The Butterfly Effect (2004)

Pracht van een film.

Niets van commentaar.

4.5 *

(aanrader)

Best een leuke film. Beetje raar verhaal en ik geloof er geen snars van dat er meerdere tijdsdimensies zijn, maar het idee is leuk. En behalve dat goed geacteerd en mooie beelden. Dus leuk om gezien te hebben. 4* voor nu..

Donnie darko gaat een stuk dieper.

Prachtige film, ik vind de verhaallijn ook interessant bedacht en origineel. Het einde vond ik wel een beetje jammer, maar toch wel weer mooi.

4,5 sterren.

geplaatst op 4 juli 2007, 19:04 uur

je hebt gestemd, spoilers zijn automatisch leesbaarPrachtige film, ik vind de verhaallijn ook interessant bedacht en origineel. Het einde vond ik wel een beetje jammer, maar toch wel weer mooi.

4,5 sterren.

Ik ken de film met 2 eindes..

welke heb je gezien?

Daarom is het middschien een science fiction film, zou kunnen toch !?!?!

Heb erg geboeid zitten kijken gister toen ik hem voor het eerst zag. Aantal erg indrukwekkende scenes. Wat ik erg jammer vond was dat bepaalde gebeurtenissen erg ongeloofwaardig overkwamen, maar ik ga hem nog eens herzien het weekend voor ik een stem uitbreng.

Ik vond het een zeer interessante film met een goed verhaal. 4.5*

Waarom staat deel 2 niet op deze site? En is die ook de moeite waard?

Ik heb het einde gezien waarbij je in het verleden ziet dat Evan tegen Kayleigh zegt dat als ze niet bij hem wegblijft hij haar familie uitmoordt. Daarna zie je hoe Evan en die andere jongen/man zijn dagboeken verbranden ergens onder een snelweg. Het einde is dus dat ze elkaar nooit echt gekend hebben.

Welke einde heb jij dan nog meer gezien?

The Butterfly Effect 2 staat wel op deze site, maar is spijtig genoeg beslist niet de moeite waard. Hoogstens om het contrast met de eerste film te zien.

Ik was nogal verbaasd over de hoge score van deze film want ik vond hem zelf vrij matig. Wat me vooral tegenstond was de grote hoeveelheid schokkende onderwerpen die en-passant voorbij komen: seksueel misbruik, dierenmishandeling, zelfmoord, (poging tot)verkrachting, etc Ik kreeg een beetje de indruk dat het niet op kon met dit soort narigheden. En dat terwijl de film zelf eigenlijk een beetje lachwekkend begon te worden: hup, weer terug, hup weer vooruit in de tijd, jammer, er overkomt iemand toch weer iets ergs hup weer terug. Ook het tijdreizen zelf werd naar mijn idee nogal op de suske en wiske manier uitgebeeld. Het gegeven vond ik niet onaardig en ook de soms verrassende wendingen waren wel vermakelijk, maar een topper? Nou nee.

Ik heb het einde gezien waar hij terug ging in de tijd wanneer hij zichzelf als baby in de buik van zijn moeder zelf moord pleegde zodat ze terug een dood geboren kind zou hebben en zo nooit op de wereld gekomen is en dus de anderen nooit heeft gekend.

Hmm ze zijn allebei wel droevig hoewel ik jouw versie nog tragischer vind.

Echt een SUPER film!!!

en een zeer goed verhaal !!

ik heb em meerdere keren gezien .,. En hij blijft goed.

topfilm. vooral ashton kutcher maakt deze film tot een kraskraker

Prachtige film!

Was wel een film waarbij ik even zat te piekeren maar was echt een hele mooie film!

Wacht eens even, staat The Butterfly Effect bekend als een goede film? Zo'n fantastisch concept zou in de handen van zegmaar een Charlie Kaufman perfect uitpakken. Dit is echter een aandoening voor je hersenen: zó veel potentieel dat onbenut wordt gelaten. Het idee dat een kleine verandering grootse gevolgen kan hebben door de grote hoeveelheid aan toevalligheden in je leven is iets waar ik het deels mee eens ben. Bij deze film dacht de scriptschrijver echter dat het alleen zou werken door de meest stereotype personages in de film te stoppen.

Iedereen maakt fouten in het leven, keuzes die hij liever niet had gemaakt. Maar waren het wel verkeerde keuzes, en zou je leven daardoor echt beter zijn gelopen? In plaats van er enigszins diepgang in te brengen en het verhaal te koppelen aan je eigen ervaringen is alles zo simpel en duidelijk mogelijk gehouden, vaak met zoveel mogelijk spanning. Ik kan het me inmiddels niet meer perfect herinneren, maar zaken als explosieven, kinderporno, verminkende brandjes... Nuance is ver te zoeken.

Zo zie je maar weer wat visionairs als Charlie Kaufman bijzonder maakt: niet alleen de originele ideeën, maar ook de wil om er iets bijzonders mee te doen. The Butterfly Effect blijft hangen op het niveau 'hersenloos Hollywood', maar als je tijdens het kijken ook nog eens constant geconfronteerd wordt met bergen onvervulde potentie kan ik niets anders dan de film zo sterk mogelijk afraden.

En oh, Ashton Kutcher... laat ik daar maar geen woorden aan vuilmaken.

0,5/5

Een interessant gegeven, heel aardig uitgewerkt, en ik heb me met deze film geen minuut verveeld. Ashton K. viel me enorm mee, hij deed het best wel heel goed. Jammer van de stereotypes, het had misschien nét even wat beter uitgewerkt kunnen worden.

Naar de alternatieve eindes ben ik ook wel benieuwd. Ik heb denk ik gewoon de standaard versie gezien, die was niet zo enorm dramatisch.

Ik heb deel 2 ook gehaald, die ga ik volgende week nog kijken.

Als je dit van niveau hersenloos hollywood noemt, dan moet je toch haast alle films wel met minder dan 1 waarderen.

De film heeft een sterk verhaal wat duidelijk verteld wordt. Acteerprestaties zijn gewoon goed, ook Ashton Kutcher speelt echt niet storend slecht. Dat het een beetje stereotype is heeft niets met hersenloos te maken, maar met het feit dat je die film maakt om zoveel mogelijk mensen aan te spreken. Dan moet je dus ook zorgen dat je film duidelijk is voor haast iedereen.

Daarbij vind ik dat echt niet elke film van het niveau Donnie Darko hoeft te zijn. Een mooie fantasyfilm of iets luchtigere film op zijn tijd.

Inderdaad, vier eindes.

Ik had de dvd gekocht, want het is namelijk m'n favoriete film.

Enkel minpuntje, de bioscoopversie stond er niet op, wat 'k tevens wel raar vond.

Zeer sterk verhaal, enkel spijtig dat je nu meer films ziet met ongeveer hetzelfde concept (Bv. Déjà vu.)

Er is niets mis met luchtig, en zéker niet met fantasy. Ik vraag echter van een film wel een zekere vorm van subtiliteit, dat de makers hun best doen om een concept tot het uiterste te gebruiken.

In plaats daarvan krijg je karakters en situaties waar je totaal niets voor voelt, en op het einde (en niet dat vreemde gedoe waarbij hij zelfmoord pleegt als baby) na kan ik er ook geen boodschap in ontdekken. Wat kan ik met deze vreselijk stereotype en onrealistische gebeurtenissen?

Ik wil niet als een cynisch ventje Hollywood de grond in boren zonder een film ook maar gezien te hebben. Ik geniet van een hoop films, zeker ook het luchtigere Hollywood werk. Ik ben gewoon gigantisch teleurgesteld in deze film, gewoon omdat ik het concept zo ongelofelijk gaaf vindt. Om daarnaast te zien dat mensen dit daadwerkelijk leuker vinden dan films die daadwerkelijk precies doen met zo'n concept geeft mij tranen in de ogen.

Ik sluit me geheel bij Beitel aan, een soort nep-donnie darko is dit. Ontstijgt nergens het niveau van een matig b-filmpje, terwijl het pretendeert een "diepere film" te zijn.. nooit was dit minder waar! Kijk anders The Machinist, The Jacket, e.d. als je van dit genre houdt. Die maken het tenminste nog een beetje waar. Een 0,5!

Beitel: "
In plaats daarvan krijg je karakters en situaties waar je totaal niets voor voelt, en op het einde (en niet dat vreemde gedoe waarbij hij zelfmoord pleegt als baby) na kan ik er ook geen boodschap in ontdekken. Wat kan ik met deze vreselijk stereotype en onrealistische gebeurtenissen? "


Het einde IS net hét van de film. Meeste eindes floppen, wat bij deze film niet het geval is.
Het verhaal gaat 'r gewoon om: hoe hard je ook je best doet, je leven staat al vast en daar kan je dus niet aan veranderen.

En om dat duidelijk te maken, moet er een heel verhaal vooraf gaan, wat het dramatische einde gewoon versterkt.

Het einde was ook het enige waar ik nog wat mee had bij deze film (in tegenstelling tot het schijnbaar oorspronkelijke einde), en ik kon er ook een betere boodschap aan verbinden: iedereen maakt fouten, een perfect leven bestaat niet, wat je ook moet accepteren.

Maar de gebeurtenissen die eraan vooraf gaan hebben daar naar mijn mening weinig mee te maken. Ze zijn te extreem, met idiote personages. Het mooie van zo'n concept is juist dat het wat duidelijkheid kan geven over je eigen leven, wat troost. Maar als kijker kun je je er niet mee identificeren, waardoor de film álles aan kracht mist.

Als je kijkt naar een film als Eternal Sunshine of the Spotless Mind, wat ongeveer dezelfde strekking heeft, kun je zien wat ik bedoel: de personages zijn ongelofelijk menselijk en het draait om échte emoties en vergissingen. In tegenstelling tot deze rotzooi.

Ja oké, er gebeuren dramatische dingen in de film,

maar niet onmógelijke dingen.

Je kan je toch wel goed inleven in 't personage dat Kutcher speelt, niet dan? Dat hij zo z'n best doet, maar er toch niets van komt?

Ik moet eerlijk toegeven dat 'k die films nog niet gezien heb, maar 'k zal ze zeker eens gaan huren, hopelijk zijn ze er.

Oke, je bearchumenteerd het goed. En die soortgelijke films waar je op doelt, misschien kennen mensen die gewoon niet. Ik vind bijvoorbeeld Eternal Sunshine toch een hele andere bedoeling hebben.

Maar ieder zijn smaak.

Ik probeer dan ook stiekem er voor te zorgen dat mensen die film uit nieuwsgierigheid gaan bekijken om te zien hoe het wél moet.

Beide films zijn vergelijkbaar op de manier dat ze hun boodschap brengen: beide films introduceren een manier voor iemand om een hele menselijke wens uit te laten komen. Bij The Butterfly Effect wordt gekeken of het kunnen veranderen van fouten in het verleden wenselijk is, bij Eternal Sunshine leer hoe ook slechte herinneringen, die je eigenlijk wilt vergeten, noodzakelijk zijn.

Beide films kennen een andere 'boodschap', maar het uitgangspunt is vergelijkbaar.

Heel mooi, heel diep, heel tragisch.

Goed verhaal, goed geacteerd.

Als dit je niet - al is het maar een beetje - aan het denken zet, wat dan wel?

Het einde was ook prima, ik was bang voor een 'en toen kwam alles weer goed' einde, maar dit was erg mooi.

Bovendien een prachtige soundtrack van Oasis!

Verbazingwekkend dat deze film zo'n hoog gem. cijfer heeft. Het idee van parallelle universums/tijdlijnen is aardig maar de uitwerking vond ik niet al te best.

Wat belangrijker is, op één of andere manier kreeg ik maar geen voeling met de karakters. Ze deden me eigenlijk niets.

Voor mij een middelmatige film en vandaar een middelmatig cijfer: **1/2.