Weapons (2025)

Mooi gemaakte film, de hele opbouw qua verhaal van wat er met die kinderen is gebeurt is goed gedaan. Tot bijna op het einde voor de climax kom je er achter wat er loos is en ook dat vond ik goed. De cast speelt overtuigend en ook al is hij soms erg traag daar moet je evne doorheen bijten want ja de climax Dat moet je zelf maar gaan ondervinden, ik vond hem 1 van de beste films van dit jaar.

Slim geconstrueerde, zeer effectieve horrorfilm die begint als mysterie en dan langzaam maar zeker verandert in iets anders. Waar plot en personages uiteindelijk belanden zal niet naar ieders smaak zijn, maar ik vond het te gek. Een flinke stap vooruit in ieder geval voor regisseur Zach Cregger, wiens debuut uit 2022, Barbarian, al niet misselijk was.

Potverdorie, potverdorie nog eens aan toe zeg. En dan zeg ik het netjes want als ik hier schrijf wat ik er echt van vond zou die reactie verwijderd worden. Wat een eeuwige zonde. Dan begin je aan de film en na een uur denk je: "hé, hè, eindelijk weer eens een topfilm, dit wordt zeker 4 sterren". En dan komt het 2e gedeelte van de film en zakt alles als een natte pudding in elkaar. Eeuwig zonde. Maar schijnbaar is het erg moeilijk om een goed einde aan een film te bedenken. Wat een gemiste kans.... had echt een topper kunnen zijn maar wat een ontzettend misbaksel van een tweede helft. Jammer.

Geweldige mystery horrorfilm, die top in elkaar stak en me aan het scherm gekluisterd hield, 9/10.

Het zal wel aan mij liggen maar de laatste tijd zijn er wel erg veel films die goed aangeschreven staan maar mij erg tegenvallen. Zo ook Weapons. Na de film gekeken te hebben vond ik hem wat tegenvallen, maar nu een dag later vond ik hem eigenlijk gewoon best slecht.

Niet door en door, acteurs zijn prima. Van Brolin ben ik altijd wel een fan. Maar het verhaal vanuit verschillende perspectieven is leuk maar grotendeels nutteloos. Het zijn, afgezien van de 2 laatste slechts lege invalshoeken die niets te maken hebben met het daadwerkelijke gebeuren.

Ook details zoals het automatische geweer boven het huis... valt totaal uit de toom en lijkt alleen gedaan omdat men bang was dat de titel van de film wellicht niet duidelijk genoeg was?

Het einde was al helemaal onzin. Toegegeven ik heb wel even gelachen, maar dat pastte dan weer helemaal niet bij de eerdere 110 minuten.

Zwaar over-hyped. 2 sterren.

"Weapons" zuigt je vanaf het begin gelijk mee in een 2 uur durend mysterieus verhaal over een aantal verdwenen kinderen. Al wordt wel vrij snel duidelijk wie er achter de ontvoering/verdwijning zit.

Dan onstaat er een boeiende combinatie van horror en thriller met voodoo ingredienten.

Julia Garner vloekt en tiert er lekker op los ( net zoals in Ozark) maar nu als lerares.

De film kent slechts enkele schrikmomenten maar weet de spanningsboog er zeker goed in te houden.

3.5*/4*

Snap niet dat deze film zo hoog gewaardeerd wordt..

Na een dramatisch saai uurtje,begon het een beetje te lopen..

Had heel wat verwacht van al dat ophef over deze film maar viel heel erg tegen.

2 sterren voor de moeite,en dat ook nog voor dat laatste 45 minuten..

Rosemary's Baby moet plaatsmaken voor deze in mijn top 10.

Ja dat kan ik wel begrijpen. Ik zou deze ook de voorkeur geven.

Het 1ste deel geef ik een 4, 2de deel was voor mij njah. Ik weet het wel, het is mystery en dat kan in films als deze nu zo gebracht worden & dergelijke, voor mezelf ligt dit moeilijker.

Het 1ste deel was wel nog goed gebracht en mysterieus maar dan gaat het helemaal zzz op voor mij. Het zal aan mij liggen, ik weet het. .

Zach Creggers vorige film Barbarian (2022) was een aangename verrassing. Met die in het acherthoofd was het leuk om te zien met hoeveel buzz en loftuitingen 'Weapons' werd ontvangen. Veel horrorkanalen en filmsites spraken van een van de (of zelfs dé) horrorfilm van het jaar, samen met Sinners, en in mindere mate Bring her Back. Dat bracht onvermijdelijk anticipatie met zich mee, en dus het risico op teleurstelling. Ik zie dat dat ook bij enkele users het geval is, wellicht ook doordat Weapons geen standaard horrorfilm is, en ook nog eens echt zijn tijd neemt met 128 minuten en enkele langzamere hoofdstukken.

De opbouw in afzonderlijke hoofdstukken lijkt niet voor iedereen de optimale keuze te zijn, maar heeft wel al voordeel dat je steeds een completer beeld krijgt van wat er speelt, en voor de andere karakters aan bepaalde gebeurtenissen is vooraf gegaan. Dingen die je eerder hebt gezien komen daardoor soms in een ander daglicht te staan, al waakt Cregger ervoor dit als een gimmick voor grote onthullingen te gebruiken.

Garner, Brolin en Ehrenreich zijn sterk zoals je zou mogen verwachten, en dat geldt eigenlijk voor de hele cast. Maar het zijn de strakke regie, goede score (die Cregger naast de film, zelf schreef met de Holladay brothers), en cinematografie van Everything Everywhere All at Once DoP Larkin Seiple die Weapons zijn beklemmende sfeer geven. Er zijn zeker een aantal kippenvel genererende jump scares, maar Weapons heeft veel meer te bieden dan dat, tot de bevredigende (spoilers!!) conclusie van de film aan toe. Tegelijkertijd kneiterhard en óók grappig.

Een van de beste (horror)films van het jaar, ook voor mij. Amazeballs.

4,3*

John Milton Het einde was dus inderdaad zo bedoeld. Hilarisch en gruwelijk tegelijkertijd. In mijn recensie van de film schreef ik nog tussen haakjes dat het onbedoeld grappig was, maar als de intentie er wel was dan alleen maar meer lof. Voor mij werkte het einde ook zeer goed. Alleen dat middengedeelte met Ehrenreich en Abrams vond ik een pak minder.

Ja, ik vond het toch wel geweldig! Ik had er om eerlijk te zijn niet al te veel van verwacht. Het is een bioscoopfilm, lovende kritieken (veilig of zwaar op de hand) en lastige tweede film (na het fantastische" Barbarian") maar ik had het mis! Alhoewel ik film erg goed vind, vind ik het wel licht een iets mindere film. Niet in de acteerprestaties die zijn natuurlijk gewoon goed en solide en ook visueel is het zeer goed! Maar met een flink budget is er nu eenmaal meer mogelijk. Het is juist de verhaalstructuur die tegenvalt want die blijft te veel hangen in dramatische elementen en dwaalt af van het mysterie. Schuldig hieraan is vermoedelijk de speelduur. Ook is het mysterie halverwege wel duidelijk...maar dit was niet zo erg want dan gaat de film los! Ja en in die laatste pakweg 45 minuten ging de film voor mij van zeer goed gemaakt maar twijfelachtig naar een volle punt meer! Met af en toe jump-scare, heerlijke effecten waarbij de camera niet wegdraait en een interessant mysterie zijn er voldoende dingen die de film leuk en meeslepend maken!

Redelijk sterke horror mysterie. Het verhaal is best aardig en het opknippen in delen gezien vanuit een ander perspectief werkt prima. De opbouw is goed en al snel wordt je als kijker meegesleurd in het verhaal. Gedurende de film wordt een groot gedeelte duidelijk maar niet tot in de puntjes. Dat stoort verder niet, ook omdat het tot het laatste moment spannend blijft. Spanning en mysterie voeren de boventoon, maar er is zo nu en dan ook ruimte voor wat gore. Het acteerwerk is verder dik in orde. Na Barbarian weer een sterk werkje van Cregger. 4.0

Goede originele horror film!

Tsja, de hype is ie niet waard eerlijk gezegd. Waar is de nieuwe Shining of een échte horrorkraker? Maargoed, er zitten wel wat interessante punten in en soms is ie verrassend, maar naarmate de film vordert wordt het minder interessant eigenlijk, de uiteindelijke plot is zelfs een beetje flauw en mist de wow-factor die het had moeten hebben. Nee, duidelijk geen horrorklassieker.

Wat begint als een mysterie draait langzaam aar zeker uit op een heerlijk laatste uur. Ik vond het juist een verademing de tweedeling.

Wat had jij met de tweede helft gedaan, dan? Ik snap wel dat je teleurgesteld bent, als je denkt naar een misdaad film te kijken. Maar je kijkt toch naar een horrorfilm. Dus dingen die niet echt kunnen in real life.

Zeer goede horrorfilm. Zeker met alle bagger films die de laatste jaren uitkomen.

Mooi is het dat je van verschillende personages hun perspectief ziet. Uiteindelijk komt dan de climax en snap je hoe het verhaal in elkaar steekt. Dan moet je wel 'open staan' voor het horror/bovennatuurlijke'. Anders kan de film tegenvallen. Eerste uur is het meer een misdaad/thriller achtige film. Het tweede deel meer horror/mysterie achtige film

Als je dat accepteert, krijg je een heerlijke, goede horror/mysterie film!!!

Ik heb er van genoten.

Ik weet niet wat ik had verwacht, ik verwacht eigenlijk nooit iets als ik een film kijk. Ik laat me graag verrassen. En dat lukte in het eerste gedeelte, maar ik vond het tweede gedeelte gewoon kwalitatief veel minder. Het eerste gedeelte was 'geloofwaardig' maar toen die oude vrouw kwam werd het gewoon hele goedkope horror. En daarbij zou het niet vreemd zijn geweest als we de reden te horen hadden gekregen WAAROM de kinderen naar het huis werden gelokt. Kan zijn dat ik het gemist heb, maar volgens mij draait daar de hele film om, en heb ik de reden niet kunnen achterhalen. En nou niet aankomen met: "Ja, maar dat is juist de bedoeling geweest van de regisseur zodat je na afloop van de film nog met vragen blijft zitten".

De tekst op de filmposter klopt niet. "...and they never came back." Klopt niks van. Beetje dom en je verwachtingspatroon is dan al ingevuld.

Nu was ik één van de weinige mensen die de komedie Miss March gewoon ontzettend leuk vond en nog steeds vind. Dat was het regiedebuut van Zach Cregger, samen met zijn beste maatje Trevor Moore, met wie hij de sketchgroep “The Whitest Kids U' Know” oprichtte – een vriendengroep die elkaar leerde kennen op college en samen allerlei artistieke projecten ondernam.

Na het plotselinge overlijden van Trevor Moore (ongeluk in 2021) pakte Cregger de pen op en stortte zich in het schrijven, zinnetje na zinnetje, hoofdstuk na hoofdstuk – eerst als een vorm van rouwverwerking. Hij wist nog helemaal niet waar het verhaal naartoe ging; hij vond het gewoon boeiend om al schrijvend problemen op te lossen. Het werkte als therapie. Veel uit zijn privéleven verwerkte hij in de personages. Zo is hij alcoholist die al bijna tien jaar sober is, en moest hij als kind veel ouderlijke taken op zich nemen omdat zijn vader ook kampte met verslaving.

Toen hij het script eenmaal had afgerond en begon rond te sturen, ontstond er een heuse biedingsoorlog – meerdere productiemaatschappijen waren erg geïnteresseerd.

Zijn Barbarian verraste me enorm: een frisse film binnen het genre, en pas na afloop ontdekte ik dat het van dezelfde regisseur kwam die ooit die college-komedie maakte die ik zo leuk vond. Weapons had dezelfde frivoliteit, maar was nu gegoten in een mozaïekstructuur die mijns inziens goed werkte: je komt steeds iets meer te weten over het mysterie. De cameravoering, met z’n dynamische bewegingen, vond ik erg sterk en er zat geen saai moment in. Als horror vond ik het ‘mwah’, wat mak. Voor mij lag de kracht in het mysterie en hoe dat zich ontvouwde – de reis naar de climax was wat me boeide en waar ik voldoening uit haalde. Bovengemiddelde film, net als Barbarian.

Wat ik verder waardeer aan Zach Cregger is dat hij zijn eigen pad volgt, zonder zich te laten gijzelen door genreconventies of fan verwachtingen. Hij maakt films die hemzelf interesseren, en dat voel je. Weapons is geen horrorfilm in de klassieke zin, maar eerder een rouwproces verpakt als mysterie, met hier en daar horroraccenten. En misschien is dat precies wat het genre nodig heeft: makers die niet bang zijn om hun eigen trauma’s, obsessies en speelsheid erin te stoppen.

Als zijn komende Resident Evil-film ook maar een fractie van die eigenzinnigheid bevat, dan wordt het hoe dan ook iets bijzonders – al is het maar om te zien hoe hij zich verhoudt tot een franchise die jarenlang door W.S. Andersson werd vormgegeven.

Cregger is geen regisseur die je moet volgen vanwege zijn stijl, maar vooral vanwege zijn intentie. En die is, net als bij Miss March, Barbarian en Weapons, altijd persoonlijk, altijd een beetje vreemd en altijd de moeite waard.

Ik kijk weinig horror omdat ik het meeste te eng vind, maar ben toch blij dat ik er af en toe wel eentje meepik omdat sommige films wel jammer zijn om te missen.

Zo ook deze. De film weet een goede balans te vinden tussen spanning, (helaas, want eng) jumpscares, comic relief, en over-de-top-gore. Maar ook, als je dat wil, eventuele diepere thema’s om over na te denken. Met een hele schoolklas die ineens verdween moest ik meteen denken aan de schoolshootings die er helaas zijn in de VS, hoe een gemeenschap reageert, en verderop in de film als je bij de scènes van Alex bent ga je denken aan thema’s als misbruik en huiselijk geweld en kinderen die met een vreselijk geheim zitten.

Maar ook als je daar allemaal geen zin in hebt is dit een prima vermakelijke film, ook door hoe het in elkaar zit met de verschillende POV’s die ook op een vernuftige en prettige manier in elkaar grijpen, ik hou daar altijd wel van.

4*

Mysterieuze film die misschien qua horrorgehalte meer creepy is dan echt eng (vooral de eerste helft), maar naarmate het mysterie zich meer openbaart, vervalt die horror (op wat jumpscares na) maar ben je toch benieuwd naar de ontknoping.

Interessant ook dat je van alle personages even een segment krijgt. Beetje Tarantino-achtig van opzet. Goed acteerwerk van Josh Brolin en Julia Garner.

Het segment met het jongetje Alex was niet zozeer eng, maar wel aangrijpend omdat het deed denken aan real life child abuse (waarbij kinderen vaak meer in zichzelf gekeerd raken), waar natuurlijk ook in de film sprake van was, maar dan op een "andere" manier.

Maar goed, los daarvan zat er een hoop (bedoelde en onbedoelde) humor in de film, dus goed mee vermaakt.

Een kleine 4*

Ik vond em nogal saai gebeurd niet veel in en duurd een flinke 2 uur..

Ik zat constant te gapen