Barry Lyndon (1975)

Prima muziek, mooie cinematografie en Kubrick aan het roer.. kan niet mis gaan.

Of toch ...

Het duurt 'maar' 3 uur maar het voelde echt aan als een eeuwigheid

Voor geen moment heb ik in de film gezeten, vooral dankzij het vreselijke acteerwerk van Ryan O'Neal die ik ongeveer net zo goed bij dit soort films vind passen als Shaquille O'Neal in een snookerwedstrijd. Die man speelt hier, net zoals hij zo vaak deed, als een houten plank.

Tel daarbij op dat ik toch al niet zo'n fan ben van dit soort verkleedpartijtjes en het hele karakter Barry Lyndon me gewoonweg geen bal interresseert en ik kom tot de conclusie dat ik hier onmogelijk een voldoende van kan maken.

Het is dat de film technisch prima inelkaar steekt anders had ik hier een hele diepe onvoldoende voor moeten geven, het feit dat Kubrick in de regiestoel zat zal ongetwijfeld nog wel iets te maken hebben met het feit dat ik de film niet in zijn geheel de grond in boor en het op een schappelijke 2* houd. Misschien dat ik hem ooit nog eens ga kijken, als ik er minder van verwacht maar dat zal niet in de komende paar jaar zijn.

2*

Een erg degelijke film, die braver is dan de doorsnee Kubrick.

Niet echt 'uitgevonden'. Lenzen zijn gemaakt door NASA.

Vind je? Is het oerklassieke aan 'barry lyndon' niet net datgene wat deze kubrick-film alweer allesbehalve conservatief maakt? Zeg zelfs maar controversieel? 'Barry Lyndon' is veel meer dan een erg degelijke film als je het mij vraagt...

Waar men in de discussie over de kwaliteiten van deze film veelal aan voorbijgaat is dat Barry Lyndon als een zeer onsympathiek figuur wordt neergezet en ook moet worden gezien. Het is een opschepper, een opportunist, een bluffer en een lafbek eerste klas. Zo is dat ook door Thackeray bedoeld. Bij Thackeray is Barry zelf de verteller van het verhaal, waarbij het opscheppen groteske vormen aanneemt. Ik vind dat Ryan O'Neal - een acteur met een nogal arrogante uitstraling - perfect gecast is voor deze rol.

4,5 *

Een van Kubricks mindere werken. De film verveelt niet ondanks de lengte, maar weet mij ook niet de hele tijd te boeien. Barry Lyndon is een interessant karakter en het historische aspect is ook nog wel aardig weergegeven, maar een meesterwerk zie ik hier niet in.

3*

Wow! wat een film. Deze film maakt vrijwel alle kostuumfilms die erna zijn uitgekomen overbodig (een uitzondering -Merchant of Venice bijvoorbeeld- daargelaten). De 3 uur vlogen voorbij, keer op keer werd ik getrakteerd op zulke prachtige beelden, die dmv de softfocus als schilderijen over het beeld golfden. Zelden zulk prachtig camerawerk en visuele schoonheid gezien. Kubrick toont zich in alle aspecten van de film als kunstvorm een meester. Het zojuist genoemde uitmuntende camerawerk, het goede script, de werkelijk prachtige en goed bijpassende muziek en het fenomenale, doch naturelle, acteerwerk.

Gedurende de film werd ik me bewust dat het Finse woord voor film, elokuva, wat letterlijk vertaald naar Levende Foto, niet voldoende is voor deze film. Ik zou pleiten voor elotaulu , wat letterlijk vertaald naar Levend Schilderij. Veel mooier dan dit kan film niet worden.

Ik zou er nog een uitzondering aan toe willen voegen:

Marquise d'O van Eric Rohmer

Check ik die tzt ook eens uit. Ik moet er overigens wel bij vermelden dat ik geen grote liefhebber ben van kostuumdrama's en dat ik wat huiverig was toen ik met deze film begon, al overheerst het drama hier toch meer dan de kostuums. Maar allejezus wat heeft het goed uitgepakt. Maar ja, het is ten slotte ook Kubrick

Niet te vergeten:

-Amadeus

-Dangerous Liaisons

Heeft niemand deze film vanmiddag gezien?

Potverdorie vergeten op te nemen...

Ik heb hem ook moeten laten schieten, ik wou het darts en tennis niet missen

Iedereen weet dat de BBC prachtige kostuumdrama's maakt, vaak niet overtroffen. Nu eindelijk Barry Lyndon gezien en mijn conclusie is dat Stanley Kubrick het heeft gepresteerd een kostuumdrama van grootse klasse te maken! Werkelijk fenomenaal gefilmd met prachtige shots en zeer goede acteurs. De locaties en de kostuums waren prachtig! Het verhaal vind ik niet eens zo interessant, ik was meer geboeid door het visuele en de wonderschone muziek.

Deze film is mij een 5.0* waard.

De twee redenen waarom Stanley Kubrick 'Barry Lyndon' zou willen gemaakt hebben zijn - volgens mij - dat hij veel geld zou gaan kosten (en een perfect kostuumdrama zou kunnen afleveren) en dat er veel mee te doen was. En wat dat laatste betreft ben ik nou nog niet helemaal zeker.

Ten eerste was er de "mild schertsende" voice-over (quote Onderhond), daarnaast het bizarre acteerwerk (geen karikaturen, eveneens geen personages van vlees en bloed) en ten slotte Kubricks filmische stempel die maar het laatste kwartier prominent aanwezig was (bv. de 1st-person-camera)... Dat alles leidt soms tot enige humor, en vaak ook tot het wegvallen van de tragische ondertoon. Op zo'n momenten is 'Barry Lyndon' uniek: hij is boeiend en verhalend, doch niet grappig, noch tragisch, noch enige andere conventionele genre-aanduiding. Je kijkt en amuseert je, maar voelt slechts af en toe een emotionele prik van Kubrick (> om de dramatiek te versterken?). Zeer mooi als dat allemaal de bedoeling was, minder fraai als toevallige uitkomst. Maar daar hoef ik m'n hoofd niet over te breken, want Kubrick levert met 'Barry Lyndon' een verzorgde, onderhoudende film af die véél te conventioneel en te weinig emotioneel aanvoelt. Ik miste wat persoonlijke inbreng (= wat tragiek), die wel in 'Spartacus' aanwezig was - denk ik. En de score? Tjah, bovengemiddeld zeker?

3,25*

The Duellists is eigenlijk, en zeker qua fotografie een stuk beter. Hoewel dit werk zeker in de bagage van de maker zat.

Ik meen me te herinneren dat er shots in deze film zitten waarvoor Kubrick 30 dagen heeft zitten wachten op het juiste licht. Voeg daarbij de scenes die volledig bij kaarslicht zijn geschoten en bijvoorbeeld de ritmische wandeling door de kasteeltuin en ik heb de indruk dat de fotografie juist een van de sterke punten is van Barry Lyndon (overigens zonder de gehele film gezien te hebben).

Fotografie is óók bijzonder hier, maar bij The Duellists gaat het nog wel een stap verder, vind ik. Je moet ook geluk hebben met dat soort shots, het geluk was meer aan de kant van Scott dan die van Kubrick.

Bovendien ook sterker in het uitpikken van de locaties. Wat JJD al aangaf.

Huh?

Belabberde bewoording, maar gelieve even verder te lezen.

Ik bedoel dat Kubrick wist dat zijn budget uitgebreid zou zijn ofzo. Maar in feite slaat het toch nergens op, niet?

Het is en blijft een film dat men meerdere keren moet zien omdat er gewoon te veel aanwezig is in deze film. De eerste twee drie keer voor de prachtige beelden, die volgens mij nog nooit geëvenaard werden, en de andere keren om wel degelijk in te zien dat er wel degelijk emoties aan te pas komen. Naar de ogen van de acteurs moet je kijken, en ook naar hun buren, want die zeggen meer dan men denkt, en één beeld zegt meer dan 1000 woorden. Voor de zoveelste keer geeft Kubrick een lesje cinema aan de wereld.

Onbetwiste 5 en mijn nummer 1.

Verbluffend mooie film! Opmerkelijk dat veel mensen hem toch blijkbaar wat minder vinden. Toegegeven, het is een zeer lange film, maar ik ben er op de zondag middag maar eens goed voor gaan zitten. En wat een beloning: Elk beeld is prachtig, als een klein schilderij. En wat betreft de klacht dat er te weinig emotie in zou zitten:

Oneens, natuurlijk zijn er wel emoties aanwezig, maar 'barry lyndon' is een érg steriele film die elke vorm van diepgaande emotie mijdt en daarmee érg 'Kubrick' aanvoelt. Elk regisseur heeft blijkbaar de neiging om kostuumfilms - vanwege hun romantische setting en designs - propvol diepe gevoelens te steken en verdoken verlangens. Niet in 'Barry Lyndon'! Is Barry verliefd? Zo ja, op wie? Waarom dat hij wat hij doet? Is hij goed, is hij door en door slecht? In feite is Barry niet eens zo verschillend van Alex uit 'Clockwork Orange' en daar sprak iedereen dan wél over de immoraliteit. Wel, volgens mij gaat dat net zozeer op voor 'Barry Lyndon', een magistraal epos dat netjes ontdaan is van al te veel gevoel en emotie, zoals het een Kubrick grand cru betaamt. Wat overigens niet inhoudt dat het bij de kijker groootse emoties weet los te weken!

Er zitten weldegelijk diepgaande gevoelens en emoties in, ze worden alleen niet groots getoond. sterker nog ze worden met man en macht verborgen gehouden en niet in overdaad getoond zoals in andere romantische films. Eerder Japans.

In deze context veranderd een kleine blik naar links of rechts al in het tonen van diepgaande emotie. Die zo alleen in zeer kleine subtiele gebaren aan de oppervlakte komen. Je moet idd goed opletten om die te kunnen waarnemen.

Dit past denk ik wel goed bij de tijd waarin het zich afspeelt. Ik heb altijd de indruk gehad dat in deze kostuumperiode mensen veel minder hun emoties toonden. Maar misschien heb ik het mis.

Ontken ik zeker niet. Alleen, een film die er zo wonderschoon uitzien als deze geeft snel de indruk een film van de romantiek te zijn. Maar wat Kubrick doet is compleet het tegenovergestelde; hij vertelt zoals gewoonlijk 'een verhaal' en in feite houdt het daarbij op en is het aan de kijker om de rest in te vullen. Dat is wat 'barry lyndon' zo interessant maakt. Combineer dat met het technische genie van Kubrick dat élk beeld voorziet van een ongeziene emotie en je krijgt een van de interessantste films van de jaren '70.

Het is misschien allemaal een beetje meer ingehouden, maar kijk eens naar 'dangerous liaisons', 'valmont', 'amadeus', 'pride and prejucide', kostuumfilms van Visconti en je merkt dat de emoties - ondanks het feit dat de tranen niet over het scherm lopen - de énige voedingsbodem van het verhaal vormen. Dat lijkt mij bij 'barry lyndon' niet het geval te zijn.

Had niet meer verwacht dat Kubrick nog met een grote verassing meer zou komen na toch zijn bekendste films gezien te hebben. Bleek ik toch verkeerd te hebben. Persoonlijk is dit voor mij de beste Kubrick.

Zoals in de meeste Kubricks gaat deze film alle kanten op. En het is geweldig om Barry steeds hoger en hoger zien te komen. Al blijkt hij maar een ordinaire opportunist te zijn. Het is weer een verhaal wat wat langzaam begint en erg uit het leven lijkt gegrepen. Persoonlijk verwachtte ik nog niet zo veel aan het begin. Het begon weer erg steriel, misschien te erg. Maar het blijkt wel een geweldige film. Alle personages zijn wel erg steriel door de hele film door. Maar dat past wel bij de tijd van de film.

Het camerawerk is natuurlijk weer briljant. Persoonlijk is dit voor mij ook de beste Kubrick qua sets en locaties, mooier dan dit kan het haast niet worden. Elk shot zou zo uit een schilderij kunnen komen. Misschien heeft Kubrick ook wel in wat schilderijen inspiratie gevonden. Ook de muziek is weer briljant. Voor mij het beste wat ik in Kubrick's films heb gehoord. Het hoofdthema herkende ik gelijk. Zo zie je dat veel van Kubrick's soundtracks voor andere dingen wordt gebruikt.

Dit is de ook de eerste film van Kubrick waarin ik echt emotie voelde, maar die wordt door de personages niet echt getoond. Er is wel een moment dat alles naar buiten komt, en dat wordt wat mij betreft uitstekend getimed gezien de situatie op dat moment.

Er is ook nog wat humor te bespeuren. Op bepaalde momenten is de manier van praten die toenertijd er was soms grappig.Ook bepaalde handelingen zijn dat. Maar in ieder geval is dit de eerste keer dat Kubrick mij emotioneel weet te krijgen. De duur was ook totaal geen probleem.

5* en hij kan na herziening hoger in mijn top 10 komen.

Klopt inderdaad, al is zijn film nog mooier dan de schilderijen.