Magnolia (1999)

I really do have love to give, I just don't know where to put it.

Wow, wat een herziening wel niet allemaal kan doen!

De eerste keer dat ik deze film zag vond ik er niks aan. Ik vond dat er eigenlijk niet veel gebeurde en gaf hem 2 sterren.

Na de tweede keer wist ik pas hoe geniaal deze film eigenlijk wel niet is. Alle verhalen zijn tot op de puntjes uitgewerkt, en Paul Thomas Anderson kan als geen ander mensen boven hun niveau laten acteren!

Normaal vind ik bijvoorbeeld Tom Cruise helemaal niet zon geweldige acteur, maar in deze film acteert hij werkelijk fantastisch! Ook William H. Macy vind ik heel erg sterk (overigens één van mijn favorieten). Hij zet de rol van quizkid Donnie Smith erg goed neer.

Er bestaan verschillende meningen over de kikkerregen. Ikzelf vind deze geweldig, ook al weet ik nog niet precies wat er nou precies mee wordt bedoelt. Alleen visueel al ziet het er heel sterk uit.

Vijf sterren en een vaste plek in mijn top 10. Deze film zal ik snel nog een keer gaan kijken.

Heb er nu alweer zin in!

* * * * *

Wat een film zeg .... ik ben zeer zeker onder de indruk. Vond het acteerwerk van hoog niveau, mag ook wel van deze acteurs, maar vooral het verhaal boeide mij enorm. Of de verschillende verhalen eigelijk. Bij de meeste verknipte films zitten er wel 1 of 2 tussen die ik minder vind, bij deze niet. Heerlijk gewoon.

veel te onvermakelijke film. duurt daarbij ook lang en vandaar maar 1.5*

Wat duurde het lang voordat deze film op gang kwam, veel te lang. Ik heb hem echt in stukken moeten kijken, ik kon namelijk niet me aandacht erbij houden. Het verhaal verder is leuk gedaan, maar niet meer dan dat. Acteer werk was prima en de muziek keuze was goed, soms iets te overdreven. Verder ben ik toch blij dat ik de film uiteindelijk heb afgekeken, omdat het einde veel goed maakt.

Deze film kon me echter niet raken, er kwamen dan ook weinig emoties bij me los.

2,5 *

Denk dat je m nog een keer moet kijken, ik had namelijk hetzelfde gevoel bij deze film als jou, maar na 2/3 herzieningen staatie in mn top 10!

De intro van de film begon leuk. Toen de film echt begon heb ik me de hele tijd afgevraagd: "Wanneer wordt het leuk?" De levens van elk personage interesseerde me stuk voor stuk totaal niet, zeer irritant allemaal. Ook de gesprekken sloegen nergens op. Ik heb me dus de hele tijd verveeld tijdens deze film, maar toch nog uitgekeken omdat ik dan op zijn minst nog een prachtig einde had verwacht. Maar ook dit was niet. Sterker nog, het riep alleen maar vragen bij me op. Wat is er nou zo speciaal dat alle paden kruisen?

Briliante film een waar meesterwerk van Paul Thomas Anderson, het zit echt onwijs goed in elkaar. Vooral als al die acteurs gaan zingen vind ik heel apart, ik heb boogie nights ook al gezien, ook een briliante film maar niet zo goed als deze.

Als er iets gebeurt dat we niet verwachten, hebben we vaak de neiging om het toeval te noemen. Maar soms heeft dat er juist niks mee te maken...

In Magnolia zien we één dag negen verschillende mensen die eigenlijk meer met elkaar gemeen hebben dan ze denken. Maar ze hebben wel allemaal een eigen verhaal. Laat dit nou nét de dag zijn dat deze verhalen gekruist worden met elkaar...

De film begint met drie 'toevallige' moordzaken, dat wel héél erg toevallig is. Als de navigator een één en ander heeft uitgelegd dat sommige dingen gewoon gebeuren zonder reden, begint de film eigenlijk echt.
Magnolia gaat over een stervende vader, zijn jonge vrouw, verpleger, een beroemde verloren zoon, een verliefde politieagent, een nieuw en een voormalig wonderkind, een TV presentator en zijn aan cocaïneverslaafde dochter die allemaal wat met elkaar te maken hebben. Door de problemen die zij hebben en hoe zij daar naar handelen, zie je dat de verhalen met elkaar worden gelinkt, dat uiteindelijk één verhaal wordt dat leidt naar een nieuw begin...

Het verhaal zit prachtig in elkaar en zit vol met zwarte humor. Ondanks de zwarte humor die erin zit, ben je toch heel erg betrokken bij de hoofdrolspelers. Dit komt omdat de problemen en de verhalen die er spelen, je als alledaagse problemen gezien kunnen worden, wat voor menigten herkenbaar kan zijn, waardoor je toch dichter bij de personages bent.
Magnolia is geregisseerd door Paul Thomas Anderson, die ook Boogie Nights heeft geregisseerd. Opmerkelijk is dat je sommige acteurs weer terug ziet in Magnolia, zoals Julianne Moore, Philip Baker Hall, Philip Seymour Hofmman en John C. Reilly die een geweldige cast vormen.

Het acteerwerk is ook erg indrukwekkend. John C. Reilly speelt een verliefde politieagent die enorme waarde hecht aan zijn werk. De liefde van zijn werk die hij overbrengt naar de kijker, zorgt er dan ook voor dat je echt meeleeft met hem en de situaties waarin hij belandt.
Tom Cruise speelt 'de beroemde verloren zoon', die een echte vrouwenverslinder is. Met mijn arrogantie en zijn narcisme spoort hij wanhopige mannen aan ditzelfde te doen in zijn show 'Seduce and Destroy'. Tom Cruise kreeg voor deze rol een Golden Globe voor 'Beste mannelijke bijrol'.
Als je Jerry Maguire en de Mission: Impossible reeds hebt gezien, zou je haast zeggen dat de 'arrogante en narcistische vrouwenverslinder' een kwestie van typecasting is.
Earl, de stervende vader, die vertolkt wordt door Jason Robards is eigenlijk de kern van alle verhalen. Alle verhalen spelen rondom hem.
Wanneer de camera hem een keer vanuit een hoog standpunt filmt en daarbij Richard Strauss' Also sprach Zarathustra wordt dit op een ironische manier verwezen naar het van einde van 2001: A Space Odyssey. Daar zie je namelijk hoe de astronaut David Bowman van oude man naar het sterrenkind veranderd, wat je als een nieuw begin kan zien van de menselijke evolutie. De dood van Earl kan je namelijk ook als een nieuw begin zien.
Philip Seymour Hofmman speelt de verpleger. Hij verzorgd Earl en probeert ook alles te doen wat hem gevraagd wordt. De emotie die Philip Seymour Hofmman als verpleger laat zien, is ijzersterk. Als je de rol van Philip Seymour Hofmman in Boogie Nights ziet als wanhopige cameraman en nu als een gevoelsmens die een verpleger is, kan je zeggen dat Philip Seymour Hofmman hier zijn hoogtepunt heeft bereikt.

De muziek is is grotendeels geschreven en gezongen door Aimee Mann. Bijna aan het eindevan de film, zou je haast zeggen dat elk personage even stil staat bij zijn fouten en het handelen ernaar. Dit wordt ook op een bijzondere manier in beeld gebracht met het nummer Wise Up van Aimee Mann. De muziek van Aimee Mann gaat ook erg goed samen met Magnolia. Het maakt de film als het ware compleet.

Één van de bekendste dingen we kennen uit Magnolia is de kikkerregen. Je kan zeggen dat er eigenlijk geen reden voor is, maar het kan een betekenis zijn. Iedereen kan dit anders interpreteren. Er wordt tijdens de kikkerregen ook verteld: This happens. This is something that happens. Dit kan een voorbeeld zijn dat dingen niet per sé met een reden gebeuren.

It would seem that we're trough with the past, but it's not trough with us

Je kan zeggen dat dit citaat ons verteld dat we altijd wel achtervolgd worden door de dingen die we gedaan hebben, maar als we het eenmaal voor ons zelf hebben afgesloten op een positieve manier, dat we dan pas verder kunnen gaan met wat we eigenlijk het liefst willen...

Conclusie: Een prachtige film dat niet alleen problemen van anderen laat zien op een bijna cynische manier, maar ook er voor zorgt dat je zelf even stil staat bij de gebeurtenissen die er om jou heen gebeuren.


5,0*

niets aan toe te voegen, behalve dat ik John C. Reilly erg hoog heb zitten

we gaan nog veel van de man horen, of, we zien er niets meer van, kan beide kanten op, ik vrees voor het laatste aangezien hij na magnolia nog steeds bijrollen speelt en nauwelijks bekende ris geworden

hij verdient iig een veel hogere waardering dan dat hij krijgt en ik denk dat deze man best een hoofdrol kan dragen

Geweldige film om meerdere redenen. Je moet zelf de film zien om te snappen waarom. 4* De 'vallende kikkers' scene is fenomenaal!

Magnolia is zo'n film die in mijn herinnering minder goed werd. Tot de herziening vandaag. Dit meesterwerk heeft me echt weer, of eigenlijk nu écht overdonderd.

Andersson levert hier de meest complete film af die ik ken; vormtrucs aan het begin en einde, afwisselende verhaallijnen, absoluut topdrama en nog een kikkerregen ook.
Alles wat de vorige keer voor mij nog niet helemaal werkte aan Magnolia werkte nu wel. De eerste anderhalf uur heeft de film audiovisueel een heerlijke swung, het zakt werkelijk geen moment in. Daarna, als de lijntjes zijn uitgezet, wordt meer tijd genomen en komt de emotie. Elk personage staat dan als een huis, waarbij de de agent mijn persoonlijke favoriet is. Vrijwel iedere verhaalssituatie raakte me hier en ook de scene met het gezamelijke lied werkte perfect. Het einde rond alles inhoudelijk prachtig af: goddelijk toeval, het weer klaart op, er is vergeving, een lach breekt door.

De volledige score van mij. Automatisch ook terug in m'n top-10.

De 'vallende kikkers' scene is fenomenaal!


Inderdaad, maar totaal overbodig leek me.

er is geen speciale reden voor de kikkerregen

zelf interpreteerde ik het als een geslaagde poging om een luchtige sfeer ter creeren, nadat men alle ellende na jaren van zwijgen van zich af had gegooid, en eindelijk eerlijk durfde te zijn, even afleiding naar iets totaal anders

dat kun je op veel manieren doen, dit was een erg originele

en, het zet de karakters even synchroon met elkaar, ze zitten allemaal in diezelfde regen de verhaallijnen lijken ook synchroon te lopen)

een andere betekenis die ik er aan geef is dat iedereen zaken kan overkomen die onbegrijpelijk lijken in eerste instantie, maar verklaarbaar zijn

De agent was zeer gelovig, dus dacht ik eerst dat hij een soort van gebod had gepleegd, maar nadien had ik geen idee.

Een ode aan vergiffenis,
is Magnolia een onnoemelijk mooie film.

De score die gewoon doorgaat door de scènes heen! En het is ook nog eens een prachtige score .
Zo wordt de film 'aan elkaar gelast', en wel op een uiterst vakkundige en meeslepende manier.
Uiteraard alle lof voor de mooie liedjes van Aimee Mann.

De verschillende verhalen zijn opgenomen en in stukken geknipt. De stukjes worden in willekeurige (maar fantastisch uitgekiende!) volgorde voorgeschoteld met dien verstande dat wanneer we terugkomen bij één vd verhalen, je precies daar terugkomt waar je gebleven was.
Dit terwijl de film alweer een stuk verder is, je bent misschien wel 20 minuten verder met kijken. Het is dan zo verfrissend om naar diezelfde seconde terug te gaan waar het desbetreffende verhaal eerder afgebroken was.
Ik zit gelijk helemaal 'in' de scène, in dát deel van de smeltkroes die Magnolia is. Weldadig.


Cheyenne (Jason Robards) is gaaf en acteert de sterren van de hemel, Seymour Hoffman, W.h. Macy, Julianne Moore, Melora Walters, John c. Reilly!
Kortom een uitmuntende cast die hier ook acteert alsof hun leven ervan af hangt. Hulde!

Cruise speelt zijn beste rol in zijn carrière en wel een heel mooie rol. Wat een emotie! Fantastisch meneer Cruise, een onverwachts hoogtepunt.

Evenzo hulde voor Anderson, voor zijn moed. 188 minuten! 188 minuten pure vreugde, genot, beklemming, 188 minuten waar al mijn zintuigen maximaal gespannen zijn.

(Ook ik heb bij eerdere zieningen vol verwondering en met talloze vraggtekens op mijn gezicht gekeken naar de Kikker-regen. Now, it all makes sense .)

Ik heb de film nog niet gezien (maar ben dit zeker van plan), en kan ergo niet zeggen wat de symboliek van de kikker-regen is in de context van de film. Echter is de kikker-regen - behalve een niet zo'n schaars fenomeen veroorzaakt door een waterhoos die de kikkers transporteerd - een fenomeen dat in de Bijbel wordt omschreven. Dit fenomeen is de tweede van de tien plagen die worden omschreven in Exodus. Bovendien staat de kikker symbool voor wedergeboorte, verandering en puurheid. Het regenen van kikkers - naar mijn redenering - zou dus een fatum kunnen symboliseren, of in filosofische zin verandering aan kunnen kondigen. Ik ben daarom benieuwd naar de film, en hoop een relatie te kunnen ontdekken.

Ik heb zojuist de symboliek van een kikker-regen omschreven, maar na te hebben gelezen dat de personages in de film na jaren van zwijgen al hun opgekropte emoties vrij laten, kan ik concluderen dat de regen van kikkers in de context van de film symbool staat voor puurheid, wedergeboorte en de aankondiging van verandering. Werkelijk briljant!

Snel gaan kijken, deze film dus

Leuk om te horen, bedankt

google levert natuurlijk de door jou geschetste conclusie op

van de maker zelf ontbreekt iedere verklaring

tis wel mooi dat je die zelf kan invullen door eea uit te zoeken zoals je gedaan hebt, maar het blijft veelal speculatie

Ik zou graag deze willen bijdragen aan de discussie, eerder door HarmJanStegenga zo goed van internet af gesnuffeld :

Nadat Magnolia al een paar keer heeft verwezen naar Exodus 8:1 ("En de vorsen zullen opkomen op u en uw volk en op al uw knechten") wordt de lucht aan het einde van de film verduisterd door miljoenen uit de hemel neerstortende kikkers. Wie niet horen wil moet voelen, is de boodschap. De kikkerstortbui is geen grotesk slotakkoord maar de apotheose van een moralistische vertelling, waarin schuld en boete, zonde en vergeving, de thema's zijn.

De kikvorsplaag is Andersons straf voor het menselijk dwalen van het rechte pad. Wat dit rechte pad is? Nee, Magnolia roept niet op tot regulier kerkbezoek, maar wel tot liefde voor de medemens. Zalvende woorden, maar Anderson draagt ze zonder cynisme overtuigend uit. Hoe het moet in het leven, tonen in Magnolia twee bijfiguren met hun zorgzame gedrag. De ene is de verpleger (Philip Seymour Hoffman) die de oude Robards in zijn laatste dagen liefdevol verzorgt, de andere een politieagent (John C. Reilly) die bij burenruzies en overlast in een goed gesprek gelooft. Je moet Magnolia hebben gezien om dit zonder ironische glimlach te kunnen lezen.

Ik ben ervan overtuigt dat deze informatie toegankelijk is via Google, echter ben ik een vorser in de esoterie en ben ik op de hoogte van de symboliek van vele esoterische teksten en gnomes. Door de afwezigheid van een verklaring van de maker is dit fenomeen natuurlijk zeer discutabel, en mag ik concluderen dat het bewust open wordt gelaten voor eigen interpretatie, maar de associatie blijft sterk plausibel. Accrediteer tevens dat er nooit een instrument zou worden gebruikt waar een dergelijke universele symboliek aan gehecht is als deze symboliek niet zo bedoeld is. Dergelijke middelen worden bewust gekozen.

de conclusies die her en der theoretisch worden aangereikt passen ook wel in het karakter van het verhaal/de film

het mooie is iig dat er ruimte is om zelf na te denken en te bepalen waarom men gekozen heeft voor een kikkerregen

Ik heb 'm net gekeken, maar halverwege verloor ik mijn interesse en begon ik andere dingen te doen, en functioneerde de film vanaf dat moment als achtergrond geluid. Het is niet dat het een slechte film is. Het is enkel dat verschillende verhalen zich afwisselend afspelen en je dus pas na 3 uur tot een climax of anti-climax komt. Artistiek gezien een goede film die mij in bepaalde opzichten doet denken aan films als Mulholland Dr. en Requiem for a Dream. Een goede film die ik helaas niet helemaal kan waarderen.

Hoe kan je een film beoordelen als je halverwege andere dingen gaat doen?

Ik vond de film reuzespannend en dat heb ik niet zo gauw bij films, meestal zakt een film halverwege wat in, maar dat had deze film niet. Dat is zeker knap voor een film van 3 uur.

Okey, toch vind ik dat medansavamhel ( , username van de eeuw!) mag zeggen dat Magnolia hemhaar dusdanig boeide dat hijzij iets anders ging doen. En om daar de film op te beoordelen.

Hijzij heeft de film op laten staan als bewegend behang! Niet eens zo slecht toch?

nee, maar dan kun je een film ook niet beoordelen

strikt genomen geeft hij de film tot halverwege een 3