C'est Arrivé près de chez Vous (1992)

Daar is any way the wind blows wel een uitzondering op, vind ik. Je hebt voor de rest wel gelijk maar AWTWB is ook toch wel aan de experimentele kant. Ook rosie vond ik zeker geen alledaagse film.

Ik vind het pijnlijk wanneer men deze film gewoon ‘leuk’ of 'tof' vindt.

Dit is zondermeer een sociaal hyper-realistische film, die veel beter is dan wat de broers Dardenne over het achterlijke Wallonië ooit in hun natste dromen kunnen maken .

Grotesk: ja.

Overdreven: ja.

Realistisch: net niet (maar het scheelt niet veel).

Volgens mij de beste Belgische film ooit.

Trouwens een favoriete film van Tarantino.

Alleen die hoes al...

IJzersterke film die op het reality vlak zijn tijd ver vooruit was. Film die zowel stof tot nadenken serveert alsook een genot is naar te kijken, grappig en pijnlijk tegelijk.

4*.

Kreeg deze bij FilmValley van deze maand. Ben hem maar meteen gaan kijken.

Het eerste half uur à 3 kwartier is de film heel origineel, een aantal keer helemaal in een deuk gelegen. Maar naarmate de film vordert blijft het toch allemaal wat van hetzelfde. Het extreme overacteren van de hoofdrolspeler en grappen zoals die met het holster dat hij voor z'n verjaardag krijgt die na een tijdje wel erg voorspelbaar worden. Al had er meer in gezeten, toch een hele aparte film;

3,5*

Echt een heel sterke film die precies doet wat de meeste misdaad/ actiefilms niet doen: ons schuldig laten voelen voor de moorden. De documentairestijl zorgt er extra voor dat we ons betrokken gaan voelen bij de vreselijke misdaden in de film. En ook het feit dat Ben regelmatig naar de camera toespreekt draagt hier aan bij. Net als de cameraploeg in de film krijg je hierdoor een soort van 'band' met de koelbloedige moordenaar. Hij is grappig, hij is stoer, hij heeft ondanks zijn beroep ook nog eens gevoel en overal een mening over: kortom een vermakelijk figuur. Dit is natuurlijk niet uniek, want vele misdaadfilms hebben zo'n personage waarmee je je een film lang kunt vermaken.

Maar bij deze film blijft de pret niet eeuwig duren! Je wordt, met dank aan de betrokkenheid, gedurende de film steeds meer met je neus op de harde feiten geduwt. Want eigenlijk slaat het gewoon nergens op dat mensen zovaak geniet van zoveel geweld op tv en in films. En dat is precies wat deze film ons wil laten zien. Er moet ook bij gezegd worden dat de film nergens dit erin hamert, maar zijn boodschap is volkomen duidelijk. Erg goed gemaakt. Hij neigt naar 4,5*, maar ik hou het op 4 sterren voorlopig.

Knappe, fascinerende film. De documentairestijl laat het bijna lijken alsof de film uit de losse pols is gemaakt, maar stiekem is deze film heel erg slim opgebouwd. De film scheert continu langs de randen van pikzwart grappig en niet leuk meer. De een zal er niet mee kunnen lachen, de ander de hele film door, een derde vergaat halverwege de film het lachen.

Poelvoorde is geweldig als de moordenaar. En waarom hebben de drie regisseurs na dit nooit meer een film geregisseerd? Geweldig einde ook.

4.0*

Geweldige film, die op het begin nog lacherig begint maar al snel de amusentskijker van forse repliek dient. Er zitten zelfs scènes in waar ik om moest lachen, maar als ik ze in perspectief plaatste, er weer over na ging denken.

Poelvoorde speelt inderdaad een geweldige rol en het zwart/witte beeld deert mij geenszins. Na een nachtje slapen geef ik hem toch maar 4*

Erg harde film, maar in sommige momenten toch ook erg grappig 4*

Ik hou van verhalen met enige lijn er in. A, B, C, zeg maar. Hier wordt alleen maar bruut/stoer (want hard vond ik de film juist niet) geweld gebruikt met enige humor erin. Humor is maar betrekkelijk en al gauw is verderop in de film alles al snel flauw. Je denkt, ach die schiet Ben ook wel weer neer en ja hoor: paf. De (ironische) humor die er achterzit ben ik dan allang voorbij.

Ok, het begin is nog wel aardig, maar Benoit en die goedlachse Remy beginnen me te irriteren. Het einde komt al helemaal geforceerd over en slaat wat mij betreft de plank met de rest van de film mis:

**

Zoveel mogelijk voorgekauwd, zeg maar...?

Ik vind die Ben een hilarisch personage. Hij is een vat vol tegenstrijdheden. Een arrogante klootzak, charmeur en seriemoordenaar. Een gestoorde moralist die zich in hilarische bochten wringt om zijn daden te vergoeilijken. Een zielepiet die zich voordoet als genie. De enige vrouw die hij kan krijgen is een hoer op leeftijd. Hij is een parodie op de macho man en tegelijkertijd leurt hij met de culturele elite waar hij ineens de breekbaarheid zelve is en er zelfs geliefd raakt.

De film is niet enkel een gestoorde gek die dom wat mensen neerknalt. Dan moet je Bernie niet gaan zien, dat is een film met een slapstick hak er op los plot.

Ik vind deze film wel meer dan een platte komedie. C'est Arrivé près de chez Vous is een satire op een hoop zaken. De film is bijvoorbeeld een bittere en en zwartkomische satire op de soms doorgeslagen rol van tv. Dat verwijst naar de haast ziekelijke neiging van tv makers om dubieuze personen te omarmen en er onuitputtend aandacht aan te besteden (Ratelband, Gordon & Joling, Showroom). In deze film raakt de tv ploeg medeplichtig bij de daden van Ben. Een thema dat ook in Natural Born Killers en 15 minutes speelt.

Moet een Al Jazeera en CNN klakkeloos alle terroristenboodschappen uitzenden? Kunnen we er niet beter voor kiezen om alle terroristenboodschappen te boycotten en die mensen geen zendtijd meer te geven?

Laat de media zich niet teveel voor het karretje spannen van deze criminelen of is er gewoonweg geen keuze? Ik heb geen antwoord op deze vragen maar je kunt daar over filosoferen.

Laten we ook niet vergeten dat, naast kritiek op de media, er een flinke dosis maatschappijkritiek aan te pas komt: racisme, het sociale weefsel van de samenleving, ...

Ik snap de opmerking niet dat er veel bruut/stoer geweld inkomt, maar dat het absoluut niet hard is....

Vrij goeie film. Het is een origineel uitgangspunt en het scenario is interesant uitgewerkt. Hoewel ik het meer een misdaad drama vond dan een comedie.

Er werd goed geacteerd. Door dat het docu stijl kunnen we niet echt spreken van echt mooie beelden, Het is zo goed in beeld gebracht als mogelijk, net zoals bij echte docu's, maar vermits dit geen echte docu is zal er hoogstwaarschijnlijk wel wat meer zijn nagedacht bij de shots. Daarom kunnen we het camerawerk wel origineel noemen als we hier over een speelfilm spreken inplaats van een docu.

Er zitten enkele erg goeie scenes in de film en ook wel een extreem harde, waardoor je toch even geschokt word.

Ondanks de enkele goeie scenes en de erg goeie dialogen was de film bij momenten toch een beetje saai, hij leek zelfs lang te duren, een groot minpunt als je het mij vraagt.

hierdoor kom ik op 3.5 sterren.

Goeie film (4.0*), de humor gebruikt in deze film is niet mijn stijl qua humor, maar de montage/manier van filmen (fictie-docu) maakt de film veel directer en realistischer,...

Erg mooi in elkaar gezet, veel respect voor de makers

Idee is leuker dan de uitwerking. Het concept levert een paar grappige scenes op, maar verder valt de film eindeloos in herhaling. Die Ben vond ik maar een vervelend personage, met z'n pretentieuze monologen, flauwe humor en irrante lach - en wat moet ik nou met scenes als die waarin hij zich misselijk eet aan mosselen, of een of ander dronkemansspelletje rond opdrijvende olijven speelt? Nogal platvloerse humor, die de toch al te lange film er niet veel boeiender op maakt. 1,5 *

Ben het wel met voorgaande poster eens.. overschatte film. Leuk idee, maar te mager voor de uitwerking blijkbaar.

dit blijft voor de "kuku-film"

ja, dat verdient nadere uitleg he?

Mijn favoriete film!

De sfeer zit geweldig goed in deze film, Benoît speelt echt de pannen van het dak. Ik moet nog steeds hard lachen met deze film, ook al heb ik hem toch wel al redelijk veel gezien.

5*

Rémy Belvaux, bekend geworden als regisseur van de tot cultfilm uitgegroeide Belgische speelfilm ,,C’est arrivé près de chez vous'' uit 1992 is onverwacht overleden. Hij stierf maandagavond in Orry-la-Ville ten noorden van Parijs, zo is door de familie meegedeeld.

bron: De Standaard

Een zeer schokkende, ziekelijk humoristische en zeer originele film. De acteerprestaties zijn hier zeer zeer goed. Het komt ook echt over als een reportage, alle scenes zijn zeer realistisch in beeld gebracht en zijn zeer schokkend, wat zeer prositief is.

De losse camera is hier niet storend. Het zijn stuk voor stuk mooie scenes, de een al wat spannender of interessanter als de andere maar alles bij elkaar zeer goed in beeld gebracht dus.

De film leek me wel iets te lang te duren, dat is wel een klein minpuntje.

Voor deze film kom ik net niet op een vier, maar hij krijgt wel een dikke 3,5 voor zijn originaliteit.

Bij vlagen absurd harde, maar vaak ook hilarische film in docu-vorm. Zoals al eerder verteld worden ze niet langzamerhand medeplichtig, maar al vanaf het begin. Maar goed lijkt me ook erg moeilijk als je moorden filmt....

Het acteerwerk van Benoît Poelvoorde en het kamerawerk was zeer goed. Het jammere was dat de film geweldig begon met een goede combinatie van koelbloedige moorden en luchtige conversaties, maar dat de film toch wel iets inzakte naarmate de geweldadigheid de overhand kreeg; dikke 3,5*

Ik begrijp na het zien perfect waar deze film zijn status aan te danken heeft. Deze film is namelijk erg absurdistisch, schokkend, origineel en verbazingwekkend. Echt boeiend wordt het mijns inziens echter niet, net als dat ik het niet echt komisch vind. Natuurlijk zijn bepaalde schokkende fragmenten hilarisch, maar alleen hilarisch is voor mij niet genoeg. De film bezorgt mij af en toe een glimlach, maar daar blijft het dan ook bij, als geheel schiet het toch wel erg tekort

1,5 ster

Volgens Le Soir gaat het om zelfdoding

Rest in peace Rémy Belvaux...

Ik ben echt onder de indruk van deze film. De grove zwart-wit korrel, waar ik verliefd op ben, geeft hier een mooi rauw effect. De documentaire stijl versterkt de humor, maar versterkt tegelijkertijd de emoties van de personages. Vooral op het moment dat Benoit de Franse versie van Jacques Brel's Mijn Vlakke land opdroeg, ik vind het moeilijk uit te leggen, maar de tekst van dit nummer heeft me altijd geraakt en hij wordt op een bijzondere manier gebruikt in deze film.
De montage vind ik een van de meest originele en stijlvolle die ik tot nu toe heb gezien. Die rauwe opeenvolgingsmontage van die moorden, de manier waarop de titel van de film in beeld wordt gebracht, het einde in slow-motion, de soort jump-cuts af en toe, allemaal heel indrukwekkend gemonteerd. Ook mooi wat ze af en toe met het geluid doen, als de geluidsman niet in de buurt van de cameraman staat, erg origineel.

Het absurdisme leidde bij mij tot een lachuitbarsting op het moment dat die dikke vrouw, ik ben even haar naam kwijt, met een bebloed gezicht Benoit zijn verjaardagscadeau geeft. Echt hilarisch.

Ik maak zelf ook films en deze film motiveerde me echt ontzettend. Low-budget, maar toch zo ontzettend gaaf, stijlvol, origineel, echt heel inspirerend. Ik zou hier pagina's over willen schrijven, maar ik kan nu de woorden even niet vinden. Ik zal er later zeker nog op terug komen.

Echt lachen moest ik niet bij deze film, maar hij heeft wel zeker indruk op me gemaakt. Ik vond het boeiend om te zien hoe de band tussen de filmploeg en Ben veranderde naar mate de film vorderde. Ook de moorden konden me vrijwel allemaal boeien. Mede door de uitleg van Ben, en zijn uitlatingen die helemaal ergens anders over gaat; bizar..
De scene met de Petit Gregory vond ik wel een klasse scene. Ik betrapte me erop dat ik de gehele scene heb zitten kijken als een kleuter met open mond die een mooi verhaal wordt voorgelezen... Ik weet het, ik moet me spoedig een keer laten nakijken.
Schitterend vond ik die scène dat Ben die lallende vent voor z'n kop schiet tijdens zijn verjaardagsfeestje. Klasse, want die kerel irriteerde me gruwelijk. Erna krijgt hij nog vrolijk cadeaus van zijn met bloed besmeurde vriendin.
Mooie scenes ook als Ben, ontsnapt uit de gevangenis, zijn vriendin en moeder vermoord aantreft.
Ik twijfel nog tussen 3,5 en 4, voorlopig nog 3,5*.

Zeer sterke belgische film, misschien wel de beste film gemaakt in België. Prachtige vertolking van het hoofdpersonage. Lang geleden dat ik zo heb moeten lachen met een film. Het eerste uur van de film is 5* waard, het laatste half uur is net iets minder, dus 4.5*

helemaal mee eens

begrijp de negatieve kritieken niet

deze film is er 1 die je niet snel meer vergeet, al is het maar om het absurde verhaal, de zwarte humor en de sfeer, in zwart wit en het had ook niet in kleur gemoeten

daarnaast zet poelvoorde een karakter neer waar je u tegen zegt, briljant

ga um binnenort maar weer eens bekijken, is alweer ff geleden

Hou het in het vervolg dan maar met mainstream filmpjes. Dat zal je beter afgaan.

Korte tijd nadat deze film was uitgebracht heeft er een gestoord persoon delen van de film willen nabootsen door in de streek van Moeskroen (op exact dezelfde locatie als in de film,een villa in het bos van Moeskroen) enkele willekeurige moorden of poging tot moorden te begaan.

Dit heeft de streek een tijdlang in een angstpsyhose gehouden tot de dader gevat is geweest.

Ik was toen nog redelijk jong toen zich dat heeft voorgedaan maar ik meen mij te herinneren dat het om een jonge gast van rond de 18 ging die de film als voorbeeld zag.