Les Diaboliques (1955)

Magnifique!

Wat zijn er in de jaren '50 prachtige films gemaakt zeg. Schitterende stylering.

Het venijn zit 'm in de staart. Wat vond ik het einde eng! Dat heb ik echt zelden. Ik durfde bijna niet te kijken.

De film kent een geniale ontknoping. Daar kan Shyamalan nog een puntje aan zuigen.

Niet bijzonder.

Weet ik eindelijk ook een goed voorbeeld van films die een 8 Femmes parodieert. Jammer dat deze film wel erg makkelijk in z'n kaarten laat kijken.

Als halverwege het lijk verdwenen is en die directrice nog eens extra hamert op het feit dat die andere vrouw hem vermoord heeft is 1 + 1 al gauw 2. De laatste scene die er nog aangeplakt is, is even subtiel als menig eindscene in een B horrorfilm waar we nog even de eieren van het monster zien. Jaja, 't is nog niet afgelopen![.

Eerste deel viel nog wel mee qua opbouw. Het weglaten van muziek zorgt voor een keertje voor meer sfeer (aangezien de -techische - kwaliteit in die klassiekers toch nooit op wat lijkt). Twee deel van de film is pure tijdverspilling, en wachten op de ontknoping. Die toch al redelijk duidelijk is verder. Visueel erg karig, afgezien van enkele shots op het einde. Duidelijk dat zwart/wit in een film als deze een stevige handicap is.

Eerste deel kijkt makkelijk weg, tweede deel is slaapverwekkend. En het gedoe over het einde is enorm overdreven. Enkel een beetje lachwekkend vanwege Clouzot's eigen waarschuwing misschien.

1.5*

Wat een geweldige film was dit dan zeg! Eindelijk weer eens een klassieker die mijn verwachtingen inlost.

De film opent gelijk lekker met een zwarte panther in beeld, ondersteunt door een heerlijk nummer waarvan ik de titel niet weet. ( hij komt ook voor in Being There, als Peter Sellers op straat wordt gezet ). Het tromgeroffel zet gelijk de toon voor een spannende film.

De gang van zaken op school daar is leuk om te volgen. Met name de omgangsvormen tussen het personeel en hoe elke leerkracht omgaat met zijn klas. Ik heb ook vaak gelachen om de manier waarop de directeur zich manifesteert. Met de spanningsopbouw zit het overigens wel goed en ook grappig dat de badkuipmoord en de douchescène in Psycho beide rond de 45ste minuut plaatsvinden .

En toen eenmaal bleek dat de directeur uit het zwembad was verdwenen begon het gissen naar het hoe, het wie en waarom. Hallicuneerde ze? Sprak het jongetje de waarheid? ikzelf was er heilig van overtuigd dat de directeur gewoon dood was, het einde was dan ook een grote schok voor mij. Ik had het nooit verwacht. Een dood gewaand iemand blijkt plots nog te leven...fantastisch bedrog! Een meesterlijk script dus met vele leuke dialogen en opmerkelijk grappige personages. Ik kwam bv. niet meer bij toen die bovenbuurman klaagde over het om 10 uur in bad gaan van zijn benedenbuurvrouw en om zijn radiospelletjes en de gezichtuitdrukking van zijn vrouw daarbij . Een welverdiende 4,5* en een zegen dat dit pareltje binnenkort in de top 250 staat!

Wel een beetje teleurgesteld, maar dat komt ongetwijfeld door het feit dat het zeer lange tijd duurt voordat de echte suspense (waar is het lijk?) begint. En het walgelijke feit dat de Nederlandse dvd-cover op de achterkant zo nodig een spoiler-foto moest plaatsen...

Les Diaboliques moet het voornamelijk hebben van de laatste 10 superspannende minuten, en het fantastische acteerwerk van de dames, oi oi. De suspense en mysterie is op hoog niveau, het dreigende tromgeroffel aan het begin van de film sprak reeds boekdelen. De uiteindelijke 'oplossing' van de film was voor mij ook niet echt verrassend, het was meer de manier waarop dat het verrassingselement voortbracht.

De film zou hoger gewaardeerd worden als ik niks van de film gelezen/gezien/gehoord had. Nu kom ik niet verder dan een keurige 4* (ook niet mis natuurlijk).

Fans van deze film, bekijk ook de documentaire 'Forever' van Heddy Honigmann, waar Les Diaboliques op opmerkelijke wijze van commentaar voorzien wordt door (opmerkelijke) fans van Simone Signoret.

Toffe film. De beste thriller ooit zou ik het niet willen noemen, maar erg fijn was het wel. En heel spannend bovendien. Lang geleden dat ik een film zo lekker spannend vond. Had ik wel weer eens zin in. Het einde vond ik mooi, al was wat er gebeurde wel een van de mogelijkheden waar ik rekening mee had gehouden (globaal natuurlijk, niet tot in detail). Heerlijk al die mogelijkheden nagaan.

Roman Polanski is trouwens overduidelijk een liefhebber van deze film.

Ben ik even blij dat ik de DVD-hoes voor ik 'm keek nauwelijks heb bekeken. Ik zie het nu pas. Eikels.

4.0*

Sterker, heb (de geweldige) Hitch zelf nog nooit zo'n goede film zien maken. Dit is echt een heel groots meesterwerk. Elk shot, is fantastisch. Elke dialoog scherp. Sterke acteerprestaties, in een briljant script. Een van de meest creepy films en dat zonder veel poeha van bovennatuurlijke zaken. Een van de meest geweldige filmervaringen die ik het afgelopen jaar had.

Hitchcock moet jaloers geweest zijn wanneer hij deze film zag, want Clouzot is met dit schouwspel op alle vlakke minstens de evenknie van de Master of Suspense.

Dat Les Diaboliques op een ijzersterk scenario rust lijdt ondertussen geen twijfel meer, maar het zijn vooral de ontzettend realistische vertolkingen die het onwaarschijnlijke verhaal van Les Diaboliques zo mooi uit de verf laten komen. De twee dames, die omwille van hun contrasterende karakters verantwoordelijk zijn voor gepeperde dialogen en intense interacties, vormen het uitstekende duo als gids doorheen de vele raadselachtige gebeurtenissen die deze prent kleuren. Hun onderlinge relatie ondergaat na een hele resem onopgeloste mysteries een overtuigende metamorfose die deze film prompt een duivels kantje bezorgt. Wanneer de relatie van wederzijds respect en afhankelijkheid tussen de twee duivelse dames overhelt naar een door afschuw gedreven verhouding, impliceert dit meteen ook een ingenieuze plotwending. Hoewel niet helemaal onvoorspelbaar, want ze wordt weinig subtiel ingeluid door een van de leerlingen die beweert de dood gewaande directeur te hebben gezien, is ze toch een slag in je gezicht.

Op een schrandere manier speelt Clouzot met suspense-elementen die in de hedendaagse cinema misschien wat gemaakt zouden overkomen, maar destijds ontegensprekelijk een hele belevenis waren. Clouzot's aanpak doet in deze denken aan Hitchcock's Rope, waar in een gelijkaardig verhaal twee mannen kost wat kost een lijk proberen te verbergen, maar toch steeds het gevaar opzoeken en daarbij geen risico's schuwen. Maar Clouzot doet het net wat spannender, net wat beter, ... en net wat genialer.

Eigenlijk benadrukt Jordy hier precies hoe ik over de film denk......kort maar krachtig!

.....Maar laat me dan zo innemend zijn om wat uitgebreider uit verklaren waarom ik dit verre van een meesterwerk zie.

De film begint uiterst aardig en komt heel langzaam tot zijn beurt.....met hier en daar paar ongepaste tussenhaltes, metname de w-a-l-g-e-l-i-j-k-e- eet scène in het begin.......Bah!.....zelden zag ik zoeen ongepaste scène. Verder is het allemaal zeer aardig en aanzienlijk. Fraai opgebouwde dialogen die mij naar meer deden verlangen. Toch begeerte ik dat de film nou eindelijk op gang zou komen......iets wat overig behoorlijk lang duurt.......Het lijkt erop alsof de regisseur graag zijn tijd wilde nemen.....voor de uiteindelijke wat?......spanning?.......nou, suspense is hier een beetje te ver gezocht. Zelfs nadat ze het lijk in de zwembad hebben gedumpt hoop je toch dat de film een behoorlijke wending zou krijgen.....maar nee hoor! de film gaat heel bedaard zijn gang als een 'drama'. Dergelijke soort gevoel had ik tijdens het kijken, alsof ik naar een of andere soort 'drama' zat te kijken. in zijn geheel niet spannend.

IMDB geeft aan dat de film tevens onder de genre Horror valt. Daar reken ik natuurlijk het laatste 10 minuten er mee.....ik bedoel tja voor de rest was er weinig horror. Zowaar, het laatste 10 minuten is het spannend.....maar absoluut niet schokkend of sensationeel. Ik zat nou niet bepaald als 'velen' op het puntje van me stoel. De oudere horror films komen in mijn ogen altijd over als 'Kuifje zonder Bobbie'.
Angst is veel te veel gezocht in ze, zo heb par exemple The Shinning op 0,5.......Exorcist op 1* en Poltergeist ook op 0,5 staan..... Ik ben dan ook uiterst blij dat ik de film niet inging in de hoop om een horror film te zien. Het ontbreken van de muziek is een pil die niet iedereen kunt slikken, en daar hoor ik er bij.....als een regisseur moet je ongetwijfeld slim zijn, zeker in zoeen geval moet je je kijker met de spanning mee sleuren en er over zorgen dat de kijker niet de mist in gaat. De suspense moet continue zijn gang blijven gaan, dat lukt naar mijn mening een beetje moeilijk zonder muziek. De vraag of Hitch de film beter kon maken, kan me ook gewoonlijks gestolen worden.

De rol van de detective vond ik een van de grote pluspunt, Zijn humoristische karakter past hier perfect in de schema. De rollen vond ik hier dus zeer goed verdeeld. visueel ziet de film ook schitterend uit. ook de camerawerk was niet verdorven. Eigenlijk is Diaboliques, Les gewoon een heerlijke film ie smakelijk weg kijkt, maar aangezien het van zijn suspense moet hebben zie ik er geen meesterwerk er in.......ik denk dat ik de volgende werken van de regisseur maar even links laat liggen.

3* en half sterren.

Nogal gemengde gevoelens overgehouden aan deze film...

Clouzot laat na Salaire de la Peur met Les Diaboliques opnieuw zien een prima regisseur te zijn, die mij behoorlijk goed ligt. Het begin is nog even inkomen, maar wanneer de vakantie begint en het daaropvolgende moordtafereel zijn het hoogtepunt van de film. Daarna zakt de film wat in, maar blijft boeiend.

Acteerwerk was wel wat op aan te merken, Signoret speelt aardig als bitch type.. maar Véra Clouzot was rond uit irritant wanneer ze geschrokken moest spelen of een hart aanval kreeg ofzo, beetje jammer.
Het ergste, waarom ik nu met gemengde gevoelens aan het typen ben, was het einde.. echt vreselijk dat Nicole en Michel onder één hoedje speelden.. Zó standaard, zó cliché en daar was ik nou niet voor in de stemming, dat verpest voor mij eigenlijk de hele film. Ik vind het daardoor erg lastig een cijfer te geven. Voorlopig dan maar 3 sterren.

3.0*

Les Diaboliques is een hele goede Franse Hitchcock, die vooral in de laatste tien minuten enorm spannend is. Een meesterlijk verhaal op grimmige wijze verteld. Toch weet ik zeker dat de film in de handen van de master of suspense himself stukken beter zou zijn geweest. Dat zit hem vooral in de vakmanschap en handigheid. De film liep soms een beetje stroef in het vertellen van het verhaal, iets wat bij Hitchcock zelf nooit het geval is. Ook hadden bepaalde plotpunten veel krachtiger en scherper uitgewerkt kunnen worden waardoor de suspens beduidend sterker zou zijn geweest. Al met al toch een behoorlijk goede film waarbij ik het toch jammer vind dat Clouzot Hitch nét voor was.

Het meesterwerk van Clouzot . Had Hitchcock het nou kunnen overtreffen wanneer hij de rechten van dit verhaal kreeg? Wellicht, maar wat Clouzot hier ons laat zien, is bepaald niet misselijk. Spannend bij de eerste kijkbeurt en nog steeds heel aardig bij de tweede kijkbeurt. Goeie casting, leuke taferelen en een heerlijk Frans sfeertje . Dat laatste had Hitchcock nooit voor elkaar weten te krijgen natuurlijk .

De film heeft even nodig om op gang te komen, het eerste kwartier (als er nog niets aan de hand is) is dan ook duidelijk het minst. Maar wie even doorbijt krijgt vervolgens een behoorlijk spannende en stijlvol gemaakte thriller. Alles rond de moord en de verdwijning van het lijk is geweldig sfeervol en indrukwekkend. Op een gegeven moment zakt het geheel af en toe weer een beetje in, met name het gedoe rond de gepensioneerde inspecteur, die zich met de zaak gaat bemoeien vond ik niet bij de film passen. Maar gelukkig komt Les Diaboliques behoorlijk stevig terug met een voortreffelijke climax en een leuke eindscène.

4 kleine sterren.

Mijn tweede Henri-Georges Clouzot na The Wages of Fear en ook deze film is mij erg goed bevallen. Een erg fijne Franse thriller, die qua niveau Hitchcock weet te benaderen.

De film heeft even nodig om op gang te komen, maar als die gang er na een klein halfuurtje eenmaal inzit, laat deze je tot het einde ook niet meer los. Het script is erg sterk en kent wat mij betreft nauwelijks zwakke plekken. Het acteerwerk is prima, al is mevrouw Clouzot als het op echte emotie aankomt soms iets minder sterk.

De film is verder erg sfeervol en het laatste half uur is echt heel sterk en bij vlagen ook behoorlijk spannend. Ik snap aan de ene kant de kritiek wel op de gepensioneerde commissaris, maar aan de andere kant vond ik hem sterk spelen en kwam hij erg relaxed en humoristisch over. Ik vond het wel een fijn personage in ieder geval.

De afloop van de film is erg mooi en geeft nog maar eens aan dat de film sterk in elkaar zit. Iets minder sterk dan The Wages of Fear, maar wederom dus erg genoten van Clouzot.

4,0*

Les Diaboliques is een behoorlijk sterke plotfilm. Ik vond zelf de tweede helft de betere, met name vanwege de geestelijke crisis waarin de twee vrouwen geraken na de moord. Deze thematiek, ongetwijfeld afgekeken van Misdaad en Straf, wordt overtuigend in beeld gebracht. Het einde brengt ook nog eens een stukje spanning, hoewel de ontknoping zo abrupt is dat het wat flauw overkomt. Laatste shot vond ik wel weer goed gevonden. Tenslotte wordt een mooi service geboden voor mensen die de laatste minuten te spannend vinden om aan te zien: zij kunnen altijd nog de achterkant van de DVD-hoes bekijken.

Zoals meerdere hier zeggen komt Les Diaboliques traag op gang maar toch is er al snel een bepaald sfeertje aanwezig. Na een poosje begint te film te lopen en blijf je ook aandachtig kijken. De tijd vloog voor mij dan ook zo voorbij. De sfeer past goed bij de film maar had - op het einde na - wel iets spannender gemogen. De verhaallijn is heel sterk en ook ik vond de tweede helft wat beter dan de eerste helft, mede doordat de spanning en de emotie stijgt. De climax was goed ook al had het van mij iets anders gemogen.

Het acteerwerk was ruim voldoende, al stoorde ik me wel een beetje aan de hartaanval scene, die was wat over the top en irritant. Maar verder heb ik er niks op aan te merken. De gepensioneerde commissaris drukte wel wat op de sfeer vanwege zijn beetje komische overkomen, maar toch kon ik hem wel waarderen.

Al met al een geslaagde film waarvan ik heb genoten.

3,5*

Mijn tweede Clouzot-film en ook deze vond ik de moeite waard.

Ik ben het met de meesten hier eens dat de film wat langzaam op gang komt. Het begin had misschien wat korter gekund omdat we eigenlijk alleen hoeven te weten wat de vrouwen tot hun misdaad beweegt. De sfeer van de film wordt pas echt gezet in het tweede deel wanneer het lijk van het slachtoffer ineens verdwenen is. Als kijker wordt je toch wat verrast door deze wending en bouwt de spanning zich langzaam op. Tot aan het einde van de film waar het er naar mijn mening allemaal net iets te dik bovenop wordt gelegd. Het begint ineens meer op een horrorfilm te lijken. Met name de scene waarin de zieke vrouw denkt haar dode man te horen en naar hem opzoek gaat. Je ziet langzaam een deurkruk bewegen, hoort een typemachine in een kamer verderop. Het hoogtepunt vond ik nog het 'lijk' in de badkuip dat ineens tot leven komt. Persoonlijk vind ik dat het laatste kwartier van de film beter had gekund. Desondanks zit de film verder goed in elkaar en bevat het enkele memorabele personages, zoals de gepensioneerde politieagent.

3,5* voor Les Diobaliques.

Behoorlijk langdradige en zelfs nogal saaie 'thriller'. Eigenlijk weinig thrill hier want de film is eigenlijk gewoon niet spannend... op het laatste kwartier na wat gewoon een sterk staaltje cinema is. De scene in het bad is echt uitmuntend en redt een krappe voldoende voor mij. Verder vooral een film van gemiste kansen.

3*

Dat viel me niet mee zeg. Uiteraard is de naam van Hitchcock bij de reacties veelvuldig terug te vinden en dat lijkt me ook de beste manier om deze film te beschrijven. Dit is gewoon typische Hitchcock-suspense, maar dan in het Frans. Het probleem is echter dat ik met deze suspense helemaal niks heb: ik vind het niet spannend. Maar ook buiten dat heeft Les Diaboliques niet veel te bieden. De acteurs zijn niet overtuigend, het verhaal is vergezocht en de film is niet mooi geschoten (bijvoorbeeld de situatie waarin het flesje op de tafel steeds in beeld wordt genomen is mij veel te suggestieve beeldtaal. Ik heb hier en daar ook gelezen over de paranoia in de film, maar die mensen verwijs ik graag door naar hoe Polanski het amper tien jaar later veel beter op film zette.

Eigenlijk dus drie keer niks. Dan blijft er alleen over dat het allemaal nog wel aardig is om te volgen, maar echt opveren deed ik nooit. Een matige film en een flinke teleurstelling.

Niet zonder de nodige verbazing lees ik hier op het forum dat 'Les Diaboliques' overtuigende vertolkingen zou bevatten, prachtig geregisseerd zou zijn en uiteindelijk een sfeervolle thriller geworden is. Hebben we het over dezelfde film? Want wat ik gisterenavond zag was in de eerste plaats een abominabel acterende Véra Clouzot, een betweterige Simone Signoret (die ronduit irritant wordt) en een resem ongeloofwaardige karakters.

Stilistisch kan ik over 'Les Diaboliques' weinig kwijt. Esthetische ontroering was duidelijk geen doel voor Clouzot, en de mise-en-scène dient louter om de suspense de hoogte in te krijgen. Daar is op zich niets mis mee, mits er enige spanning mee gemoeid is. De dialogen worden echter te lang gerokken, het karakter van mevrouw Clouzot blijkt psychologisch niet tot het nemen van mature beslissingen (wat op de zenuwen gaat werken), om nog maar te zwijgen van het ontbreken van een crescendo richting de spannende finale. En we hadden het over een thriller, zegt u?

Met de ontknoping had ik verder niet bijster veel. Ik een geen fan van het horror-genre (integendeel), en moest meermaals de neiging onderdrukken om de scènes voor de uiteindelijke afwikkeling door te spoelen. Plots toont Clouzot zich dus wel degelijk in staat tot zenuwslopende cinema (want dat is de conclusie die we moeten trekken als ik iets "niet meer kan aanzien"), maar het voorbije anderhalf uur heeft dan al een vernietigende indruk nagelaten.

Clouzot lost de resterende vragen vervolgens relatief eenvoudig op, maar eerlijk gezegd had ik een dergelijk slot niet verwacht. De laatste seconden (waarin Clouzot een "to be continued" insinueert) wisten een kleine glimlach te ontlokken, maar daar bleef het verder ook bij.

'Les Diaboliques' blijft in mijn ogen onvermijdelijk een zwakke film. De ontkrachting van die stelling laten we wijselijk over aan de kenners.

Salaire beviel me uitstekend, en ook Les Diaboliques is een fraaie film van Clouzot. Stemmig zwart/wit doet het bij mij altijd wel goed, en na de trage opbouw van het verhaal kwam er een geweldig gevoel van spanning over me tijdens de tweede helft. Met name de spiegel-scene in het hotel is een prachtig staaltje spanningsopbouw.

Het einde viel voor mij een beetje in het water (npi), omdat mijn gecorrumpeerde geest al op zoek was naar de oplossing van het mysterie, tot de juiste conclusie kwam, en dus een toetje kreeg voorgeschoteld wat ik redelijk tot in detail had verwacht. Desondanks een fraai stukje werk met een aantal onvergetelijke scenes.

3,5*.

In het begin is de film vrij traag. Nadat de mysterie op de proppen komt, wordt het erg spannend. De film is fraai geschoten, er wordt prima geacteerd en het is erg sfeervol. Ik was erg benieuwd naar de ontknoping en die stelt zeker niet teleur. Ik kan me voorstellen dat Hitchcock hier inspiratie heeft uitgehaald voor zijn latere films. Chapeau!

Beetje flauwe film. Blinkt nergens in uit en al helemaal niet in spanning. Sommige situaties kwamen eerder onbedoeld koddig over dan dat het nou spannend was. Verhaal ook niet teveel diepgang en de acteersteunpunten (vooral de scenes met de kinderen erin) waren van een niet al te hoog niveau. Alles kwam een beetje gemaakt op mij over. Is natuurlijk ook een oude film, dat snap ik ook wel. Maar dan nog. Bepaalde situaties konden gewoon echt niet.

Heb alles toch redelijk los kunnen laten en proberen te genieten van de film en hoe het verhaal zich ontvouwt. Een en ander was toch wel een verassing voor mij, alhoewel het wel een erg simpele verassing was die wat mij betreft ook in de Panorama had kunnen staan bij de rubriek 'korte verhalen', ingezonden door willekeurige lezers.

En inderdaad vreselijk die spoiler (foto) op de achterkant van de DVD. Onbegrijpelijk dat zoiets kan gebeuren. Op de achterkant van de hoes wordt iets gemeld over de 'verschrikkelijke remake uit 1996', maar verschrikkelijker dan deze spoiler is nauwelijks denkbaar. Gevalletje van de pot verwijt de ketel.

Al met al verdient deze prent het stempel 'klassieker' absoluut niet in mijn ogen.

Volgens mij heb ik deze Les Diaboliques al een jaar op dvd; de film heeft echter een behoorlijke tijd (ongezien) tussen z'n vrienden gestaan. Nu had ik er wel zin in.

Het is altijd even het goede moment afwachten. De vorige film van regisseur Clouzot, 'Le Salaire de la Peur' beviel me uitstekend. Eigenlijk nog iets beter dan deze. Twee totaal verschillende films uiteraard. Van deze film had ik best hoge verwachtingen.

Misschien wat té. Oké, dit is gewoon een prima film, maar toch heb ik het idee dat het allemaal wat scherper had gekund, er meer in had gezeten en het einde wat voorspelbaar (en/of voor de hand liggend) was. Toch heb ik best genoten. De opbouw is prima, de zwart-wit geschoten plaatjes zijn bij vlagen érg fraai en vooral het laatste half uur is (grotendeels) best sterk. Het spel van de directrice beviel me wat minder.

Die overtuigt niet helemaal, o.a. kwa het uiten van haar emoties. De vertelwijze is vermakelijk, best grimmig en bij vlagen zelfs komisch; die kinderen bij (en later één in) dat zwembad terwijl je als kijker nog denkt dat dat lijk daar nog ligt. Was wel een lach waard. Voor de rest slaat de film in het laatste gedeelte een sterke weg in door dat jochie te laten vertellen dat-ie de directeur heeft gezien en die schim van de directeur op de groepsfoto (best griezelig). De film krijgt dan een (kleine) laag spanning mee en blijft onheilspellend.

Ja, toch best goed, deze film. De sfeer is mooi, veel scénes zijn best sterk (de ''moord'', de autorit, veel shots van de school en dat jochie op het einde weer). Toch had er wel meer ingezeten. Voor de rest was dit een lust voor het oog; prachtig gemaakt. Voldoende.

Clouzot houdt van Hitchcock.

Het moge duidelijk zijn, de liefde was waarschijnlijk wederzijds. De film doet denken aan het betere werk van de suspensemeester, waaronder natuurlijk 'Rope' uit 1948.

De thriller is degelijk gefilmd en de acteerpresties zijn tof. Toch verdwijnt er een hoop spanning zo'n half uur voor het einde. Dit omdat de clou nogal voorspelbaar is en de uitwerking ervan allesbehalve sterk.

Goed.

Jep, ook ik vond dat Les Diaboliques flinke opstartproblemen had, maar verder was dit een goeie film en tevens de tweede film die ik zie van Henri-Georges Clouzot. Dat deze erg spannende franse Hitchcock niet het niveau zou hebben van Le Salaire de la Peur had ik wel verwacht, maar stiekem had ik wel op ietsje meer gehoopt dan dat ik nu kreeg (wat overigens gewoon prima was hoor).

Jammer dat het eerste half uur van een minder niveau was. Daarna komt de film pas echt goed los eigenlijk. Het script was inderdaad erg sterk. De film zit dan ook prima in elkaar en vooral de laatste tien minuten zijn bloedstollend spannend, jammer dat de eindscene weer wat minder was. Grote kans dat de oplettende kijker het einde misschien al door zou hebben. Aangezien het ook wel een beetje raar was dat Simone Signoret zomaar uit de film verdween. Dat was toch wel een smetje op deze verder sterke film.

Het acteerwerk van de vrouwen was prima en ook visueel zat de film goed in elkaar. De sfeer was ook goed, maar dit was ook gewoon een sterke film. Erg jammer dat de film een dik half uur moet inkomen, en ook van de eindscene was ik niet echt onder de indruk. Maar verder heb ik soms zelfs wel een beetje genoten, want vooral de laatste tien minuten (op de eindscene na) waren superspannend.

Ruime 3* voor nu, maar ik ben benieuwd wat de tijd hiermee doet.

Het is veel gezegd: The best Hitchcock Hitchcock never made. Nou... nee. Dit is een degelijke, aardige thriller, maar voor de rest missen er toch wel een aantal cruciale, Hitchcockiaanse elementen. Het belangrijkste wat hier mist is de suspense. Het verhaal maakt de spanning een groot deel van de spanning, dacht ik altijd. Dat blijkt dus allesbehalve waar. Ten minste, je kunt de spanning in er in ieder geval uithalen. Les Diaboliques is allesbehalve spannend, op het laatste half uur na misschien. Het moment dat het lijk verdween? So what? Dit is een cruciaal punt waar de film mee staat of valt. Nu kun je het werk van Hitchcock melodramatisch noemen, maar het werkt wel. Of beter gezegd: het werkt niet als je het niet doet. Wat spannende muziek had dan ook zeker niet misstaan. Verder wordt het einde wat te snel afgeraffeld. Had best nog wel een kwartiertje langer mogen duren. Óf hij had moeten stoppen na het moment dat de politieman tevoorschijn komt. Hierdoor krijg je een Rope-effect. Meer en langer is niet altijd beter, maar een tussenweg is meestal nooit goed.

Hier had zoveel meer in gezeten... Jammer dat Hitchcock hier de rechten niet voor heeft gekregen. Ik denk, nee, ik weet zeker, dat Hitchcock hier wél een echt meesterwerk van gemaakt zou hebben.
Veel negativiteit, maar dat is vooral gericht op de lof die deze film krijgt. Er zijn namelijk ook wat positieve punten. Les Diaboliques kijkt lekker weg, heeft een prima verhaal en wordt nergens saai. Tot mijn spijt moet ik zeggen dat alles daarmee wel gezegd is.

Kan hier een bericht gepost worden zonder dat de naam Hitchcock er in staat? Wellicht niet. Meestal heb je al een aantal Hitchcock's versleten wanneer je deze bekijkt, en het moet gezegd worden dat het script inderdaad ook door Hitchcock kan verfilmd zijn.

Maar moest dat? Zeer zeker niet. Clouzot weet zelf Hitchcock te overtreffen met deze film. Waar je bij Hitchcock het einde soms al een uur op voorhand ziet aankomen, heeft het hier geduurt tot op de moment van ontknoping zelf. (Ik dacht steeds dat de concierge er voor iets tussen zat)

Overigens bevatte de film veel meer suspens dan een Hitchcock. (Reden is wellicht het bovenstaande?). De spanning in deze film ging enkele keren fameus omhoog.

En een 3de punt waarop deze Hitchcock overtreft is op het verhaal, dat veel samenhangender en geloofwaardiger dan de Hitchcock's.


Daarnaast heeft de film zo'n typisch sfeertje dat een film als deze moet hebben. Het kille en toch sfeervolle van bijvoorbeeld de keukentafeldiscussie vlak voor hij drinkt.

Iets wat hier volgens mij aan mee draagt is dat de moord pas vlak voor het midden van de film gebeurt.

Wat natuurlijk belangrijk is, om niet uit te sfeer te vallen is dat de acteurs niet door de mand vallen. Ik vraag me toch af hoe ze zelf kinderen overtuigend doen acteren, waar het in andere films niet blijkt te lukken? Je hebt daar een bepaalde scène dat er enkele blikken op de gezichten van de kinderen in de klas getoond worden



Enige minpuntje is dat de film op het einde enigszins moraliserend moet zijn. Moord doe je niet zomaar. Het betrapt worden mochten ze gerust achterwege laten. Of ze hadden de oude man ook uit de weg moeten ruimen (en in het tumult bijvoorbeeld de kinderen wakker maken).


4,0*

Al voel ik hier niet dezelfde suspense in die een film als Rear Window heeft, toch is Les diaboliques een sterke film. De wisselwerking tussen de schuchtere, zwakke Christine en de nuchtere, sterke Nicole wordt schitterend neergezet. Ook Paul Meurisse is uitstekend als de harde schooldirecteur. De scènes met het lijk van Mr. Delasalle, vooral dan de climax waarin hij terug bovenkomt uit de badkuip, zijn geweldig. Een mooi spel met schaduwen, sfeer, verdachtmakingen en allerlei spanningverwekkende trucjes.

Aardige thriller van Clouzot, de eerste film die ik van hem zie. Prima sfeer en een vlotte verhaallijn. De film verveelt geen moment, maar echt spannend wordt het nou ook weer niet. Het plot zit aardig in elkaar, op de zeer overbodige laatste paar minuten na. Die plottwist werkt niet en wordt vervolgens ook niet meer uitgewerkt. Het einde zie je al een tijdje aankomen, vooral door de plotselinge afwezigheid van madame Horner. Geen topper, maar wel een onderhoudende film.

Enigszins vergelijkbaar met Clouzot's andere klassieker, Le Salaire de la Peur. In die zin dat het gebruik maakt van een nogal forse opbouw en daarna de bal aan het rollen krijgt. Verschil is dat dit eerste uur wordt bevolkt door minder interessante personages en het tweede deel daar onder te lijden heeft. Ik heb vooral wat moeite met vrouwlief, Véra Clouzot.

Beetje te dik aangezet, het tere tantetje met twijfels. De zwakste schakel van het plan, maar ook die van de plot. Zal er ook mee te maken hebben dat Signoret wel thuis geeft en, zeker in eerste instantie, juist een sterk en gedreven karakter neerzet. Neemt niet weg dat het spel tussen beiden niet zo geraffineerd is en Clouzot dat met een ruzie onderstreept.

Zoiets knaagt dan aan het mysterie dat gaat draaien wanneer het lijk verdwijnt en aan de suspense die daaruit voort moet vloeien. De status van de film kan het wat dat betreft pas waarmaken in de eindfase. Nog niet eens vanwege hoe de climax tot stand komt, maar de horror scène in de badkamer mag er zijn. Wel jammer dat het jongetje nog iets te melden heeft.