvooruit.

Vanwege die mindere kanten blijft deze film wat achter bij de meeste Kubricks die ik zag en kom ik uit op:

3.5*

dat de film visueel overdonderend is met mooie plaatjes, dat de film stemmige muziek heeft van Schubert, dat de kostuums prachtig zijn en dat de adaptatie geweldig in elkaar stak, is allemaal niet zo moeilijk te bedenken wanneer je een positieve review wilt schrijven.

de film heeft echter veel meer om het lijf. af en toe ontroerend; dat zoontje dat dood ging af en toe erg grappig; die wel erg beleefde overvallers, de geniale ontsnapping ik had dus echt de hulp van de voice over (die ik wat minder vond, trouwens) nodig om te zien dat Barry verkleed was . en dat allemaal door geweldige acteurs, waarvan ik tot op heden eigenlijk nog veel te weinig heb gezien. alleen die Bryan (dat jongste zoontje) was minder.
verder vond ik de verschillende duels erg leuk om te zien.

de film bestaat net als bijv. FMJ uit twee delen. en net als in FMJ was het eerste deel het best. het deel waar Barry sympathie opwekt. het deel wat eigenlijk nog een behoorlijk vrolijk avontuur is. nee, dan het tweede deel. veel treuriger van toon en Barry gooit een groot deel van de zwaarbevochten sympathie uit de eerste 90 min. overboord. typisch weer die pessimistische levensvisie van Kubrick in deze film, zoals in eigenlijk al zijn films. toch vond ik het tweede deel een stuk minder boeiend. minder diversiteit, minder memorabele momenten en het verhaal zit een beetje vast. het laatste duel maakte echter veel goed.

er zit geen overbodig shot in de film (films van landschappen e.d. reken ik daar dus ook niet bij) en wanneer je op let zie je dus dat er veel vaart zit in de scènes (vooral het eerste deel) en dat deze film niet korter verteld had kunnen worden. 4 sterren. niet de beste film van Kubrick, maar wel het beste kostuum drama (waar ik normaal niet van houd) dat ik ooit zag.

Veel beter dan ik me herinnerde. Dat het één groot schilderij is heeft iedereen wel door (absoluut bewust, Kubrick heeft honderden schilderijen uit die tijd minutieus bestudeerd om sfeer en kadrage perfect te kunnen evenaren) Ik vond de muziek fantastisch, eigenlijk voornamelijk om de reden die jordy als negatief aanvoert: de stukken gaan gewoon onverstoord verder wat er ook gebeurt, soms een kwartier aan een stuk, en krijgen op die manier een enorme kracht, bovendien wordt de dramatiek van bepaalde scenes (en de uitzichtloosheid van het verhaal) schitterend ondersteund door die repetitieve tonen. Wat me deze keer enorm is bevallen is de prachtige, rustige en integere manier waarop de hele film verteld en geacteerd is. Het is een film die stijf staat van de grote emoties, maar alles wordt zo koel en onbewogen getoond ('houterig' noemen sommige mensen dat ) dat dat alles nog eens extra pijnlijk en hard overkomt. En als er dan eens emoties getoond worden is dat des te hardverscheurender. Nog iets wat ik schitterend vond is de ongrijpbaarheid van de hoofdpersonages (zo zie je maar, elk negatief punt valt hier wel te verdraaien ) die vond ik op deze manier veel realistischer overkwamen dan van die neppe filmpersonages die in veel kostuumdrama's zo pathetisch staan te doen. Die ongrijpbaarheid, ondersteund door de hilarisch droge voice-over geeft de film nog een extra fascinerende charme. Ik vind het dus absoluut een meesterwerk, en daar horen 5 sterren bij.

Soms zijn er zo'n zondagen, waar luiheid overheerst en tijd gedood moet worden. En dan komen die drie uur durende epische films nog wel eens van pas. Het gevecht ging tussen The Godfather, The Pianist en Barry Lyndon. De eerste twee werden het niet.

Lang gewacht met het zien van deze film, want 1: oud, 2: Kubrick, 3: kostuumdrama (vooral dat laatste hield mij tegen, en was mij ook niet bekend toen ik de film kreeg). U mag allen Chr.S danken voor het mij bezorgen van de film.

Ik ben het eens dat de film eruit ziet als een schilderij uit die tijd. Alles ziet er zeer verzorgd uit, zo ook de muziek. Anderzijds is het zo dat ik na 5 minuten in eender welk museum met klassieke kunst enorm hard ga gapen. Kubrick toont verzorgde, maar lelijke schilderijen. Verder saai camerawerk met vaak (en overmatig gebruik) van nogal knullige zooms. BL zal me vooral bijblijven als een bruine film, een kleur waar ik een levendige en passionele aversie van heb.

Maar dat even buiten beschouwing gelaten (want steeds het oude liedje), begrijp ik vooral niet hoe losjes hier over het verhaal gedaan wordt. Normaal zo belangrijk voor menig. Ik kon niet meer herkennen dan een uiterst simplistisch en belachelijk lang uitgesponnen stationsromannetje. Elke motivatie en wending wordt mooi en beschaafd uitgelegd, en elk personage krijgt de kans om zijn motivatie te onderbouwen met een stukje dialoog of een actie. BL is niet traag, want er gebeurt heel wat, alleen niks boeiends en niks wat enigszins de aandacht kan vasthouden. Extreem verhalend (en doe er dan nog maar een voice over bij, zodat je eigenlijk amper nog moet kijken), zonder een straaltje mystiek of iets dat mij ook maar kon boeien. 3 uur durende platte kaas voor soapverslaafde huismoederjunks.

Uit beleefdheid zal ik dan ook maar vertellen dat het laaste half uur iets sneller voorbijraasde dan Kubrick bedoeld heeft. Wat wil je ook, als hij halverwege de laatste 80 minuten even mooi gaat spoileren (en dat in zo'n verhalende film ).

Geen materiaal om tijd de doden. Eerder om gedode tijd weer tot leven te wekken, om je daarna tot in het eindeloze te achtervolgen. Erg overtuigende 0.5*. Kostuumfilms zuigen, ook diegene geregisseerd door Kubrick.

Prachtige kostuums en de beroemde schitterende belichting in dit ondergeschoven kindje van Kubrick. De werkelijk veel en veel te lange duur nekt de film uiteindelijk in de saaiige tweede helft.

3*.

Prachtige film, beste kostuumdrama dat ik al gezien heb (normaal vind ik het genre wat vervelend, deze keer totaal niet). Kubrick kan het werkelijk in elk genre.

Zoals eerder al aangehaald is de film best te omschrijven als een tot leven gekomen schilderij. De cinematografie is werkelijk prachtig, de magistrale en imposante shots blijven maar van het scherm rollen. Over elk shot is duidelijk grondig nagedacht, Kubrick laat wederom niets aan het toeval over. De muziek is perfect gekozen en enorm sfeerversterkend.

Ik vond alleen het eerste deel 'the rise' een pak boeiender dan het tweede deel 'the fall', vooral omdat het narratief onvoorspelbaarder was. Het eindduel in het tweede deel is wel enorm sterk en zorgt voor de revival.

Deel 1 een 5, deel 2 een 4 --> 4,5

Een lichte teleurstelling van mij kant, als groot bewonderaar van Kubrick. Echter een lichte teleurstelling betekent bij Kubrick alsnog een aardig cijfer.

Barry Lyndon is een mooi rise and fall verhaal, met een aantal schitterende dialogen en scenes. Een nonchalant maar tevens zeer ambiteus ogende hoofdpersoon vervult de rol hoe hij moet zijn. Echter, om bijeen film van 3 uur zolang de aandacht vast te houden, zo vind ik, moet de film wel 3 uur lang zeer intressant blijven. Ik had met enig regelmatig het gevoel dat sommige scenes (met name in Part 1) te langdradig, opgerekt en vertraagd waren. Voor de invulling van de gehele film heeft dat natuurlijk een bedoeling, en voor de ene kijker zal dit ook minder storend (of zelfs een pluspunt) zijn dan voor de ander, maar persoonlijk had dit voor mij niet gehoeven.

Evengoed blijft Barry Lyndon een bijzonder en sterk verhaal, maar mist voor mij net de kracht van mijn persoonlijke Kubrick favorieten (Clockwork Orange, Full Metal Jacket). 3.5*

Sterke verfilming van een intrigerend levensverhaal. De moraal in het verhaal is mooi, zonder opdringerig te willen zijn. Hoewel de plotsheid van de protagonist z'n metamorfose nogal dubieus is, wordt ze goed opgevangen door de ijzersterke vertolking van O'Neal. Kubrick geeft een confronterende inkijk in de perversheid van de gegoede klasse, gedreven door hebzucht en uiterlijk vertoon, en trakteert ons daarmee op enkele fraaie plaatjes. Weelderige kostuums en make-up zorgen samen met Kubricks feeling voor kleurenspel, compositie en sterke kadrages voor een boel shots die aan de schilderkunst tijdens de barok doen denken.

Drie uur voor een film is lang, maar in dit geval weet Kubrick de volle speeltijd te boeien door humor, drama, romantiek en spanning ten gepaste tijde mooi in elkaar te laten overlopen. Hij is daarbij nooit opdringerig, melig of gehaast, maar hij blijft subtiel en laat het verhaal z'n gang en de personages doen daarin hun ding.

Barry Lyndon is in dit opzicht een film die niet de opvallende stempel van Kubrick draagt, maar die toch erg sterk gerigisseerd is en derhalve drie uur kijkplezier garandeert.

Deze film trok mij eerst helemaal niet,mede door het verhaal en ik heb het niet echt op kostuum drama's.Toch werd ik steeds nieuwschieriger naar deze film,en omdat Kubrick toch een van mijn favoriete regisseurs aan het worden is heb ik maar besloten om deze film een kans te geven.

Dus ik begon de film te kijken,en alle vooroordelen die ik over deze film had werden vanaf het eerste shot compleet weggevaagd.

Ik kon mijn ogen niet weer van het scherm afkrijgen,wat een prachtige beelden ik werd gewoon de film ingezogen.Het eerste deel van de film vond ik toch het meest interessante,en ik lees veel bij deze film dat mensen het 2e deel van de film nogal saai vonden,dat vond ik juist niet.Je krijgt zoveel mooie beelden voorgeschoteld,het is soms net of je naar een levend schilderij zit te kijken.En ik vond het toch niet echt gaan vervelen.

Kubrick heeft mij opnieuw doen verbazen met zijn goede regie,het acteer-werk is van het bovenste niveau,de cinematografie is verbluffend met ook natuurlijk weer Kubricks alom bekende "tracking-shots",en de muziek die hij in deze film gebruikt past perfect bij de sfeer.

Zo kun je zien dat je vooroordelen over een film geheel onterecht kunnen zijn en dat je toch een mooi meesterwerk voorgeschoteld kan krijgen.

4.5* voor deze prachtige film die mij compleet heeft overweldigd.

Nu ik weer lichte inspiratie heb gevonden om m'n favoriete films eens goed onder de loep te nemen (heb ik vaak al gedaan, als basketballerke om precies te zijn, maar niet altijd naar eigen tevredenheid) begin ik maar gewoon bovenaan, bij de film die dus de nummer 1 positie in handen heeft: Barry Lyndon.

Waarom Barry Lyndon nu voor mij al lang deze positie toekomt kan een eindeloze opsomming worden. De film behandelt in zijn geheel een vrij universeel thema: het verhaal begint met die van de arme jongen met de ambitie hogerop in de maatschappij te komen. Voor de ene blijft dit slechts een droom, een illusie, voor de ander echter kan het pad naar de top een bewandelbare worden. Dat pad kan een makkelijk bewandelbare zijn, een met veel pieken en dalen en bochten en waarschijnlijk ook eentje met de kleine beetje geluk.

Maar dan heb je nog de Barry manier: droog, komisch, opportunistisch, maar vooral met heel veel geluk bewandelt hij zijn weg naar de top in de 18e eeuw, waarin dit dus universele verhaal zich afspeelt. Redmund Barry, voor mij wel het meest interessante personage dat de filmwereld kent. Zijn eerste deel gaat op een zeer ongebruikelijke filmwijze over heel Europa, door de mooiste landschappen en langs de mooiste dorpjes en gebouwen. We kennen het verhaal van de schilderij inmiddels denk ik wel. Nou, wat mij betrefd kan het duurste schilderij ter wereld niet toppen aan Barry Lyndon. Het ene naar het andere onvoorstelbare plaatje volgt zich op, elke seconde van dit kunstwerk staat mijn mond wagenwijd open.

En dan hebben we nog niet het beste gedeelte van dit kunstwerk gehad, beter en mooier dan het voorafgaande. De pracht sets en locaties dienen nu voor het verhaal van de opportunist in negatieve zin. De heer Lyndon blijkt, eenmaal in de hoogste regionen van de maatschappij, niet meer dan een hebzuchtige man waarvan iedereen zich naarmate de tijd en de ontwikkelingen zich voorderen van distantieert. Uiteindelijk, in de meest zielige en tragikomische shoot-out die bestaat, is Redmunds val uit de adelijkheid, die er allang aan zat te komen, voltrokken.

Barry Lyndon, een relatief onbekend meesterwerk, ondanks het feit dat een van de meest geprezen regisseurs zijn hand legde op deze pracht. Onbekend of niet, deze film zal niet heel snel van zijn positie afgestoten worden.

Mooi omschreven. Ik ervaarde dat zelf ook op die manier. Deze stijl van filmen draagt daarom ook enorm bij aan het realistische karakter van de film.

3 uur, prijkentijd die me niks interesseert. Deze Kubrick was zonder twijfel zowat de minst interessante naar mij toe. Lage verwachting maar wat een film alweer van hem !

De 3 uur mag misschien wel lang zijn maar saai wordt het op geen enkel moment. Er zijn genoeg plotwisselingen in de film waardoor het verhaal blijft boeien. Het verhaal is ook zeer mooi weergegeven in de tijd. Weinig boeiend die tijd maar toch zijn de decors en kostuums magnifiek. Er is zoals in de docu Kubrick: A Life in Pictures een erg mooi gebruik van kaarsen in deze film. Subliem eigenlijk !

Verder ook goede acteerprestaties, soundtrack en een leuke stem die de verteller heeft. Misschien wel puur technisch bekeken zijn beste werk samen met 2001. Enkel jammer dat ook deze film me niks kan boeien rond de tijd.

Zeker 4,5*

Volgens mij had ik deze film al bijna een jaar in de kast staan, maar tot vanavond toe heeft ''iets'' me altijd tegen gehouden om de film ook echt te gaan zien. Eigenlijk stond de film me op het eerste gezicht niet echt aan, vooral dankzij de lange speelduur. Na de film vanavond gezien te hebben, blijkt dat dit helemaal geen probleem is geweest. Sterker nog; de tijd vloog voorbij, want Kubrick weet eigenlijk elke minuut wel te vullen met iets moois.

Het sterkste punt van de film vind ik toch echt wel de geweldig mooie landschappen, gebouwen, grote tuinen, bergen en dorpjes die we te zien krijgen. Cinematografisch rijkt deze film simpelweg tot perfectie, echt prachtig. Daarnaast is het camerawerk subliem en zien we de ene briljante shot na de andere. Net als bij Eyes Wide Shut komt het woord ''kunst'' bij mij boven, want dat is het gewoon. Wel op een heel andere manier dan in Kubrick's laatste natuurlijk, maar wederom wonderschoon. De kostuums, sfeer en alles ondersteund door prachtig bijpassende muziek zorgen hiervoor.

Het personage Redmond Barry is een memorabel iemand in de filmgeschiedenis wat mij betreft. Een simpele jongeman die dankzij veel geluk en eigen ambitie behoorlijk wat heeft bereikt en beleefd. De eerste scéne met zijn nichtje is meesterlijk. Waarom weet ik niet precies, maar het pakte me vast en liet me niet los. Daarnaast is zijn laatste liefde - Marisa Berenson - beeldschoon. Die spat echt van het scherm af, ondanks dat het eingelijk maar een somber persoon is die totaal ongelukkig lijkt te zijn. Uiteindelijk kreeg ik geen goed gevoel bij Barry Lyndon, die een hebzuchtig iemand is en eigenlijk alleen zichzelf op nummer één zet. De liefde voor zijn zoon is er wel en dit brengt dan ook één van de sterkere scénes uit de film voort, wanneer Barry, samen met Lady Lyndon bij het jongetje aan bed zitten. En ondanks alle tragische dingen die gebeuren, blijft het gewoon genieten geblazen, vooral door de setting die hét fundament is voor deze film.

Stanley Kubrick is een meester. Hoe hij zo'n speelduur vol weet te stoppen met zoveel moois is echt geweldig. Een interessant verhaal met prachtige personages, verbluffende cinematografie en prachtige muziek. Ik hou het op vier hele dikke sterren voor nu.

Geweldige film van meester Kubrick! 3 uur lang weet hij de tijd te vullen met oogstrelende shots en het simpele, rustig vertelde verhaal. Dat verhaal is zorgvuldig opgebouwd met de jonge Redmond Barry die eigenlijk het liefst gelukkig en rijk wil worden. Elk deel van het verhaal heeft wel een geweldige scene, en dat is knap in zo'n lange film.

4.0*

Nog 2 films (Fear and Desire niet meegerekend) en ik heb alle films van Kubrick erop zitten. Barry Lyndon had ik al een tijdje in de kast liggen maar gezien de lange speelduur en het feit dat het een kostuumdrama is was het ook een kwestie van het juiste moment afwachten.

Ik houd niet zo van kostuumdrama's maar deze van Kubrick's hand is meer dan een prima film. Ik kan natuurlijk ook wel weer aanhalen hoe iedere scene uit deze film wel een schilderij lijkt maar dat is de vorige pagina's al meer dan voldoende gedaan. Toch moet ik nog even kwijt dat ik de kleuren en de belichting in deze film echt fe-no-me-naal vind! Echt prachtig gedaan.

Grime en kostuums zijn ook tot in de puntjes verzorgt, uit alles spreekt oog voor een grote perfectie. Muziek is ook erg passend voor deze film.

De film is min of meer op te delen in 2 belangrijke delen. Het eerste deel is een avontuurlijk, bijna vrolijk schelmenverhaal echter in deel twee komt Kubricks donkere denkbeelden over de menselijke soort volop aan bod. Grappig ook dat deze film eigenlijk in niets een tuttig kostuumdrama is, thematiek staat daar echt zowat haaks op en de cynische verteller bevestigd dit met verve.

Het is ook niet voor niets dat Kubrick deze setting, dit tijdvak in de geschiedenis heeft gekozen voor zijn verhaal. De 18e eeuw, waarin de mensen dachten dat de natuur maakbaar was. De 18e eeuw, met een overdaad aan etiketten, kunst en klassieke muziek, waarden en normen, eerbied en respect en keurig symmetrisch aangelegde tuintjes blijkt een complete façade voor een verhaal vol met menselijke driften en onvermogen. Het is een dun laagje vernis van beschaving, net zoals de keurige tuintjes een magere poging is van de mens om de natuur te temmen. Onder dat laagje schuilt een duister, opportunistische en egoïstische menselijke natuur. Het beest in de mens is niet tembaar is een thema wat Kubrick veel vaker laat terugkomen in zijn films.

In Barry Lyndon wordt geduelleerd met eer en volgens de regels zo lijkt het maar niets is minder waar. Alles draait uiteindelijk om ordinaire machtswellust en materialistische rijkdom. Ook lijkt de upperclass zich, zoals vaak in kostuumdrama's, zich bezig te houden met kunst en goed fatsoen maar ook hier is het allemaal schone schijn. Er wordt volop gegokt, gehoereerd en bedrogen. De gezinssituatie van Barry Lyndon is niet bepaald voorbeeldig te noemen en zijn levensverhaal zit dan ook tjokvol dramatiek. Toch vliegt Kubrick nergens uit de bocht, het blijft allemaal zeer goed gedoseerd en de acteurs en actrices laten en breed spectrum aan emoties zien. Het maakt zo'n film gelijk een heel pak minder braaf en interessanter en daar houdt Madecineman dan wel weer van.

Na deze film gezien te hebben is het toch wel heel jammer dat Kubrick zijn droomproject, de verfilming van het leven van Napoleon (met Jack Nicholson) nooit heeft kunnen verwezenlijken. Had maar wat graag 35.000! figuranten historische veldslagen zien naspelen onder de regie van deze briljante filmer.

Anyway, dat is allemaal geschiedenis. Barry Lyndon krijgt van mij een welverdiende 4* en staat daarmee mooi naast A Clockwork Orange in mijn persoonlijke Kubrick toplijstje.

Poehee, ga er maar voor zitten, een drie uur durend kostuumdrama. Dat klinkt niet bepaald aantrekkelijk zou je zeggen, maar het valt reuze mee. Het is gewoon een mooi door Kubrick uitgevoerd rise-and-fall-verhaal, een beetje zoals Scarface maar dan in de 18e eeuw gesitueerd. Een minpunt: ik miste af en toe de diepgang van de hoofdpersoon. Ik vond hem wat ongemotiveerd, hij deed maar wat. Afgezien van de prachtige gedetailleerde decors vond ik Barry Lyndon ook niet legendarisch, maar wel okee om te zien

Heel mooie film, maar zeker niet emotioneel. Misschien wel wat in de muziek en de gebeurtenissen, maar niet uit dit kurkdroge acteerwerk "volgens het boekje".

De beelden zijn buitengewoon schilderachtig en Kubrick zorgde voor flink wat authenticiteit, door bijvoorbeeld enkel het kaarslicht zonder extra belichting te gebruiken. Op visueel vlak is het een meesterwerk, daar kan niemand omheen. De beelden zijn werkelijk betoverend en perfectionistisch. Het vreemde lot van Lyndon is een verhaal die je drie uur lang meesleept. De sociale regels (de adel versus het gewone volk) keren herhaaldelijk terug als hoofdthema.

Niet bepaald een schitterend personage die Ierse kerel. Hij is zowel heethoofd, verrader, opportunist, deserteur en leugenaar... al die gebreken gebruikt hij om zijn ambities in vervulling te brengen. Barry Lyndon is dan ook een verfilming van een Engelse schelmenroman van Thackeray.

Het is een erg afstandelijke en droge film. Ik dacht zelfs niet dat Lady Lyndon één woord zegt in de film, terwijl ze samen met Barry toch in het centrum van het drama is. Plots verdwijnt de "chevalier" van het scherm, die toch een zeer goede vriend van Barry was. Lyndon, die alcoholverslaafd is, ontnuchtert direct om een duel met zijn stiefzoon aan te gaan. Wel een mooie scène met een goede spanningsopbouw, en die ook de betere kant van Lyndon in het licht zet . Emotie is totaal vreemd aan de film, met uitzondering van de vader-zoon relatie. Niet dat het allemaal zo storend is; het valt gewoon sterk op. Ik vind dit zeker één van Kubricks betere werken.

Toch wel een behoorlijke tegnvaller dit. Kubrick is meestal wel in staat mij te bekoren, maar bij deze film lukte het hem echter niet. Qua cinematografie is er weinig op de film aan te merken. Mooi geschoten plaatjes van omgeving, landschappen in combinatie met een mooie aankleding.

Het verhaal kon mij echter niet pakken. Redmund Barry is wat mij betreft maar een saai hoofdpersonage, die ook maar zwak neergezet wordt door Ryan O'Neal. Zijn hele op en ondergang, waarbij hij uiteindelijk gedesillusioneerd achterblijft, deed mij helemaal niets.

Verder is de muziek op zich best goed, al wordt het richting het einde toe wat eentonig, mede ook natuurlijk omdat de film nogal lang duurt en andere punten ook niet geheel bevielen.

De minste Kubrick tot nu toe van de tien die ik van hem zag. Ik blijf het een zeer goed regisseur vinden, die zijn veelzijdigheid wederom toont met dit kostuumdrama, al is deze film blijkbaar niet echt aan mij besteed.

2,0*

Typisch Kubrick... alle filmtechnische elementen die enorm vakkundig te noemen zijn en een verhaal dat op zijn minst interessant te noemen is of de kijker meevoert doorheen een boeiend avontuur. Wat ik het meest interessant vind aan Stanley Kubrick is dat hij dikwijls afwisselt van genre, getuige zijn 7 à 8 laatste films waarbij hij voor elk genre toch wel één film gemaakt heeft. Barry Lyndon is ook een opvallend minder bekende film van Kubrick dan A Clockwork Orange, The Shining en Full Metal Jacket, ondanks dat de film in dezelfde periode gemaakt is.

Om wat verder in te gaan op de filmtechnische elementen, alles klopt weer gewoon aan deze film. Er lijkt weer enorm lang nagedacht te zijn over de camerastandpunten die ook hier weer dikwijls een symmetrisch beeld geven. De muziek was ook meer dan in orde, de dramatische, klassieke soundtrack paste gewoon zeer goed bij de film. Alles oogde gewoon heel fraai in deze film..

Het verhaal vond ik heerlijk vermakelijk, al was de intro van de film (de eerste 10 minuten) nogal aan de saaie kant. Ik voorspelde toen weer een goedkoop, cliché liefdesverhaal wat er gelukkig niet gekomen is, al heb ik in het begin wel de neiging gehad om de film af te zetten en een andere film te zien (maar dat schijn ik wel bij meerdere historische films te hebben). Maar na het zwakke begin komt het verhaal pas echt op gang, het eerste anderhalf uur krijg je een biografisch verhaal voorgeschoteld over Barry dat vermakelijk was. Het tweede deel van de film is misschien minder biografisch, maar wel een stuk dramatischer. Het is vanaf het dramagedeelte dat je als kijker begint mee te leven met de personages en je het gevoel krijgt dat je naar een schitterend epos zit te kijken over de 18de eeuwse adel. Historisch is de film wel niet altijd even accuraat, zo zit er een verwijzing in naar België, terwijl België nog niet bestond toen maar wel tot de Zuidelijke Nederlanden behoorde. Acteerwerk was zoals je dat van een film van Kubrick kunt verwachten, gewoon uitstekend.

Verder is er nog weinig uitleg nodig, het is gewoon een dikke aanrader.

4.5 sterren

Voor deze film had ik het meeste schrik dat hij zou gaan tegen vallen. Maar dat had het absoluut niet gedaan. Het was een indrukwekkende maar erg lange zit.

Het begin was vrij houterig, kon mij wel boeien maar ik bleef bij het gevoel van "dit gaat tegenslagen". Na een tijdje begon het allemaal op gang te komen. Er gebeurde onthullende dingen en het werd soms zelfs spannend.

Daarna werd het intressant met dat gokken en daarna begon ik Barry te gaan haten. Hij speeld eop het begin een erg jarloes personage, hij zou zelfs een moord begaan voor de gene die zijn vrouw afnam. En nu ging hij zelf lekker vreemd. Zijn stiefzoon begreep ik wel waarom hij woedend was op Barry. En toen werd het mij allemaal lekker dramatisch en verassend. Een groot voordeel van deze film.

De pluspunten: onthullend, intressant en een mooi verhaal met mooi decor.

De minpunten: Het houterig acteerwerk en het lange speelduur.

4 sterren

Vanaf minuut 1 heb je al door dat je een film kijkt die met liefde is gemaakt.

Dat kan je natuurlijk ook wel toevertrouwen aan Kubrick.

De film schittert met de langzame beelden van de mooie landschappen, in mijn ogen niet irritante zoombeelden en de fantastische muziek die eigenlijk wel de hele film te horen is. De ene keer minder nadrukkelijk dan de andere, maar als je erop let merk je dat het constant aanwezig is.

Voor elke scene was er wel een bijpassende score, van rustig naar kwaad of verdrietig. Magnifique!

Als je een avondvullende film kijkt, verwacht je vaak een trage film. Bij Barry Lyndon is dat zeker niet het geval. Vooral de 1e helft van de film is snel, leuk en je krijgt een goed beeld over de aanloop van Redmond Barry van normale jonge man naar Barry Lyndon.

De 2e helft van de film, na de "intermission" (pauze) is een stuk anders, het eerste kwartier voelt heel afstandelijk aan en er wordt een soort van apathie richting (Redmond) Barry Lyndon gekweekt. Volgens mij komt hij pas weer na ruim 10 minuten aan het woord.

Hier is de film erg koel in de emoties, wat toch ook weer heel getrouw overkomt.

Ik heb ook echt het gevoel dat het er in die tijd zo aan toe ging in deze gemeenschap.

Marisa Benenson komt eigenlijk vrij weinig aan het woord voor een hoofdrolspeelster, wat in mijn ogen ook weer referreert aan de koele, koude periode/omgeving/kringen waarin de film zich afspeelt.

Ook hier zitten overigens weer fantastische plaatjes in, onderstreept door de fantastische muziek.

Kan eigenlijk niet veel minpunten opnoemen, ja het feit dat de personages soms koel overkomen(vooral in de 2e helft) en dat de film op het allerlaatst eigenlijk te snel afgelopen was(ondanks dat de film 3 uur duurde)is wel iets minder.

Maar door de fantastische aankleding van de film en het subliem gefilmde en geacteerde eindgevecht is dit wel weer 1 van de betere films, zo niet de beste film die ik de laatste tijd heb gezien.

Alhoewel, een film kan ik dit eigenlijk moeilijk noemen, eerder een kunstwerk, waarin Kubrick zijn liefde en passie voor het maken van een film duidelijk laat blijken.

4,5*

Een hele zit.

Maar niet een verkeerde.

Kubrick schildert in stillevens die langzaam bewegen. Gelukkig zijn de acteerprestaties in orde en is het verhaal boeiend genoeg.

Desondanks kabbelt het verhaal rustig voort en buiten het vakmanschap, waaronder het mooie camerawerk, valt er niet zo bijster veel te halen.

Goed.

Ik zat al enige tijd aan te hikken tegen Barry Lyndon. Vooral de speelduur en het feit dat de film een kostuumdrama zou betreffen stemden mijn verwachtingen voor deze film niet geheel gunstig.

Gelukkig vond ik Barry Lyndon over de gehele linie een meeslepende film. De film ademt gedurende bijna de hele rit een fijn, onbevangen jongensboekavontuur - gevoel uit. Dàt gevoel brengt het nodige leven in de brouwerij. De muziek is zoals wel vaker toevertrouwd aan Stanley Kubrick geweldig, de muziek maakt zijn films op de een of andere manier net wat monumentaler. De film ziet er mooi verzorgd uit, al gaat de vaak statische manier van alles in beeld brengen, ten koste van de energieke belevenissen die Barry Lyndon op zijn pad tegenkomt. Het camerawerk had best wat meer wervelend en sprankelend mogen zijn.

Ik heb de recensies bij deze film er niet op na gelezen, maar dit lijkt mij nou echt zo `n film waarbij de massa kraait: wat een diepgang zit er in deze film. Terwijl de film nou juist géén diepgang bevat, waarom gaat Barry Lyndon bv. in godsnaam een gevecht aan tegen de vrijer van Nora Brady? Mocht zij tegen haar wil in gaan trouwen met Captain Quin ala, maar daar leek geen enkele sprake van te zijn, temeer omdat Captain Quin status had en de familie goed kon onderhouden. De film doorloopt snel verschillende stadiums in Barry Lyndon `s leven en dat is maar goed ook. Op een simpele, maar doeltreffende manier beleven we het ene avontuur na het andere avontuur, zonder dat emoties hartstochtelijk uitgediept worden.

De beroving op stand scene, is trouwens geniaal grappig! Een 3,5*

Laat ik beginnen te zeggen dat de tijdsperiode waarin Barry Lyndon zich afspeelt me niet bijzonder interesseert en een film van drie uur sowieso al een behoorlijk lange zit is, nog afgezien van het onderwerp. Dat deze film me erg zou bevallen was dus eigenlijk al op voorhand uitgesloten, maar al met al valt het me nog goed mee met de avonturen van meneer Lyndon: sterker nog, ik meen wel van een geslaagde avond te kunnen spreken. Het verhaal is zoals verwacht niet bijzonder interessant, maar dat geldt allerminst voor de presentatie: van de, zoals we van Stanley Kubrick gewend zijn, prachtige beelden tot de mooie (helaas iets te vaak herhaalde) muziek tot het uitstekende camerawerk, alles is tot in de puntjes verzorgd en wordt aangenaam begeleid door een heerlijk droge voice-over. Bovendien viel het me nog goed mee dat er af en toe nog wat te lachen viel, en de film nog wat meegeeft om na denken ook: hoe kan een arme, romantisch ingestelde jongeman uitgroeien tot zo'n principeloos monster? Het antwoord duurt drie uur, maar in tegenstelling tot bij een gemiddeld kostuumdrama hoef je dat niet slapend door te brengen.

3,5*

Alweer een heerlijke film van Kubrick. Deze keer gaan we terug in de tijd en krijgen we een gedeelte van het levenspad van Redmond Barry te zien, oftewel Barry Lyndon. Erg sterke film, zeker de productie design. Erg mooie decor beelden, bijna elk shot wel fotografisch niveau te noemen. De details, die vooral erg sterk naar voren kwamen door mensen als decor te zetten, erg sterk gedaan. Viel me als een van de weinige films echt op dat figuranten niks minder dan levend decor is. Naast de geweldige Bach-tracks, het mooie landschap, de redelijke cast (die ik gek genoeg nergens echt hoogvliegend vond) en het oh zo mooie camera spel, ervaar ik deze, normaal lange, nu als een korte zit. Blij met de aanschaffing om dit meesterwerk nog veel meer keren te bekijken. Het feit dat het verhaal, en de tijd waarin de film zich speelde mij vrij weinig deed, toch erg genoten. Mede dankzij Kubrick natuurlijk. 4 sterren Wellicht verhoging na herziening.

Ik kan niet zeggen dat Stanley Kubrick mijn favoriete regisseur is, ik kan niet zeggen dat ik al zijn films geweldig vind, maar waarderen doe ik hem zeker wel. Zijn films zijn cinematografisch altijd piekfijn in orde en de verhalen lopen zeer uiteen. Ook Barry Lyndon levert prachtige shots op en de aankleding van de 18de eeuw ziet er ook erg goed uit. Het verhaal kon me echter niet boeien en drie uur duurt dan heel lang. Deel 1 ging dan nog wel, maar deel 2 was redelijk saai. Aan de ene kant zet Ryan O'Neal Barry erg goed neer als vreselijke man, maar aan de andere kant had het allemaal wat uitbundiger gemogen.

Kostuumdrama's zijn totaal niet mijn ding en dat is hier maar weer eens bevestigd.

2,0*

Vanwege de speelduur lang laten liggen. Een vakantie vol vrije tijd zorgde ervoor dat ik deze toch gekeken heb. Enerzijds blij dat ik er eindelijk vanaf ben, anderzijds ook zeer teleurgesteld, omdat dit één van de slechtste van hem is. Een aardige eerste 45 minuten, maar nog niet echt hoge niveau waar ik op gehoopt had. Toch was er mooie muziek en zag het er allemaal verzorgd uit. Ook de manier van spreken van vroeger vind ik altijd leuk om te zien en ook hier weer. Daarna zakt de film volledig in. De ene saaie scène na de andere. Zelfs zo erg dat ik nog een aantal momenten heb gedacht om hem uit te zetten of iets anders te gaan doen. Gelukkig heb ik dat niet gedaan (einde was wel goed), maar als je na anderhalf uur de film uit wilt zetten, wetend dat je pas op de helft bent, kijkt dat niet echt lekker. Desondanks was het laatste uur wel goed. Nog steeds niet supergoed, maar best degelijk (ca. 3,5*). Af en toe kwam de echte Kubrick naar boven (bv. de shoot-out, of de scène met de dood van zijn zoon). Het einde werd daarentegen veel te lang gerekt, toch jammer.
En hoe mooi het muziekje ook was, het werd wel tot in den treure gebruikt. Verandering van spijs doet eten, zegt men wel eens.

Ik hou hier geen nachtmerries aan over of denk er met een naar gevoel aan terug, maar deze film kan ik in één woord perfect samenvatten: *Shrug*.

Juweel van een film, zoals het hele oeuvre van Kubrick. Barry Lyndon, Redmond Barry, is een ultra trage, starre en norse film. Personages die geen enkele emotie tonen en een materialistische egoïstische opportunistische boer in de hoofdrol. Het zal wel negatief klinken maar dat is het niet. Gaat men enkel uit van diepgaande sympathisanten kan je in deze film lang zoeken want die zijn er simpelweg niet. De kijker zal dus verder moeten kijken dan zijn neus lang is om de achterliggende beweegredenen te ontrafelen. Met een klootzak die constant fouten maakt is het natuurlijk moeilijk enig medeleven te vinden.

Zo is zowel het dialoog, de fotografie, het tempo als het acteerwerk zo stijf als een plank. Maar wat is dit allemaal doeltreffend. Het weinige dialoog is fijn, zo wordt de kijker direct in de pruikentijd gezogen. De fotografie is prachtig met een hoofdletter P. Zo mooi dat elk shot een 18e eeuws schilderij voorstelt. Ik zie stadsgezichten, stillevens, portretten en schuttersstukken. Best art-direction ever, hands down (misschien is Blade Runner iets beter). Samen met het enorm trage tempo en het houterige acteerwerk komt dit alles perfect uit de verf (mooie woordkeuze al zeg ik het zelf). Zo is er bij de figuranten totaal geen beweging en blijft iedereen op de achtergrond in dezelfde, droevige, dronken of verveelde pose (wat moest het saai geweest zijn om in die tijd te leven). Dit alles is zo talentvol en doordacht gepositioneerd dat de geweldige aankleding en kostuumdesign beter dan ooit wordt benut. Er valt zoveel te zien, en (door het trage tempo)mag je het zien, alsof je in een museum ronddwaalt.

Goed dit alles is mooi, maar het wordt pas prachtig als de muziek wordt ingezet. Schubert, Händel komen het eerst bij mij op (de twee muziek thema's die het meest worden gespeeld). De muziek past perfect bij de sfeer, hoe ironisch, cynisch, flauw, droevig of magistraal sommige scènes ook mogen zijn, de muziek doet er nog een schepje boven op en maakt van de film een episch schouwspel. Een toneelstuk in een museum.

Dikke 4,5*