Girl with a Pearl Earring (2003)

Zo'n film waarin eigenlijk niet veel gebeurt, maar die het vooral van onderhuidse spanning moet hebben (Remains of the Day vind ik een goed ander voorbeeld) staat of valt bij de vraag of je die spanning ook wel voelt en beleeft als kijker. Bij mij was dat hier niet zo. Film ziet er prachtig uit, goede rol weer van Johansson, maar eigenlijk vond ik het allemaal maar een gezapige bedoening.

In één woord ... duf.

Een typisch liefdesverhaaltje zoals er duizend in een dozijn zijn. De film is extreem leidend, wat er voor zorgt dat je alles al van mijlenver ziet aankomen. Kan best zijn dat dit gebaseerd is op waargebeurde feiten, maar de presentatie van de feiten is echt triest te noemen.

De reden waarom ik deze film gezien heb ik simpel. Genomineerd voor 'Art Direction'. Bij de Oscars wel te verstaan, en het is duidelijk dat daar dringend nieuw bloed moet komen. Niet dat de film er onverzorgd uitzag, maar jongens wat een saaie boel. Waarschijnlijk zijn alle Scarlet Johansson fans wel aan hun trekken gekomen, maar qua art direction vind ik dit toch maar magertjes. Eén scene kon mij beroeren, en dat is wanneer het meisje en de slagerszoon (geen spoiler, je moet al een idioot zijn om het niet te zien aankomen) voor het eerst door het weiland lopen. Prachtige nabewerking, waardoor een zeer unieke sfeer gecreeerd wordt. De scene duurde ongeveer een minuutje denk ik. Niet genoeg dus om een film te redden.

Om samen te vatten, duf verhaaltje, duffe muziek en duffe beeldvorming. Toch nog 1* voor 60 seconden mooie cinema.

Subliem vertolkte en adembenemende gefotografeerde film die geheel baadt in een heerlijke dromerige sfeer. Er wordt amper een woord in gesproken, en net als de echte schilderijen van Vermeer moet ook de film het hebben een subtiele blik, een oogopslag, een glimlach.

Het is al weer heel lang geleden dat ik nog zo ben weggedroomd tijdens een film. Niet te missen.

4.5 sterren

Grotendeels wordt de film door de beelden verteld. In het begin gebeurt er zelfs haast helemaal niks en zegevieren alleen de visuele aspecten. Maar dan komt de onderhuidse spanning erbij. Het was te verwachten hoe de film zou gaan eindigen, het onvermijdelijke shot.Colin Firth lijkt verdomd veel op Tygo Gernardt trouwens. Maar het is Johansson die show steelt! De muziek van Alexandre Desplat is een van de belangrijkste sfeermakers, denk aan The Luzhin Defense.Het is het allemaal wel een beetje traag. 3.5 sterren

Jajajaja

Ik hoopte dat er veel reacties kwamen op mijn bedenkingen, zodat ik over de streep zou worden getrokken.

Maar enfin, de film viel me alleszins mee. Ik had de film achteraf graag in de bioscoop gezien. Dan zou ik nog meer in de mooie sfeer en de blik van Scarlett gezogen zijn...

Colin Firth heeft een ingetogen maar krachtige uitstraling die voor mij Hollandse meester-waardig is.

Alhoewel het plot op een bierviltje past, is het toch heel goed uitgewerkt en zijn de scenes goed gedoseerd. Dit laat alle ruimte om te ademen en te focussen op de mooie sfeer en de mystiek die het meisje met de parel in haar leven beleeft. Johansson is een verlegen en nuchtere Hollandse dienstmeid. Ze is veel op zichzelf en is ook veel op zichzelf aangewezen. Dat werkt goed in dit (fictieve) verhaal. Opvallend en knap dat binnen zo'n verhaal het afdoen van de hoofddoek van Johansson een hoogtepunt betekent.

De Oud-Hollandse sfeer is uitstekend weergegeven in de decors van Ben van Os. Vakmanschap is meesterschap.

Wel vind ik het jammer dat de film maar een zeer beperkt aantal buitenlocaties heeft. Ik had graag wat meer van Delft gezien. Je ziet nu steeds hetzelfde grachtje, en steeds hetzelfde straatje/pleintje.

Ook bizar dat ze een deel in Venetië hebben gefilmd. Je ziet dat de bogen van de bruggen en de gebouwen veel te sierlijk en onnederlands zijn. Ze hebben Hollandse bakstenen geplakt op de Venetiaanse architectuur, en dat valt erg op. Dat is namelijk een rare botsing van stijlen.

Godzijdank worden de Hollandse namen nu eens fatsoenlijk uitgesproken. Hulde daarvoor.

Een ruime 3,5 sterren. Misschien nog eens een halve ster meer.

Het ziet er natuurlijk allemaal erg mooi uit die oudhollandsche pitoreske sfeer. Met die muziek erbij lijkt het soms net de Efteling. Scarlett Johansson mag dan erg goed zijn als Griet (hoe jong was ze ten tijde van deze film?? een jaar of 18/19) het blijft in Girl with a pearl earring toch vooral bij mooie plaatjes kijken. Want voor de rest is deze film, nou ja gewoon erg saai. Er lijkt wel werkelijk niets te gebeuren! en wat er gebeurt kan je al van kilometers afstand over het oudhollandsch polderlandschap zien komen aanwaaien.

Wat ik verder vreemd vond is dat deze film de term 4 seizoenen in 1 dag wel heel erg letterlijk neemt. Nou weet ik het weer in Nederland is wisselvallig maar zoals hier wordt voorgesteld Het ene moment vriekou, het ander moment lijkt het weer lente. Gracht dichtgevroren, scene daarna gracht weer open vol in het zonnetje. Nou ja hou het op 3 kleine sterretjes omdat ik toch een zwak heb voor mooie plaatjes en mooie Scarlett.

Prachtig vorm gegeven film, maar het gebrek aan verhaal en tempo doet de film met name in het tweede deel de nek om. Het feit dat er Engels gesproken wordt in deze productie vond ik niet storend, de miscasting van Firth als Vermeer wél. Ook Johansson doet in deze film niet veel meer dan met grote ogen in de camera kijken. Wilkinson echter speelt zijn rol als beschermheer van Vermeer met verve.

3*, met name voor vormgeving en kostuums.

mooi verhaal en prachtig gefilmd...erg goed acteerwerk van scarlett...maar Colin firth blijft in zijn mark darcy rol hangen lijkt wel..4*

Knap hoe er door middel van licht en kleuren een Vermeer-achtige sfeer komt te hangen in de film. Verder vond ik het geen vervelende film, maar ook geen hoogvlieger. Johansson voldoet, Firth geloofde ik niet zo. Het kabbelde prettig voorbij, maar het blijft me waarschijnlijk niet echt bij, daarvoor miste ik net dat beetje extra onderhuidse spanning, net een beetje de opbouw in sommige scenes.

Vooruit, 3.0*

Het ziet er allemaal wel aardig uit, maar het blijft een nogal saaie bedoening.

Een deel van de charme van zo'n schilderij is toch wel dat je je afvraagt wat er in die schilder omging om op die manier zijn schilderij te maken.

Dat ik nu voor mezelf de conclusie trek dat er achter dat fantastische portret een nogal suffig verhaaltje schuilgaat kan nooit de bedoeling van deze film zijn geweest.

Het verhaal boeit niet zo heel erg en is op momenten zelfs saai, gelukkig ziet de film er wel briljant uit. Prachtig hoe ze de stijl en het kleurgebruik van Vermeer weten te vangen in bewegend beeld. Hulde.

3,5*

Wauw! Wat een film!

Allereerst mijn complimenten voor de bij de set dichtbijzijndste toneelschool; ze hebben voortreffelijk werk verricht in het verzorgen van totaal schone en ongekreukte kostuums! Daarnaast is het continue zichzelf herhalende en inspiratieloze deuntje het vermelden meer dan waard, zó goed is deze in het versterken van de emoties. Die zijn ook uitmuntend, bijvoorbeeld de keer dat Vermeer het haar van Griet ziet! Hoe raak! Stel je voor zeg, je ziet iemands haar! Ook fantastisch was het immens treffende en met zeker 5 zinnen dialoog bijgestane liefdesverhaal, dat mij recht in het hart trof.

Bang werd ik zelfs van de 'slechterik' ik de vorm van een roodharig meisje, dat, gedreven door totaal logische en realistische redenen, het leven van dat arme Grietje zuur probeerde te maken. Maar wat toch echt de kroon spande was het fabuleuze acteerwerk van Johansson! Hoe goed is zij wel niet in het zeggen van niks, het niet uitbeelden van een schijnbaar aanwezige liefdesverhouding, en het de hele film lang opentrekken van haar mond! Verbijsterend gewoon. Maar wat mij het meest trok was het ongelooflijk snel vertelde en met actie gevulde verhaal, waar altijd wel iets gebeurde. Heerlijk.

Maw, 1*

Ik had deze film wat jaartjes terug gezien tijdens CKV 2, 3 en ik moet zeggen dat het wel een aardige film was. De sfeer was heel goed neergezet, prachtige scènes, leuk acteerwerk.

Ik geef 'm 3, 5 sterren.

Beetje eigenlijk...

Hier had ik toch wat meer van verwacht. Een grote fan van Scarlett Johansson zal ik waarschijnlijk nooit worden. Ik snap niet wat iedereen in haar ziet eigenlijk. Een goede actrice vind ik haar eigenlijk helemaal niet en ik vind haar eigenlijk ook helemaal niet mooi. Volgens mij heb ik hier wel eens anders over gedacht, maar hoe vaker ik haar zie, hoe minder mooi en goed ik haar ga vinden.

Ook in deze film weet ze niet te overtuigen wat mij betreft. Ze zegt niks, kijkt maar wat, er wordt eens goed ingezoomd op haar lippen en dat is het. Neh, dat vond ik maar niks. Opzich hoeft dit geen probleem te zijn, maar ze straalt echt helemaal niks uit. Echt één grote leegte vond ik het. Firth doet het ook niet bijzonder en zijn vrouw en schoonmoeder waren maar irritant. Vooral zijn vrouw op het eind, vreselijk. Dat dochtertje (met die rode krulletjes) vind het leuk om Griet te pesten. Vertel er anders ook even bij waarom, zou handig zijn. Dat romantische zijplotje met Murphy voegt ook al helemaal niks toe.

Maar... de film kent ook zijn goede dingen, al blijven die jammergenoeg schaars. De muziek vond ik erg goed en een paar beelden zijn visueel uitstekend in orde, maar verder kom ik eigenlijk niet. Wat over blijft, is een duf, saai stuk stof die me niet echt kon boeien. Twee sterren.

Blijft ontzettend irritant als er in films Engels wordt gesproken wanneer dat helemaal niet realistisch is. Maar goed, daar moest ik me maar weer overheen zetten...

Vond Girl with a Pearl Earring een aardig filmpje. Dergelijke settings spreken me nooit zo aan, maar ik vond dit Delft er toch wel erg leuk uitzien. Vond ook dat Scarlett het wel redelijk deed, hoewel ze er echt niet uitzag. Verhaal is een beetje mager. Ook voegt die romance van Griet met de slagersjongen vrij weinig toe en wordt dat steeds even vluchtig tussendoor uitgewerkt in een paar loze scènes.

Toch had de film wel iets. De anderhalf uur waren ook alweer voorbij voor ik er erg in had. Maar had meer ingezeten.

3.0*

Wat de werkelijke achtergrond van het meisje met de parel is zullen we nooit weten, maar Webber creëert met zijn verfilming van het boek Girl With a Pearl Earring een mooie illusie. Dit doet hij met veel oog voor belichting en aankleding, wat uiteraard niet over het hoofd gezien mag worden wanneer Johannes Vermeer een van je onderwerpen is.

Scarlett Johannson trekt echter op natuurlijke wijze alle aandacht; bleek en zonder make-up, maar desondanks knap, introvert en bijzonder breekbaar gespeeld, ver verwijderd van het modepopje dat ze kan zijn. De film draait om haar, niet om de wereldberoemde schilder.

Het zorgt voor een fijn niets-aan-de-hand drama dat weet te intrigeren en door de mooie plaatjes indruk wekt, maar nergens echt opmerkelijk is. 3.5*

Prachtige film. Hij was laatst midden in de nacht op tv, het perfecte tijdstip voor zo'n flim. Heel rustig, mooie plaatjes en indrukwekkend acteerwerk van Colin Firth. Ik kan me niet voorstellen dat iemand die geintrigeerde en gefrustreerde schilder blikken beter had kunnen brengen. Applaus ook voor de regisseur die d.m.v. onder andere close ups de spanning tussen Griet en Vermeer heel goed heeft weten op te bouwen, al was de belichting om de een of andere reden soms een beetje raar. Niet kijken voor Scarlet Johanson trouwens, ze wordt door de hele film heen, op een paar uitzonderingen na, erg lelijk gehouden. Een film die je weet te waarderen of na tien minuten af zet. Maar voor iedereen die een beetje oog heeft voor detail, subtiliteit en geweldig acteerwerk, is dit meesterwerk zeer de moeite waard.

Deze film heeft slechts één knappe prestatie en dat is dat het schilderwerk goed nagebootst wordt door filmische middelen. Het ziet er allemaal prachtig uit en ik vroeg me zelfs af waarom niet eerder een regisseur of cinematograaf op het idee gekomen was om dit soort belichting en kleurgebruik te gebruiken. Ik kan er lang naar kijken. Gelukkig maar, want voor de rest is er niets te genieten in The Girl with a Pearl Earring.

Het verhaaltje achter dat ene mysterieuze schilderij is eigenlijk enorm flauw en ik hoop eerlijk gezegd dat Vermeer zijn inspiratie op een wat interessantere manier heeft gekregen. Ik weet dat dit van begin af aan bedoelt is als fictieverhaal, maar toch irriteerde het gevoel mij dat dit echt nooit het ware verhaal achter dit werk kan zijn. De relatie tussen Vermeer en Griet heeft zo zijn momenten (met name het indoen van de oorbellen), maar het is vooral pijnlijk om te zien hoeveel moeite de schrijfster had met het dramatisch maken van dit verhaal. Dus wordt er een hitsige Tom Wilkinson bijgehaald, een overpanische vrouw en meest vreemd van alles een vervelende dochter die Griet pest om redenen die nooit verklaard worden. Het voelt flauw en goedkoop aan, iets waar Vermeer zich nooit aan schuldig gemaakt zou hebben. Ook dingen als dat Griet een stoel uit een compositie van Vermeer gehaald heeft is wel érg onwaarschijnlijk. Het geforceerde drama stond het genieten van de beelden in de weg.

Jammer, maar hopelijk komt iemand na het zien van deze film op het idee om een dergelijke stijl toe te passen op een echt goede film.

2*

Girl with a Pearl Earring heeft zoveel plus en minpunten dat ik nog nooit zo zeker was over een punt. Gewoon de middenweg, 2,5 ster.

Min of meer gekeken vanwege de prachtige Johansson. Niet echt hele hoge verwachtingen van. Helaas doet ook deze film onder voor haar acteerprestaties in Lost in Translation, betwijfel ook of ze daar ooit overheen gaat.

Ik denk dat Johansson ook meer gecast is vanwege haar uiterlijk dan haar acteertalent. Ze is erg getalenteerd, maar ik vond de rol van Griet uitermate saai, ik weet niet of Scarlett hier genoeg 'uitdaging' in heeft gevonden. Ze speelt vooral als het verlegen dienstmeisje met het mooie gezicht. Nagenoeg geen tekst, en te weinig uitdieping.

Wel tof dat het oude Nederland goed op het scherm is getoverd. Deze film had ik ook graag Nederlands gesproken gezien, maar ik snap dat dat geen optie was.

Het schilderen, piekeren over lichtinval, compositie, kleuren mengen vond ik ook erg leuk gebracht. Klasse!

Helaas liet het filmtechnisch veel te wensen over. Een aantal slechte cuts, nietszeggende scenes en erg veel cliches zijn in mijn ogen een stomp in de maag voor deze film. Heel erg jammer, want er had veel meer in gezeten.

Nog even een woordje over de soundtrack. Op momenten om van te smullen, erg goede soundtrack, draag daadwerkelijk veel bij aan de film. Maar ook hier zit weer een minpunt aan, de score is namelijk te kort, waardoor vooral het main theme veel te vaak herhaald werd.

Eens met bovenstaande reactie, het was echt schrikbarend hoe erg de gelijkenissen van Scarlett met het meisje van de schilderij is. Scarlett vult verder haar rol ook prima in. Visueel ziet het er prachtig uit en het Delft van vroeger komt perfect tot z´n recht in de film. Ook de mooie, rustige soundtrack draagt bij aan de leuke sfeer in de film.

Verhaaltechnisch kan het helaas veel beter, ik vond er niet veel diepgang in zitten waardoor een heleboel dingen gewoon te geforceerd over kwamen. Toch behoorlijk jammer, zo zie je een geforceerd relatie achtig iets tussen Firth en Johansson, is de dochter die Johansson probeert te treiteren ook niet helemaal geloofwaardig en is de rol van Wilkinson eigenlijk niet meer dan beeldvulling. Wat is zijn nut in de film?

Helaas geen topper, maar nog wel aan te gluren dankzij de zeer leuke visuals.

3*

Rustig filmpje die nergens echt storend wordt maar ook niet heel boeiend blijft.

Al die old-fashion dingen maken het decor sowieso wel prettig om naar te kijken. Daar hoef je als kijker geen moeite meer voor te doen. Alleen de belichting had iets beter gekunt (zo zitten ze aan tafel met kaarsen aan maar het lijkt wel of er een dikke bouwlamp aanstaat).

Ik had Scarlett Johansson niet herkend, ik vond ze er veel jonger uit zien. Dat komt misschien doordat ik haar vaker opzoek bij Google-afbeeldingen dan dat ik 'r tegenkom in een film. Mooi is ze zeker.

Ik snapte die affaire met Pieter niet echt, maar dat voegde toch wel iets toe om de boel 'n beetje speels te houden.

Dan de titel... niet alles draait om die oorbellen dacht ik maar ok.

Heeft niet veel te bieden maar kijkt wel lekker weg.

Een film kijken in de klas is altijd moeilijk: De één vindt het mooi, de ander vindt het niks en die mix gaat niet erg goed samen. In dit geval ergerde mijn klas zich groen en geel aan deze rolprent. Ik kon nog enige sympathie opbrengen voor Firth, die het naar behoren deed. Ik ergerde me wel aan Scarlett Johansson die als aangeschoten wild door het beeld liep. Na deze film is maar weer eens bewezen dat historische films niet voor me zijn weggelegd. De sfeer spreekt me niet aan; ik wil flitsende beelden zien en een verhaal dat tijdloos of juist bij de tijd is. De belichting en sfeer was oké hier, maar het spreekt me gewoon 0 aan. Net als het verhaal, dat me niet kon bekoren. Komt misschien later nog wel dat ik me ga interesseren in dit soort films. Misschien eens herzien over een tijdje.

Inderdaad een prachtige film.

Scarlett Johansson past in alle opzichten werkelijk perfect in de titelrol. Maar ook Colin Firth is uitstekend op dreef. Bovendien is het leven in de 17e eeuw heel erg mooi verfilmd. Heel knap gedaan.

De nieuwe Johannes Vermeer

Ongelooflijk mooi stukje oud Hollandse culturele geschiedenis in beeld gebracht. Weliswaar lichtelijk geromantiseerd, maar niettemin mooi tijdsbeeld van hoe men toen leefde in Delft ten tijde van de gouden eeuw. Het verhaal, de meester en het dienstmeisje. Een dienstmeisje welke in die tijd gelijkwaardig werd beschouwd aan de kakkerlak. Maar een echte meester en heer stoort zich niet aan wat de omgeving denkt van hem. Hij onderkent haar talent voor het onderscheiden en in woord brengen van bepaalde natuurlijke kleur combinaties. En zo vervaagd de ondergeschikte rang tot die van een gelijkwaardige partner. Iets wat natuurlijk niet wordt geaccepteerd door de omgeving en andere huisgenoten van Vermeer. Hij zal daar ultieme wraak op nemen door haar voor eeuwig vast te leggen in een schilderij.

Het camera werk op zich laat zich raden het is als een schilderij van Vermeer zelf

Girl with a pearl Earring kijkt als een schilderij. Rustig met weinig tempo, maar artistiek heel mooi. Ik ken de stijl van Vermeer wel een beetje, maar ken ook weer zijn werken niet echt. De film had enkele nominaties bij oa Academy Awards, Bafta's en Golden Globes. Vooral voor Art Direction, Scarlet Johansson en de muziek. En dat zijn dan ook meteen de troeven. Op vlak van Art Direction zullen er denkelijk niet veel volgen. Overbluffen doet het niet meteen. Maar in combinatie met de fotografie ben je eigenlijk constant naar bewegende schilderijen van Vermeer aan het kijken. Op zich is het al mooi dat het beeld van die schilderijen naar film vertaald is. Je moet er van houden natuurlijk, mij kon het in elk geval wel bekoren. De muziek en de kostumeringen plaatsen je meteen in de juiste omgeving. Scarlet doet het niet slecht, maar dit is zeker niet haar beste rol. Niemand acteert geweldig eigenlijk, Firth en Johansson springen er nog boven uit. En tenslotte is het toch jammer dat een film over schilder Vermeer in het Engels moet doorgaan.

Raar dat de film over Vermeer gaat, gezien er niet veel over hem bekend is. Al spreken zijn schilderijen wel tot de verbeelding en is het toch een teken van z'n internationale bekendheid dat er een film over z'n leven gekomen is. Weliswaar geromantiseerd en deels ook gefantaseerd. Na reeds gemaakte films over oa Rembrandt, Vermeer en Van Gogh hoop ik dat de Belgische schilders ook eens aan bod komen. Rubens, Magritte of Bruegel zouden ook wel een film verdienen.

Vermeer is één van mijn lievelingsschilders dus dat kon niet missen. Het doet wat vreemd aan dat er een heel verhaal wordt geweven rond het Meisje met de Parel omdat er weinig over het leven van Vermeer gekend is. De film is dan ook slechts een theorie want specialisten denken dat het meisje een dochter is van Vermeer.

Het is zeker een schilderij dat indruk maakt. Eerste minpunt : Firth en Johansson acteren onder narcose. Veel dialoog krijgen ze niet en dat frustreert. Een glimlach zie je nauwelijks op hun gezicht. Van de dienstmeid begrijp ik dat nog wel gezien zij weinig te zeggen hadden in die tijd, maar van Vermeer accepteer ik dat minder. De makers beelden hem uit als een schijnbaar ongelukkige man, met een vrouw die zijn passie helemaal niet deelt en begrijpt. Terwijl Griet wel kunstzinnig is en de enorme privilege heeft om hem eerst te assisteren en dan voor hem te poseren. Dan die passieve aantrekkingskracht tussen beiden, aangestoken door hun gemeenschappelijk gevoel voor kunst.

Gelukkig zijn er ook heel wat goede dingen aan deze film : de prachtige composities van Desplat en het 17de eeuwse tijdsbeeld van Delft verdienen werkelijk alle lof. Deze film werd met zin voor perfectie gemaakt en lijkt op een historisch sprookje over een anonieme arme meid die door de eeuwen heen wereldfaam geniet.

Mooie plaatjes, slap verhaal, fletse karakters, vooral Johannes Vermeer komt niet goed uit de verf. Te weinig karakter, alsof ze het bij een schets hebben gelaten, en niet durfden in te kleuren.

Ik snap dat men voor Engelse top-acteurs heeft gekozen al maakt dat het verhaal nog ongeloofwaardiger. Maar dat iedereen zo ontzettend Engels loopt te wezen, vooral die kinderen, dat had toch wel anders gekund.

Ik dacht ook even in Venetië beland te zijn en dat blijkt te kloppen; Delen zijn in Luxemburg in een decor van de film Secret Passage opgenomen, dat eerst dienst deed als Venetië. Het decor werd aangepast om op Delft te lijken.

Scarlett Johanson in mooie shots is eigenlijk het enige wat deze film de moeite waard maakt.

Een fictief verhaal over bestaande historische figuren is altijd gewaagd, maar zowel de roman van Tracy Chevalier als de verfilming zijn een mooie versmelting van fantasie met historische feiten. Wie het meisje met de parel in werkelijkheid was, weten we niet. Een film die gebaseerd is op een schilderij, spreekt me aan, omdat op die manier twee visuele kunstvormen met elkaar verstrengeld raken. Dat ze Engels spreken, stoort me niet, want dan moet je ook alle Romeinse films enz. afkeuren.

Het gezin van Vermeer bevindt zich halverwege de sociale ladder. Tegen hun personeel doen ze neerbuigend; dochter Cornelia vertoont pestgedrag. Tegen mecenas Van Ruyven daarentegen doen ze kruiperig. Ondanks hun financiële problemen houden ze voor hem een praaldiner met gouden bestek. Zoals in Da Vinci's Het Laatste Avondmaal blijft één tafelbreedte onbezet, om naar het portret van Van Ruyvens vrouw te kunnen kijken.

Griet kijkt onbevangen naar het katholieke milieu waarin ze terechtkomt, maar ze wordt vooral bekeken. Van Ruyven ziet haar als een lustobject en gedraagt zich als een zwijn. Vermeer ontdekt een diepere schoonheid in haar, een schoonheid met eeuwigheidswaarde. (You looked inside me.) Zijn vrouw Catharina reageert onnodig jaloers, want als broedhen zal ze haar plaats niet af moeten staan. (Vermeer had vijftien kinderen, waarvan vier als baby gestorven.)

Vermeer ziet zijn schilderijen als kunstwerken met een esthetische waarde, terwijl zijn familieleden - vooral schoonmoeder Maria Thins - er alleen financiële waarde in zien. ("They're just paintings - pictures for money. They mean nothing.")

De hele film lijkt te bestaan uit tot leven gewekte schilderijen uit die tijd. Tanneke is Het Melkmeisje van Vermeer, het eten is geïnspireerd door stillevens, sommige beelden verwijzen naar Rembrandt, Da Vinci enz. Ook de molensteenkraag van Maria Thins komt voor op portretten van toen.

Het grootste deel is opgenomen in Luxemburg omdat ze daar geschikte grachten vonden. Toch hebben ze één dag in Delft opgenomen en één dag in Damme (Vlaanderen, vreemd genoeg voor het protestantse milieu van Griet). Het is dus een echte Beneluxfilm.

Een mooi beeld is wanneer Griet door een slecht doorschijnende ruit naar het gezin van Vermeer kijkt. Dat illustreert de onoverbrugbaarheid tussen de twee milieus. Elektrisch licht bestond nog niet, dus zien we veel kaarsen en fakkels. In de vrieskou zien we de adem van de acteurs. Naar het schijnt vroor het de hele tijd, behalve toen ze ijs nodig hadden. Verder krijgen we te zien wat voor grondstoffen Vermeer gebruikte voor zijn verf (lapis lazuli!), en hoe hij de camera obscura gebruikte. Even is ook Delfts blauw te zien: het gebroken tegeltje - een herinnering aan haar afkomst van kalkovenarbeiders, gebroken door Cornelia.

Het visuele hoogtepunt is het tableau vivant van het meisje met de parel. Het is alsof je vier eeuwen terugkeert in de tijd. De scène net daarvoor, waarin Vermeer het oorgaatje prikt, is een symbolische ontmaagding. Voor haar eigenlijke ontmaagding moet ze echter binnen haar stand blijven: de slagerszoon. Op het einde zien we het craquelé van het echte schilderij, waarna uitgezoomd wordt en de onschuldige meisjesogen ons aanstaren.

Scarlett Johansson was een van de honderdvijftig actrices die auditie deden. Ik geloof dat ze de juiste keuze gemaakt hebben. Dit was een van haar doorbraakrollen als volwassen actrice. Colin Firth ging meteen akkoord om Vermeer te spelen. Hij is een van mijn favoriete acteurs. Ook de nevenrollen zijn sterk. Alakina Mann, het meisje dat de gemene Cornelia speelt, was ook al het dochtertje in The Others.

De muziek van Alexandre Desplat schept een poëtische atmosfeer, en wordt grimmiger naar het einde toe. Het enige streepje Barokmuziek is wanneer Catharina klavecimbel speelt.

Langzame, poëtische film, amper verhaal en eigenlijk een hommage aan schilder Vermeer. Gans de film baadt in de sfeer van deze meester. Een tijdsbeeld met mooi camerawerk maar weinig diepgang in de karaktertekening.

Bijzondere interpretatie van het wereldberoemde schilderij. De beelden van 17e-eeuws Nederland zowel buiten als binnenskamers zijn adembenemend mooi. De karakters worden inderdaad niet erg uitgediept, maar vond dat in deze film niet storend, en misschien zelfs wel passend, gezien het werk van Vermeer centraal stond, en het ingetogen, gefocuste sfeertje leende zich daar perfect voor uit. Kreeg de hele tijd het gevoel alsof ik met veel ontzag door een museum liep. Het tragische einde was net genoeg drama om die sfeer niet te verpesten.