Les Diaboliques (1955)

Nee hoor. Zo klaar als een klontje. Als je daar iets achter zoekt ben ik benieuwd wat. Of heb je het nu over Clouzot die nog in leven zou zijn? Wel ontzettend leuk aan het einde is de waarschuwing om niet te spoileren.

Het probleem met het einde is dat de oplettende kijker, ruim voortijdig, bijna niet tot een andere conclusie kan komen dan dat Signoret in het complot zit en dat haalt een hoop spanning en verrassing weg.

Nou, Zinema, kom maar op met die clou! Zeg maar wat je denkt. Gaan we je vervolgens uitlachen

Uitlachen nog wel. Ik heb het toch net verteld (met spoilers) notabene.

Zozo, Signoret in het plot! , dat hebben we eruit gehaald. Petje af! En verder? Christina? dood of levend? Daar nog een mening over?

Niet dat het me kon boeien. Voelt aan als een goedkoop horroreinde waarbij de vermoorde killer nog even knipoogt naar de camera, but enlighten me.

Ah, we gaan vragen al uit de weg. I rest my case...

Tuurlijk niet. Elighten me betekent, leg uit. Ik vermoed dat ze echt dood is, omdat dát complot me net een stapje te ver gaat. Als in overdreven. Of vind je dat geniaal misschien en daardoor kijkers die dat niet willen vreten dom genoeg om uit te lachen?

Ja ik spreek ook Engels. Mijn punt is: iedereen vind het einde vervelend. Ik weet niet welk einde mensen bedoelen. En desgevraagd geeft iedereen ZIJN/HAAR einde. Daarmee is je eigen einde vervelend, maar nog niet dat van de film. Wat ik vind doet helemaal niet terzake.

Let op, het is nóg simpeler.

Wanneer de ontknoping van een film zich ruim van tevoren aanbied, is dat vervelend. Zeker wanneer er op het allerlaatst wordt gesuggereerd dat het allemaal in scène is gezet door de echtgenote, omdat dat impliceert dat het ziekenhuispersoneel, de lijkschouwer en de commisaris etc. allemaal in het complot zaten. Ik denk dan bij mezelf 'Aardig grapje van de regisseur, maar wel een beetje goedkoop.' Kijkersbedrog namelijk. Als ik zoiets ècht serieus zou nemen ging er een half sterretje vanaf. En niet omdat ik dat niet zag aankomen, maar omdat het te ver gaat.

Daarnaast is het niet leuk wanneer je gelijk iemand wil gaan uitlachen zonder hem de mond te gunnen. Ook goedkoop, jongen.

Waarbij de aanname is dat dat gebeurt (Wat is de ontknoping en wat is de ECHTE ontknoping? En welke ontknoping dient zich wel/niet/half aan?). Of de aanname is dat Clouzot dat niet zou willen. Dattie denkt "Shit man, ze hebben het nu al door!".

Ondanks dat ik begrijp wat je bedoel, kan het mij weinig boeien. Er is in eerste instantie niets bijzonders aan het einde. De suggestie dat ze misschien nog leeft, verandert daar weinig aan en voelt zelfs gekunsteld/ geforceerd aan. Er vanuit gaande dat dat het echte einde zou zijn, zou ik de film minder waarderen. Zoals ik al zei, zie het meer als een grapje omdat het te vergezocht zou zijn voor een film die zichzelf serieus neemt.

Maar goed, begrijp dat jij dit misschien wel goed vindt, al is ook dat een aanname. Net zoals het een aanname is dat wanneer iemand het einde niet goed vindt, het tijd wordt om iemand uit te gaan lachen omdat hij/zij het einde niet zou begrijpen.

Vergeet dat uitlachen, Zinema. Er stond een enorme smiley achter...

Dacht dat die op het uitlachen sloeg, Olaf. Maar goed, het zij je vergeven.

Olaf doet ook wel een beetje vervelend. Vond het einde geweldig, maar herinner het me niet als iets ingewikkelds of zelfs voor meerdere interpretaties vatbaar.

Is i.d.d. iets waar niets ingewikkelds aan is, of wat je niet zou kunnen begrijpen. Je kunt het hoogstens goed of niet goed vinden. Vandaar dat zijn reacties mijzelf in het verkeerde keelgat schoten. Maar het is inmiddels opgelost, me dunkt.

Vermoed dat Olaf een ingewikkelde theorie klaar heeft liggen.

Wees niet bang

Jep, ook ik vond dat Les Diaboliques flinke opstartproblemen had, maar verder was dit een goeie film en tevens de tweede film die ik zie van Henri-Georges Clouzot. Dat deze erg spannende franse Hitchcock niet het niveau zou hebben van Le Salaire de la Peur had ik wel verwacht, maar stiekem had ik wel op ietsje meer gehoopt dan dat ik nu kreeg (wat overigens gewoon prima was hoor).

Jammer dat het eerste half uur van een minder niveau was. Daarna komt de film pas echt goed los eigenlijk. Het script was inderdaad erg sterk. De film zit dan ook prima in elkaar en vooral de laatste tien minuten zijn bloedstollend spannend, jammer dat de eindscene weer wat minder was. Grote kans dat de oplettende kijker het einde misschien al door zou hebben. Aangezien het ook wel een beetje raar was dat Simone Signoret zomaar uit de film verdween. Dat was toch wel een smetje op deze verder sterke film.

Het acteerwerk van de vrouwen was prima en ook visueel zat de film goed in elkaar. De sfeer was ook goed, maar dit was ook gewoon een sterke film. Erg jammer dat de film een dik half uur moet inkomen, en ook van de eindscene was ik niet echt onder de indruk. Maar verder heb ik soms zelfs wel een beetje genoten, want vooral de laatste tien minuten (op de eindscene na) waren superspannend.

Ruime 3* voor nu, maar ik ben benieuwd wat de tijd hiermee doet.

Is er iemand die het boek heeft gelezen en mij kan vertellen of het een goede verfilming is?

Het is veel gezegd: The best Hitchcock Hitchcock never made. Nou... nee. Dit is een degelijke, aardige thriller, maar voor de rest missen er toch wel een aantal cruciale, Hitchcockiaanse elementen. Het belangrijkste wat hier mist is de suspense. Het verhaal maakt de spanning een groot deel van de spanning, dacht ik altijd. Dat blijkt dus allesbehalve waar. Ten minste, je kunt de spanning in er in ieder geval uithalen. Les Diaboliques is allesbehalve spannend, op het laatste half uur na misschien. Het moment dat het lijk verdween? So what? Dit is een cruciaal punt waar de film mee staat of valt. Nu kun je het werk van Hitchcock melodramatisch noemen, maar het werkt wel. Of beter gezegd: het werkt niet als je het niet doet. Wat spannende muziek had dan ook zeker niet misstaan. Verder wordt het einde wat te snel afgeraffeld. Had best nog wel een kwartiertje langer mogen duren. Óf hij had moeten stoppen na het moment dat de politieman tevoorschijn komt. Hierdoor krijg je een Rope-effect. Meer en langer is niet altijd beter, maar een tussenweg is meestal nooit goed.

Hier had zoveel meer in gezeten... Jammer dat Hitchcock hier de rechten niet voor heeft gekregen. Ik denk, nee, ik weet zeker, dat Hitchcock hier wél een echt meesterwerk van gemaakt zou hebben.
Veel negativiteit, maar dat is vooral gericht op de lof die deze film krijgt. Er zijn namelijk ook wat positieve punten. Les Diaboliques kijkt lekker weg, heeft een prima verhaal en wordt nergens saai. Tot mijn spijt moet ik zeggen dat alles daarmee wel gezegd is.

Ik ben het opzich wel met je eens (al ben ik wel een stukje positiever ), maar ik snap niet waarom je zegt dat deze film een aantal cruciale Hitchcockiaanse elementen mist. Het is toch geen Hitchcock?

Kan hier een bericht gepost worden zonder dat de naam Hitchcock er in staat? Wellicht niet. Meestal heb je al een aantal Hitchcock's versleten wanneer je deze bekijkt, en het moet gezegd worden dat het script inderdaad ook door Hitchcock kan verfilmd zijn.

Maar moest dat? Zeer zeker niet. Clouzot weet zelf Hitchcock te overtreffen met deze film. Waar je bij Hitchcock het einde soms al een uur op voorhand ziet aankomen, heeft het hier geduurt tot op de moment van ontknoping zelf. (Ik dacht steeds dat de concierge er voor iets tussen zat)

Overigens bevatte de film veel meer suspens dan een Hitchcock. (Reden is wellicht het bovenstaande?). De spanning in deze film ging enkele keren fameus omhoog.

En een 3de punt waarop deze Hitchcock overtreft is op het verhaal, dat veel samenhangender en geloofwaardiger dan de Hitchcock's.


Daarnaast heeft de film zo'n typisch sfeertje dat een film als deze moet hebben. Het kille en toch sfeervolle van bijvoorbeeld de keukentafeldiscussie vlak voor hij drinkt.

Iets wat hier volgens mij aan mee draagt is dat de moord pas vlak voor het midden van de film gebeurt.

Wat natuurlijk belangrijk is, om niet uit te sfeer te vallen is dat de acteurs niet door de mand vallen. Ik vraag me toch af hoe ze zelf kinderen overtuigend doen acteren, waar het in andere films niet blijkt te lukken? Je hebt daar een bepaalde scène dat er enkele blikken op de gezichten van de kinderen in de klas getoond worden



Enige minpuntje is dat de film op het einde enigszins moraliserend moet zijn. Moord doe je niet zomaar. Het betrapt worden mochten ze gerust achterwege laten. Of ze hadden de oude man ook uit de weg moeten ruimen (en in het tumult bijvoorbeeld de kinderen wakker maken).


4,0*

Les Diaboliques betekende ongetwijfeld een enorme invloed voor Hitchcock's Psycho. De opzet doet er enigszins aan denken en er wordt op een zeer gelijkaardige manier spanning opgebouwd. De autorit met het lijk doet erg denken aan Janet Leigh die met het geld van haar baas vlucht. Let ook op de Hitchcockiaanse manier om spanning te creëren door de focus te leggen op alledaagse objecten (een aansteker, een pak..).

Enkele essentiële elementen die ik toch miste in deze film zijn tempo, intrige en een meer constante spanning. Verhaaltechnisch komt de film naar het einde toe in een dipje terecht. De scène met de fotograaf is wel lichtjes briljant.

Stijlvolle en spannende thriller met beetje geforceerd einde met die Columbo-achtige cop. De laatste scene was m.i. ook niet nodig geweest, een extra twist die maar beter achterwege was gelaten.

Wel erg ingewikkelde manier om iemand te vermoorden trouwens, het plannetje van de samenzweerders, maar goed, het levert een leuke film op.

Grote tegenvaller. Les Diaboliques kwam op mij over als een nogal gedateerde film die nergens echt spannend wil worden. De enorme (over)waardering voor deze film is m.i. slechts te verklaren door de vermeende invloed van deze film op latere suspense- en thrillerklassiekers als Psycho, alhoewel deze film in de verste verte niet kan tippen aan de meesterlijke suspense van Hitchcock, wiens werk werkelijk spannend is, ook nu nog. Een beetje intelligente kijker doorziet het magere plot meteen en heeft al lang voor het einde door dat Nicole Horner in het complot zit waardoor het einde naar moderne maatstaven weinig schockerend of verrassend overkomt. Visueel en qua sfeer wel een aantrekkelijke film.

Al voel ik hier niet dezelfde suspense in die een film als Rear Window heeft, toch is Les diaboliques een sterke film. De wisselwerking tussen de schuchtere, zwakke Christine en de nuchtere, sterke Nicole wordt schitterend neergezet. Ook Paul Meurisse is uitstekend als de harde schooldirecteur. De scènes met het lijk van Mr. Delasalle, vooral dan de climax waarin hij terug bovenkomt uit de badkuip, zijn geweldig. Een mooi spel met schaduwen, sfeer, verdachtmakingen en allerlei spanningverwekkende trucjes.

Aangename thriller waarbij de maker de suspence weet op te bouwen en te behouden tot het einde. Niet dat het een topklassieker wordt, maar anderzijds is het toch genieten van mooie shots en een sterk script. Ik begrijp de link wel met Hitchcock, en dit is zeker beter dan sommige van zijn films.

Na positieve woorden van Schokkend Nieuws heb ik toch maar eens deze film opgetrommeld. Alom geroemd als horrorklassieker met een vierde plaats op de IMDB horror toplijst. Echt horror vond ik het eigenlijk niet. Zelfs het einde zou ik eerder als thriller rekenen. Het maakt eigenlijk niet uit. Les Diaboliques is een mooie prent met duidelijke film-noir invloeden. Terwijl de relaties op sterke wijze uitgelegd worden, is het genieten van de mooie plaatjes en het ijzersterke camerawerk. Clouzot begreep wel hoe je een moord gruwelijk laat overkomen. Het acteerwerk is bijzonder goed.

De spanning wordt pas echt voelbaar wanneer de eerste problemen rond het lijk ontstaan, het vervoeren, het dumpen in het zwembad en later het verdwijnen van het lichaam. Er wordt dan toch een heel geheimzinnig spel gespeeld, waarbij het intrigerend is om te zien hoe de vrouw van de directeur geestelijk langzaam maar zeker in elkaar stort. De ontknoping is wel enigszins vergezocht, maar ik geef toe dat ik het niet had zien aankomen. Ik zal me dan ook maar aan het schriftelijk verzoek houden dat na het einde getoond werd en het einde niet verklappen. Erg aangename film. Een prachtige Franse Hitchcock.