Les Diaboliques (1955)

Had Hitchcock Les Diaboliques beter kunnen maken? Geen idee, misschien wel. Doet het er toe? Nope. Er zitten wel overeenkomsten tussen deze film en het werk van Hitchcock (vooral de zwarte humor is kenmerkend), dus de vergelijking is niet helemaal vreemd.

Clouzot levert in ieder geval een prima filmpje af. Het duurt helaas even voordat hij op gang komt. De eerste scènes hebben niet het gewenste effect, zoals de scène waarin Clouzot vis over datum moest eten of waarin haar man haar aanvalt om haar te verkrachten (althans: dat is wat ik denk dat er gebeurde). Maar zodra het plan van de twee vrouwen eindelijk in werking treed wordt de film eindelijk interessant. Wat volgt is een aaneenschakeling van uitstekende scènes en boeiende gebeurtenissen. En het einde is natuurlijk briljant.

Enig nadeel is de rol van de detective. Deze had eruit gemoeten, want hij verpeste een deel van mijn filmervaring. Aanvankelijk vond ik zijn rol wel leuk, maar de eindscènes verloren dankzij hem hun spanning. Zo was ik er uiteindelijk vol van overtuigd dat hij op het einde Clouzot voor de gek hield en dat hij de schruk was die het lijk liet verdwijnen. Toen Clouzot naar de badkamer liep verwachtte ik zo erg die detective te zien, dat ik de scène niet echt spannend vond. Ik zat er natuurlijk naast en het beeld van de man die uit het bad opstaat is natuurlijk sterk (gelukkig had ik nog niet echt naar de dvd-hoes gekeken) en daar won de film zijn sfeer terug. Maar toch, die detective was zo nadrukkelijk aanwezig in de voorgaande scènes dat het voor mij averechts werkte. Uiteindelijk is die rol er alleen maar om de schurken gepakt te laten worden, zoals verplicht was in een jaren '50 film. Ze hadden beter een andere oplossing kunnen verzinnen.

Maar gelukkig is verder alles dik in orde. Eigenlijk is het een zeer typisch film-noirverhaal, maar het wordt intelligent verpakt als een thriller die zelfs naar horror neigt. Het werkt bijzonder wel en eigenlijk kan herziening deze film alleen maar beter maken.
4 sterren

Hitchcock wordt dan wel 'The Master Of Suspense' genoemd, Clouzot knaagt hier ook aardig aan de weg. Les Diaboliques is een spannende film-noir thriller die een aantal onvergetelijke scenes bevat. De film is mijn 4* dubbel en dwars waard.

Clouzot is beter. Heel erg vreemd dat Clouzot niet genoemd wordt in het tweegesprek van Alfred Hitchcock, plus het feit dat de interviewer, Francois Truffaut dat niet ter sprake brengt (ah toch wel). De onbeschoftheid dat Clouzot niet ter sprake komt spreekt boekdelen.

Truffaut doet wel een poging " het gaat over Vertigo"

Pagina 243. F.T. = Francois Truffaut. A.H. = Alfred Hitchcock.

F.T. Vertigo is taken from the Boileau Narjecic novel "D'Entre Les Morts., which was a especially written so that you might do a screen version of it.

A.H. No It wasn't. The novel was out before we acquired the rights to the property.

F.T. Just the same, that book was especially written for you. (Dat is eerder bewezen)

A.H. Do you really think so? What if I hadn't bought it ?

F.T. In that case it would have been bought by some French Director, on account of the success of Diabolique. As a matter of fact, Boileau and Narcejac did four or five novels on that theory. When they found out that you had been interested in acquiring the rights to Diabolique, they went to work and wrote "D'Entre les Morts" which Paramount bought for you.

Hitchcock geeft geen antwoord. Akelige vent wat dat betreft. Overigens stelt F.T. er een vraag achteraan, waarop doorgegaan wordt.

Ik zou het als interviewer toch niet echt ge-accepteerd hebben.

Wat beiden degradeert.

In het geciteerde fragment uit het interview met Truffaut zit Hitchcock zich gewoon een beetje te verbazen over en te sputteren tegen het feit dat Boileau en Narcejac “D’Entre les Morts” speciaal voor hem hebben geschreven. Hij hoort dat tijdens dit interview blijkbaar voor het eerst.

Wat is er nou eigenlijk mis met die verbazing en dat tegensputteren?

Nou, nee. Zie mijn bericht van 14 Mei 2004. Hitchcock was zeer actief in het verwerven van scenario's en had ook de macht om ze aan te kopen.

Hij houdt zich dus hier van de domme.

Ik snap nou eigenlijk niet wat je hoopte dat Hitchcock zou zeggen. Moest hij zeggen dat Clouzot inderdaad Laes Diaboliques voor zijn neus had weggekaapt of wat?

Het nadeel van de vergelijking met Clouzot en Hitchcock is toch wel dat Clouzot eigenlijk steunt op slechts 2 films: Les Diaboliques en Le Salaire de la Peur. Hitchcock steunt op een gigantische hoeveelheid: Vertigo, Psycho, Rear Window, North by Northwest, Strangers on a Train, Rebecca, Notorious, Shadow of a Doubt, etc. Ik ben op het moment zelf toch meer onder de indruk van Hitch.

Eerder op vier. Le Corbeau en Quai de Orfevres zijn hier minder bekeken omdat ze minder makkelijk te krijgen zijn, maar zijn bijna even klassiek.

Ook met vier (waarvan er maar een echt meesterwerk, Salaire) meesterwerkjes, blijft hij nog ver achter op de nalatenschap van AH.

Ik had na het zien van Les Diaboliques al over het internet gezocht naar meer informatie over Clouzot, maar op de meeste plaatsen worden toch echt alleen Salaire en Diaboliques genoemd. Die andere 2 worden hier en daar wel eens genoemd, maar nooit in dezelfde lijn als Salaire en Diaboliques. En Les Diaboliques en Le Salaire de la Peur waren op MovieMeter al populair voordat ze een grote dvd-relaese kregen. Nog geen jaar geleden waren ze alleen bij Criterion verkrijgbaar.

Dat hoor je mij dan ook niet bestrijden. Maar er zijn sowieso niet veel regisseurs met de nalatenschap van Hitchcock en er is er geen die ooit bij het grote publiek de status had die Hitchcock had.

Met Hitchcocks en Clouzots, of de belangrijkheid van de nalatenschappen van de twee regisseurs, kan je het best hetzelfde doen als met appels en peren!

Opeten?

O sorry! Niet vergelijken dus! Het naast elkaar plaatsen van Hitchcock en Clouzot of hun twee nalatenschappen om te meten, kan beter maar niet gedaan worden, dat is BoordAppels met BoordPeren vergelijken.

Ik heb de film vanmiddag aanschouwt en ik kan een scène niet plaatsen. Namelijk diegene waarin Véra Clouzot panisch door de school loopt en vanuit het raam ziet hoe de ene na de andere kamer verlicht wordt waarna keer op keer exact hetzelfde figuur op dezelfde manier door de kamer loopt. Dit alles gebeurd in een dusdanig tempo dat het nooit normaal kan zijn. Geen probleem op dat moment, ik meende dat de film overging op de paranormale tour. Echter, in de eindscènes bleek dat Les Diaboliques geen paranormaal karakter hééft. Hierdoor kan ik deze scène niet goed plaatsen. Iemand een theorie?

Waarschijnlijk gewoon als extra lading suspense bedoelt om de kijker op het verkeerde been te zetten. Dit soort momenten moeten ons doen geloven dat de dames paranoia zijn geworden. Het einde is zo des te verrassender doordat er 1 dame in het complot zat, wat de film lange tijd natuurlijk niet prijsgaf. Waarschijnlijk hielp Nicole de schooldirecteur, bij zijn activiteiten.

....?

Mis ik iets? Welke onbeschoftheid? Hoezo is hij een akelige vent?

Ik denk dat hij het echt niet wist. Ik heb hem er wel eens dingen over horen zeggen (of eigen heb ik dat gelezen). Ik dacht in het Truffautboek, maar waarschijnlijk dan in interviews daarna.

Waren die films vroeger allemaal zo misleidend? Neem nou de titel.... de film heeft weinig met duivels of demons te maken. En dan nog woorden als 'shocking' e.d. op de voorkant van de dvd... Gelukkig was die maar 4 euro; ik had echt een horrorfilm voorgesteld. Film komt traag op gang, zoals de meeste films van die tijd. Verhaal zit goed elkaar en er is voldoende spanning, maar 'shocking' is het geenszins. Goede suspense waarvoor Hitchcock een moord zou plegen.

Dus je rekent het de film aan dat jij het woord shocking verkeerd interpreteert?

O ja, er zijn ook zo veel manieren om het woord shocking te interpreteren...

Slaapverwekkende poging tot mysterie en suspense. Zeer standaard cameravoering, geen muziek noch andere sfeermiddels en bovendien zo doorzichtig als wat. Een rijke vrouw met toevallig een zwak hart, een matresse, en plots al die vreemde gebeurtenissen die helemaal niet goed zijn voor dat hart. Rara wat zou hier gaande zijn... Het is dan ook algauw gewoon wachten op de voorspelbare ontknoping die dan nog eens zo tenenkrommend en lachwekkend is dat zelfs de scenaristen van FC de kampioenen er een puntje aan kunnen zuigen.

Clouzot probeerde zijn frats nog wat op te leuken door een tweetal poëtische tekstjes erin te gooien, maar veel heeft het niet gebaat. De buitengewoon knappe verschijning van zijn vrouw (Vera Clouzot) maakt wel nog het een en ander goed.


1,5*

haha, hier hetzelfde.

Aangezien de parallellen met Psycho (filmtechnisch een interessantere film) relatief groot zijn is het imo niet zo erg dat Hitchcock de rechten op dit script niet heeft kunnen bemachtigen.

Dankzij een degelijke uitwerking en een heel goed script, heb ik genoten van deze film.

Inderdaad heel slecht van die DVD-hoes, want ik zat al steeds op dat moment te wachten en het kwam dus ook niet onverwachts voor mij... maar de ontknoping wel! Knappe suspense, met het Franse dorpje en internaat als één van de mooiere filmdecors uit de geschiedenis.

Ik heb hier beter van genoten dan Salaire de la Peur, waarschijnlijk omdat dit wel de zwart-wit versie van de film was.

4,5*

Ik vond de film er mooi uitzien, het was continue spannend als interessant, het was sfeervol en goed geacteerd en bouwde perfect toe naar een climax.. Helaas vond ik de ontknoping compleet geforceerd en had ik veel liever iets anders gezien. Hierdoor is de film geen topper, maar doordat ik toch het grootste deel van de film geboeid heb zitten te kijken al met al zeer aardig. Helaas net geen echte klassieker voor mij. 3,5*

Hitchcock moet jaloers geweest zijn wanneer hij deze film zag, want Clouzot is met dit schouwspel op alle vlakke minstens de evenknie van de Master of Suspense.

Dat Les Diaboliques op een ijzersterk scenario rust lijdt ondertussen geen twijfel meer, maar het zijn vooral de ontzettend realistische vertolkingen die het onwaarschijnlijke verhaal van Les Diaboliques zo mooi uit de verf laten komen. De twee dames, die omwille van hun contrasterende karakters verantwoordelijk zijn voor gepeperde dialogen en intense interacties, vormen het uitstekende duo als gids doorheen de vele raadselachtige gebeurtenissen die deze prent kleuren. Hun onderlinge relatie ondergaat na een hele resem onopgeloste mysteries een overtuigende metamorfose die deze film prompt een duivels kantje bezorgt. Wanneer de relatie van wederzijds respect en afhankelijkheid tussen de twee duivelse dames overhelt naar een door afschuw gedreven verhouding, impliceert dit meteen ook een ingenieuze plotwending. Hoewel niet helemaal onvoorspelbaar, want ze wordt weinig subtiel ingeluid door een van de leerlingen die beweert de dood gewaande directeur te hebben gezien, is ze toch een slag in je gezicht.

Op een schrandere manier speelt Clouzot met suspense-elementen die in de hedendaagse cinema misschien wat gemaakt zouden overkomen, maar destijds ontegensprekelijk een hele belevenis waren. Clouzot's aanpak doet in deze denken aan Hitchcock's Rope, waar in een gelijkaardig verhaal twee mannen kost wat kost een lijk proberen te verbergen, maar toch steeds het gevaar opzoeken en daarbij geen risico's schuwen. Maar Clouzot doet het net wat spannender, net wat beter, ... en net wat genialer.

Vrij kort na H.G. Clouzot's Le Salaire de la Peur heeft nu ook

Les diaboliques indruk op me gemaakt.

Goed geschoten, subliem acteerwerk en een prima score.

Erg spannend, ondanks de voorspelbaarheid van de film, wat overigens niet aan de film ligt, maar aan mij.

Alfred Hitchcock wordt met regelmaat genoemd in

gesprekken over Les diaboliques.

Nu is voor mij persoonlijk Hitchcock niet schuldig aan het

feit dat ik het verloop van de film zag aankomen.

Sterker; van Hitchcock heb ik veel te weinig gezien!

Ik ben voorgewerkt door het kijken van veel giallo's, geen recht toe recht aan plots met altijd weer een verassing.

Heel even moest ik denken aan Mario Bava's The girl who knew too much, te lang geleden gezien om me te herinneren of dat terecht is...

In ieder geval 4 dikke sterren en nog nieusgieriger naar

Le corbeau en Quai de Orfevres.

En ondanks dat niemand 'm noemt ben ik ook zeer

benieuwd naar les espions.

Ik was zeer verrast toen ik de DVD vandaag in de stad zag en heb hem maar meteen gekocht.....had niet het idee dat de film een nl-release zou hebben, ben zeer benieuwd. Zal hem een van deze dagen bekijken.