C'est Arrivé près de chez Vous (1992)

Je hebt van die films die bij de kijkbeurt lichtelijk tegenvallen, maar daags en zelfs dagen na de film toch blijven rond dwalen. Scènes zie je op verschillende momenten van de dag op je netvlies verschijnen en doen toch wat met je. C'est Arrivé près de chez Vous is ook zo'n geval. Het voelde als een aardig lange zit, maar ik blijf met de film bezig.

C'est Arrivé près de chez Vous is een film die de psychopathische hoofdpersoon Ben volgt in de vorm van een documentaire. Daarin komen hilarische anekdotes naar voren. Zo vertelt Ben in het begin, tijdens het dumpen van een lijk, welke gewichten je aan verschillende groepen moet binden. “Bij oude mensen gebruik je drie keer het gewicht want ze hebben broze botten.” De motieven van Ben zijn duidelijk, zijn beroep is moorden. Het is een zeikerd die over alles wat te klagen heeft, alleen vanwege de cameraploeg lijkt hij de durf te krijgen om stappen te ondernemen. Een ander moment verteld Ben dat hij ooit een Arabier in het cement heeft begraven, maar natuurlijk met zijn hoofd naar Mekka. De film zit vooral in het begin vol met hilarische zwartgallige humor.

De cameraploeg die Ben volgt is in het begin redelijk passief bij Ben betrokken. Ze filmen verschillende moorden zonder echt strafbaar bezig te zijn. Op een gegeven moment raken ze steeds meer betrokken bij Ben en ze worden zelfs medeplichtig. Waar ze op het begin alleen toekijken, gaan ze Ben op een gegeven moment ook helpen. Ze krijgen zelfs geld van Ben om de film te financieren. Als op een gegeven moment de cameraploeg helpt met het verkrachten van een vrouwen is de zwartgallige humor op. Je word met je neus op de feiten gedrukt en je begint je schuldig te voelen. Net zit je te lachen om dezelfde grappen, maar het geweld escaleert. Het is alsof jezelf de misdaden hebt gepleegd. Het deed me aan A Clockwork Orange denken waarbij ik met hetzelfde misselijke en kokhalzende gevoel eindigde.

C'est Arrivé près de chez Vous is natuurlijk een prachtige parodie op de tegenwoordige televisie. Televisiemakers lijken niet meer bezig te zijn met duidelijke normen en waarden, neen de kijkcijfers zijn de waarden die tellen. Geweld en seks worden daarbij niet geschuwd, als het maar verkoopt. Hierbij laat de film op hilarische wijze zien dat we waarschijnlijk de grens zijn overschreden. De manier waarop de commerciële televisie bijvoorbeeld tegenwoordig probleemwijken in beeld willen brengen is schokkerend. Het zit natuurlijk op het zelfde niveau waarop de crew in C'est Arrivé près de chez Vous begint. Ze zijn nog net niet strafbaar medeplichtig bij verschillende misdrijven, maar ze zitten er niet ver vanaf. Daarbij is men zo mediagijl geworden, iedereen lijkt wel met zijn kop voor de camera te willen. Ik zie ook weinig verschil tussen Ben en de figuren die soms op televisie langskomen.

C'est Arrivé près de chez Vous is een prachtig experimenteel filmpje met een hoog cult gehalte. Ik geloof ook niet dat de film voor iedereen is neergelegd. De film telt verschillende hilarische scènes hoewel deze worden afgewisseld met mindere moment. Daarbij springt de film van moment op moment en had er meer samenhang in gemogen. Los van dat, is het een geslaagde film die op visueel gebied ook weinig tekort komt. Alles voor de kijkcijfers, zullen we maar denken.

ja, vooral bij die scène nadat ze de vrouw verkracht hadden. Ze liggen allemaal half-naakt op de grond hun kater uit te slapen terwijl naast hen twee lijken, helemaal bewerkt, liggen te rotten. Ongelofelijk

deze film is ook pakken beter als je Frans begrijpt. De vertaling is echt erbarmelijk.

Van waar die Franse titel?

Omdat hij Waals is wellicht?

Jep, hij is Waals. (in geval je comment niet ironisch bedoeld was kos )

Dat is waar ook, is me voorbij gegaan.

Het zal wel een erg goede film zijn, maar ik moest er gewoon van walgen, zoveel gratuit geweld, zinloos geweld ook, neen, not my peace of cake, dit, ondanks Benoît Poelvoorde die ik een schitterende acteur blijf vinden.

**

Dit vind ik echt zo'n vage poster...

Vaag? Eerder het tegenovergestelde. Uiterst expliciet.

Overigens niet het origineel. De eerste versie was met speen. Kan alleen deze even nu vinden:

http://www.cinemotions.net/data/films/0009/50/1/affiche_C_est_arrive_pres_de_chez_vous_1992_2.jpg

Die poster vind ik sterk. Ik was onder de indruk van deze film. Lachen en walgen tegelijk. Tabula rasa, alles wordt terug opgebouwd: zwart-wit, filmploeg worden acteurs, etc.

Benoît Poelvoorde is inderdaad zeer sterk.

dat is de Amerikaanse ongecensureerde poster (zie Criterion Edition --> Man Bites Dog)

Sterke film die, hoewel lichtelijk overschat door de zelfverklaarde 'kenners' op moviemeter, zeker gezien mag worden als een wegberijder voor heel wat films van de laatste jaren. De vlotte manier van filmen, gecombineerd met het excessieve 'komische' geweld kom je ook tegen bij titels als Kill Bill, Reservoir Dogs en de Boondock Saints. En hoewel allemaal van later datum, zijn ze kwalitatief een stuk minder.

Grote delen van de film waren een genot om naar te kijken, met name de interactie tussen Ben en zijn 'filmploeg' was soms hilarisch. Ook zijn gesprekken met de andere personages verveelden geen moment en zelfs het geweld kwam op mij een keer functioneel over (dat mis ik nog wel eens in boven genoemde titels).

Minder interessant vond ik de soms wat geforceerde filosofische overpeinzingen, die daarnaast weinig diepgang hadden. Verder gaat het moorden na een tijdje een beetje vervelen. Maar niettemin krijgt deze grote verrassing uit Belgie van mij 3,5*.

Git- en gitzwarte komedie! Maar het spreekt mij toch zeer aan. Ik heb met name erg moeten lachen om die scène met de negerbewaker op de bouwplaats! En later met de aanslag op Ben, toen bleek dat de huurmoordenaar die hem moest omleggen óók door een cameraploeg werd gevolgd!

Ook zeer geestig: het contrast tussen moordenaar Ben en zijn bezorgdheid om de verloedering van de maatschappij en de leefomgeving van mensen!

Minpuntje vond ik de scènes met de ‘crew’ na de dood van hun geluidstechnicus en cameraman.

Ik dacht overigens dat deze film jonger was dan 'Natural Born Killers'? Dat blijkt dus niet zo te zijn. Ik vond NBK altijd al een waardeloze film, maar nu helemaal een mislukte rip-off van deze!

Viel me absoluut niet tegen. Het duurde even voordat ik in de film kwam en ik moest ook wel even wennen aan het hoofdpersonage, maar hoe langer de film duurde, hoe meer ik in de film kwam. Vooral de opbouw is heel sterk, waar je langzaam in Benoit zijn wereld wordt toegelaten. Daar draagt de gekozen docu-vorm ontzettend veel aan bij. Voor mij werkte het in ieder geval heel goed en dat zorgde er dan ook voor dat de scenes in de tweede helft veel hilarischer en zwarter werden, bijv. de scene waar de rivier droog is geworden. Dikke 4*!

Knap vervelende filmpje.

Al vanaf de eerste minuten wordt je in een web gezet waar je maar niet uit kan komen. Als gevolg, een ongelooflijk treiterende hoofdpersoon, stomzinnige humor, lachwekkende scenes. En dat gaat maar anderhalf uur door. De documentairestijl Beviel me ook absoluut niet, grens tussen fictie en realiteit wordt erg slecht uitgewerkt, waardoor je ook geen enige sympathie kan tonen voor de personages.

Dit is nou een voorbeeld van een film waardoor ik de hoge notering absoluut niet begrijp. Het zal allemaal heel hip zijn, maar voor mij simpelweg te stom voor woorden.

Laat het nou wel verdomd goed geregisseerd en geacteerd zijn, waardoor je op empathisch niveau heel ver mee kan gaan met het hoofdpersonage.

Tja, dat schijnt inderdaad het geval te zijn, niet voor mij iig.

Beetje een tegenvaller. De film heeft zeker zijn pluspunten, maar ook zijn minpunten. Grote minpunt was toch wel het knipperen van de ogen en het ademen van de 'doden'.

Natural born killers heeft dit thema beter uitgewerkt.

Mislukte combinatie van Benny’s Video en Funny Games. Beide genoemde films zijn ook lang niet volledig geslaagd, maar in ieder geval kennen die een stuk minder vreselijke pogingen tot humor. En buiten dat heeft Man Bites Dog erbarmelijk weinig te bieden. Saaie personages, saai verhaal, saai geweld – en alles nog saaier in beeld gebracht.

0.5*

BV en FG waren wel allebei later... Verder vind ik deze film allesbehalve saai. Zegt ook precies niets, een willekeurig aspect van een film noemen en daar saai voor plakken.

Ik moet zeggen dat toen ik 23 was, ik deze film ook geweldig vond (zeker 4*), maar dit verliest aan momentum door de uiteindelijke flauwigheid en de allesbehalve spannende manier waarop het in beeld wordt gebracht. Bovendien heeft de film iets belerends in zich, anders was de humor misschien nog wel te dragen geweest. Het ligt er nu als een soort klucht wel heel dik bovenop.

Belerends? Dat je geen mensen mag doodschieten zomaar...?

Dat belerende zit er meer in: "kijk, we hebben hier een rabiate idioot die mensen at random neerknalt en die gedraagt zich daarbij ook nog eens als een incorrecte onzin uitkramende dwaas, wat maar wij kijkers vinden dit allemaal hoogst vermakelijk en staan er ver boven". Het was interessanter geweest hem enkele sympathieke gedragingen, of sowieso menselijker te maken, waardoor je je meer identificeert en daarmee ook met wat hij doet. Dat zou verontrustender zijn en niet zo flauw "ons kent ons" humor die het nu is.

Ik vind deze film vooral saai omdat de context ontbreekt. Ben is een clown waar je niks van te weten krijgt, het geweld vindt plaats om het plaatsvinden en de zwart-wit fotografie is ronduit lelijk en variatieloos.

Goedkope, ongrappige kritiek (deze oneliner zal wel weer op mijn eigen bericht toegepast worden).

Ben is naast zijn "beroep" best sympathiek te noemen. Zou er niet mee op café willen, maar dat wil ik eigenlijk toch met niemand.

Waarom heb je nu context nodig ? Ben is Ben, meer moet je over hem toch niet te weten komen. Raar dat achter alles een lullig verhaaltje moet gebreid worden, maakt niet uit wat, als men maar context heeft.

Grappig detail dat ik vandaag in Babel ook al terugzag (maar zal daar bij de film zelf wel wat over plaatsen)

Boven alles vond ik dit een film die me lang een grens voerde van wat nog grappig was en wat eigenlijk niet meer. Een komsche film die ook verontrustend is, daarvan zijn er te weinig.

volgens mij heb je het dan redelijk begrepen

ik lachtte me destijds een ongeluk als er weer iemand dood werd geschoten, de herhalingstoets van de videorecorder veelvuldig gebruikend, me tegelijkertijd afvragend wat er nu zo leuk is aan die beelden en of er eigenlijk wel om te lachen valt, is het niet eerder diep triest

gitzwarte humor met een scherpe rand die je doet nadenken

geloof ook niet dat iemand anders het personage Ben beter neer had kunnen zetten

Een volstrekte vlakke en flauwe pias.. tsja, ik zou ook niet weten wat je daarvoor in de plaats moet zetten En die humor ligt er wel erg dik bovenop hoor. Die verontrustende kant zie je nooit.

Nou, dat zijn de vier bovenstaande niet met je eens.