Weapons (2025)

Prima film met een fijn verhaal. Prima acteerwerk van Julia Garner en Josh Brolin, maar ook van Benedict Wong, waar ik wel meer van had willen zien in deze film. De opbouw is fijn en de manier van vertellen past perfect in deze film. Af en toe lekker creepy en mysterieus, de sfeer is uitstekend en de lange stiltes geven je het gevoel dat er iets niet klopt.

Geen meesterwerk natuurlijk, maar zeker niet slecht.

3.5*

Een akelige film inderdaad maar ik vond hem heerlijk!.

En ik heb ook zo iets nog niet eerder gezien en het greep me ook nog wel eens naar de keel.

Ja dan weet je dat het goed is, en het verdiend misschien ook wel een plaatsje in mijn eindejaars top 10?.

Amai, wat heb ik genoten van Weapons. Ik was een paar jaar geleden niet hélemaal overtuigd door Zach Creggers debuut, Barbarian (ik gaf het 3*, en was vooral teleurgesteld door de tweede helft en iet wat slordige conclusie), maar met Weapons blaast hij mij omver. Een van de beste horrorfilms van de afgelopen jaren wat mij betreft, sowieso de beste van het jaar. Hier straalt het vakmanschap, vertrouwen en de filmische kunde vanaf. Magistrale cinematografie, een heerlijk onheilspellende en duistere sfeer dat het akelige en onwenselijke binnenbrengt in de American suburbs - zoals Halloween het 47 jaar geleden al deed, maar dan met een moderne toets -, een slim script dat de gebeurtenissen telkens vanuit een ander perspectief belicht en vanuit de ogen van een ander hoofdpersonage, waardoor de puzzelstukjes langzaamaan als een mozaïekstukje in elkaar vallen, prima gebruik van jumpscares (maar er nooit op leunend), veel suggestie én expliciete brute gore, de nodige luchtigheid en humor en een ijzersterke cast.. Ik kan doorgaan hoor.

Julia Garner (!), Josh Brolin en Alden Ehrenreich zijn echt supersterk, maar de hele cast zet authentieke acteerprestaties neer, je gelooft echt elk karakter, en bent helemaal mee in hun leven wanneer je hen volgt in hun hoofdstukken. Ster van de film is wellicht Amy Madigan als Aunt Gladys - wat een gruwelrol. Het enige ''jammere'' is misschien dat relatief vroeg in de film onthuld wordt dat zij de grote slechterik is, maar eigenlijk had ik daar geen groot probleem mee. Op deze manier is er tenminste geen geforceerde twist, of iets in die aard. Dat heeft de film ook helemaal niet nodig.

Momenten die me lang zullen bijblijven - wel, véél -, maar sowieso elke jumpscare rond Gladys in de eerste helft, of die scène in het bos, brrr. De moeder van Alex die als een stop-motion monster uit het duister van haar huis komt gewandeld, richting de auto van Justine.. en dan het geluid van de autodeur die opent. De droomsequenties, en het gigantische wapen dat verschijnt boven het huis. En de conclusie, ja die is prachtig. Super gruwelijk, erg grappig. Een unieke combinatie, maar Creggers heeft dat duidelijk in de vingers. In Barbarian kwam dat minder tot z'n recht vond ik, maar hier was het vol in de roos voor mij. En een volle zaal zat met me mee te lachen tijdens de vlucht van Gladys, dus duidelijk ook bij anderen.

Ja, ik heb hier van genoten. Zou zomaar eens mijn favoriete film van dit jaar kunnen zijn tot nu toe. Creggers heeft mijn aandacht; ik kijk uit naar zijn volgende project.

4.5*.

Eerste helft was top, tweede echt niet.

Tamme bedoeling.

Genoten van deze film. Sterke opbouw, sterke cinematografie en onheilspellende sfeer door met name de muziek en ondertonen. Vooral wanneer de hoofdrolspeelster bij het huis aankomt. Ook komt er een vleugje humor in voor, wat zorgt voor afwisseling in de behoorlijk lange speeltijd.

Daarnaast vond ik de diverse verhaallijnen en a-chronologische volgorde een leuke twist in dit verhaal, waardoor het mij soms op het verkeerde been zette.

De schrikmomenten waren ook zeer goed en best origineel, alleen deed mij die tante in het bos wat aan IT denken (de ballon ontbrak ), en soms wat een Stephen King-achtig sfeertje, gelet op de wijze waarop de personen in beeld werden gebracht.

De film was origineel en spannend van begin tot eind. Het einde was bijna humoristisch te noemen, maar ook wel weer dusdanig (wellicht door AI) in beeld gebracht, dat de gore ervan af spatte. Het enige wat voor mij ontbrak, is de uitleg omtrent het voodoo ritueel van de kwaadaardige tante. Voor de rest een topmerk wat is afgeleverd door de regisseur!

Een aanrader dus.

Een deel 2 zou best een toevoeging kunnen vormen op dit deel. Alleen wordt het denk ik lastig qua originaliteit beter te scoren dan deel 1

Boh, lang geleden dat een film mij zo wist te pakken! Begrijp het commentaar niet dat het ‘tweede deel minder is’. Dan stap je er denk ik met bepaalde verwachtingen in. Alles loopt netjes door en alles heeft met elkaar te maken. Er zit nergens een rare twist ofzo. Het is wat het is.

Echt een hele verrassende film! Was het waard om na lange tijd hier weer eens in te loggen en een beoordeling achter te laten.

Dikke aanrader!

Wat een boeiende en toch wel originele vertelling. Spanning, humor en wat horror wisselen elkaar prettig af.

Van begin tot eind heb ik vol interesse zitten kijken waar alles toe zou leiden. Met de verschillende invalshoeken per personage wordt steeds wat meer duidelijk, tot de uiteindelijke climax.

Eén van mijn filmische hoogtepunten van dit jaar.

Als cinefiel ben ik altijd op zoek naar films die visueel adembenemend zijn, zelfs als het verhaal of de uitvoering tekortschiet. Helaas viel zoals ik had verwacht 'Weapons' tegen. Ondanks dat het verhaal me niet kon boeien, wil ik de aandacht vestigen op de cinematografie, die op zijn minst een blik waard is.

De film beschikt over een paar indrukwekkende cinematografische momenten. Ook de keuze van camerahoeken en beweging was een hoogtepunt van de film. In scènes waarin Marcus (directeur) door de straten rende.

Een ander aspect waar de cinematografie opviel, was het gebruik van kleur. Kleuren hebben een sterke emotionele resonantie. Een film kan een specifiek kleurpalet gebruiken om een bepaalde sfeer of stemming te creëren. Het heeft een visueel verhaal verteld dat me indruk heeft maakt. Jammer genoeg blijft het enthousiasme voor de visuele elementen onvervuld zonder een sterk verhaal erachter.

Ps
Justine (Julia Garner). Een fragiel persoon met zeer sterke nek en keelspieren waar UFC vechters zeer jaloers op zijn...Not! Ze heeft in de film wel een aantal wurggrepen overleefd. Dat laatste met Archer (veteraan) in de keuken wel 5 minuten lang in de wurggreep. Zeer opmerkelijk!

Eindelijk eens een film dat het genre nieuw leven inblaast. Het kan nog. Al van de beginscène had deze film mij mee en liet me niet meer los tot het einde. De vrij complexe vertelstructuur is hier ook echt een meerwaarde. De impact van een gebeurtenis op verschillende bewoners van een klein stadje komt hierdoor sterker uit de verf. Meer een sfeervolle creepy mystery film dan een echte in-your-face horrorfilm eigenlijk, maar alles werkt hier gewoon. Tot en met de humoristische insteek met junkie James (dat muziekje erbij ). Zou wel eens een classic kunnen worden. Als ik al een minpuntje moet vermelden, dan is dat het wat plotse en snelle einde maar dat komt vooral omdat ik zo sterk in de film zat dat die gewoon nog wat mocht blijven lopen. Wat mij betreft één van de beste films van het jaar en ik ben hier duidelijk niet de enige die dat vindt.

Verassende film wel veel gore..

Dat viel toch wel mee? Een paar scènes. Ik heb wel films gezien met honderd keer meer gore dan deze. Kijk "Brain-dead" van Peter Jackson maar eens.

Ik denk dat ik in mijn leven meer horrorfilms heb gezien dan de gemiddelde kijker. Er zullen er vast zijn die er meer hebben gezien, maar dat maakt niet uit. Ik dacht dus dat ik wel alles een beetje gezien had, maar "Weapons" is origineel in zijn verhaal, origineel in de vertelwijze en gewoon verrassend goed. Het camerawerk is dik in orde evenals het acteerwerk en het is lang geleden dat ik zo een mooi afgemixte 5.1 soundtrack heb gehoord. Kortom: aanrader.

Vier sterren.

Het lijkt erop dat je niveau meer Netflix is! Die hebben natuurlijk een hoop populaire titels, maar echte horrorkenners duiken vaak veel dieper in het genre met onbekendere films en cultklassiekers. Heb je die al ontdekt?

Critici noemen dit "de engste film van het jaar" en "een horrormeesterwerk", maar voor mij voelde het als een middelmatige bovennatuurlijke thriller, opgevuld met onnodige complexiteit en bijeengehouden door personages die onverklaarbaar domme beslissingen nemen.

De film had potentie in de openingsscène, maar verspilt die volledig met lui script, onlogisch karaktergedrag en een onthulling die de reis ernaartoe niet rechtvaardigt.

Ben ik de enige die er zo over denkt, of vonden anderen de plot net zo frustrerend als ik?

Beter om de film tot de helft te kijken.. en dan af te zetten.. of, kan ik beter eerst de tweede helft kijken en dan de film weer vanaf het begin tot waar het minder wordt..? Rare keuze ook van de regisseur, om die film zo in elkaar te zetten.. ⸮

goed acteerwerk , mysterieus en mooie speelduur.
Ik had totaal geen idee waar deze film overging en welke kant de film op zou gaan , dus mn aandacht bleef er wel bij.
Toch vond ik het laatste half uur de film omslaan, en leek de film wat komisch te worden , en erg snel afgewerkt te worden. Een vluchtpartijtje, een val, en dat was het....en dan ineens een aftiteling.

Was ook prima keus om de verschillende verhaallijnen apart te laten zien wat vervolgens dan tot de ontknoping leid.
hoe dan ook voor een keertje ..zeker een ruim een voldoende.

Ik heb niet eens een abonnement op Netflix. Ik heb een enorme verzameling films (zo een 31.000 stuks), dus ik ken mijn klassiekers echt wel. Dus ja, die (cult-)klassiekers en onbekendere horrorfilms ken ik en vele bezit ik ook, zoals Re-Animator, Cannibal Holocaust, Martyrs, From Beyond, de "of the Dead"-trilogie van Romero, Braindead, enfin... Noem maar op. Dat wil niet zeggen dat ik niet open sta voor de nieuwe lichting horror die er momenteel over ons uitgestort wordt en ik vond dit gewoon een fijne, spannende en originele film. Horror mag voor mij "lui" zijn in een script, het hoeft geen diepgang te hebben. Onlogisch karakter gedrag is vrij standaard in horror: ik bedoel: hoeveel gillende dames heb ik niet over mijn scherm zien rennen in een schuur o.i.d. en dan het licht niet aandoen?

Ik vind de aanname die je maakt nogal kort door de bocht. Je had eerst misschien eens naar mijn Top 10 moeten kijken. Daarnaast heb ik veel verstand van film: ik weet hoe een script werkt, ik kijk naar het camerawerk etc. Dat wil niet zeggen dat ik kan bepalen voor iemand dat een film "goed" is. De één houdt van "Final Destination", de andere van "Sharknado". Ieder zijn ding, maar zeg nooit tegen mij dat mijn niveau "Netflix" is. Netflix heeft goede series, maar de films zijn vaak een drama. Ik denk dat ik in mijn 57-jarige leven meer films heb gezien dan menig ander van mijn leeftijd. Ik kijk al films sinds ik zes was en horror kijk ik vandaag mijn twaalfde (When a stranger calls, originele versie was mijn eerste). Maar nogmaals: als er een horror voorbij komt die voor mij origineel is en goed uitgevoerd is zal ik die zeker kijken. Net "Companion" gezien. Ook leuk.

Fijn weekend.

Met Barbarian (2022) leverde regisseur en schrijver Zach Gregger een erg leuke horrorfilm af. Benieuwd dus naar Weapons. Weapons stelt allerminst teleur. Gregger kiest wederom voor de multiperspectivistische insteek. In Barbarian waren het nog twee verhaallijnen. In Weapons zijn er meer. Uiteraard kruisen de lijnen elkaar en komen uiteindelijk samen. Het levert een film op met scènes waarvan de betekenis pas duidelijk wordt als we in een andere scène hetzelfde gebeuren vanuit het oogpunt van een ander personage zien. Niet vernieuwend natuurlijk, maar wel prettig verrassend en gewoon goed gedaan.

De film draait om een mysterie. In een nacht lopen de kinderen uit een bepaalde schoolklas hun huis uit en zijn spoorloos. Op een kind na. Een intrigerende ontrafeling van het mysterie volgt. De film volgt daartoe in eerste instantie de handelingen van een aantal centrale personages. Aan die basis worden in de loop merkwaardige gebeurtenissen toegevoegd en wordt merkwaardig gedrag van de personages nader uitgelicht. Dat is spannend en levert soms heerlijke groteske momenten op. Dat is vooral bij de schitterende finale het geval waarbij je trouwens goed kunt merken dat Gregger affiniteit heeft met een humoristische benadering van de horror. De prima geplaatste jump scares die gelukkig niet overdreven worden ingezet, verhogen het kijkplezier.

De speelduur van 130 minuten is fors. Toch blijft de concentratie op peil. Niet alleen houden de vele wendingen in het verhaal de kijker scherp, ook de personages dragen een steentje aan de fascinatie bij. Met name Julia Garner als de klassenlerares en Josh Brolin als getergde ouder zijn bijzonder goed op dreef en vertolken boeiende personages. Mij beviel ook Amy Madigan goed die later in de film instroomt, maar wier optreden grote indruk maakt. Weapons is een verassend goede en leuke film. Verwacht overigens geen realistische ontrafeling van het mysterie maar ga gewoon lekker mee in de lugubere nonsens. Veel plezier gewenst.

Dan moet je even teruglezen.. alhoewel ik niet frustererend maar flauw gebruikte als waardeoordeel. Overigens vond ik Barbarian op dezelfde manier flauw (en zelfs lachwekkend) eindigen. Deze regisseur heeft daar een handje van kennelijk

In mijn recente discussie over filmvoorkeuren, heb ik me laten verleiden tot een aanname die niet alleen kortzichtig was, maar ook een gebrek aan waardering voor de diversiteit aan smaken en kennis binnen de wereld van film weerspiegelde. Het spijt me dat ik jou heb neergezet als iemand wiens smaak te vergelijken is met dat van een gemiddeld Netflix-kijker, zonder voldoende rekening te houden met jouw uitgebreide ervaring en liefde voor film.

Ten eerste is het belangrijk om te erkennen dat film waardering een hoogst subjectieve aangelegenheid is. Wat voor de één een meesterwerk kan zijn, kan voor de ander oninteressant of zelfs teleurstellend zijn. Jouw Top 10, waar ik geen aandacht aan heb besteed, vertegenwoordigt waarschijnlijk jaren van kritisch kijken, diepe reflectie en persoonlijke voorkeuren die ons allemaal uniek maken. Jouw kennis van scripts, camerawerk en andere filmtechnieken legt een stevig fundament voor je meningen en verdicten, en ik had dit moeten waarderen in plaats van te generaliseren over jouw smaak.

Mijn aanname dat jouw filmniveau 'Netflix' zou zijn, was niet alleen ongepast, maar ook misleidend. Ik erken nu dat jouw lange leven vol filmervaring en kennis veel meer inhoudt en dat het belangrijk is om open en respectvol te zijn voor alle cinematografische voorkeuren. Laten we in de toekomst onze meningen delen met een betere waardering voor elkaar's perspectieven en een dieper begrip voor de rijkdom van de filmwereld.

Klopt precies wat je zegt.

Voor mij begon Barbarian super sterk en daarna werd het zo belachelijk dat het de opbouw een beetje verpestte. Het voelde als twee films: eerst een horrorfilm en daarna een komedie.

Excuses aanvaard hoor. Geen probleem. Nu lekker film kijken en onze beoordelingen gewoon hier blijven delen. Heel veel kijkplezier!

Had deze film nog niet gezien en zag dat tie op HBO Max stond, aangezien deze film een hoge waardering kreeg verwachten ik er veel van.....te veel denk ik.

Hoewel de film orgineel verteld wordt wordt hij nergens echt heel erg creepy.

Het was vooral een Mysterieuze film met wat Horror elementen.

Niet slecht maar zeker geen topper in het HorrorGenre

De pest aan hedendaagse trailers is dat ze veel te veel prijsgeven. Die van Weapons doet dat juist niet: je ziet slechts bezeten kinderen die ‘s nachts met gespreide armen de duisternis tegemoet rennen. Precies genoeg om je nieuwsgierig te maken – waarvoor hulde.

Het plot rondom de mysterieuze verdwijningen in een slaperig voorstadje is uitstekend opgebouwd. Het verhaal wordt door verschillende perspectieven verteld, waardoor de puzzelstukjes langzaam maar zeker op hun plek vallen. Hoewel Weapons in wezen het zoveelste heksverhaal vertelt, voelt het door deze structuur fris en origineel aan.

Daarnaast is de productiewaarde van Weapons ontzettend gelikt. Het acteerwerk, beeld en geluid zijn tot in de puntjes verzorgd. Vooral de over-de-schouder-shots van een personage trekken je moeiteloos de situatie in. Zowel voor als achter de schermen wordt vakkundig werk afgeleverd.

De enige valkuil is de mix van genres. Naar mijn smaak is er te weinig horror om écht eng te zijn, en te weinig humor om écht grappig te zijn. De ontknoping is daar een treffend voorbeeld van: moet ik nu lachen of gruwelen? Door die verwarring komt de film voor mij net niet volledig tot zijn recht.

Weapons is een eigenzinnige film die lange tijd mysterieus blijft. Regisseur Zach Cregger durft daarin te spelen met humor en horror, al kan het soms wat kolderiek aanvoelen. Wie zich qua verwachtingen daar echter tegen kan wapenen, beleeft een filmervaring die nog lang nazindert.

3,5 * Spannend op zijn eigen manier

[Horror Challenge 2025]

Na Barbarian keert Zach Cregger terug met Weapons, en opnieuw laat hij zien dat hij niet bang is om risico’s te nemen. De film begint met een ijzingwekkend sterk uitgangspunt: op één nacht verdwijnen zeventien kinderen uit dezelfde klas, zonder enig spoor. Vanaf dat moment hangt er een beklemmende spanning in de lucht. Cregger bouwt het mysterie zorgvuldig op, zonder haast om alles uit te leggen. Dat maakt de eerste helft van de film bijzonder meeslepend.

Wat vooral opvalt, is hoe goed de sfeer wordt gecreëerd. De cinematografie is strak en koel, met een bijna klinische precisie die het alledaagse een onheilspellende lading geeft. De muziek en het geluidsontwerp dragen subtiel bij aan dat ongemakkelijke gevoel dat er iets grondig mis is. Julia Garner en Josh Brolin zijn uitstekend gecast: Garner speelt met ingehouden paniek en Brolin weet zijn rol als vader met een groeiend gevoel van wanhoop overtuigend neer te zetten. Hun spel houdt de film menselijk, ook wanneer het verhaal steeds duisterder wordt.

Toch is Weapons niet zonder tekortkomingen. Halverwege zakt het tempo merkbaar in, en sommige verhaallijnen voelen wat onaf. De film lijkt af en toe te veel te willen — het mysterie uitdiepen, maatschappelijk commentaar geven, én de spanning vasthouden — waardoor hij niet altijd even scherp blijft. Ook de toon schommelt: momenten van pure horror worden soms afgewisseld met scènes die juist afstand scheppen, wat de betrokkenheid wat breekt.

Desondanks bleef Weapons me boeien. Het is een film met ambitie, stijl en een sterke regiehand, die laat zien dat Cregger echt iets probeert te zeggen binnen het horrorgenre. Niet alles werkt even goed, maar er is genoeg dat indruk maakt om te blijven hangen. En de laatste 15 minuten zijn echt wel geweldig.

3,5*

Nergens echt eng. Wel origineel en een ongewone mix van humor en spanning. Ik heb ervan genoten!
wat mijn praktische brein zich dan weer afvroeg is dat het huis behoorlijk moest gaan stinken. Alle slachtoffersvan tante Gladys kregen te eten en drinken van Alex. Dan zal er dus ook veel (onopgeruimde/niet weggeveegde) ontlasting in dat huis zijn

Sterke film over een schooljuf (alleenstaand, alcoholisch en van lichte zeden) die voor een lege klas staat, behalve één knaapje (lijkt wel wat op Salems Lot). Vervolgens gaat de waanzin los. Tegelijkertijd is er nog een mysterie dat opgelost moet worden door bullebak Brolin.
Zonder al te veel effecten, maar juist door de sfeer is de film tamelijk eng en creepy, mede dankzij de nachtopnamen, die werkelijk uitstekend zijn gedaan. Het creëert een soort schemerwereld die me doet denken aan Rijk der lichten van Magritte (zonder dat ik dat expliciet wil namedroppen). De Hammer-studio in de vroege jaren ‘70 was daarin ook sterk: spooky nachtscènes van rennende vrouwen door het bos, waar licht en donker is @ the same time.
Misschien zit er zelfs een subtiele maatschappelijke sneer in naar de hedendaagse manier van oorlogvoeren: raketten die uit het niets verschijnen (weapons). Let op reclameposter op het benzinestation: ‘Thirsty’, een eerbetoontje aan 'Smile'.

Twee uitstekende films op een rij van Zach Gregger , dat kan geen toeval meer zijn.

Deze Weapons steekt heel vernuftig in elkaar. Van de bijna dromerige openingsscene tot de groteske finale, alles klopt aan deze film.

Idd, Barbarian vond ik echt verfrissend in horrorland en dat is deze ook.

Leuk verzonnen en uitgewerkt, fijn.