Hei tai Yang 731 (1988)

Af en toe schokkend, maar toch een beetje een teleurstelling.

't Is inderdaad allemaal erg dat dit echt gebeurd is, maar opteer dan voor een documentaire. Bij een film als deze blijft de realiteit toch ver te zoeken, en overheerst er toch een soort wantrouwen (niet voor niks zegt Dopke propaganda).

Los daarvan is het wel een boeiende film met enkele erg zieke (frostbite) en mooi zieke (brandende ratten) scenes. Audiovisueel stelt het allemaal niet veel voor, de zieke scenes zijn ook redelijk beperkt, en verder is het het zoveelste relaas over warcrimes. Jammer ook dat al die Japanners chinees spraken. Enkel die zingende oude man kraamde wat Japans uit.

Niet slecht, maar ook verre van denderend. 2.5*

Alleszins redelijke film met een aantal schokkende scenes, maar ook een bij tijd en wijle indrukwekkend drama. Jammer dat de groepsbinding van de jongens niet wat meer en beter in beeld werd gebracht.

De scene met de kat vond ik afschuwelijk, die met de brandende ratten of een vreselijke manier bloedmooi.

3*.

Men Behind The Sun, door velen beschouwd als een van de gruwelijkste films ooit gemaakt, is meer dan de zoveelste shocker in de rij. Het is tevens een aangrijpend portret dat naar analogie met de Duitse concentratiekampen schokkende beelden toont van een volk dat mishandeld wordt door een ander volk dat zich superieur acht. Dit gegeven wordt vanuit een interessant historisch perspectief gebracht, hetgeen de kijker meer inzicht geeft in de gruweldaden waartoe een mens in staat is.

Waar andere historische films relatief braaf blijven, trekt Men Behind The Sun alle registers open en worden expliciete beelden niet geschuwd. En dit is meteen de andere invalshoek van deze film, pure onvervalste horror. Want het zal voor mensen die de reputatie van deze shocker kennen geen verrassing heten dat deze film bol staat van de gore vetzakkerij.

In kamp 731 draait alles om bacteriële en biologische experimenten, gaande van injecties met de pest tot het vergassen met gifgas, allen uitgevoerd op Chinese en Russische proefkonijnen. Aanvankelijk maakt de kijker kennis met enkele nieuwe rekruten die tijdens hun opleiding al deze experimenten zullen bijwonen, dit onder het mom van een goede vorming om het in oorlog verkerende vaderland te dienen. Gaandeweg zijn we dan ook getuige van de gruwelijke beelden die dit oplevert, met de frostbite en de decompressiekamer als visuele hoogtepunten. Doorheen heel de film zijn de uiterst indrukwekkende special effects en de settings de sleutel tot het schokkende realisme van deze prent.

Men Behind The Sun is geen onbeschreven blad in de filmwereld. Veelbesproken is het minste wat je over dit document kan zeggen, enerzijds omwille van het expliciete beeldmateriaal, maar anderzijds omwille van de authenticiteit ervan. Naar verluidt zouden echte lichamen en dieren werden gebruikt in de getoonde experimenten. Tot op heden is hieromtrent nog geen officiële bevestiging of ontkenning op gekomen, wat toch menig filmliefhebber op een afstand houdt. Mensen met morele bezwaren laten Men Behind The Sun dan ook best links liggen, aangezien het hier een kijkervaring betreft die je niet snel zal vergeten. Echter, deze film is absoluut het bekijken waard omdat niet het destijds populaire exploitation-uitgangspunt, maar veeleer het informatieve en historische karakter de bovenhand haalt.

Een film die duidelijk gemaakt is om te shockeren, wat zeer goed gelukt is, maar daarom is het nog niet een goede film Sommige scenes zijn echt gestoord.

Onbegrijpelijk dat dit allemaal echt gebeurd is!

Dit overtrokken noemen is een knettergekke 'gedachtengang'. Mensen met zo'n mening en gedachtengoed moesten ze verplichten om een boek te lezen. Zoals bijvoorbeeld "Bushido, de gesel van de rijzende zon" door Lord Russel of Liverpool. Een boek van 230 pagina's met waargebeurde feiten en tekeningen van slachtoffers. Vergeleken met de methodes die de Japanners gebruiken als foltering en straffen waren de Duitsers, Russen, Nederlanders, Serviërs en Belgen in Congo letterlijk papkinderen. De haren rijzen je ten berge als je dit boek leest. Geloof mij maar dat de Japanners de uitvinders waren van de gruwel en horror. Ik ben eerlijk gezegd geen zachtgekookt eitje, maar ik heb er slaap van gelaten. Echt.

Edit: als je graag enkele foltermethodes wil te horen krijgen die de Japanners als normaal beschouwden, kan ik er gerust enkele geven.

Wellicht de meest schokkende en weerzinwekkende film die ik ooit zag. En zeker niet vanwege de af en toe ranzige beelden!

Hoewel ik donders goed weet tot wat voor walgelijke daden mensen in staat zijn, is dit toch weer confronterend en ziekmakend.

Veel mensen noemen bepaalde scènes als meest shockerend: frostbite, het doofstomme jongentje (en dan niet eens vanwege diens tragische lot, maar omdat een echt lijkje werd gebruikt en opengesneden, wtf ), de kat en ratten en/of de decompressiekamer.

Voor mij was het meest shockerende van de film het naschrift: de hiervoor verantwoordelijke fuckers zijn hun straf gewoon onlopen!!!

Ik vraag me af wie ik zieker vind: die Ishii en zijn beulen of de Amerikanen die hen in ruil voor hun data nooit hebben aangeklaagd of uitgeleverd?

De gore maakt de film helaas zowel effectief als ineffectief. Diegenen die de film zien zullen door hierdoor (hopelijk) wat onpasselijk worden. Helaas zullen velen de film door diezelfde gore niet gaan/kunnen/willen/mogen zien, wat het weer ineffectief maakt!

Ik las hier dat men de film verwijt propgandistisch te zijn? Ja, natuurlijk is dat zo! Maar is dan erg dan? Volgens mij is het hier vertoonde ècht wel gebeurd, hoor! En er zijn toch ook zat films over de andere kant van het verhaal? Dus waarin de Jappen NIET als volledig onmenselijk worden neergezet of als slachtoffer. Ik noem maar: Ningen no Joken I,II, III; Grave of the Fireflies etcetera...

Technisch hadden sommige dingen beter gekund. De Chinese dub van de Japaners en Russen zijn irritant , bijvoorbeeld of de special effects. Overigens vond ik de Japanners er wèl uitzien als Japanners. Zijn het echt Japanners of heeft men Chinezen gebruikt die op Japanners lijken????

Absoluut geen leuke of mooie film, maar wel eentje die zal blijven hangen!

Schokkend! Zowel de gore als het feit dat dit soort praktijken echt gebeurd zijn.
Unit 731 heeft echt bestaan, met dit soort experimenten (lichamelijke reacties op wapens en bacteriën, en uithoudingstests), bestaande figuren (zoals leider Shiro Ishii) en als slachtoffers gezonde (krijgs)gevangenen. De film richt zich op de waargebeurde gruwelheden in uiterste oorlogswaanzin en indoctrinatie, ik zie er dus bar weinig propaganda in.

Het is een vrij platte registratie met een dun verhaaltje, een beetje achtergrondinformatie en matig acteerwerk. Er is daarom te weinig drama-opbouw om me echt zwaar verbijsterd achter te laten, hoewel de scene met het lachende jongetje ronduit gruwelijk is (niet zozeer de autopsie/vivisectie an sich, maar dat hij ervoor gebruikt werd).
De beruchte gore-effecten zijn behoorlijk realistisch. Ik had begrepen dat de kat in scene was gezet, maar voor de ratten en het decompressielijk ligt het denk ik anders.

Aardige film.

Er zitten aardig wat schokkende scènes in deze film. Verder is het een interessant, maar erg gruwelijk verhaal wat zich heeft afgespeeld op die locaties. De productie zit goed in elkaar. Het acteerwerk is niet van hoogstaand niveau, maar zeker niet storend.

3.0*

"Men Behind the Sun" werd me getipt door "umbra" en is een fictief verslag van de oorlogswreedheden die door de Japanners tegen Chinese, Koreaanse en Russische mensen zijn gepleegd tijdens de Tweede Wereldoorlog via "Unit 731".

Unit 731 (wat overigens ook een goed nummer is van de thrashmetalband "Slayer") is een geheime faciliteit (wordt tijdens het begin van de film ook uitgelegd via een animatie van een kaart / plattegrond) in het door Japan bezette Mantsjoerije, die biologische en andere medische experimenten uitvoert op zowel dieren als mensen. De film concentreert zich op de ervaringen van het laatste jeugdkorps (gedurende de periode februari t/m augustus 1945) dat zich bij "Unit 731" voegde voordat het werd gesloten onmiddellijk na de overgave van Japan aan de geallieerden in 1945.

Hoewel ik de gruwelijkheden in deze film eigenlijk nog wel vond meevallen, raad ik mensen met een sterke maag aan deze film niet te bekijken en zeker als je al moeite had met de Oorlog / Drama film "Schindler's List (1993)". Want de begane gruweldaden worden hier namelijk stukken realistischer in beeld gebracht, hetgeen niet al te fijn is om naar te kijken. De meest extreme scènes die voorbijkomen zijn een jongen van het jeugdkorps die wordt geëlektrocuteerd door een stroomhek (en dat vanwege een balletje), een baby die van een Chinese vrouw wordt afgenomen en die gedood wordt in de sneeuw, een "frostbite" experiment op zowel een Chinese vrouw (de moeder van de baby) als man (die beiden daarbij hun armen verliezen) bij temperaturen van -35 graden (op de vrouw) en -196 graden (op de man), een autopsie op een levend doofstom Aziatisch jongetje (hij wordt gelukkig wel buiten bewustzijn gebracht) welke bevriend was met het jeugdkorps, een Aziatische man die volledig naakt in een decompressiekamer wordt geplaatst (waarbij de druk wordt opgevoerd) en die daarbij opzwelt en ook komt er poep en zelfs zijn darmen uit zijn anus, een Russische vrouw die samen met haar dochtertje en een duif worden vergast (eerst gaat de duif dood, dan het dochtertje en als laatste de moeder), gevangenen die worden vastgebonden op palen en waarbij men mijnen laat ontploffen (waardoor ze zwaar gewond raken) en virussen die worden geïnjecteerd in gevangenen. De lijken / restanten worden daarna na een crematorium gebracht, waarbij een oude Japanner, die continue in beschonken toestand is en zingt, de lichamen in stukken hakt met een bijl en daarna in de oven gooit.

Het meest walgelijke om te zien was overigens een witte kat (en naderhand is het meer een rode kat door het bloed) die in een ruimte vol met hongerige ratten wordt gegooid en die daar levend wordt opgegeten door de hongerige ratten, waarbij de kat probeert te overleven tot de laatste stuiptrekking. De Japanse microbioloog en het hoofd van "Unit 731", te weten Shiro Ishii (de Japanse Josef Mengele en dan nog erger), die daarbij toekijkt, zegt dan ook nog nadat de kat dood is.:

"A smart rat can beat a cat. Fleas and germs can defeat bombers and guns too !"

De kat krijgt later min of meer nog zijn wraak, want als de Japanners moeten evacueren (Rusland heeft dan inmiddels ook de oorlog verklaard aan Japan) en de faciliteit beginnen te vernietigen, wordt ook de ruimte met ratten opgeblazen, die dan in vuur raken. Volgens mij werden er in deze film gewoon echte dieren gebruikt of beter gezegd misbruikt.

De eerder genoemde Shiro Ishii zorgt eigenlijk ook onbedoeld voor twee grappige scènes, waarbij in de eerste scène de zekere Japanse luitenant-kolonel Nakatome in een pot / apparaat moet plassen die urine omzet naar water en Shiro Ishii drinkt dat dan op (via een glas) in het bijzijn van de medewerkers van de faciliteit In een latere scène waarbij hij vergezeld is met een jonge en kleine "geisha" (waarvan ook de borstjes te zien zijn), zegt deze tegen hem als hij haar begint aan te raken:

"General, it seems your sword's not rusted yet."

Er valt in ieder geval genoeg te huiveren en daarbij is het plot ook nog eens redelijk boeiend, waarbij de focus ligt op een jeugddivisie van "Unit 731". Er wordt bij hun met de harde hand, o.a. door een drilsergeant (waarop ze later ook wraak nemen door hem met stokken in elkaar te slaan), ingehamerd dat de subjecten van de experimenten geen mensen zijn, maar slechts "maruta" (blokken hout), omdat ze uiteindelijk allemaal in het crematorium zullen belanden. Bovendien zijn de Russische, Koreaanse, maar bijna altijd Chinese proefkonijnen van "inferieure" afkomst (zoals de Joden dat vooral waren bij de Duitsers). Met extreme minachting wordt dan ook slechts hun waarde uitgedrukt in de data die ze opleveren voor het grote Japanse rijk.

Als het einde van de oorlog nadert (augustus 1945) en men de feiten wilt verdoezelen (zoals de Duitsers dat ook met de concentratiekampen deden), begint men met het vernietigen van deze papieren data en de faciliteit (gevangenen worden vergast en daarna in een massagraf verbrandt en gebouwen worden opgeblazen). Daarbij is een belangrijke rol weggelegd voor Shiro Ishii (de architect van de experimenten), want hij wist een aanzienlijke hoeveelheid informatie achter te houden en deze informatie gebruikte hij naderhand als wisselgeld voor de Amerikanen, om vervolging wegens oorlogsmisdaden (de Russen wilde maar al te graag Shiro Ishii in hun handen krijgen) te voorkomen. Daarover krijg je na het einde ook het volgende te lezen:

April 10, 1947: The Americans informed the Russians that Shiro Ishii and the others responsible for 731 squadron were missing. Therefore they could not be brought to trial for war crimes.

De Verenigde Staten deden er niet veel later hun voordeel mee met hun bacteriële oorlogsvoering in Korea en daarover krijg je volgende te lezen:

1951: Shiro Ishii arrived on the Korean war front from Tokyo.
January 28 - February 17, 1952: Bacterial weapons appeared on the Korean battlefields.
October 9, 1959: Shiro Ishii died of illness in Chiba Preceture.

De hoofdrolspelers in deze film zijn allemaal Aziaten, en ze deden het best verdienstelijk, alleen weet ik niet wie hun vertolkte en ook "IMDb" weet dat niet op Shiro Ishii min of meer na dan, want die werd gespeeld door Gang Wang.

Al met al is "Men Behind The Sun" een verontrustende maar ook intrigerende kijk op de gruwel (je wordt als kijker geconfronteerd met de volledige gruwel van oorlog) die in de mensheid leeft en zeker omdat het echt heeft plaatsgevonden. vanwege de scènes van dierenmishandeling, vind ik het wel moeilijk om "Men Behind The Sun" aan te bevelen,

Wow.

Men Behind the Sun moet toch wel 1 van de meest misselijkmakende films zijn die ik ooit heb gezien, en ik bedoel dat niet in een manier dat het misselijkmakend slecht is. Nee, dit is echt een film waarbij ik de geïnteresseerden afraadt een snack erbij te pakken. De status van zeer verontrustende film verdient de film dan ook behoorlijk.

Maar het duurt wel eventjes voordat de film op gang komt. Het eerste halfuur is namelijk traag en komt moeizaam op gang. Ik zal ook bekennen dat ik een paar keer de samenvatting op Wikipedia heb gelezen om te kijken of ik wel de goede film aan het kijken was. Dit bleek dus uiteindelijk wel de goede film te zijn gezien de toon na een bepaald tijdstip volledig omslaat.

Alles daarvoor is in ieder geval een redelijk ridicule film die heroïsche beelden verbindt met stille oorlogsdreiging. Een combinatie die zo sterk wordt aangezet dat het alles behalve effectief is. Dat de soundtrack niet te bombastisch wordt is fijn, maar het overdreven acteerwerk, achterlijke verhaal en exploitatie sfeertje werken de film erg tegen en zorgen voor een uiterst onevenwichtige toon.

Daarna keert de film, zoals ik eerder aangaf. De beelden gaan plots een extreem pad op en als kijker krijg je een aantal schokkende scenes voorgeschoteld die je niet snel van je netvlies afkrijgt. Bijzonder is dat er eigenlijk geen effecten te bekennen zijn, gezien veel wordt uitgewerkt op echte dode lichamen. Het hart dat wordt verwijderd of de armen die bevroren worden, dat zijn daadwerkelijke ledematen.

Verder zijn de beelden wreed en laat de film niks aan de verbeelding over. Ik zat een aantal keer in de problemen, want ik voelde me oprecht misselijk en dat overkomt me niet vaak. Aangezien de film uiteindelijk steeds minder een exploitatie toon aanneemt en meer een wrede, harde toon weet het als resultaat de tij op een positieve manier te keren.

Toch is de onevenwichtigheid van de film niet bepaald voordelig, het acteerwerk barslecht en het verhaal bestaat eigenlijk niet. De film zet zo veel in op shock dat het vervolgens vergeet om een concreet verhaal uit te werken. De beelden zijn effectief, maar voelen te veel aan als schokkend, waardoor ze niet de maximale impact hebben. De film bevindt zich zo wel in de juiste hoek, maar weet het niet af te werken. "Leuk" om eens gezien te hebben voor de status, maar het is vooral een film die toont en niet vertelt.

Deze film is geen horrorfilm in de conventionele zin van het woord. Veel van de gebeurtenissen in de film zijn namelijk ware feiten. De film volgt de jongens van een Japans Jeugdkorps van het Kwantung-leger die in Mantsjoerije (tussen 1931 en 1945) worden toegewezen aan Manchut 731 Deze Japanse Faciliteit voor biologisch en chemisch oorlogsvoeringonderzoek is berucht door de onethisch menselijke experimenten. Voor hun menselijke proefkonijnen gebruikte ze overigens de term maruta of boomstam

De film probeert met zeer grafische beelden een zo accuraat mogelijk beeld te schetsen van de oorlogsmisdaden die het Japanse Keizerlijke Leger beging. Daar schuilt ook een beetje het probleem van de film Buiten de opsomming van wreedheden is er niet veel van een plot. Ondanks regisseur Mou's beste bedoelingen (geef hem de voordeel van de twijfel) hebben we aan het einde niet echt veel substantie over Unit 731

De film kreeg nog meer controverse vanwege dat de regisseur beweert dat de vivisectiebeelden van een jonge jongen echt waren, er voor een scène in de vacuümkamer, een echt menselijk lijk werd gebruikt om te 'exploderen' en ook vanwege de realistische scène van een poes die bloedig wordt toegetakeld in een kamer vol ratten. Hoe dan ook, op een vreemde manier was het morbide fascinerend.

Exploitatiefilmspecialist Godfrey Ho maakte in de jaren '90 twee onofficiële vervolgen; Hei tai Yang 731 Xu Ji Zhi Sha Ren Gong Chang (1992) en Hei Tai Yang 731 Si Wang Lie Che (1994) Ook regisseur Mou keerde nog een keer terug naar de de Tweede Chinees-Japanse Oorlog met Hei Tai Yang: Nan Jing Da Tu Sha (1995) En in 2008 probeerde de Russische Andrey Iskanovs het met de buitengewoon lange speelduur van 247 minuten Philosophy of a Knife