The Gods Must Be Crazy (1980)

Eén van de plezierigste films ooit gemaakt over het onderwerp beschaving. De zuivere onschld van de Bosjesman staat in schril contrast met de hebzucht, corruptie en egotripperij van de 'beschaafde' mens. Producent/regisseur Uys schreef zelf het vlotte scenario en Paul Ballinger legde het vast op film. Goed voor de Grote Prijs op het Festival van de Humoristische Film van Chamrousse in 1983...

Laat ik het houden op "niet echt aan mij besteed". Ik vond het maar een flauwe, oubollige film. Een curieuze kruising tussen een mislukte slapstick, een foute seventies documentaire, een homevideo van Prins Bernhard en een aflevering van The A-Team.

2.0* voor een paar keer (glim)lachen en omdat het best uit te zitten was. En ach, heb ik ook eens een film uit Botswana gezien.

De film begint inderdaad als een halve documentaire. De voice - over vertelt over een stam die bijna helemaal van de wereld is geïsoleerd en zich aanpast aan de natuur. Daartegenover staat de geciviliseerde mens die juist andersom handelt. Grappig om te zien is hoe de stam leeft, in al zijn eenvoud.

Veel slapstick in deze film. Maar dat kon mij eigenlijk niet veel deren. Mensen die over bananen uitgleden, over modder, auto `s die geen handrem hadden wat natuurlijk weer leuke situaties opleverden en bananen die werden geraakt i.p.v. een helikopter. Ik vond het allemaal wel grappig om te zien. Vooral energiek en chaotisch in beeld gebracht.

Kantelpunt is het moment waarop de terroristische groepen steeds centraler komen te staan. Het moment met de neushoorn was eigenlijk al te...Maar alles wat daarna kwam was eigenlijk gewoon niet meer zo grappig. Een beetje oorlogje voeren i.p.v. cultuur verschillen te belichten.

Op aanraden van een leraar die helemaal lyrisch over deze film was en zelf ook een half jaar in Ghana is geweest gezien en ik vond het zeker een leuke ervaring. Maar met zo `n concept had zoveel meer gedaan kunnen worden. Het laatste gedeelte, heb ik maar met moeite uit kunnen kijken. 3*

Het begint wel leuk en rustig. Het idee is wel goed gevonden, maar helaas vervalt het snel in ordinaire slapstick en dat is voordien al meer en beter gedaan. Toch valt het nog wel mee en eigenlijk is de film best wel te genieten. In elk geval vrij originele invalshoek voor de jaren '80. Geen hoogstaande cinema, maar op zich valt het wel mee.

Had een film verwacht die de clichés en stereotypes uit zou melken en daar grappig mee probeerde te zijn. Voor een deel is dit natuurlijk zo, maar het bijf keurig binnen ethische grenzen en uitgemolken wordt het zeker niet. Ontzettend hilarische scenes komen uit dit thema voortrollen, in een typische slapstick manier van filmen. Prachtig.

Ik blijf een zwak houden voor deze film. Ik kan hem keer op keer bekijken, en keer op keer geniet ik van die aandoenlijke knulligheid, slechte montage en het beroerde acteren. Ik weet het ook, en ik zie het ook allemaal wel, maar het hoort er zo bij! N!xau (R.I.P.) hoeft niet te acteren, die is gewoon zichzelf, en de bandieten acteren ongelofelijk slecht, maar dat maakt de film juist zo grappig.

Marius Weyers is qua acteren ook niet het achtste wereldwonder, maar ik lig wel compleet dubbel om die gast, die suffe goedzak, ik herken mezelf er bijna in.

En dan de automonteur Mpudi, met zijn gevloek en getier...heerlijk!

Op het Afrikaanse continent is er bijna niemand (wellicht een enkele bosjesman) die deze film niet kent, een klassieker!

Memorabele quote:

[Xi meets Kate Thompson, who is dressing]

Narrator: That morning, Xi saw the ugliest person he'd ever come across. She was as pale as something that had crawled out of a rotting log. Her hair was quite gruesome; long and stringy and white, as if she was very old. She was very big - you'd have to dig the whole day to find enough food to feed her.

[Kate sees Xi and hurriedly covers herself]

Kate Thompson: Go away!

[Xi watches as Kate finishes dressing and packs her bags]

Narrator: Although it was a hot day, she was covering her body with skins that looked as if they were made from cobwebs. She was doing strange and magical things, and it struck him that she must be one of the gods. He wondered what she was doing down here on earth. But he was glad he met her, because now he'd give the evil thing back to her and go home to his family. So he said tactfully that he didn't need the thing, and that she could have it back. But she was very rude, and she walked away. "

Gezien ooit op school. Ik heb hier een bijzondere herinneringen aan!

Graag zou ik aan deze DVD komen, helemaal nu ik van plan ben om zelf op vakantie te gaan naar Namibie !

Ik heb deze film heel erg lang geleden al wel eens gezien, maar ik herinnerde me er toch weinig van. Deel 2 staat me denk ik iets beter voor de geest. Maar goed, het is nog steeds best wel een grappige film die lekker wegkijkt en die als basis wel een leuk en origineel verhaal heeft. Al gaat het verhaal en de film wel alle kanten uit en zit er weinig eenheid en visie in. Er gebeuren allerlei erg onwaarschijnlijke en ongeloofwaardige dingen. Ook springt het verhaal van de hak op de tak. En dat geldt ook voor de stijl van de film. Over het algemeen is het allemaal wel komisch bedoelt maar de film springt van natuurfilm naar romantische komedie. Slapstick, soft erotisch, jeugdfilm en harde actiefilm waar zelfs kleine kinderen met mitrailleurs schieten. Voor elk wat wils dat was duidelijk het enige wat de maker voor ogen had.

Al zo vaak gezien, maar blijft erg goed. Een flesje cola dat voor een conflict zorgt bij de anders zo serene Bosjesmannen. De film moet het vooral hebben van zijn humor en zijn kleurrijke personages met voorop Bosjesman Xi. Heel amusant is ook de nerveuze dokter Stein die iedere keer weer tilt slaat slaat als hij met de mooie juffrouw van de school moet communiceren. Zijn "ai ai ai" is gewoon schitterend. Interessant zijn de extra's op de DVD die wel het fabeltje van de Bosjesmannen ontkrachten. Dat maakt de film daarom niet minder leuk.

Aiaiaiaiai

De film begon echt heel goed met een introductie van de bosjesmannen en de grote held van deze film Xi. Altijd leuk zo'n antropologisch kijkje in een vreemd land en onbekende cultuur. Xi vindt een leeg colaflesje, dat door een westerse piloot naar beneden is gedonderd, en gaat op zoek naar de 'goden' die dat flesje hebben gedropt. Het flesje zorgt namelijk voor conflicten bij die bosjesmannen terwijl het van oorsprong een heel vredige stam is.

Maar goed, dan wordt deze film alsmaar zwakker met de introductie van suffe subplotjes die bij elkaar samenkomen. Er wordt ook echt heel zwak geacteerd en de boel wordt er echt niet beter op met als die versnelde slapstick-scenes. De rol van Xi wordt ook steeds minder leuk. Jammer, maar een voldoende voor het toffe begin zit er nog wel in.

Aardige film waarin een groep bosjesmannen in de ban raken van een weggegooid cola-flesje.De film begint best veelbelovend, waarin de cultuurverschillen tussen de westerse wereld en de wereld van de bosjesmannen op een boeiende en leuke manier worden neergezet. Helaas is het allemaal wat onevenwichtig en alhoewel sommige slapstick-scenes wel leuk zijn, doet dit toch een beetje afbreuk aan de eerdere potentie van de film.

Ik had wel even zin in iets lichts, en dit paste ook mooi in de wereldchallenge. Dus tijd voor The Gods Must Be Crazy! Tja, ik ergerde me al aardig in het begin wat veel mensen schijnbaar wel goed vonden - de quasi-documentaire over de bosjesmannen en de westerse samenleving, met flauwe grappen en een hoop noble savages gelul. En zoals ik al vreesde werd het niet veel beter. Jezus, wat een domme grappen. Xi wil de colafles teruggeven aan de goden, dus gooit 'm recht omhoog en is verbaasd dat ie terugkomt. Serieus? En dan die staatsgreep in een niet nader genoemd Afrikaans land maar volgens mij Angola, Wakaliwood zou zich er nog voor schamen. Kortom, na een kwartier of twintig minuten had ik al zo'n donkerbruin vermoeden dat het niet meer goed ging komen tussen mij en de film.

En dat klopt ook wel. Wat ik nog wel kon waarderen waren de natuurbeelden en sommige van de exotische locaties, maar wat een prul was dit verder. Slecht acteerwerk, waardeloze muziek, en vooral een vreselijk soort humor waar ik me als kijker zowat beledigd door voel. Ik sta te kijken van dit gemiddelde en toch vrij positieve reacties van users die ik over het algemeen toch wel hoog heb zitten. Er is nog wel wat variatie te bespeuren met verschillende verhaallijnen, die verder individueel ook niet echt boeiend worden. Gelukkig zijn er nog een hoop natuurbeelden uit de Kalahari en (in iets mindere mate) uit de jungle te zien, en wat beelden uit het Afrikaanse stadsleven. Maar dat maakt het nog steeds een dikke onvoldoende.