Lost in Translation (2003)

Sterker nog, toen de opnames begonnen was ze nog maar 17(!)

19 en nog een rol als echtgenote spelen.

Ik heb de hele film lang, zitten wachten tot er ook maar iets ging gebeuren.

Wat gebeurde er? De aftiteling...

Ik vond de scenes net iets te langdradig. De gesprekken leken erg afstandig. En er gebeurde eigenlijk helemaal niks.

0.5

En dat, is de kracht van de film.

Voor een persoon is het niks dat er gebeurt, voor de andere is het alles.

De kracht van deze film die vooral over eenzaamheid en vervreemding gaat ligt in het zwijgen. Bill Murray en Scarlett Johansson leveren in deze film acteerwerk van zeer hoog nivo af. De scène waarin Bob Harris op de luchthaven afscheid neemt van Charlotte vind ik een van de mooiste afscheidsscènes in de geschiedenis van de cinema. Gewoon schitterend. Woorden zijn overbodig.

Verder mag niet onvermeld blijven de prachtige fotografie van Tokyo bij nacht.

4,5*

Nou heel bijzonder hoor, een dergelijke verpletterende acteerprestatie op zo'n jonge leeftijd is echt nog nooit eerder vertoond. Nou goed

Zeg dan gewoon dat je Scarlett Johansson een lekker wijf vindt..

Hier ben ik helemaal mee eens.

Ik had ook erg hoge verwachtingen voor deze film aangezien 1) ik meerdere keren gehoord heb dat het te vergelijken is met 'In the mood for love' (wat nogal vergezocht is naar mijn mening) en 2) hij in de top 1000 Greatest Films lijst staat op they shoot pictures don't they.

Nou ja, toch een mooi cijfer voor de acteerprestaties en regie.

Scarlett Johansson + Tokyo = (L)

Pfff, wat is ze prachtig in deze rol. De stad lijkt me overigens ook geweldig.

4* voor een magische film.

Is ook zo, het is een prachtige metropool, komt natuurlijk ook omdat het echt zo anders is dan je gewend bent. De taal, de mensen, de drukte, de gehaastheid, in niets te vergelijken met wat je hier natuurlijk gewend bent.

Wat ik persoonlijk zo super vind aan Tokyo is de wegennetwerk aldaar.

Je kan wel zien dat Japan of Nipon zoals ze daar zeggen autoland numero 1 is. Het is zo groots, sommige snelwegen zijn zo gemaakt dat ze wel 8 rijen breed zijn. Geweldig.

Wij Europeanen zijn ook reuzen daar haha, als je een minderwaardigheidscomplex hebt moet je daar naar toe gaan, ben je meteen genezen.

En de mensen zijn zo supervriendelijk, nederig en behulpzaam.

En schoon he! Geen papiertje op de grond daar, daar kunnen wij een dikke punt aan zuigen.

Vond het mooi dat de regisseur en de schrijver(s) hebben gekozen voor Tokyo in deze film.

Lost in Translation is een typische arthousefilm, in die zin, dat er ruim anderhalf uur lang niets noemenswaardigs gebeurt. Het is echter niet alleen het adembenemende acteertalent ( ) van Scarlett Johansson dat het die anderhalf uur meer dan waard maakt: ook qua humor, muziek, camerawerk en montage zit deze film goed in elkaar, maar belangrijker nog: de film voelt oprecht. De helft lijkt volledig geïmproviseerd op te zijn genomen, alsof er toevallig een camera aanwezig was bij bepaalde gesprekken: een knappe prestatie.

4,0*

Terug in de top250! eigenlijk zou hij in de top100 moeten staan, maar dit is toch al een begin.

Film die je meesleept van begin tot eind. Mooi camerawerk en de emoties worden mooi overgebracht naar de kijker. En één van de mooiste eindes dat ik al zag.

Langzame film die je zonder veel moeite in zijn ritme weet te vangen.

Murray speelt de pannen van het Japanse dak, zonder ook maar één spier te verrekken. Misschien is dit wel de beste ingehouden rol ooit. Hij weet zich als acteur uitstekend te plaatsen en dartelt samen met een gelijkwaardige Johansson doorheen de prent.

Knappe regie. Coppola 'koppelt' Japan aan een onbekende chaos en probeert dus vanuit het standpunt van de personages te kijken. Hetgeen perfect lukt. Veel prachtige shots van de binnenkant van het hotel en net die locaties buitenshuis die de vervreemding moeten versterken. De karaoke-scène was wat mij betreft het hoogtepunt van de film.

Erg ontspannend om zien.

Gisteren weer een keer gezien en hij blijft even krachtig. Naar mijn mening een van de mooiste films ooit.

Mwah hij is heel wat beter in het duits (nu op NDR)

Beter in het Duits.

Neem aan dat dat sarcasme was?

Hoezo sarcasme, iedereen weet toch dat de beleving van een in het Duits nagesynchroniseerde film een stuk intenser is..

"Verloren im Übersetzung"

XD

Als er nu één film is waarbij beeld en geluid perfect een sfeer ondersteunen...

En als er nu één film is waarbij elk beeld prikkelt, doet verwonderen, doet wegdromen...

Ik denk dat dit vervallen in stereotypen het beste bewijs is van dergelijke zelfrelativering, tenminste als je't geheel bekijkt vanuit het perspectief dat de protagonisten wel degelijk verloren zijn gelopen in een hun vreemd land. Dan zijn dergelijke uitvergrotingen en stereotypen toch louter een ondersteunende component? Tis niet alsof ze een boodschap in zich dragen;

Ik denk dat jij 'm toch niet volledig vat (heb al vaker dat gevoel gehad als ik jouw recensies lees)..

Deze film voldeed niet volledig aan de hoge verwachtingen die ik er van had. Akkoord, de beelden van Tokio zijn erg mooi, het verhaal is goed gebracht en Scarlett Johansson acteert knap, maar voorts vond ik de film toch iets te mager. 3,5*

Entertainend, zelfs goed tot op zekere hoogte, maar doet me verder niks en weet me totaal niet te pakken waardoor ik hier overduidelijk niet een topper inzie i.t.t. velen.

Zeer ingetogen film. Ik kan deze prent zeker waarderen, ondanks dat ik geen 100% voldaan gevoel had op het einde. Sommige scènes tussen Murray en Johansson mochten misschien iets langer uitgewerkt worden. Ik vond dat er nét iets te veel aan de verbeelding van de kijker werd overgelaten. Ironisch genoeg zag ik gisteren Before Sunrise, met in tegenstelling tot deze, een waterval aan dialogen. Ik twijfel tussen een 3,5 en een 4, ik houd het voorlopig bij een 3,5 maar ik sluit niet uit dat dit cijfer bij een herziening verhoogd wordt.

P.S.: Scarlett, i love you!

ik verhoog nu toch naar 4, na een nachtje slapen blijft deze film in mijn hoofd spoken.

Prachtige film, die ik zie als een parodie op het normale leven in een wereldstad als Tokio. De vervreemding, de eenzaamheid leidt tot al die rare personages die de stad bewonen. Het gaf me af en toe een gevoel van claustrofobie, zo`n grote stad waarin werkelijk geen enkel plekje onbenut wordt gelaten. Zoveel mensen en toch eenzaamheid.........

Geweldig gefilmd, met een prachtige eindscene. En het "Just like honey" van The Jesus and Mary Chain past daar perfekt in.

En inderdaad, er gebeurt eigenlijk niets, en dat is precies de kracht van de film.

Fantatisch blijft ie.....wat een heerlijke kijk in de Cultuur van een bizarre stad. Murray had hier de oscar echt moeten hebben!

Scarlet heeft hier mijn hart voorgoed gestolen...

Ik denk dat ze al een aardige collectie moet hebben

'Lip my stockings' )))

Mooie boost. Weer terug in de lijst!

Erg rustgevende film. De sfeer van Tokyo wordt hier uitstekend neergezet. Er gebeurde in deze film, zoals men zegt, eigenlijk vrijwel niets, hetgeen ik toch wel miste in deze film, maar toch ergens ook wel weer fascinerend vond. Er hadden wel wat diepzinnige dialogen in mogen zitten. Echter, daar wilde deze film denk ik niets van weten.

De film verveelde desondanks geen moment.

Het diepzinnige zit 'm toch net in de suggestie? Het is net wat sluimert onder deze culturele en geografische verdwazing, en nooit echt tot aan de oppervlakte kan komen, wat deze film zo intens maakt.