Brimstone (2016)

Onbedoeld...?

Dertien (inmiddels veertien)

Het grote Martin Koolhoven interview, deel 1 / door Alfred Bos - indebioscoop.com

Ah, je hebt gelijk. Maar ik kan m'n post niet meer aanpassen (dacht dat je daar 24 uur voor had, maar goed).

Het humoristische van de situatie is alleen voor Nederlanders duidelijk. Daarnaast lijkt mij de toon van de film te serieus en duister om ineens bedoeld met een Van Gaal-achtige steenkoolengels grap te komen. Maar wel zo bedoeld dus?

Ik vond het grappig en wist dat andere Nederlanders er ook om zouden moesten gniffelen. Overigens zitten er nog een paar momenten dat er een kleine lach mag, met name in hoofdstuk 2. Dat werd vooral in Toronto heel erg goed opgepikt. Die hadden ook een kleine lach bij de tweede Nederlander in de kerk, trouwens).

Een bijzondere film en als zodanig eigenlijk direct al geslaagd al vallen er ook een aantal kanttekeningen te plaatsen. Voordeel is dat de film aan kracht wint naarmate deze vordert; hoofdstuk 1 was voor mij veruit de minste; het acteerwerk was minder overtuigend maar vooral de montage was storend, slordig welhaast. De overvang tussen scenes, waarvan de film enkele keren ook juweeltjes toont, kwam een enkele maal onnatuurlijk op mij over. Ander kritiekpunt is de soundtrack; afwisselend minimalistisch en bombastisch, in het geheel wat povertje; de film blijft daarmee verstoken van de echte westernfeel. Echt een gemiste kans in mijn boekje.

En dan nu de kracht van de film, de compromisloze verbeelding van de brute realiteit die de kolonisten aantroffen én creëerden in de nieuwe wereld. Nog niet zo gek lang geleden waren hedendaage beschavingsvormen nog niet in de verste verte gemeengoed. De mens heeft als roofdier natuurlijk zijn scalps gemaakt in de laatste fase van haar evolutie en die bloederige, eerzuchtige natuur wordt met het absolute woord van ene God onder de hand maar al te graag gebotvierd op zij die de minste weerstand leveren: vrouwen. Wat volgt is gruwelijke en indringende cinema met een horrorclimax bestaande uit een orgie van mysogenie, zeer onplezierlijk. Vakkundig gemaakte, genre overstijgende film welke het predikaat Ne'erlands meesterwerk op details misloopt.

Twijfel tussen een 3.5 en 4* en de rating is eigenlijk exact het cijfer dat ik de film toeken: een 3.74

Goed werk Wouter!

Ik vond het erg knap hoe Pierce het Nederlands accent in zijn moedertaal wis aan te brengen. Verder was de scene inderdaad best geestig, maar wel gepast.

Voor de duidelijkheid. Amerikaans is niet zijn moedertaal. Hij leerde dus Amerikaans aan, met een Nederlands accent. (Guy is Australier, moet voor iedere Amerikaanse rol stampen)

Bioscopen draaien Brimstone in meer zalen

Horror, western, thriller, melodrama... Brimstone valt niet écht te categoriseren en hoewel dat geen garantie is voor kwaliteit, betekent het in ieder geval dat regisseur Martin Koolhoven erin geslaagd is om een film te maken die nimmer voorspelbaar is. Brimstone valt uiteen in 4 hoofdstukken, die niet chronologisch zijn verteld. Dat is niet zomaar een gimmick, maar creëert suspense waardoor de film blijft intrigeren. In het eerste hoofdstuk maken we kennis met de een jonge moeder [Dakota Fanning] die haar tong is kwijtgeraakt en wordt bedreigd door een godsdienstwaanzinnige van oorsprong Nederlandse 'predikant', gespeeld door Guy Pearce, met een subtiele, maar perfecte Hollandse tongval. Later in de film ontdekken we hoe en waarom de jonge vrouw haar tong is geraakt en waarom de predikant zo door haar is geobsedeerd.

Deze film is zeker niet geschikt voor mensen met zwakke magen, met expliciet geweld [o.a. in de vorm van mishandeling van mensen en dieren en kastijding], maar dit alles is wel op stijlvolle manier in beeld gebracht. Fanning is te zeer een lichtgewicht voor zo'n zware rol en Koolhoven had bij Guy Pearce wel even aan de rem mogen trekken [de slechtheid druipt er dusdanig van af, dat hij niet geheel geloofwaardig is als predikant], maar er zijn uitstekende rollen van Carice van Houten en Carla Juri. Laat ik het omschrijven als een origineel, explosief melodrama, maar wel ééntje die je eigenlijk niet mag missen!

Tja, een paar vragen:
- Hoe komt Liz/Joanna in hemelsnaam los, vastgebonden aan de paal?
- Waarom ondertitel je Chinees niet en gebarentaal wel?
- Waarom heet de film Brimstone?
- Waarom snijdt Joanna haar tong af? Ze kan doen alsof ze stom is.
- Waarom geen enkele ambiguïteit? Elke scène zegt: “Dit beteken ik, en niks anders!”
- Waarom zijn hoofdstukken 1-3 zo vreselijk schematisch opgebouwd met dezelfde bouwstenen dat je na een tijdje alles kunt voorspellen: vrouw wordt vernederd, kind wordt bedreigd, vrouw wordt monddood gemaakt [met doek of stalen masker], dominee is extreem de duivel, iemand zal hangen, enz. enz.
- Waarom dat vreselijke einde waarin Sam het donkere woud inkijkt – het kwaad zal blijven staan, lieve kijker …

Oh ja, de muziek is o.k., de scènes zien er geweldig uit en een paar acteurs spelen goed. En gelukkig speelt de film achterstevoren, want chronologisch zou-ie onmiddellijk als ongeloofwaardig door de mand vallen.

Edit: Zie dat Zwolle84 me al voor was. Ik sluit me verder aan bij wat hij zegt.

Ha Zwolle84, dank voor je (snelle) antwoorden. Daar kan ik wat mee.
Toch enig commentaar:
- Laat iemand jouw vastbinden met je handen achter een paal die hoger is dan jij en probeer dan eens los te komen ... Gaat echt niet.
- Ondertiteling: Waarom de kijker als een naïeveling behandelen? Laat mij proberen te achterhalen wat ze zegt - de context van de scène moet dit mogelijk maken, toch?
- Sulfur: grote dank! Wist ik niet, en snijdt nu hout.
- Je meent toch niet dat stomme mensen een tong missen? Dat geldt voor vrijwel niemand die niet kan spreken.
- Elke scène heeft maar één betekenis: zij is vroedvrouw; dominee is de duivel; zij is niet de moeder van de jongen; zij .... En ga zo maar door. Er resteert weinig om over na te denken.
- Snap ik van je; geldt niet voor mij.
- Het einde is precies wat ik bedoel: zo vreselijk nadrukkelijk.

Enfin, er zijn vele films van Nederlandse regisseurs die niet aan Brimstone kunnen tippen. Zo is het ook wel weer.

Ha Rvdz, zeer bedankt!
- Brimstone is me nu helder dankzij jouw reactie en die van Zwolle84
- Over ondertitelen ben je het eigenlijk met mij eens: de context maakt wel duidelijk wat ze bedoelt ...
- Dat Eli op de hoogte is van zijn tongloze toekomstige vrouw is mij ontgaan; dat maakt de scène gelukkig geloofwaardig.

hvdriel Zwolle84 Rvdz over die afgesneden tong sloeg ik later nog wel even aan het denken. Uiteraard is het zo dat Liz dit doet om de identiteit aan te kunnen nemen van de vrouw die in het bordeel de dood vindt. Maar ergens is het compleet onlogisch dat Liz daarvoor zo nodig haar tong moet afsnijden; alsof die man waar ze in episode III (de eerste van de film) mee samen is haar had afgewezen als ze nog gewoon een tong gehad had...Dat Liz niet de vrouw uit het bordeel is, weet hij toch wel (maargoed, daar zien we verder niks van, de film begint pas als de twee al samen zijn). En het is ook onzin dat ze het voor Pearce zou moeten doen, want die vindt haar toch wel.

Om een lang verhaal kort te maken: ik kan dit alleen zien als een thematische keuze (die scène geeft toch iets weer van haar kracht, lef en doorzettingsvermogen) , en niet als een keuze die te verantwoorden valt puur op basis van het script. Of heb ik nog iets gemist?

Edit: ik was over een stukje van de uitleg heen gelezen. Klaarblijkelijk wist de man dat Liz geen tong zou hebben, maar dat heb ik dan gemist. Blijft dan toch merkwaardig; had die man dan geen foto van de vrouw uit het bordeel voorhanden, haar eerder gezien o.i.d.?

De herziening in een vrij rustige zaal met beter scherm en zonder onderbrekingen heeft de film goed gedaan want het zijn vier sterren geworden.

Voor mij is het 3e deel het minste: vooral het zijplot met Kit Harington en z'n "compaan" die bij de pig farm in the middle of nowhere komen crashen zonder dat paps het merkt is nogal ongeloofwaardig en van het niveau plotglijmiddel ("hier wordt aan Joanna duidelijk gemaakt dat ontsnappen aan haar situatie mogelijk is yadayada") Ook de scene in deel 4 waar Liz haar armen breekt om het kind te redden vond ik teveel over the top gaan. Door o.m. bovenstaande scenes grotendeels weg te snijden had de filmlengte best wel tot 2 uur terug gebracht kunnen worden. Nu was er hier en daar sprake van repetitie (zeker wat betreft de soundtrack, het main theme werd wat te vaak herhaald).

Bij de Q & A in LHC Utrecht vorige week zei Koolhoven dat hij een serieuze film wilde maken en dat is hem grotendeels gelukt waarvoor chapeau. Van mij mag hij meer van dit soort projecten aangaan als die dergelijke originele films opleveren.

Want Brimstone maakt de tongen los ( ja cheesy, ik kon het niet laten) terwijl b.v. een film als Allied (2016) die ik eergisteren zag een dertien in een dozijn template film is die je na een uur of wat al haast vergeten bent. Niet Brimstone, die blijft wel hangen

4,0*

Wat ik me nu toch echt afvraag:

Hoe kan de dominee het doorsnijden van zijn keel hebben overleefd?

Niet alleen het doorsnijden van de keel, maar ook de brand?

De film haalde gisteren zelfs het TV journaal in België (VRTeen) in lovende bewoordingen.

Faith my Sister, with Faith in the Lord.

Hij is een soort bovennatuurlijke figuur, hoe of wat wordt verder in het midden gelaten. Een beetje zoals Mike Myers in Halloween.

Manmanman, wat een slechte film. In drie zinnen had het verhaal verteld kunnen worden, uitgesmeerd over 2,5 uur. Een van de slechtste films die ik in de laatste jaren heb gezien..

Dat laatste moet je echt opnieuw kijken (en luisteren), hoor.

Poeh, je kan veel dingen zeggen over Brimstone maar niet dat hij je in de koude kleren gaat zitten. Je kan Koolhoven geen gebrek aan ambitie verwijten. Esthetisch gezien een meesterwerk maar de film vliegt af en toe wel erg uit de bocht. Ik zal later een langere recensie plaatsen.

Dus omdat de regisseur gefocust heeft op beleving in plaats van plot is het een slechte film?

Gister, natuurlijk met de muts (vanwege de ijzige kou), naar Brimstone geweest.

En om met een bizarre vergelijking te beginnen: bij Rogue One waren er zoveel recensies die hamerden op de "oorlog" en het "volwassen" aspect in die film maar ik vond dat in Rogue One niet meer of minder dan in andere films. En nu bij Brimstone wordt in sommige recensies het geweld aangehaald. En ja, het is af en toe heel erg naar, vooral het geweld jegens kinderen en vrouwen maar daaromheen is het niet meer of minder dan een Django of Hateful Eight van Tarantino. En op de nare momenten is de suggestie soms nog erger dan wat visueel getoond wordt in Brimstone.

Wat deze film bovenal zo sterk maakt zijn de acteerprestaties. Dakota Fanning is echt heel sterk maar ook Emilia Jones laat een puik staaltje acteerwerk zien, haar naam zou hierboven gewoon bij vermeld moeten worden (ipv Harington). Pearce als vertolker van het kwaad (in zijn puurste vorm) mag over the top lijken in wat hij doet maar het past bij zijn karakter. Toch wel knap dat je zoiets verdorvens kunt acteren. Het accent maakte het geheel af.

Om op dat laatste verder te gaan: het Nederlandse accent en gesprokene werkte goed. Het gaf net dat extra stukje authenticiteit aan de film.
De setting en gekozen hoofdstukken structuur creeerden een sterke "unheimlischen" sfeer in de film. Visueel vielen vooral de scenes op de ijsvlakte op. Kleine smetje dat Holkenberg nog niet continu kwaliteit weet te leveren, op enkele momenten net iets te.

Het is zeker geen vermakelijke of leuke film, die termen passen gewoonweg niet bij Brimstone maar het is wel een goede film. Een erg goede film zelfs.
De opbouw van Fanning's personage door de hoofdstukken heen, de opbouw van Pearce zijn karakter door de hoofdstukken heen om uiteindelijk in het laatste hoofdstuk tot climax te komen.

Een wolf in schaapskleren, een valse profeet. Script piekte in die scenes. Puur kwaad versus liefde..

Ik ben niet helemaal overtuigd, maar Brimstone is wel een film die je bij blijft. De trailer vond ik erg sterk, maar de film weet het gevoel van die trailer niet de volle speelduur vast te houden. Dat komt voornamelijk door de laatste twee hoofdstukken, die mijns inziens nogal in herhaling vallen. Op een gegeven moment weten we wel dat de priester des duivels is, en dat het meiske er niet veel tegen in weet te brengen...(ik zie ook niet echt wat er nou zo feministisch aan deze film is...) Maar we blijven platgebeukt worden met nog heftigere scenes.. Zoals anderen ook al gezegd hebben maakt dit de film wat karikaturaal, en dat gaat niet goed samen met de lange speelduur. Desondanks erg mooi gefilmd en zeer sterk acteerwerk van de drie hoofdpersonages.

P.S. waarom zien we in de film en in de trailer de camera steeds inzoomen op die twee moedervlekjes die de dochters hebben?

P.S.S. de film heeft een goed excuus voor het "steenkolen-engels" dat sommige karakters spreken, maar sommige bijrollen waren alsnog niet best hoor.... dat haalde me toch een beetje uit de film.