Madagascar (2005)

Geen slechte film, maar ik kreeg toch de indruk dat deze toch vooral op kinderen is gericht, die zullen meer van het concept van pratende dieren kunnen genieten dan volwassenen. Het wordt leuker wanneer ze op een eiland terechtkomen, maar even later zakt het niveau wel weer.

Een goede film voor kinderen, maar verder niet bijzonder. Geldt ook voor deel 2, al vond ik die net ietsjes beter.

Een nogal flauwe animatiefilm. Veel te druk en de humor werkt zelden. Uitzondering zijn de vier pinguïns, die wel regelmatig voor een geslaagde komische noot zorgen. Het plot stelt niet veel voor en komt niet al te origineel over. De soundtrack is wel best aardig en qua animatie ziet het er best degelijk uit.

Madagascar is typisch een voorbeeld van waar ik mijn jeugdsentiment uit kan halen, ik was vroeger verzot op deze film(s) en beschouwde het echt als de toppers maar achteraf na zo’n herziening valt de film toch echt wel flink tegen, zeker dat de jeugdsentiment er niet bepaald zit tenminste niet zoals bij The Lion King (1994) en ik kon me weinig herinneren van deze film. Ik vond hem bij de herziening zelfs aardig tegenvallen en vraag me nog steeds af waarom ik met een 4.5* deze film bestempeld heb: ik denk toch echt van de goeie herinneringen van ‘vroeger’. Madagascar is wel een film met wat leuke scénes maar voor de rest is de film aardig saai en houd het mijn aandacht erg slecht vast en ik keek hem maar moeilijk uit.

Qua animatie zit het wel snor, ik ben niet de grootste fan van het animatie werk wat Eric Darnell en Tom McGrath ons voorschotelen en dat is ook weer goed te zien bij deze film. De film is enigszins ook saai en het verhaal is moeilijk te volgen. Ik heb me vaak moeilijk geamuseerd en het is soms net iets te makkelijk. Ik vind het hele dierentuin setje wel leuk, zo ken ik de film ook en zo ken ik ook het spel wat ik altijd van Madagascar heb gespeeld. Enigszins aardige nostalgie hier maar toch op veel stukken erg tegengevallen.

Voor de echte nostalgie heb ik de taal naar het Nederlands gezet, ik heb de film dus gekeken terwijl hij Nederlands gesproken werd en het hielp niet echt. De dieren zijn nogal clichématig en vooral onaantrekkelijk, ik kreeg totaal geen zin om de film te blijven kijken. Daarbij is het verhaal echt erg slapjes.

Het verhaal ging over vier dierenvrienden in het dierentuin van New York, een Leeuw genaamd Alex, de Zebra Marty, de nijlpaard Gloria en de Giraffe Melman met alleen een identieke levensstijl. Zo is Alex de koning van het dierentuin en stroomt het park dagelijks vol met mensen die graag naar Alex kijken. Marty is vooral bezig met het leven in het wild en wilt dit graag ook, Gloria weet ik zo niet meer wat ze continu aan het doen was en van Melman weet ik dat hij constant dacht dat hij ziek was dus elke dag nagekeken moest worden. Op een dag wenst Marty voor zijn verjaardag om in het wild te gaan leven en deze wens gaat in vervulling wanneer Marty weet te ontsnappen en de andere drie naar hem opzoek gaan. Terwijl ze door de straten van Amerika draven weet de politie ze te grijpen en natuuractivisten om zo maar te noemen sturen de vier dieren naar een natuurpark in (volgens mij) Kenia. Wanneer hun van de boot afgeketst worden komen ze in Madagascar terecht waar ze koning Maurice. Met wat uitdagingen overleven de vier vrienden op Madagascar en proberen te weer thuis te komen.

Ik vond het allemaal wel welletjes maar ben geschrokken van hoe slecht ik de film nou daadwerkelijk vond, erg flauw en op veel vlagen ook erg saai dus erg jammer! Nu nog eens beginnen aan Ice Age (2002) en Shrek (2001) die ook lekker nostalgisch zijn.

2.5*

“I'm ten years old. My life is half over and I don't even know if I'm black with white stripes or white with black stripes!”

Aardige animatiefilm. Het begin in de dierentuin is het leukst, en onder andere Rock, Stiller en Schwimmer zijn sterk als stemacteurs. De humor werkt, en de manier waarop een leeuw, zebra, nijlpaard en giraffe met elkaar samenwerken levert veel grappige situaties op. Wanneer de vier op een eiland terecht komen wordt het wat minder, en het begint allemaal wel veel te lijken op één grote klucht. Met uiteraard een flinke dosis sentiment. Gelukkig is het einde dan wel weer sterk. Complimenten ook voor de pinguïns, toch wel een beetje de MVP's van deze film.

Wel een leuke animatiefilm. Een film met dieren met menselijke trekjes spreekt altijd wel aan, zowel bij jong als oud. Madagascar is een film die in twee delen uiteen valt. Het gedeelte vóór het eiland en het deel erop. Vooral het eerste luik is erg fijn met het leven in de zoo en de drang om de natuur in te trekken, terug naar de roots.

Best wel wat grappige momenten met nogal stereotiepe karakters, maar de mix zit wel goed. Ook de pinguins zijn een leuke afwisseling als zijplot. Ook de animatie zit goed. De spookdiertjes (of wat het ook zijn) en ringstaartmaki’s waren minder geslaagd, zelfs irritant bij momenten. Wat wel interessant was op het eiland was het terugkerend instinct van de leeuw. Beetje simplistisch voorgesteld én afgehandeld, maar de boodschap was duidelijk. In zijn geheel toch een verborgen moraal dat wilde dieren eigenlijk thuis horen in de natuur en niet in een zoo.

Een echte kinderanimatie, al zullen die de filmverwijzingen niet kunnen volgen natuurlijk. Ze hopen de ouders die meekijken daarmee te plezieren. Maar dan valt het nogal mager uit. De animatie is vrij druk en niet zo goed geanimeerd. Het teert vooral op de humor met enkele bekende stemmen. Het werkt wel, anders werd er geen hele franchise op gebouwd. Maar het is zeker geen kwaliteit hier.

In The New York Zoo viert zebra Marty [Chris Rock] zijn tiende verjaardag. Wanneer hij ontdekt dat een groepje pinguïns een ontsnapping voorbereid, begint Marty zelf te hunkeren naar de wereld buiten deze dierentuin. Na een mislukte ontsnappingspoging besluit de dierentuin (om wat voor reden dan ook) de betrokken dieren naar Afrika te brengen. Wanneer de pinguïns de besturing van het vrachtschip overnemen en koers zetten naar de Zuidpool, slaat een deel van de lading overboord. Samen met leeuw Alex [Ben Stiller], giraffe Melman [David Schwimmer] en nijlpaard Gloria [Jada Pinkett Smith] belandt Marty op Madagascar waar ze bevriend raken met Julien [Sacha Baron Cohen], de koning van de maki’s. Veel meer verhaal is er niet en daarom gooien Carnell en McGrath alles uit de kast om de publiek aan het lachen te krijgen. Maar de Looney Tunes-achtige humor is geforceerd en begint snel te vermoeien. De militaire discipline van de pinguïns onder leiding van “Smile & Wave” Skipper [Tom McGrath] levert gelukkig een aantal uitstekende momenten op.