Barry Lyndon (1975)

Deze muziek is niet voor de film zelf verzonnen, maar gewoon een klassiek muziekstuk. Al gebruikt Kubrick het wel bijzonder.

Dat zal best wel gezien zijn gebruik van veel klassieke muziek in films. Al werd er meestal nog wat apart bij gemaakt, maar dat wist ik niet van deze film.

Kubrick gebruikt, naar ik meen, overal bestaande muziek; in al zijn films.

A Clockwork Orange heeft een eigen soundtrack van Wendy Carlos.

Maar ook orginele stukken van Ludwig von.

Ik heb lang moeten zoeken achter deze film, maar het was het zoeken waard...

Dhr Kubrick verrast mij weeral met dit fassinerend verhaal.

Geen wonder dat deze film zoveel awards in de wacht sleepte.

Prima decors, oogverblindende costuums en een verhaal dat je blijft boeien tot op de laaste minuut.

één woord.... Fantastish.

Inmiddels na vandaag weer gezien te hebben is het mijn nummer 1 geworden. Dit is film op z'n best. De beste film ooit wil ik het niet echt noemen, hij is wel de mooiste. Qua sets/locaties en kostuums is er niks beters. Daarnaast is het personage Redmond Barry ook ontzettend boeiend. Dan is hij soldaat, dan gokker enz. Deze film bevat voor mij zoveel, dat hij geen seconde verveelt.

Hier had ik meer van verwacht. De lange, rustige shots zijn meestal wel mooi, maar het verhaal moet boeiender zijn, wil de lange speelduur niet na een tijdje gaan vervelen. Het grootste minpunt van deze film is hoofdpersoon Redmund Barry, heel slecht vertolkt door Ryan O'Neal. Ik heb totaal geen medeleven gehad met hem in de film, geen enkele emotie komt over.

De muziek is op sommige punten zoals het duel tussen Lyndon en z'n stiefzoon goed, maar klassieke muziek en pianospel gaat na een tijdje ook vervelen. Ik had een iets zwierderige film verwacht en geen stijf kostuumdrama.

1,5*

Stanley Kubrick weet het schitterende epische levensverhaal van Barry Lyndon op een geweldige wijze op het grote doek te toveren. Met gewweldig gebruik van muziek, schitterende decors, lange rustige shots creeert hij een geweldige rust in de film waarmee een zeer goed bij het tijdsbeeld passende sfeer ontstaad. De film weet continu te boeien en is een aaneenschakeling van interresante gebeurtenissen.

5,0*

Prachtige film over een typisch Kubrick-figuur; ambitieus en talentvol, maar tegelijk vol twijfel. De film is ontdaan van overbodig sentiment en dat maakt de beleving nog zo sterk.

Qua cameravoering, kostuums en locaties is deze film een parel. Zelden zulke mooie taferelen in een film gezien en de vergelijking met een schilderij is niet ver weg. Kubrick verheft cinema tot kunst.

De muziek is ook briljant en het hoofdthema komt in verschillende gedaantes terug naargelang de sfeer van de film en de gemoedstoestand van Barry Lyndon.

Barry Lyndon is een heerlijke, trage film die boeit van begin tot einde. 5*

Een echte Art-house film zoals verwacht.

Geweldig camerawerk, vooral de uitgezochte buiten lokaties zijn prachtig. Goeie belichting. Klassiek verhaal, dat een beetje op een theaterachtige manier geacteerd wordt. Ryan O' neal speelt zijn rol als Barry Lyndon geweldig, al vind ik het eerlijk gezegd wel een eikeltje. 4*

Camera opnames zijn inderdaad bijzonder van kwaliteit. Dit komt mede omdat Kubrick van de "geleende" professionele camera's van die tijd van één van de camera's de lens liet afsnijden om een speciale ander model lens hier weer op te laten monteren.

Dit tegen de afspraak van de studio en mede financiers van de film in. Omdat Kubrick erin slaagde deze speciale lens op de camera te monteren was hij in staat (als eerste regisseur!) om bij kaarslicht daadwerkelijk te filmen en de expliciete lichtval vast te leggen. Ook was hij nu in staat om de film zodanig op film vast te leggen dat het netto eindresultaat betrof dat de kijker het gevoel had naar een schilderij te kijken.

Dit is één van de vele redenen waarom Stanley Kubrick als één van de belangrijkste regisseurs gold in de film geschiedenis van vandaag de dag. Mede omdat deze regisseur wist te experimenteren bracht hij nieuwe technieken in de markt die tot op de dag van vandaag nog steeds gehanteerd worden.

Meest zwakke film van Kubrick. Snap niet hoe de film zoveel succes heeft gehad.

Dat heeft de film, commercieel gezien, dan ook niet echt. In de VS was het in ieder geval een flop. Kubricks enige volgens mij.

Misschien bedoelde Theartertje er de prijzen mee die deze heeft gewonnen, o.a. 4 oscars.

Amai, dat wist ik niet. Vreemd, want veel succes bleek deze film niet te hebben.

Ja, ik spreek mijzelf inderdaad tegen, omdat starbright boy me vertelde dat de film weinig succes heeft gehad.

Zeer boeiende film. Gewoonweg schitterende beelden (merendeel bij het ochtengloren opgenomen voor de speciale tint van de lucht dan, en binnen met kaarsenlicht). Ook een zeer boeiend verhaal met avontuurlijk verloop. Goede muziekkeuze (zoals trio n*2 van Schubert en Handel) Echt genoten van deze film. Een dikke 4*

Geweldige herziening gehad. Houd normaal helemaal niet van kostuumdrama's, maar deze is echt briljant. Nog nooit zo'n cynische film gezien, als je dat niet ziet is er echt iets mis met je filmbeleving. Verhoogd naar 4,5 sterren.

Prachtige film, beste kostuumdrama dat ik al gezien heb (normaal vind ik het genre wat vervelend, deze keer totaal niet). Kubrick kan het werkelijk in elk genre.

Zoals eerder al aangehaald is de film best te omschrijven als een tot leven gekomen schilderij. De cinematografie is werkelijk prachtig, de magistrale en imposante shots blijven maar van het scherm rollen. Over elk shot is duidelijk grondig nagedacht, Kubrick laat wederom niets aan het toeval over. De muziek is perfect gekozen en enorm sfeerversterkend.

Ik vond alleen het eerste deel 'the rise' een pak boeiender dan het tweede deel 'the fall', vooral omdat het narratief onvoorspelbaarder was. Het eindduel in het tweede deel is wel enorm sterk en zorgt voor de revival.

Deel 1 een 5, deel 2 een 4 --> 4,5

Nog even wat aangehaalde negatieve punten becommentariëren:

Dat mensen de film te lang en te traag vinden begrijp ik best. Ik was op het voorhand gewaarschuwd en waarschijnlijk daardoor vond ik het echt wel meevallen. 2001 is ook traag, maar als je je erop instelt is het helemaal niet storend, Kubrick zorgt er wel voor dat er genoeg te beleven is.

Het afstandeljik acteerwerk, waardoor je weinig voeling hebt met de personages is volgens mij net perfect, en absoluut de bedoeling. In die tijd mocht je emoties gewoonweg niet laten zien (of viel de overdreven etiquette niet op in de film?). Iedereen is superafstandelijk tegen elkaar, dus laat Kubrick dit ook aan de kijker voelen. Ik vond net dat je in de film goed kon zien hoe hard bepaalde personen eronder leden dat ze niet rechtuit konden communiceren en daardoor alles moesten opkroppen.

De afstand tot de personages zoals wij die voelen als kijker is volgens mij illustratief voor de werkelijke emotionele afstand die er tussen de mensen was in die tijd (bijvoorbeeld tussen Barry en zn vrouw).

Ook de voice-over wordt volgens mij hier gebruikt om extra afstand met de personages tot stand te laten komen, verder wordt dit in het genre veelvuldig gebruikt.

Niet helemaal waar. Leonard Rosenman heeft de stukken klassieke muziek (met name Sarabande) geadapteerd voor de film, waardoor het bruikbaar was als score, waar hij ook een oscar voor kreeg. Het is dus niet zomaar het nemen van bestaande muziek.

Net als velen ben ik verrast door het feit dat Stanley Kubrick niet alleen van Barry Lyndon een ontzettend interessante film maakte, maar dat het ook tot zijn beste werk behoort. Laten we beginnen met het meest voor de hand liggende zaken:

Het is een levend schilderij. Dat Stanley Kubrick begon als fotograaf is nergens zo duidelijk te zien als in deze film: vrijwel elk shot lijkt gebaseerd op een schilderij en is in dat opzicht vrijwel onovertroffen. Met name het gebruik van kaarslicht versterkt dit gevoel. Gecombineerd met de prachtige soundtrack dat een hoop herhaling vertoont maar daarmee vreemd genoeg alleen maar aan kracht wint lijkt deze film gemaakt om nog een ongelofelijk lange tijd mee te gaan. Net als A Clockwork Orange is een hoop op locatie geschoten. Wat bij de eerste film naar mijn idee niet altijd even krachtig overkomt (maar door z'n realisme ook wel wat charme heeft) versterkt het hier de beelden alleen maar. Prachtig.

Wat deze film echter duidelijk maakt is dat deze prachtige beelden hol zijn. Achter alle pracht en praal zijn zielige, egoïstische mannen verscholen. De beelden zijn op zichzelf prachtig, maar je weet altijd dat er iets niet klopt, dat het eigenlijk helemaal niet zo mooi is. Hetzelfde geldt voor de dialogen. Oh, wat zijn die prachtig, met het meest heerlijke gebruik van de engelse taal die ik me kan herinneren. Maar achter al deze beleefdheden zie je dat wat er gezegd wordt helemaal niet zo mooi is, het is vaak een opeenstapeling van stommiteiten. Die wisselwerking is prachtig.

Om je dat te laten beseffen is de film afstandelijker dan elk van Kubrick's werken. Je kijkt naar de personages vanuit het beeld van een schilderij, maar dan met die extra informatie die de (vaak heerlijk ironische) voice-over je geeft. Verrassingen zijn er vaak niet, de voice-over verteld een groot gedeelte al van te voren, maar juist daardoor heb je meer ruimte om na te denken over de personages.

Dit geldt met name voor het eerste gedeelte, waarna het in het tweede gedeelte een ietwat conventionelere route neemt, een typisch 'rise-and-fall' verhaal. Daar wordt echter het zielige karakter van Barry Lyndon ietwat meer genuanceerd, en tegelijkertijd krijgt het verhaal een wat meer herkenbaar en universeel karakter, wat past binnen Kubrick's verhaalvertelling.
In het begin van de film negeert hij iedere vorm van verantwoordelijkheid: hij gaat een duel aan vanwege de liefde voor z'n nichtje, hij ontvlucht het leger en bedriegt daarna vrijwel iedereen met potjes kaarten. Dat zet zich voort in het tweede gedeelte, maar wanneer hij op het einde het duel met Lord Bullingdon aangaat geeft hij hem toch nog een eerlijke kans (prachtige scene overigens). Misschien is het niet zozeer een kwestie van kwade wil, maar weet hij gewoon niet anders.

De manier waarop hij al zijn liefde stopt in zijn kind ten koste van de ander, net zoals zijn moeder het geluk van de Lyndon's wil verpesten voor Barry Lyndon heeft iets universeels: de menselijke drift om het eigen ras te beschermen.

Er is verder nog een hoop om over te denken en te discussiëren, net als bij A Clockwork Orange maakte Stanley Kubrick van Barry Lyndon een film die je niet meteen één conclusie kan meegeven. Op het einde zorgt het verhaal ervoor dat je sympatie niet uitgaat naar Redmond Barry, maar die tegelijkertijd ook weer niet zo'n zwakke zielepoot is zoals je in het begin zou denken. Een intrigerende film zoals vrijwel elk in Kubrick's carrière.

4,5/5

Mooie recensie Beitel. Ik vind het heerlijk om je recensies te lezen!

Visueel prachtige film, met nog een heel boeiend verhaal ook, dikke 4* sterren

Vanavond op Canvas, ik hoop dat het een goede film wordt, gelukkig geen reclame want hij duurt 3 uur.

Spijtig dat ook Nederland 3 een topper heeft vanavond : LOTR

Hoe is dit nu weer mogelijk ?

Net als vele van kubrick's films een echte topper (4*). Eindelijk heb ik het op kunnen brengen om deze film eens te kijken, en ik heb er absoluut géén spijt van.

Na herziening opgewaardeerd naar 5 sterren. Kubrick laat als geen andere zien dat het niet zoveel uitmaakt welk verhaal je verteld maar wel de manier waarop. Moest het hier om een roman gaan en niet om een film zou het me waarschijnlijk weinig zeggen.

want dan heb je geen knappe shots van landschappen die tot in de kleinste details perfect zijn, nergens zie je een wolkje dat esthetisch gezien niet op zijn plaats staat. Deze beeldenpracht wordt onophoudelijk volgehouden van de eerste tot de laatste minuut. Het gaat hier niet om nietszeggende opsmuk, maar om beelden met een duidelijke functie.

De rolbezetting is zoals we dat bij gewoon zijn perfect als ook de acteerprestaties, zelfs de jongere acteurs weten te overtuigen.

Wat me bij de eerste kijkbeurt ontging zijn de ironie en het sarcasme die zo eigen zijn aan Kubrick maar deze zijn, zij het op iets subtielere wijze dan bvb. A Clockwork Orange, ook aanwezig in Barry Lyndon.

Toen ik Barry Lyndon de eerste keer zag zei dat de film wel mee valt, zeker niet slecht is, wat nu een verschrikkelijk understatement blijkt te zijn.

Een lichte teleurstelling van mij kant, als groot bewonderaar van Kubrick. Echter een lichte teleurstelling betekent bij Kubrick alsnog een aardig cijfer.

Barry Lyndon is een mooi rise and fall verhaal, met een aantal schitterende dialogen en scenes. Een nonchalant maar tevens zeer ambiteus ogende hoofdpersoon vervult de rol hoe hij moet zijn. Echter, om bijeen film van 3 uur zolang de aandacht vast te houden, zo vind ik, moet de film wel 3 uur lang zeer intressant blijven. Ik had met enig regelmatig het gevoel dat sommige scenes (met name in Part 1) te langdradig, opgerekt en vertraagd waren. Voor de invulling van de gehele film heeft dat natuurlijk een bedoeling, en voor de ene kijker zal dit ook minder storend (of zelfs een pluspunt) zijn dan voor de ander, maar persoonlijk had dit voor mij niet gehoeven.

Evengoed blijft Barry Lyndon een bijzonder en sterk verhaal, maar mist voor mij net de kracht van mijn persoonlijke Kubrick favorieten (Clockwork Orange, Full Metal Jacket). 3.5*