Lost in Translation (2003)

Succes met de zoektocht

Roel Bogers and the Quest for the Holy plek-waar-je-met-sterren-kunt-gooien.

Berichten verplaatst naar Film > Genres en landen > de Arthouse film

Na het lezen van al die lovende recenties en de verbazingwekkende hoge scoor, heb ik besloten naar de film te kijken. Ik heb hem gevolgd vanaf de eerste tot aan de laatste seconde en ik moet zeggen dat ik de film op zijn zachts uitgedrukt: saai vind. Geen inhoud, geen diepgang, geen humor en ook niets wat me heeft kunnen boeien. Dit is gewoon een tv-film die je op een avond kijkt als er niets meer op tv te zien is, geen dvd's en geen internet hebt. Ik ben best wel een liefhebber van cultfilms en deze film past totaal niet in dat rijtje.

Mensen die deze film een hoge scoor geven, hebben volgens mij een black-out opgelopen of willen zich voordoen dat ze alternatief zijn en diepgang hebben of zoiets.

1.5*

Het is pas papagaaigedrag als ik net als de rest een hoge scoor aan de film geef. Hopelijk voel je je niet beledigd dat ik de film weinig heb gegeven.

Cult zou ik dit trouwens niet noemen.

Dat deze film jou niet ligt is een ding, maar te zeggen dat de mensen die het wel waarderen doen alsof ze diepgang hebben... Daar moet ik als fan natuurlijk even op ingaan. De film heeft voor mij een heerlijke sfeer, het is heel relaxed om deze film op te zetten, ik heb op een aantal momenten heel hard gelachen en de hoofdpersonen worstelen met problemen die voor velen (including me) herkenbaar zijn, waardoor er een prachtige relatie ontstaat tussen de twee.

Ik ben niet alternatief, en ik heb ZEKER geen black-out gehad, toch staat LiT aan de top van mijn lijst.

De film heeft geen diepgang, daar heb je in zekere zin gelijk in. En dat is juist de reden dat ik 5,5* sterren heb gegeven. Dit is een fijne, ontspannende film.

Je kunt een film ook kijken om even te ontspannen en uit die sleur te komen. Dan hoef ik niet persé een episch of diep verhaal voor mijn kiezen te krijgen. Daar al over nagedacht?

Een fijn, rustig verhaal over een mooie, ongebruikelijke vriendschap voldoet ook.

Addicted, ik zou op dit onnozele gezeur niet ingaan. Mensen zijn helaas niet allemaal even slim. Dat overal hoogbeoordeelde films worden afgekraakt is een feit, maar dat de grote groep mensen die fan is van een bepaalde hooggewaardeerde film ook gelijk moet worden afgezeken, is voor sommige mensen erg belangrijk ; wat erg jammer is. Lekker laten zeuren allemaal.

Dat is het grappigste aan sommigen hier die de film zo hoog waarderen. Ze denken dat wanneer je zo'n film niet waardeert dat je dan alleen van actief- en oppervlakkige films houdt. De minpunten van deze film vind ik talrijker dan de enkele pluspunten. Het acteerwerk is het enige pluspunt in deze film en uiteraard de straten van Japan. De rest kan ik allemaal prima onderbouwend afkraken. Zelfs de psychologische gedachte achter deze film is naar mening ver van de realiteit.

Ik hou zowel van dit soort films als van Actie. Als het acteerwerk en het verhaal maar goed is

De eerste keer dat ik deze hier zag deed het me héél weinig en vond ik hem nogal saai en overroepen. Maar toen ik de 2e keer keek was ik erdoor betoverd, ineens was alles zo herkenbaar en mooi gebracht, ik genoot van begin tot einde!

Waarmee ik maar wil zeggen, ook waar jijzelf bent in je leven en hoe je je voelt op een bepaald moment kan enorm bijdragen aan je waardering van een film. Nu is dit één van m'n favoriete films die ik zeker nog meerdere keren zal herbekijken.

Aww.. Blijf nou in de top 250 staan ! Hij gaat er steeds uit Ik vind dat deze film een plekje in de top verdient!

Wat een heerlijke film!!!! Hele mooie sfeer... Heel goed acteerwerk!!!

Deze film kijkt heerlijk weg, Tokyo in de omgeving is geweldig. Ook de comedy is rustig en kijkt je met een glimlach. De zoetsappigheid spat er niet van af, zo blijft hij boeiend en kijkbaar. 4*

Na lange tijd heb ik deze maar eens onderworpen aan een herziening. Ik kon me herinneren dat ik dit wel een goede film vond, maar de 2e keer dat ik hem zag werd ik pas echt betoverd...

Hoe je ontzettend eenzaam kan zijn in een stad die 24 uur per dag leeft. Hoe je iemand tegen kan komen die in hetzelfde schuitje zit, alleen in een andere fase van zijn/haar leven. Hoe dat fantastisch samen kan smelten in de gesprekken die Murray en Johansson voeren...

Ze zeggen geen woord teveel, een blik in elkaars ogen is meestal al voldoende. Toch is er nog wel ruimte voor speculatie bij de kijker, waardoor deze op het eerste oog kalme film, toch wel de nodige teweeg kan brengen en daardoor geen moment verveeld...

Ook nog even een eervolle vermelding voor de soundtrack. Onder andere door de muziekkeuze kun je je in een schijnbaar serene rust focussen op de hoofdpersonen: twee eenzame zielen in de mierenhoop die Tokio heet. Erg knap gedaan.

4,5*

Ver van de realiteit?

Psychologische gedachte? Kan je die formuleren?

Hele mooie recentie Pimpamhenk!

Had het zelf niet beter kunnen omschrijven

Vreselijke film. Ik heb de film uitgekeken maar ik heb me eigenlijk alleen maar lopen irriteren. Sorry, ik kan er niets anders van maken.

Wat was er precies zo irritant?

Exact mijn reactie na de 1e kijkbeurt.

LiT heeft weer een mooie boost gekregen zie ik, no. 239. Doet mij goed.

Ik zat laatst te denken hoe geweldig Coppola's keuze was om de jonge, beeldschone Scarlett te casten. Sowieso hebben Scarlett en Murray een geweldige chemie in deze film.
Maar het is gewoon briljant om te zien hoe uit een ontmoeting met zo'n mooie vrouw, zoals hierboven gezegd, slechts platonische liefde bloeit. Dat legt zoooveel meer nadruk op de onschuld en belang van vriendschap waar deze hele film helemaal om draait.

Zeg maar een omgekeerde vorm van de ver-seksualisering waar vandaag de dag zoveel over geklaagd wordt. En dat ik ook wel eens mooi, zoniet mooier...

Is de versexualisering van de maatsschappij dan wel weer een aardig item. Ondanks dat het zich afspeelt in Japan

Oh, ja! Geweldig. Nou, nog meer stemmen van 4* > en op naar de top 50

Typisch geouwehoer?

Als je mijn bericht goed had gelezen zag je dat ik de film juist NIET over de versexsualisering vind gaan. Puur en alleen over vriendschap, een "omgekeerde vorm van" staat letterlijk in mijn bericht.

Of begrijp ik jou vraag niet?

Als het beslist niet over versexualisering van iets gaat; waarom begin je er dan over???