Bom Yeoreum Gaeul Gyeoul Geurigo Bom (2003)

Met schaamte in het hart moest ik gisteren enigzins ontgoocheld toezien op hoe de aftiteling van 'Spring, Summer, Fall, Winter... and Spring' het scherm af rolde. Naar mijn gevoel had Kim Ki-duk een pak meer gekund met zijn geweldige locatie en soundtrack, al bewijzen talloze andere users mijn ongelijk. Kim Ki-duk tovert heel wat mooie plaatjes op het scherm, maar even vaak brengt hij "de gewone dingen" in beeld, die geen esthetiek in zich dragen - al zullen de Boeddhisten onder u dat wellicht miskennen.
De uitspraak dat de Boeddhistische sfeer van de hele film af druipt vind ik trouwens nogal overdreven: het religieus element is aanwezig, doch weinig prominent - en dat komt de film waarschijnlijk alleen maar ten goede...
Waar ik tijdens het kijken van de film het meest mee worstelde was de (voor mij) ongrijpbare symboliek, althans bij momenten. De monnik steekt zichzelf in brand om één te worden met de natuur als zijn tijd gekomen is, en reïncarneert in een slang - dat klinkt nog enigzins plausibel achteraf. Maar dat je uiteindelijk niet weet of de vrouw met haar doek nu het meisje was (die haar schuld kwam vereffenen door haar kind achter te laten?) of een gewone vrouw zonder filmische verleden, en dat de hoofdgfiguur dat wel onderzoekt (!), vind ik onbegrijpelijk van Kim Ki-duk. Bovendien wikkelt de jonge monnik zijn Buddha-beeld in die doek, om een nog meer onverklaarbare reden.
En zo zullen er wel nog voorvallen te vinden zijn die voor mij meer vragen opriepen dan Boeddhistische waarden uitbeelden...
Wat 'Spring Summer, Fall, Winter... and Spring' echter gelukkig niet wordt is saai, ondanks de vele vragen die blijven rijzen... Wat deze kijkbeurt toch nuttig heeft gemaakt is het bloodleggen van mijn ongezonde zucht naar "het alles verklarende verhaaltje", wat ik spoedig moet zien te overwinnen. Als ik deze film ooit naar waarde kan schatten, beschouw ik mezelf als gebeterd.
2,5*

De oude monnik die met water 'tekens' kalligrafeert, je ziet ze langzaam verdampen.....alleen die scéne al maakt dit Boedhistisch sprookje voor mij tot een dierbare film.

Dikke 4,5!

Vond Bin-Jip van dezelfde regisseur erg mooi maar deze film viel me eigenlijk een klein beetje tegen.

De sfeerplaatjes waren wel mooi maar de rest omvatte nogal weinig. Het begon op zich goed, met hem als klein ventje en zijn 'mentor' die hem van een afstand bekijkt. (Terwijl hij die dieren martelt.) Daarna het stuk met het zieke meisje en daarna gaat het eigenlijk een beetje mis. Hij gaat ervandoor en vermoordt haar blijkbaar. (Man van 30 vermoordt zijn vrouw en slaat op de vlucht.) Achteraf vraag ik me af of de ondertiteling misschien onzorgvuldig was en het niet 'vrouw' i.p.v. 'zijn vrouw' moet zijn. Als hij namelijk terugkomt is hij kwaad dat ze al met een ander was. Dus dan is het niet zijn vrouw.
Het vervelendste wordt het eigenlijk op 't moment dat de in hoofddoek gehulde vrouw langskomt. Ten eerste loopt ze bij aankomst al net langs dat wak waardoor je meteen al weet wat er gaat gebeuren. Daarnaast weet je nooit waarom ze die hoofddoek nou omheeft en wie 't is. Die vrouw uit z'n jeugdtijd heeft hij al vermoord...dus die kan het niet zijn. Maar waarom dan die geheimzinnigheid. En waarom gaat hij juist op dat moment met die steen om zijn middel die berg op? Is het dan toch die vrouw? Heeft hij de verkeerde doodgestoken? Het is allemaal zo vaag. Kortom, ik kan er gewoon niet zoveel mee. Hou op zich wel van visueel ingestelde films maar er moet wel een soort leidraad inzitten. Aan de andere kant is het ook wel weer leuk om er zelf bij te fantaseren wie en wat het nu eigenlijk was.

Toch maar 3* omdat het me in tegenstelling tot Bin-Jip (en andere wat minder op een verhaallijn geconcentreerde films zoals In The Mood For Love en 2046) niet echt weet te raken.

Hij had echt nog zoveel mogelijkheden kunnen benutten. Zoals bijvoorbeeld de identiteit van de vrouw aan 't einde. En op het moment dat dat kind op de schildpad aan 't tikken was, had de monnik hem een tik op zijn hoofd kunnen geven. Zoals zijn leermeester bij hem deed met het steenmartelen.

Na Bin-jip heb ik mij deze ook gekocht en hij maakte de verwachtingen weer waar, compleet anders als Bin-jip maar wel weer met weinig woorden veel duidelijk maken, prachtige natuurshots ook.

Een 4,5 geef ik hem!

Natuurlijk kan het zijn dat het deze film je niet zo boeit, maar uit je argumentatie maak ik op dat je er niet veel van hebt begrepen. De stilte in de film is juist de kern van de film en de boodschap die deze over wil brengen, hier zou enige kennis over het boeddhisme goed van pas komen. De stilte en de (prachtige) beelden staan symbool voor innerlijke rust de dialogen beginnen dan ook pas als het mis gaat. Om een lang verhaal kort te maken: Ki Duk had dit verhaal zeker niet in een half uur kunnen vertellen, vrijwel elke gemiste minuut zou afbreuk doen aan het geheel. Dat er niets gezegd wordt wil nog niet zeggen dat er niets gebeurt.

Nogal saai geheel, met kleffe moraal. Ik ben totaal niet thuis in het Boeddhisme, maar denk dat de hier ten toon gespreide waarden wel redelijk universeel zijn. Probleem is dat die waarden er zo dik bovenop lagen, ergerde ik me aan. Verder zit er wat niet te plaatsen interessantdoenerij in, zoals dat vrouwtje met de sluier. Beetje mysterieus doen, om het mysterieus doen.

De film bevat wel prachtige beelden zowel qua natuur als hoe het in beeld is gebracht.

2*

De wel erg beperkte dialogen deden niets aan de grote waarde van de film. Sterker nog, het vergroot de belevingsvrijheid van de kijker; dit maakte grote indruk op me.

De zelfverbranding (of wat het dan ook precies was) begreep ik echter niet. Of vond de meester dat hij zich toch uiteindelijk teveel had bemoeid met het karma vd leerling? Zou kunnen. Misschien is dat ook een kwestie van interpretatie van de kijker.

Ik vond er uiteindelijk toch een fraaie boodschap in zitten, en deze film heeft dan ook zeker mijn waardering.

3,5

Blijf het een magistrale film vinden. Als ik toch puntje kritiek moet geven, vind ik dat de overgangen van seizoen te snel gebeuren, waardoor het genot van het vorig seizoen te snel wordt afgesneden.

En ik heb deze keer ook ontdekt dat Ki-Duk er zelf in meespeelt. Haha, dat had ik helemaal nog niet door.

Lust awakens the desire to possess. And that awakens the intent to murder.

Twee weken zijn er voorbij sinds ik Abbas Kiarostami´s briljante The Wind Will Carry Us heb gezien....ook een film vol met symboliek en spiritualiteit en ook weinig dialogen.....sinds een jaar ben ik behoorlijk geintereseerd in dit soort Cinema, en zien van een film als dit was dan ook noodzakelijk. Dit soort Cinema zal absoluut niet iedereen aanspreken, persoonlijk zou ik de film na drie kwartier hebben uitgezet als we ruim 4 jaar terug gaan.

Visueel is dit een pareltje dat nog eens verzegeld wordt met prachtige muziek en betoverende cinematografie, je waant je werkelijk in de monniken en hun ´manier´ van leven, zelfs het onverstoorde plaats leidt je tot rust. Ook erg interresant om zo meer over monniken te weten komen, onaannemelijk veel lijdzaamheid komt in hun manier van leven van pas....er zitten buiten dat veel zinnebeeld over het leven en dood in de film. Oogverblindend om te zien wat voor narigheid, schoonheid, banaalheid en futiliteit elke seizoen met zich mee kan brengen, jammer dat niet alle seizoenen even sterk zijn, zo vond ik herfst minder....mede doordat de film wat cynische beeld krijgt aangezien ik de nieuwe vertolker van de leerling niet passend vond, het geweldige stilte en kalmte van de film verdwijnt mede daardoor, dat geldt ook enigszins voor het begin van winter, maar gelukkig maakt het daarna een hoop goed. Helaas gedwongen de film te kijken met een belabberde kwaliteit en de Engelse subtitles, waarvan zoeen 30 spelfouten te zien waren. Toch enorm genoten van deze allesomvattende film....lang leve de wereldcinema............4*seizoenen.

Een mystieke, mysterieuze en spirituele film zoals ik ze niet vaak heb gezien.

Wijze Oosterse levenslessen omgeven door prachtige, trage, natuurbeelden en decors met een kalme ondersteunende score.

Ik weet niet wat ik nou helemaal moet zeggen over de film. Je ziet weinig gebeuren en tegelijk ook veel. De film zit vol met allerlei verwijzingen, waarvan ik ongetwijfeld nog niet de helft heb opgepikt.

@maxB... oooo nee toch, heb je er weer eentje met de alziende blik: deze film hoort niet in de top250. Wake up: hij staat er in dus hij hoort er... dude

Heerlijke film. Eentje die ik graag nog eens kijk, een aantal jaren later. Dan zie je vast weer nieuwe dingen.

Graag had ik wat meer gesprekken gezien, meer woorden van inzicht. Maar ik begrijp ook dat woorden soms niet toereikend zijn voor het overbrengen van een boodschap.

4*

als je ziet wat het achter zich laat

Mooie en bijzondere film. Ik hou wel van die stilte en rust die de film uitstraalt.

Heerlijk ingetogen vredige film met prachtige beelden, goede acteurs, misschien inderdaad wat meer gesprekken, was ie nog wat beter geweest, maar ik heb me niet zitten vervelen.

Op het moment dat deze film gisteren begon belde een vriendin op. Het gesprek duurde de hele lente tot aan het begin van de zomer... Vrouwen; "Can't live with them, can't live without them" En dat is dan weer toepasselijk want ik kwam een beetje in de film toen de tienerhormoontjes van de monnik danig begonnen op te spelen omdat hij plots zijn bijna onbewoonde eiland met een leuke jonge dame moest delen. Ach, geef hem eens ongelijk...

Goed de lente heb ik met een half oog aanschouwt en de zomer daar moest ik een beetje inkomen met die rare bokkensprongen makende puber. De herfst en de winter maakte daarna echter wel weer erg veel goed. Wat een prachtig beeld en geluid.

Hoewel ik best een liefhebber ben van Kim Il Duc, zat ik toch een beetje tegen deze film op te hikken. Verwachte een beetje een zweverige new-age film maar het viel gelukkig erg mee. Vind het ook weer erg grappig om te zien dat hoe sereen deze film dan ook mag zijn, Kim Il Duc toch altijd weer een bizar en lichtelijk sadistisch tintje aan zijn karakters weet mee te geven. Hij is daar erg sterk in vind ik, het geeft zijn beste films echt een lekker spanningsveld.

De film is werkelijk overladen met allerlei symboliek, van de helft weet ik niet eens wat het betekend en hoewel het er wel erg dik boven op ligt stoorde het me meestal ook niet echt. Als ik Boeddhist wil worden ga ik wel naar een Tibetaans klooster, lijkt me efficiënter. Verder hou ik wel erg van die sfeer, ik vind Boeddhistische en Hindouistische tempels en kloosters ook altijd erg fijne plekken. Die kalme, tijdloze en open atmosfeer. Ze stemmen tot bezinning zonder dwingend te zijn en gaan vaak uit van een respect voor het leven en de dood wat niet zozeer bepaald wordt door de religie maar meer door het mens zijn. Dat die monnik op het eind ook nog een berg beklimt versterkt dat gevoel alleen maar, ik wordt zelf ook altijd een beetje mijmerig en filosofisch op grote hoogte. Alleen vloek ik veel meer op de weg omhoog dan de gemiddelde monnik vrees ik

Wat ik dan oppik uit deze 4-seizoenen-kringloop-film is, dat mensen mogen leven met hun zwakheden en fouten, dat met een nieuw seizoen ook weer een nieuw leven begint als het ware. Dat je in het leven zowel mensen verdriet zal doen maar dat daar tegenover staat dat je ook voor andere weer veel betekend. Ying en Yang dus, zonder duisternis geen licht...

Mooie film, waarvan ik ook de lente nog eens aandachtig zal moeten bekijken. 4*

Kim Il Duc LOL ik bedoel natuurlijk Kim Ki Duk . Dat eerste is een soort samenraapsel van een regisseur en een Noord-koreaanse dictator Ach, ja maandag laat op de avond he...

Mooie rustige film die je helemaal op jezelf moet laten inwerken om alles zo goed mogelijk mee te krijgen. De film bevat eigenlijk nauwelijks dialogen, maar kent een hoop prachtige plaatjes van de natuur terwijl het verhaal op een aparte maar wel mooie manier verteld wordt. Eigenlijk is het moeilijk om iets slechts aan de film op te noemen, maar het is in ieder geval geen film die iedereen zal kunnen waarderen vanwege al de apartheid van maken. De film pakte mij bij vlagen. Vond de lente en de winter heel mooi, de herfst en vooral de zomer iets minder.

3,5*

Wederom genoten van een Ki-duk Kim film. Ik denk dat de meeste mensen wel weten hoe prachtig de film eruit ziet, maar hierbij benadruk ik het nog maar eens.

Hoewel ik het verhaal in het algemeen zeer kon waarderen, had ik op bepaalde momenten toch het gevoel dat het beter op een andere manier had moeten gebeuren. Voor de subtiliteit die in de hele film heerst, werd op bepaalde momenten vergeten en vielen dan ook uit de toon. Jonge monnik vertrekt, komt terug en heeft blijkbaar een vrouw vermoord. Ik had liever gezien dat de oude monnik het niet had gelezen in de enige krant die hij in 100 jaar leest. Dat je als kijker niet zeker weet waarom de monnik terug is gekomen. Verder het verdrinken van de vrouw in een wak was een beetje overdreven, laat haar weggaan en laat de kijker gissen.

Het liefste had ik dus gezien dat de film nog meer giswerk had opgeleverd. De film is dus niet perfect, maar komt wel in de buurt.

Het zal waarschijnlijk allemaal wel heel kunstzinnig, symbolisch, diepzinnig... zijn, maar ik kan met deze film eigenlijk helemaal niets. Het gebrek aan conversaties stoort me, maar daarnaast vind ik ook dat de film iets te weinig verhaal heeft. Lessen moraal krijg ik al voldoende op school, als ik een film wil zien, is het om te lachen/mee te leven/te ontspannen...

0,5*

Lukt het je niet om bij deze film te ontspannen?

In slaap vallen wel, tot 3x toe heeft m'n broer me moeten wakker maken... Maar dat reken ik niet onder 'ontspannen' als we het hebben over films kijken!

Ik ben juist, ondanks dat ik erg moe was, wakker gebleven

Met weinig woorden wordt hier een prachtig verhaal en film neergezet: 4,5*

Mooie film? Jazeker. Beelden zijn onberipselijk en de sfeer is nagenoeg spannend, zeker voor dit type films. Maar legendarisch? Nee, daarvoor zitten er toch teveel clichematige elementen in, Kim heeft ongetwijfeld iets over het beloop van het leven willen zeggen, maar het doet wat amateuristisch aan op momenten. Vooral de religieuze strijd van mens in natuur is aan het einde enigzins potsierlijk en doet de mooie beelden geen recht. Hoewel het geen martial chopchop is en zeker iets anders brengt dan wat je verwacht is het toch ook zeker geen meesterwerk. Voor de interessante twists zo nu en dan een 4, voor de uitwerking een 2. Maar een 3* dan.

Prachtige film. Ik kan begrijpen dat mensen dit een langdradige film vinden, maar ik had geen enkel probleem om de film uit te zitten (ik bleef klaarwakker toen ik hem 's nachts keek, wat niet vaak gebeurt en aangeeft dat de film me zeer intrigeerde). Mooie beelden en subtiliteit, soms aandoenlijke en soms ook schokkende scènes (dan bedoel ik niet de beelden, maar wat er gebeurt). Binnenkort krijg ik de Kim Ki-Duk box dus zal ik hem zeker nog vaker kijken. Voor nu

4 sterren.

Kim Ki-Duk box?

Dat is het eerste dat ik er van hoor

Tadaa!

Oh bedankt!

Dat is toch tamelijk duur dan... Ik heb ze, elk afzonderlijk, goedkoper gekocht.

En dat zijn toch wat mooiere covers dan deze hier hoor