Red Dawn (1984)

Kutfilm.

Wat mij het meest stoorde was dat één van de hoofdpersonen een andere hoofdpersoon zonder blikken of blozen neerschoot, waarna ik het spoor totaal bijster was omdat ik me niet meer kon inleven.

1.5 ster

Beroerd geacteerd, maar het idee en de beelden van een Russische bezetting van de VS zijn behoorlijk fascinerend. Genietbare propaganda.

Vroeger gezien en ze draaide hem een tijdje geleden geregeld op MGM. Het verhaal is natuurlijk niet echt realistisch (te Amerikaans) maar de verfilming is prima. Het verhaal is verder boeiend en ook wel spannend en de actie is dik in orde (soms grof).

Leuk om nog eens de jonge Patrick Swayze en Charlie Sheen te zien acteren in deze film.

Bar en boos. het begin was al niet heel erg verheffend, met die domme in veelt e grote pick-up trucks rondscheurende, footballende all-American kids. Dat ze toen ook nog heldhaftig tegen de foute commies moesten strijden, was natuurlijk stupide, maar wel grappig in aanleiding.

Maar de film ontspoort op een gegeven moment wel een beetje teveel en de fun wordt wel erg serieus genomen.

En toen ook nog van die dingen langskwamen als 'de immigranten en illegalen hebben de poort open gezet voor deze terroristen' etc. kreeg het allemaal wel een smerig kantje.

Lachwekkend slecht.. De cliche's volgen elkaar zo snel op dat je nog niet uitgelachen bent voor de volgende komt! Na 20 minuten uitgezet - nieuw record!

It was five to one. I got four.

Op verschillende militaire fora wordt het vooral door Amerikanen gezien als een documentaire, Anderen walgen ervan. Ik hoor dat bij de tweede groep die er ook flink over gaat klagen. Dit zorgt dus ook voor wat leuke discussies over de film.

Wat het in ieder geval niet was, Realistisch. Ik wil niet zeggen dat Russische of voor mijn part Cubaanse troepen supersoldaten waren maar zo slecht als ze in de film worden afgeschilderd waren ze niet. Dit zorgde voor veel frustraties voor mij dat vooral een groepje kinderen professionele militairen de baas waren.

Qua acteerwerk is er helemaal niks mis met de film op enkele uitzonderingen na en het sentimentele vond ik niet eens zo heel erg maar door hoe men het verhaal heeft uitgewerkt, daardoor kan ik het gewoon simpelweg niet waarderen.

Ik hoop dat de Russen ook maar iets soortgelijks hebben gemaakt, dat verdienen ze wel.

Eens. Te gek uitgangspunt. Dat de film verder zo patriottistisch als de pest is, dien je maar met een korrel zout te nemen...

Geweldig uitgangspunt natuurlijk. Amerika dat eens wordt binnengevallen aan de hand van paratroopers. Wanneer je de bezetters ziet, waan je je in zo'n lekker fout filmpje, het is ook wel een typisch product van z'n tijd, maar de film heeft veel en veel te veel gejank, geneuzel, gesteun en gekreun van z'n toch al niet al te best acterende jonge cast aan boord. Je zou het nog af kunnen doen als een jongensfantasietje, maar met z'n serieuze karakter wordt de film tussen z'n repeterende wapengekletter alleen maar belachelijker. Het loopt voor geen meter en weet ook nog eens van geen ophouden.

Jaaah, daar zijn ze dan, het is hen gelukt: de Russen vallen Amerika binnen. Een groep tieners ontvlucht deze ellende en gaan in opstand! Vet stoer hoor al die verzetsdaden die ze plegen tegen de Russen, maar ruimte voor emotioneel drama biedt Red Dawn ook. Het is alleen zo verschrikkelijk bespottelijk met de leider Patrick Swayze voorop. De ene keer hangt hij de stoere boy uit, de andere keer krijst hij alles bij elkaar als een klein kind. Niet al te beste film dus en wat extra jammer maakt is dat de Republikeinse meur die deze film soms afgeeft totaal niet te harden is. Dat maakt deze film zelfs wat smakeloos.

Matige film over een aantal studenten die weten te ontsnappen als hun stad onder vuur komt te liggen. NIet bepaald geloofwaardig gebracht allemaal en ook het acteerwerk is niet alles. Bovendien is de algehele toon te serieus waardoor het eigenlijk nogal lachwekkend is. Genoeg actie inclusief een aantal flinke explosies.

Wolverines!

Een voor mij lange tijd onbekende cult klassieker en voor die tijd een heel behoorlijk werkje.

Rusland en Cuba besluiten om hun arbeidersparadijs wegens succes (of nou ja, wegens een gebrek aan genoeg broden) uit te breiden naar het verwerpelijke kapitalistische Westen. En waar gehakt wordt vallen uiteraard spaanders. Want je kunt geen Bolsjewistisch omeletje bakken zonder een paar eitjes te breken. En worden Amerikaanse burgers dus bij bosjes omgebracht want dat heropvoeden is ook maar een hoop gedoe en het bijbrengen van een vroom collectivistisch gevoel bij die verdorven Yanks is natuurlijk een verloren zaak, aangezien ze "iedereen arm" niet zo'n enorme verbetering vinden.

Dan besluit een piepklein groepje jonkies op de Rambo toer te gaan. En krijgen de rooien hun eigen Vietnammetje. Honderden kameradski's worden ondanks hun training in de pan gehakt door hinderlagen van amateurs die hun home court advantage maximaal uitbuiten.

De productiewaarde is aanzienlijk, net als de cast, waar 80s liefhebbers toch met gemak 4 acteurs uit zullen herkennen: Charlie Sheen, Patrick Swayze (eerder al soldaat aan het spelen in Men of Valor), Lea Thompson (Back to the Future, Some Kind of Wonderful), C. Thomas Howell (The Hitcher). En gelukkig is ook de moeite genomen om de Russen echt Russisch te laten spreken ipv Engels met cheesy accent. Er worden verder zelfs een aantal Hind helicopters bij gehaald. Hoewel die ene in Rambo toch wat imposanter was (of in ieder geval een betere piloot had die nog een beetje kon schieten).

Red dawn had ik vroeger leuker gevonden. Toen was er een koude oorlog en had ik nog niet zoveel actiefilms gezien. Er is genoeg vuurwerk en spektakel, in een fraaie omgeving meestal. Ik had steeds meer moeite de aandacht erbij te houden maar neem het de film niet al te veel kwalijk, ik heb er teveel uit het genre gezien.

Een film als deze zou denk ik krachtiger zijn als er meer wordt ingegaan op het onvermijdelijke menselijke gedrag zoals het verraad van naasten, hoewel dit zeker aan bod komt. En dan maar wat minder pief paf poef, maar meer spanning.

Er is al meer dan genoeg gezegd over de geloofwaardigheid en die is niet heel best. Maar de film gaat over meer. ik denk dat ik ten opzichte van 10 jaar terug heel wat meer begrip heb gekregen voor het diepe wantrouwen tegen de overheid van veel yanks en de eigengereidheid van militia in Amerika die voorbereid willen zijn op de noodzaak in het wild te moeten overleven.

En dan niet door een inmiddels achterhaald Red Dawn scenario maar een trage maar gestage toename van zowel anarchie als dictatuur in het langzaamaan minder vrije westen. Men kan steeds minder rekenen op de overheid, die zal vooral doen wat ze uitkomt.

En een film als dit is dan wel een hint om misschien ook maar eens de noodzaak te erkennen om voorbereid zijn als de pleuris echt uitbreekt, ook al komt die niet van de Russen, toch zijn plunderingen en chaos minder ver weg dan je zou willen.

Eigen collectie...

Voor ze Oekraïne binnenvielen, deden de Russen hetzelfde in de VS, in Red Dawn dan wel. Redelijk dwaze film eigenlijk, waarin een groep jongeren zich maandenlang verschuilen in de bergen en in verzet gaan tegen de bezetters. Het is echter veel te cheesy en doordrenkt van misselijkmakend patriottisme om goed te zijn... Er zit geen uitgewerkt idee achter, veel schermutselingen heen en weer waardoor de film ééntonig wordt, de bezetter krijgt weinig vorm en er lijkt geen duidelijke motivatie te bestaan voor hun invasie. Ziet er ook meer als een aflevering uit een TV-reeks uit, en misschien zou dat als TV reeks beter gewerkt hebben ook. Vraag me af waarom ik ooit deze film heb gekocht op DVD. Als avonturenfilm voor tieners kan het nog werken.

Na een rampzalige graanoogst valt de Sovjet Unie Polen binnen en vallen communistien van uit Cuba en Nicarague Hodurs en El Salvador binnen. De revolutie breekt uit in de Mexico, de Groenen in West-Duitsland willen nucleaire wapens in Europa verwijderen en de NAVO valt uit elkaar. De VS staat er dus alleen voor. Tot zover de eerste 40 seconden van deze treurig stemmende propagandafilm waarin Russische parachutisten landen in een woestijnstadje en een groep tieners besluit terug te vechten. “Boys! Avenge me! Avenge me!”, brult Harry Dean Stanton vlak voor een groep burgers uit volle borst “America The Beautiful” inzet alvorens een Russisch vuurpeloton ze met kogels doorzeeft. Pro-guns, pro-kernraketten en anti-immigratie is dit de vleesgeworden Reagan-doctrine die tot op de dag vandaag nog steeds het denken van een aanzienlijk deel van de Amerikaanse bevolking ontsnapt. Door sommige onverlaten vergeleken met “Triumph des Willens”, maar ik neig meer naar “Jud Süss”. Walgelijk, maar fascinerend vanwege de mix van gerespecteerde veteranen en aanstormend talent in de cast.

Zaterdagavond jaren '80 avond te beginnen met deze Red Dawn die ik mijn jeugd/tienertijd al eens zag en daarmee een titel die altijd bleef hangen. Waarom precies wist ik eigenlijk niet meer, was dit best goed of juist heel erg matig? De film tegenkomen bij de kringloop bleek nog wel een uitdaging maar dat lukte dan eindelijk toch afgelopen vakantie waarop een kijkbeurt een kwestie van tijd was.

Licht huiverig was ik wel geworden voor de film gezien het lage cijfer en de kritische comments, vaag had ik toch wel het gevoel dat dit een redelijk cult product zou kunnen zijn, en dat bleek het ook en ik kan wel vast verklappen dat ik de film ondergewaardeerd vind. En opzich is de hele opzet niet verkeerd en kan gekwalificeerd worden als America's worst nightmare waarop de film zich ontwikkelt in de gemiddelde natte droom van een verzetsstrijder met good American boys and girls die de wapens oppakken en zich niet neerleggen bij defeat zoals de Amerikaanse geest betaamt. Rap gaat het allemaal wel van parachutisten uit de lucht tot bloedbad en vlucht, het tempo lijkt vooral die eerste fase key.

En tja, de hele slechte comments en cijfers snap ik niet zo zeer. Is dit dan zo slecht? Uiteraard moet veel door een jaren 80 bril gezien worden maar het beeld van een stel tieners die overleven in de wildernis en met rebellenacties de bezetter het leven zuur maken vind ik toch best oké. De eerste stappen als verzetstrijders zijn een beetje wankel en komen verre van professioneel over maar dat is niet meer dan geloofwaardig. Het vervolg is een prima beeld van een verzetsgroep met geslaagde acties zoals de aanslag op de tank en het konvooi en daar tegenover de represailles van de bezetter met executies. Goed, op een gegeven moment lopen de Russische bezetters wel heel makkelijk in de hinderlagen van de Wolverines, dat is wel iets waar je eventueel een vraagteken bij kan stellen, net als de vraag waarom men de groep niet met helikopters opspoort en uitroeit. Toch vind ik het veranderend beeld van bange tiener naar een ervaren militair/rebel best oké met de gebruikelijk angst, verraad, woede en gevaar om gevonden te worden. Aardig ook nog een F-111 Aardvark, een toestel die je toch weinig ziet in films.

En zo vermaakt Red Dawn mij meer dan met een prima soundtrack en goede cast en verveelt mij geen moment. Degelijke film wat mij betreft, niets meer, niets minder.

Red Dawn is een A-Team achtige film die de tand des tijds overduidelijk niet heeft doorstaan. Dat valt de film uiteraard amper aan te rekenen. Wel dat hij niet gespeend is door enige vorm van logica of zelfkennis. Véél te serieus en te weinig doordacht en uiteindelijk zelfs nog tergend langzaam en aan de lange kant.

1,0*

Vandaag deze film voor het eerst bekeken en wel op een mooie blu-ray met Nederlandse ondertiteling.

Ik heb mij hiermee wel vermaakt, de film begint eigenlijk al direct met de troepen die binnenvallen en een groep scholieren vlucht en later vecht tegen deze groepering.

Goede schietpartijen en veel explosies en af en toe wat spanning ook.

Er vallen een hoop doden, einde vond ik ook wel goed, soms wat ongeloofwaardig hoe een stel scholieren zo een hele leger aanvalt en bombardeert.

Maar al met al zeer mee vermaakt, ga binnenkort de remake eens bekijken van ''Red Dawn'' uit 2012

"All that hate's gonna burn you up, kid."

"It keeps me warm."

Toen ik mij net had aangemeld op deze website (in augustus twaalf jaar geleden) was ik een enorm fan van 'Red Dawn', maar dan praten we dus over de remake met Chris Hemsworth. Destijds de remake ook echt meerdere malen gekeken, en ik was er echt helemaal weg van. Volgens mij had ik toen ook dit origineel een kans gegeven, maar ik kwam daar niet makkelijk doorheen en destijds al helemaal niet, toen moest het voornamelijk blockbuster actie zijn en was mijn interesse in oudere films nog niet zo gegroeid zoals ik dat nu wel heb.

Ik zag tijdens het zoeken van een film vandaag deze film opeens op poppen, en eigenlijk was ik er vrij snel uit om hem te kijken, mede dankzij het feit dat ik altijd nog wel een beetje benieuwd was naar hoe deze film was en ging zijn. Was mijn negatieve blik omtrent deze film ook reëel? Of is dit gewoon een parel uit de jaren tachtig. Het gemiddelde schrok me wel een beetje af, en zette me enorm aan het twijfelen. De film heeft nog best wat stemmen ook, dus dat kon niet al te goed zijn.

Op het eerste gezicht was het best een leuke film. Erg vermakelijk met verschillende actie scenes, en verschillende scenes zagen er gaaf uit m.b.t. het gebruik van de nodige tanks, helikopters en explosieven. Milius weet er met vlagen een spektakel van te maken, maar dat is ook alles wat ik leuk en goed vond aan deze film, de rest ging behoorlijk fout. Er waren twee dingen die mij in de weg zaten hier, ten eerste was het de tijdsduur die in mijn opinie echt gewoon veelte lang was, de film kent te veel en te vaak langdradige scenes wat het gewoon heel irritant maakte om de film uit te kijken. Veel stilgevallen scenes weten gewoon geen meerwaarde te brengen met deze film, en dat was voornamelijk dankzij het tweede punt; de film kent totaal geen achtergrond verhaal. Waarom werden ze aangevallen? Wat is überhaupt de reden van deze film? Wie zijn de personages?

Uiteindelijk gewoon best een langdradige zit dus die nergens echt wist te boeien. Jammer, want de film kent echt onwijs veel potentie, alleen wordt dat gewoon nergens benut. De actie scenes kunnen nog wel vermakelijk zijn, maar daar blijft het vooralsnog wel gewoon bij, en dat is zonde.