Girl with a Pearl Earring (2003)

Een streling voor het oog. Het schilderij komt écht tot leven. En het verlangen en hunkeren is zo mooi in beeld gebracht dat je het gewoon voelt zinderen, zonder dat het uitgesproken wordt. Dat maakt het des te schrijnender.

Heeft wel een mooi schilderij opgeleverd.

En een film.

Is niet Leiden, maar Delft

Mooie verhaal .

Ik heb deze film bij het vak kunstgeschiedenis gezien, en daar wastie uitermate geschikt voor. Een mooie kijk op hoe het schilderen toen ging en hoe mensen toen leefden. Dus ik heb er best wat aan gehad voor dat vak, maar voor de rest vond ik de film wel mooi, maar ook wat saai.

Gisteren herzien en omdat de strijklicht-tableaus bijna de cinematografische briljantjes van Michael Mann benaderen (ik denk met name aan Public Enemies en vooral Miami Vice) een halfje erbij.

Deze film heeft slechts één knappe prestatie en dat is dat het schilderwerk goed nagebootst wordt door filmische middelen. Het ziet er allemaal prachtig uit en ik vroeg me zelfs af waarom niet eerder een regisseur of cinematograaf op het idee gekomen was om dit soort belichting en kleurgebruik te gebruiken. Ik kan er lang naar kijken. Gelukkig maar, want voor de rest is er niets te genieten in The Girl with a Pearl Earring.

Het verhaaltje achter dat ene mysterieuze schilderij is eigenlijk enorm flauw en ik hoop eerlijk gezegd dat Vermeer zijn inspiratie op een wat interessantere manier heeft gekregen. Ik weet dat dit van begin af aan bedoelt is als fictieverhaal, maar toch irriteerde het gevoel mij dat dit echt nooit het ware verhaal achter dit werk kan zijn. De relatie tussen Vermeer en Griet heeft zo zijn momenten (met name het indoen van de oorbellen), maar het is vooral pijnlijk om te zien hoeveel moeite de schrijfster had met het dramatisch maken van dit verhaal. Dus wordt er een hitsige Tom Wilkinson bijgehaald, een overpanische vrouw en meest vreemd van alles een vervelende dochter die Griet pest om redenen die nooit verklaard worden. Het voelt flauw en goedkoop aan, iets waar Vermeer zich nooit aan schuldig gemaakt zou hebben. Ook dingen als dat Griet een stoel uit een compositie van Vermeer gehaald heeft is wel érg onwaarschijnlijk. Het geforceerde drama stond het genieten van de beelden in de weg.

Jammer, maar hopelijk komt iemand na het zien van deze film op het idee om een dergelijke stijl toe te passen op een echt goede film.

2*

Girl with a Pearl Earring heeft zoveel plus en minpunten dat ik nog nooit zo zeker was over een punt. Gewoon de middenweg, 2,5 ster.

Min of meer gekeken vanwege de prachtige Johansson. Niet echt hele hoge verwachtingen van. Helaas doet ook deze film onder voor haar acteerprestaties in Lost in Translation, betwijfel ook of ze daar ooit overheen gaat.

Ik denk dat Johansson ook meer gecast is vanwege haar uiterlijk dan haar acteertalent. Ze is erg getalenteerd, maar ik vond de rol van Griet uitermate saai, ik weet niet of Scarlett hier genoeg 'uitdaging' in heeft gevonden. Ze speelt vooral als het verlegen dienstmeisje met het mooie gezicht. Nagenoeg geen tekst, en te weinig uitdieping.

Wel tof dat het oude Nederland goed op het scherm is getoverd. Deze film had ik ook graag Nederlands gesproken gezien, maar ik snap dat dat geen optie was.

Het schilderen, piekeren over lichtinval, compositie, kleuren mengen vond ik ook erg leuk gebracht. Klasse!

Helaas liet het filmtechnisch veel te wensen over. Een aantal slechte cuts, nietszeggende scenes en erg veel cliches zijn in mijn ogen een stomp in de maag voor deze film. Heel erg jammer, want er had veel meer in gezeten.

Nog even een woordje over de soundtrack. Op momenten om van te smullen, erg goede soundtrack, draag daadwerkelijk veel bij aan de film. Maar ook hier zit weer een minpunt aan, de score is namelijk te kort, waardoor vooral het main theme veel te vaak herhaald werd.

Aardige film over misschien wel de meest legendarische Nederlandse schilder die heeft bestaan: Johannes Vermeer, schilder van o.a. Het Melkmeisje en Het Meisje met de Parel. Ze proberen een beeld neer te zetten van hoe hij geleefd moet hebben. Het schijnt dat Johannes Vermeer inderdaad arm was, omdat hij te weinig schilderijen maakte om er echt goed mee te kunnen verdienen. Deze man was een echte perfectionist en ik vind dat hij wel aardig neer word gezet door Colin Firth. Natuurlijk is alles wel overdreven en nogal geromantiseerd. Ik vind trouwens ook dat Scarlett Johansson hier wel griezelig veel op het meisje van het schilderij lijkt. Dit was natuurlijk wel de bedoeling, maar ik vind hier de gelijkenis wel verbluffend goed. Ze had zo uit het schilderij in het Rijksmuseum kunnen stappen. Het is trouwens echt een prachtig schilderij, ik raad zelfs niet kunstliefhebbers het aan eens te gaan bekijken, ik ben ook geen die hard kunsliefhebber, maar dit schilderij moet toch eens bekeken worden.

Eens met bovenstaande reactie, het was echt schrikbarend hoe erg de gelijkenissen van Scarlett met het meisje van de schilderij is. Scarlett vult verder haar rol ook prima in. Visueel ziet het er prachtig uit en het Delft van vroeger komt perfect tot z´n recht in de film. Ook de mooie, rustige soundtrack draagt bij aan de leuke sfeer in de film.

Verhaaltechnisch kan het helaas veel beter, ik vond er niet veel diepgang in zitten waardoor een heleboel dingen gewoon te geforceerd over kwamen. Toch behoorlijk jammer, zo zie je een geforceerd relatie achtig iets tussen Firth en Johansson, is de dochter die Johansson probeert te treiteren ook niet helemaal geloofwaardig en is de rol van Wilkinson eigenlijk niet meer dan beeldvulling. Wat is zijn nut in de film?

Helaas geen topper, maar nog wel aan te gluren dankzij de zeer leuke visuals.

3*

Mooie, oud Hollandse vormgeving en erg jammerlijk dat het allemaal engels was. Ik vond dat het verhaal te weinig om het lijf had om constant te blijven boeien.

Het zijplot van de leuke marktjongen was zwaar overbodig en het plot zelf is vrij eenvoudig, maar de knappe casting en visuele pracht maken dit zeker de moeite waard.

Mooie verfilming van het verhaal rondom dit schilderij. Trage maar mooie beelden. Scarlett is een goede casting, ook de schoonmoeder was een goede rol. Johannes Vermeer vond ik minder. Wel vreemd dat er Engels wordt gesproken........

Saai, behoorlijk zoetsappig verzonnen verhaaltje.

Wel redelijk kleurgebruik, maar daar is dan ook meteen het grootste pluspunt mee genoemd. Het verhaal boeide me nauwelijks tot niet. En het wist me ook niet echt te ontroeren.

Maar snel weer vergeten.

Ik had eigenlijk niet gedacht dat ik deze film zo boeiend zou vinden.

Soms wel een beetje saai (vooral in het begin), maar er kwam al snel schot in de zaak.

Van mij krijgt hij 4*

Rustig filmpje die nergens echt storend wordt maar ook niet heel boeiend blijft.

Al die old-fashion dingen maken het decor sowieso wel prettig om naar te kijken. Daar hoef je als kijker geen moeite meer voor te doen. Alleen de belichting had iets beter gekunt (zo zitten ze aan tafel met kaarsen aan maar het lijkt wel of er een dikke bouwlamp aanstaat).

Ik had Scarlett Johansson niet herkend, ik vond ze er veel jonger uit zien. Dat komt misschien doordat ik haar vaker opzoek bij Google-afbeeldingen dan dat ik 'r tegenkom in een film. Mooi is ze zeker.

Ik snapte die affaire met Pieter niet echt, maar dat voegde toch wel iets toe om de boel 'n beetje speels te houden.

Dan de titel... niet alles draait om die oorbellen dacht ik maar ok.

Heeft niet veel te bieden maar kijkt wel lekker weg.

Een film kijken in de klas is altijd moeilijk: De één vindt het mooi, de ander vindt het niks en die mix gaat niet erg goed samen. In dit geval ergerde mijn klas zich groen en geel aan deze rolprent. Ik kon nog enige sympathie opbrengen voor Firth, die het naar behoren deed. Ik ergerde me wel aan Scarlett Johansson die als aangeschoten wild door het beeld liep. Na deze film is maar weer eens bewezen dat historische films niet voor me zijn weggelegd. De sfeer spreekt me niet aan; ik wil flitsende beelden zien en een verhaal dat tijdloos of juist bij de tijd is. De belichting en sfeer was oké hier, maar het spreekt me gewoon 0 aan. Net als het verhaal, dat me niet kon bekoren. Komt misschien later nog wel dat ik me ga interesseren in dit soort films. Misschien eens herzien over een tijdje.

Prachtige film, wel langzaam maar dat stoorde me nergens. Het Engels vond ik minder, dat klonk er eigenlijk gewoon niet bij.

Prachtige film, in alle opzichten. Spannend en heel mooi. Scarlett Johansson vond ik geweldig en niet alleen om haar mooie mond. De locatie verdiend een pluim.

Inderdaad een prachtige film.

Scarlett Johansson past in alle opzichten werkelijk perfect in de titelrol. Maar ook Colin Firth is uitstekend op dreef. Bovendien is het leven in de 17e eeuw heel erg mooi verfilmd. Heel knap gedaan.

Gewoon een hele mooie film met knap acteerwerk van Scarlett Johansson en Colin Firth.

Zwak kostuumdrama met bijzonder weinig om het lijf. De historische setting en het onderwerp rond het schilderen zou alles moeten rechtvaardigen maar doordat het ook thematisch zo leeg is (waarschijnlijk een zeer oppervlakkige vertelling van het boek) is het gewoon oninteressant. Maar omdat de film zich zo serieus neemt en alle Nederlanders worden vertolkt door Britten en niet Amerikanen wordt men gedwongen de film ook serieus te nemen, vandaar de drie oscarnominaties. Enige pluspunt is dat het af en toe wel mooi in beeld was gebracht maar dat viel ook erg mee. De cast bestaat uit prima acteurs maar echt schitteren doen ze niet. Vooral de hoofdrol voor Scarlett Johansson is wel heel dommig uitgevoerd. Dieptepunt van de film was toen "Griet" (wat klinkt die naam toch goed in het Engels) het schilderij te zien kreeg en met haar domme kop de legendarische woorden sprak: "You looked inside me." Erg zwak.

Sommige films zijn net sterk door hetgene wat ze niet laten zien. Het thema hier is voor mij toch wel een zinderend verlangen. Iets wat een kunstenaar blijkbaar alleen maar in zijn werk kan sublimeren. Dat heb ik er toch in gevoeld, heel goed neergezet door Firth, trouwens.

Natuurlijk is dat allemaal achterafinterpretering bij een geweldig schilderij, maar in dit geval heeft dit mooie schilderij ook een mooie film opgeleverd.

Fair enough. Om het politiek correct te zeggen: het kwam op mij leeg over. Mooi dat jij er wel iets in ziet en ik zal niet beweren dat dat onzin is, maar voor mij werkte het niet goed. De relatie tussen Vermeer, Griet en de kunst vond ik niet goed uit de verf komen ( ). Voor mij kwam het niet verder dan een saai kostuumdrama over een verboden liefde, en ik miste de klik die ze zouden moeten hebben.

Misschien was het projectie van mijnentwege.

prachtig drama, mooi decor.. film was opzich wat traag... maar het was zeker niet vervelend..

3.5**

De nieuwe Johannes Vermeer

Ongelooflijk mooi stukje oud Hollandse culturele geschiedenis in beeld gebracht. Weliswaar lichtelijk geromantiseerd, maar niettemin mooi tijdsbeeld van hoe men toen leefde in Delft ten tijde van de gouden eeuw. Het verhaal, de meester en het dienstmeisje. Een dienstmeisje welke in die tijd gelijkwaardig werd beschouwd aan de kakkerlak. Maar een echte meester en heer stoort zich niet aan wat de omgeving denkt van hem. Hij onderkent haar talent voor het onderscheiden en in woord brengen van bepaalde natuurlijke kleur combinaties. En zo vervaagd de ondergeschikte rang tot die van een gelijkwaardige partner. Iets wat natuurlijk niet wordt geaccepteerd door de omgeving en andere huisgenoten van Vermeer. Hij zal daar ultieme wraak op nemen door haar voor eeuwig vast te leggen in een schilderij.

Het camera werk op zich laat zich raden het is als een schilderij van Vermeer zelf

WDR Fernsehen (Girl with a Pearl Earring, dinsdag 7 februari, 23:15 uur)

Girl with a pearl Earring kijkt als een schilderij. Rustig met weinig tempo, maar artistiek heel mooi. Ik ken de stijl van Vermeer wel een beetje, maar ken ook weer zijn werken niet echt. De film had enkele nominaties bij oa Academy Awards, Bafta's en Golden Globes. Vooral voor Art Direction, Scarlet Johansson en de muziek. En dat zijn dan ook meteen de troeven. Op vlak van Art Direction zullen er denkelijk niet veel volgen. Overbluffen doet het niet meteen. Maar in combinatie met de fotografie ben je eigenlijk constant naar bewegende schilderijen van Vermeer aan het kijken. Op zich is het al mooi dat het beeld van die schilderijen naar film vertaald is. Je moet er van houden natuurlijk, mij kon het in elk geval wel bekoren. De muziek en de kostumeringen plaatsen je meteen in de juiste omgeving. Scarlet doet het niet slecht, maar dit is zeker niet haar beste rol. Niemand acteert geweldig eigenlijk, Firth en Johansson springen er nog boven uit. En tenslotte is het toch jammer dat een film over schilder Vermeer in het Engels moet doorgaan.

Raar dat de film over Vermeer gaat, gezien er niet veel over hem bekend is. Al spreken zijn schilderijen wel tot de verbeelding en is het toch een teken van z'n internationale bekendheid dat er een film over z'n leven gekomen is. Weliswaar geromantiseerd en deels ook gefantaseerd. Na reeds gemaakte films over oa Rembrandt, Vermeer en Van Gogh hoop ik dat de Belgische schilders ook eens aan bod komen. Rubens, Magritte of Bruegel zouden ook wel een film verdienen.

Vermeer is één van mijn lievelingsschilders dus dat kon niet missen. Het doet wat vreemd aan dat er een heel verhaal wordt geweven rond het Meisje met de Parel omdat er weinig over het leven van Vermeer gekend is. De film is dan ook slechts een theorie want specialisten denken dat het meisje een dochter is van Vermeer.

Het is zeker een schilderij dat indruk maakt. Eerste minpunt : Firth en Johansson acteren onder narcose. Veel dialoog krijgen ze niet en dat frustreert. Een glimlach zie je nauwelijks op hun gezicht. Van de dienstmeid begrijp ik dat nog wel gezien zij weinig te zeggen hadden in die tijd, maar van Vermeer accepteer ik dat minder. De makers beelden hem uit als een schijnbaar ongelukkige man, met een vrouw die zijn passie helemaal niet deelt en begrijpt. Terwijl Griet wel kunstzinnig is en de enorme privilege heeft om hem eerst te assisteren en dan voor hem te poseren. Dan die passieve aantrekkingskracht tussen beiden, aangestoken door hun gemeenschappelijk gevoel voor kunst.

Gelukkig zijn er ook heel wat goede dingen aan deze film : de prachtige composities van Desplat en het 17de eeuwse tijdsbeeld van Delft verdienen werkelijk alle lof. Deze film werd met zin voor perfectie gemaakt en lijkt op een historisch sprookje over een anonieme arme meid die door de eeuwen heen wereldfaam geniet.

Mooi ingetogen kostuumdrama, waarin vooral de kleuren opvallen, die doen echt recht aan het werk van Vermeer.

Helaas klopt er technisch en historisch geen ene hol van dit verhaal.

Nitwitje weet meteen welk wit ze moet aangeven als Vermeer alleen maar om wit vraagt.

(er zijn legio soorten wit)

Vermeer heeft hier de gewoonte om lappen over zn nog natte onvoltooide werk te leggen (???)

Die van Ruijven kon natuurlijk nooit zo veel werk uit verschillende periodes van Vermeer in huis hebben, want Vermeer werkte puur in opdracht. Hij had zelf dan ook geen ‘’droog brood’’ om aan zn kont te krabben, en woonde bij zn schoonmoeder in die wel een beetje welgesteld was.....

.....maar natuurlijk nóóit zo welgesteld dat ze enkele van de meest gewaardeerde kunstwerken uit de gouden eeuw in huis kon hebben, ik noem maar een paar toppers van namen als Ruisdael, Fabritius, vd Neer, Avercamp of van Barburen.

Nou schijnt het dat daar in huis inderdaad wel ‘’de koppelaarster’’ van Barburen heeft gehangen, want op het schilderij ‘’het concert’’ van Vermeer staat dat schilderij op de achtergrond.

Maar wel erg vreemd dat hij in deze film dan ook daadwerkelijk de koppelaarster al af heeft, terwijl dat schilderij pas ná het meisje met de parel is geschilderd……

Overigens mn grootste waardering voor het levende kunstwerk getiteld ‘’Scarlett Johansson’’. Das één van de mooiste creatures die er op aarde rond loopt, en ze heeft er geen enkele moeite mee om hier een onooglijk en simpel nitwitje te spelen.

Zonder Scarlett zou deze film dan ook geen voldoende bij de kikker hebben kunnen scoren.