Girl with a Pearl Earring (2003)

Deze ook eens geprobeerd en vond het een mooie film. Ondanks dat er niet zo veel verhaal was, wist het me toch te boeien. Ook de cast was goed gekozen en kwam overtuigend over.

Wel een beetje jammer dat ze geen Nederlands spraken, maar storend was het niet.

Verder zag het er wel authentiek over en de extra's op de dvd waren ook de moeite om eens gezien te hebben.

'k heb me het zeker niet beklaagd en vond het wel eens de moeite om gezien te hebben.

Ik vond het een mooie film onlangs er niet echt iets gebeurde. De acteurs zaten volledig in hun rol en dat was mooi om naar te kijken. Ik vond het een boeiend verhaal maar het was niet zo goed uitgewerkt waardoor het na een tijdje een beetje saai werd. Het decor was perfect ingericht voor die tijd.

De film is werd uitgebracht in 2003 en werd geregisseerd door Peter Webber. Het verhaal is gebaseerd op de gelijknamige roman van Tracy Chevalier, dat in 1999 in London uitgegeven is. Hierin wordt op fictieve wijze een periode uit het leven van de kunstschilder Johannes Vermeer wordt beschreven. De film is een historische drama.

De twee belangrijkste personages zijn Griet, gespeeld door Scarlett Johansson, en Johannes Vermeer, gespeeld door Colin Firth. Griet komt uit een arm gezin en woont in Delft. Om geld te verdienen moet Griet dienstmeisje worden in het huis van Johannes Vermeer. Zijn vrouw, schoonmoeder en kinderen mogen Griet niet, ze maken het Griets leven lastig en zwaar. Maar ze heeft bewondering en interesse in het werk van haar meester, dit valt Vermeer ook op. Hierdoor wil Vermeer dat zij hem helpt bij het maken van de schilderijen. Zij vindt het erg prettig om met Vermeer te werken, en krijgt een bijzondere verhouding met hem, maar dit blijft geheim. Pieter, de zoon van de slager wordt verliefd op Griet, maar Griet voelt niets voor hem. Haar moeder wil dat ze met Pieter trouwt zodat ze van een beter economisch leven verzekerd zijn. Om haar moeder gerust te stellen blijft ze intussen wel in contact met Pieter. Van Ruijven, de mecenas van Vermeer die ook geïnteresseerd is in Griet, geeft Vermeer de opdracht om haar schilderen. Hiervoor wil Vermeer dat ze de parels van zijn vrouw draagt, maar zijn schoonmoeder komt erachter. Hierna wordt Griet door Vermeers vrouw ontslagen. Op het einde van de film komt Tanneke, een meid die ook bij Vermeer werkt, haar opzoeken. Zij moest in opdracht Vermeer haar de parels geven die ze op het schilderij draagt.

Hoewel de vele stille momenten bijdragen aan de sfeer van de film, vinden wij deze soms verwarrend. Omdat er zo weinig gesproken wordt, moet er veel geïnterpreteerd worden. Dit kan voor onduidelijkheden zorgen. Iets wat wij bijvoorbeeld niet zo duidelijk vonden, was wat de rol van van Ruijven was. Zonder voorkennis duurde het een hele tijd voordat we doorhadden dat hij de mecenas was. Soms verwarden we hem zelfs met Vermeer zelf. Nu we de verhaallijn snappen, vinden we het een beetje langdradig. Het sterkste aspect van deze film vonden wij de cinematografie. De manier waarop alles in beeld werd gebracht, de muziek en kleuren schetsen een mooi beeld van hoe Vermeers schilderijen waren. Mysterieus, breekbaar en stil.

Jammer genoeg kwam de film wat saai over bij ons. Het was soms moeilijk te volgen door het gebrek aan informatie die verteld wordt en het eigenlijke verhaal is niet zo spannend. Als je vooral de cinematografie in een film belangrijk vindt, dan raden we ‘Girl with a Pearl Earring’ zeker aan, maar persoonlijk vonden we de film niet zo boeiend.

Wat een prachtige film! Beter dan ik had verwacht. De schilderachtige beelden en kleuren, het rustige, van begin tot eind boeiende verhaal. Ik vind het leuk dat het zich in Delft afspeelt. Een stad die ik dagelijks zie. Ik waande mij haast even in het vroegere Delft en dat vond ik een zeer bijzondere ervaring! Ik bewonder de stad er nog meer door. Het acteerwerk vind ik goed en ik vind Griet een innemend personage. Wat mij betreft is dit een pareltje! 5*

Weer eens herzien. Het verhaal is natuurlijk flinterdun en is ook pure fictie en toch voelt het een beetje vreemd aan dat de taal Engels is. Het enige positieve daaraan is dat het schilderij wellicht wat meer internationale aandacht krijgt, al weet ik niet of het schilderij dat echt nodig had.

Het plot stelt dus niet veel voor. Niet veel meer dan wat onderhuidse spanningen en wat romantiek. Over het leven van Vermeer zelf is volgens mij veel minder bekend dan bijvoorbeeld Rembrandt, en deze film biedt ook niet echt nieuwe inzichten. Hij is in deze film ook vrij mysterieus.

Het enige dat wel aardig is, is dat er ook buiten de schilderscènes soms wel een shot in de film zit die doet denken aan een schilderij van Vermeer. 1,5*.

De film Girl with a Pearl Earring is geregisseerd door Peter Webber en de scenarist is Olivia Hetreed. Het hoofdpersonage is Griet, zij wordt gespeeld door Scarlett Johansson. Griet is een verlegen meisje dat door omstandigheden naar Delft wordt gestuurd om als dienstmeisje te werken voor een bekende schilder, Johannes Vermeer. Het is een biografisch drama film, dat is een film dat het leven vertelt van een of meer bestaande personen.

Griet komt op zestienjarige leeftijd als dienstmeisje bij Johannes Vermeer werken bij het huishouden. Zo komt zij te weten dat het huwelijk van Vermeer en zijn vrouw niet goed gaat. Johannes, die veel interesse in Griet had, heeft gevraagd aan haar voor model te staan voor zijn nieuw schilderij ‘Girl with a Pearl Earring’. Zij draagt daarbij de parels van zijn vrouw zonder toestemming maar wel tot haar grote woede in vervolg. Na een tijd werd het schilderij de oorzaak van Griet haar vertrek uit het huis. Ze is daarbij het slachtoffer van allerlei conflicten tussen de personen binnen het huis van Vermeer. Net voor haar vertrek krijgt ze van een huismeid de parels die ze aanhad wanneer ze moest poseren voor Vermeer. De film eindigt met waarmee ze begonnen, het bekend schilderij ‘Girl with a Pearl Earring’ waarmee ze de ingezoomde parels laten zien.

Deze film is gebaseerd op het gelijknamig boek van Tracy Chevalier uit 1999. De film zelf kwam uit op 12 december 2003 in Noord-Amerika en in het Verenigd Koninkrijk op 16 januari 2004.

Een van de sterke punten van de film is dat het meisje enorm goed lijkt op het meisje van het schilderij. Ze gebruiken ook allerlei oude voorwerpen van uit die tijd zodat je echt een gevoel krijgt dat je in die periode zit. De regisseurs besteden vooral veel aandacht aan de kunst en de emoties dat je daarin kunt voelen. Het is dus geen film waar drama de hoofdrol speelt. De mindere punten van deze film is het einde. Je weet niet exact hoe het afloopt met het meisje, je zit met veel vragen.

Na dat ik het had bekeken zat ik met gemixte gevoelens. Het is spijtig hoe hard Griet aangepakt is geweest en wat ze allemaal moest doen voor het perfect plaatje te kunnen zijn voor Vermeer. Maar Johannes had wel gelijk en dit schilderij werd een groot succes dus dat is natuurlijk positief en aan een kant een opluchting dat het iets opgebracht heeft. Ik vond het verhaal enorm boeiend is en een krachtige achtergrond heeft.

Het lijkt alsof ScarJo daadwerkelijk een lookalike heeft gehad in de Nederlandse 17e eeuw. De gelijkenissen met het meisje met de parel zijn treffend. Prima casting! Ik ga er meteen vanuit dat het verhaal fictief is en of dat het niet duidelijk is wie het meisje met de parel in werkelijkheid was.

Wel een fijne benadering van één van de beroemdste schilderijen van Vermeer. Nu er een heuse tentoonstelling loopt in Amsterdam, moest ik deze dringend bekijken. Fijn dat de film wordt benaderd vanuit de kunst en het schilderen. De ambacht en de emoties komen hierbij sterk naar voren.

Daarnaast een prima setting met allerhande voorwerpen uit die tijd. Idem met de aankleding en het decor. Er is wel wat werk in deze film gestoken. Veel aandacht voor detail alvast. Hoe het verder gaat, blijft vaag, maar qua tijdsgeest niet geheel onlogisch. Wel geeft de film in dit fictief verhaal een goede kijk hoe over dienstmeiden gedacht werd.

Ik ben geneigd te zeggen dat het kijken naar deze film gelijk staat met de term "like watching paint dry", maar vooruit, zo erg is het nog net niet. Veel valt er echter niet te beleven, naast aardige production design (al lijkt Delft hier wel erg op Venetië) en sfeervolle cameravoering dat het werk van de oude meesters probeert op te roepen. Personages en plot stellen verder vrij weinig voor.

Ik vind het een lastige film. Er gebeurt eigenlijk bizar weinig en het hele verhaal is volledig gebaseerd op fictie. Het echte meisje met de parel is niet de dienstmeid van Vermeer geweest en de parel was waarschijnlijk geen parel. De tijd wordt mooi geschetst, maar ook daarvan kun je je afvragen hoe realistisch dit is gebeurd (is Delft ineens een soort Venetië geworden?). Bovendien vind ik Scarlett Johansson weliswaar overtuigend acteren, maar met nauwelijks variatie in haar gezichtsuitdrukking (waarschijnlijk conform het script en instructie). Dit maakt het toch een wat lastige film om echt van te genieten en in te komen. En ook lastig: de duidingen die het boek interessant maken, hebben de film niet overleefd. Bijvoorbeeld: de aantrekkingskracht tussen Griet en Vermeer die in het boek helder wordt beschreven kan in de film heel goed worden opgevat als de angst van Griet dat Vermeer haar wat aandoet. Dit zijn toch wel essentiële zaken die je iets duidelijker mag maken in een verfilming.

Toch heb ik me niet verveeld. Ik denk eigenlijk dat als ze Griet iets meer variatie hadden meegegeven en iets meer andere elementen van het boek hadden ingebracht met een wat langere speelduur, het geheel misschien toch nog interessanter zou zijn geworden. En ik vind het op zich wel interessant om een (fictief) inkijkje te krijgen in het het leven van een Nederlandse grootmeester eruit had kunnen zien. Misschien is het boek toch geen ideaal filmscript en hadden ze er beter niet aan kunnen beginnen. Ik kom al met al op 2,5 a 3 sterren.