Sommersby (1993)

Wat langdradig en te sentimenteel, te gezocht 'romantisch' ook. Het verhaal is wat al te gezocht, en e manier waarop het tot een eind komt maakt dat niet echt beter.

Gere speelt vooral Gere, blijft in zijn gewone trekjes en maniertjes hangen - hij heeft wel betere rollen gespeeld dan dit, ondanks dat hij nou ook bepaald een gezegend acteur is in mijn boekje. Foster viel me in deze film ook wat tegen, niet echt onder de indruk van wat ze hier speelt. Ik wijt het maar aan de te ongeïnspireerde regie.

“You are not my husband!”

Sommersby doet veel dingen heel erg goed. Gere en Foster zijn afzonderlijk van elkaar erg sterk (hoewel ik geen moment in hun liefde geloofde), de production design en cinematografie zijn schitterend gedaan en het bitterzoete einde werkt ook uitstekend. En James Earl Jones in een film is altijd een grote plus. Het verhaal is wel wat slap, en is uiteindelijk niets meer dan een stuiversromannetje. Dat is niet erg, maar ik had het allemaal net iets realistischer en rauwer verwacht. Het is allemaal iets te braaf, en Foster zie ik toch liever in thrillers of drama's.

Dit relaas over een identiteitsroof boeit me al sinds lang. Ik had al (het betere) Le Retour de Martin Guerre (3,5*) gezien waarop deze geïnspireerd is. Ik moet wel zeggen: Gere in de hoofdrol als een man die zichzelf heruit wil vinden viel me hier wat minder in de smaak maar Jodie Foster zag ik hier graag spelen. Het courtroom stuk vond ik het beste in de film. Alles komt hier mooi samen in een collectief apotheosemoment. Geen slechte film, die esthetischer in beeld gebracht is dan Martin Guerre, maar het laat afweten met een minder sterke karakteruitwerking.

Prachtverhaal over liefde en eer in het naoorlogse Amerika. Geweldig neergezet door Foster en Gere. Laat u niet weerhouden door de ouderdom van deze film; hij doorstond de tijd met glans!

Goeie film over een soldaat uit de oorlog die na 6 jaar afwezigheid terugkeert naar zijn vrouw. Een mooi verhaal dat zich afspeelt direct na de Amerikaanse burgeroorlog. Mooi aangekleed en de gemeenschap waarin de film zich afspeelt wordt prima neergezet. Twee goeie rollen van Richard Gere en Jodie Foster, en alhoewel er niet echt sprake is van chemie, komt dit ten goede van de ambiguïteit van hun relatie hier.

Na lange tijd in de herziening, blijken de initiële 4.0 sterren toch net te hoog gegrepen.

Film die ik vanaf mijn tienertijd altijd onthouden had uit een filmprogramma. René Mioch, Jac Goderie, in ieder geval één van de twee had de film destijds aangeprezen en zodoende had ik de film onthouden en de gedachte hem eens te willen zien, en dat kwam er dan gisteravond eindelijk van.

Sommersby, een romantisch drama met mysterie elementen die toch veel parallellen kent met Charles Fraziers De Blauwe Bergen, beter bekend als Cold Mountain, en ik kan me haast niet aan het idee onttrekken dat Frazier Sommersby gezien heeft voordat hij zijn eigen verhaal op papier zetten. Ook hier een terugkeer, een twijfelend gevoel van liefde, de hardheid van het bestaan, rassendiscriminatie, een uitstekende schets van de verdeeldheid en nasleep van die monsterlijke burgeroorlog en waarempel ook nog een parallel met Jim Carrey in The Majestic met de positieve reactie op de terugkeer, de veranderingen en nieuw elan. Sommersby behelst verhaaltechnisch dan ook heel wat en is best interessant te noemen. Gere, Foster en Pullman trekken de kar meer dan overtuigend, de landschappen zijn fraai en het harde leven is mooi gebracht. En dan is er natuurlijk Jack zelf die een oud en slecht leven van zich afgeschud heeft, vastbesloten is goed te doen wat prijzenswaardig is en de mensen weer hoop en perspectief bied in een tijd die bol stond van rumoer.

Nadelen aan de film zijn onder andere dat er teveel hooi op de vork genomen met alle facetten in het verhaal, en vooral het einde van de film overspeelt nogal zijn hand in een wel erg zoet en moralistisch einde met opoffering voor het grotere goed. Niet alleen voert Jack zijn eigen verdediging, tevens laat hij zich liever na de galg leiden dan langer als leugenaar door het leven te gaan. Wel erg idealistisch wat dat betreft en bijna onwaarschijnlijk hoe gezellig ze op een gegeven moment in zijn cel zitten te keuvelen momenten voor de executie.

Ik beschouw Sommersby verre van een slechte film vanwege wat men waarschijnlijk in gedachte had, toch lukt het maar deels en had er meer in een dergelijk verhaal als fit gezeten. Toch benieuwd hoe Le Retour van Martin Guerre dan is waar Sommersby opgebasseerd is.