Weapons (2025)

Meesterlijke horror film!!!!!!

De film begint best spannend zodat je even denkt een intense paar uurtjes te gaan beleven, maar in tegenstelling tot de meeste films die de spanning opbouwen verliest deze film steeds meer spanning: enerzijds omdat het verhaal vanuit verschillende perspectieven wordt verteld zodat je steeds beter begrijpt wat er aan de hand is maar de film ook steeds minder verrassingen kent en anderzijds omdat het een soort zombiefilm is – of een zombiefilm in combinatie met de horrorclown Pennywise en occulte magie (de film leent veel uit andere films, zelfs uit The Shining) – en ik nooit heb begrepen wat er spannend is aan zwaar geschminkte mensen die anderen zogenaamd verscheuren. Een zombiefilm is ook altijd zo belachelijk dat het eerder komisch wordt dan spannend en er werd dan ook steeds meer gelachen in de zaal.

Nu geloof ik wel dat het een tamelijk originele zombiefilm is maar zelfs een betere zombiefilm blijft een domme zombiefilm dus net als de zombie zelf hersenloos vermaak. De film lijkt wel wat op Bring Her Back die nu ook in de bioscopen draait: het gaat om een moderne heks die occulte rituelen uitvoert om iets te genezen maar daarvoor anderen in het verderf stort. Maar Bring Her Back is realistischer en mede daardoor intenser. Maar toegegeven: Weapons is wel erg vermakelijk en wordt nergens saai. En wellicht zegt de film iets over onze maatschappij waarin door bv. desinformatie, complottheorieën en polarisatie we allen een soort zombies worden die door een influencer of demagoog als wapens kunnen worden ingezet.

Dit is zelf geen horror voor mij.

Wel een goede mysterieuze thriller, maar ook overhyped.

Sinners blijft de beste horror/thriller van 2025

Schooljuf Justine [Julia Garner] is verbijsterd wanneer alle kinderen uit haar klas, behalve Alex [Cary Christopher], opeens blijken te zijn verdwenen. Camerabeelden tonen dat alle kinderen die nacht om 02:17 zijn weggerend, maar niemand weet waar ze zijn gebleven. Bij gebrek aan een logische verklaring richt het onderzoek zich op Alex en Justine en krijgt Justine de wind van voren van de getroffen ouders, waaronder Archer [Josh Brolin]. Het diplomatieke schoolhoofd [Benedict Wong] probeert ondertussen escalatie te voorkomen. Verdeeld in hoofdstukken waarin de gebeurtenissen steeds getoond worden door de ogen van een andere betrokkene duurt het bijna een uur voordat het werkelijk op gang komt. Wat volgt is echter origineel, griezelig, goor en doorspekt met zwartgallige humor.

Ik houd normaal echt totaal niet van horror, maar de trailers en marketing van deze film pakte me enorm dus ik ben deze film toch gaan kijken.

Tijdens de film volg je het verhaal via verschillende perspectieven van bepaalde karakters, hierdoor kom je steeds meer te weten hoe het heeft kunnen gebeuren dat 17 kinderen vermist raken. Alleen doordat je in het begin nog vrij weinig weet en aan het einde steeds meer verliest deze film daardoor spanning. En om dan aan het einde van de film opeens een komedie stukje erin te plakken vind ik zelf een domme keuze, comedy en horror zijn nooit een fantastische match in mijn mening.

Helaas is deze film overhyped, maar ondanks dat kijkt de film prima weg.

3.5/5.0

Geweldige mysterie gecombineerd met over the top horror. Precies wat Barberian was. 

Zach weet zich wel te nestelen tussen een van de horror regisseurs van vandaag. 

Aanrader om echt blind zijn films in te gaan. Dan komen zijn films echt tot zijn recht. Mysterieus gecombineerd met een horror komedie sausje eroverheen.

Maar ga ik Weapons nog een keer kijken. Het antwoord is nee. Ondanks dat de tweede & derde acte een bom vol entertainment bied, is minder kijkbaar de tweede keer. Je kan dan zeggen dat het voor de meeste horrors geld maar wapens, het mist iets waardoor je het weer wilt gaan zien. 

Misschien spanning wat ik miste, tegen het eind.

Hoe dan ook Weapons is een geweldige film, must voor de horror fan!

En regisseur Zach Greggor gaat een Resident evil film regisseren. Dat kan niet fout gaan!

Lastig,

Ik vind hem best goed, maar niet het meesterwerk zoals er op sites verkondigd wordt.
Persoonlijk kan ik enorm genieten van een de cinematografie in een film en kan dat zelfs de film maken of breken voor mij. De cinematografie in deze film is ge-wel-dig. Enorm genoten van de shots, het geluid (en het gepaste gemis ervan hier en daar) en de gehele vibe in de film.
Spannend werd het alleen nooit echt voor mij. Ja, er zaten een paar goede jump scares in en ééntje die ik zelf niet zag aankomen (jongetje in bed) maar ik zat niet echt op het puntje van mijn stoel toen ze uiteindelijk het huis gingen betreden. Als ik er over na denk, komt dat misschien doordat we daarvoor al te zien hebben gekregen wat er allemaal precies afspeelt in het huis in het hoofdstuk van Alex. In Hereditary (Film, 2018) wist je bijvoorbeeld niet wat er zich afspeelde in het tuinhuisje en dat bracht een enorme spanning met zich mee. Dat miste ik een beetje hier.

Uiteindelijk een verfrissende film die je wel gezien moet hebben. Heerlijk.
En als laatst wil ik nog zeggen dat ik voor het eerst in jaren echt onmeetbare veel medelijden had met Alex tijdens zijn hoofdstuk. Man. Dát was pas horror.

Goede film. Moet je gezien hebben, maar is niet beter dan Hereditary.

Gisteren nog eens naar de bioscoop getrokken en de enige optie was laser ultra. Wat een scam is dat. Daar merk je nu eens helemaal niets van behalve dat je bioscoopticket 25% duurder uitvalt. Kinépolis heeft weer een nieuwe manier gevonden om het geld uit mijn zakken te kloppen. En dan vergeten ze het eerste kwartier ook nog eens om het licht in de zaal uit te doen. Enfin, Weapons was gelukkig een meer dan behoorlijke horrorfilm, die de mosterd niet elders gaat halen, maar zowel inhoudelijk als qua verteltrant iets fris weet te brengen.

Her en der lees ik dat dit een horrorkomedie zou zijn, maar dat lijkt me niet helemaal de bedoeling te zijn geweest. Er zitten wel een handvol ludieke scènes in en ik heb luidop gelachen toen Terry die spuiten in zijn smikkel kreeg, maar ik was kennelijk de enige gek in de zaal die daar de humor van inzag. Een horrormysterie is het dan weer wel. Verhaaltechnisch zit het trouwens goed in elkaar. De indeling in hoofdstukken waarbij je de gebeurtenissen van de afgelopen 24 uur telkens door de ogen van iemand anders ziet, draagt bij aan dat mysterie, hoewel het tegelijk afbreuk doet aan de spanning. Toch vond ik het een goede keuze.

De film is tevens sterk geacteerd. De rol van Justin Long, die nu voor de tweede keer opdraaft in een Cregger-horror mocht uitgebreider zijn, maar Josh Brolin (Planet Terror) zit heerlijk in zijn rol. Ook Julia Garner speelt haar personage met verve. Leuk dat er met juf Gandy gekozen werd voor een complexe en getroubleerde protagoniste.

Visueel en auditief is de film om van te smullen. Zo zitten er enkele zeer goed gefilmde achtervolgingsscènes in, al ging de laatste te veel richting de lichtvoetigheid. Er mocht wat mij betreft ook wat meer gore ingezeten hebben, maar het einde is toch behoorlijk zwaar: ouders en kinderen blijven na de dood van de heks als gelobotomiseerde kasplantjes achter. Niet bepaald een happy end.

Goed geschoten, sfeervolle film met een leuke suburban setting en een geslaagde vertelstructuur. Richting het einde van de film worden de verhaallijnen wat minder interessant en trekt de onderhuidse spanning naar de oppervlakte wat ik toch minder vind werken. Uiteindelijk weet je als kijker al hoe de vork in de steel zit en duurt het te lang voordat de climax komt. De speelduur had korter gemoeten of er had een verrassing in moeten zitten, nu gaat de film toch een beetje als de spreekwoordelijke nachtkaars uit.

Snap sommige hun 'kritiek'. Maar ik wil hem zeker nog een keer zien en mogelijk nog wel een keer. Zo film vind ik het. Super leuke scenes. Leuke twists, goed gefilmd. En soms even lekker horror.

Ook de verschillende verhaallijnen vind ik leuk gedaan en hoe ze elkaar soms humoristisch raken, omdat je dan plots weet waarom iemand op een bepaalde manier reageert.

De doorgewinterde, cult en filmhuis liefhebber zal het een 'mwa' goede film vinden. Maar voor diegene die lekker vermaakt willen worden vind ik het echt een super goede film!

Deze horrorparel even laten bezinken want ik had de film al vorige week zaterdag in de bioscoop gezien. Het gevoel van een goede horrorfilm was continu aanwezig, maar een level hoger was een twijfelgeval. De oorzaak was de zeer lange opbouw van het verhaal gezien vanuit het perspectief van verschillende personages van de laatste 24 uur wat de spanning toch een beetje wegneemt. De opbouw is wel heel goed gestructureerd, maar tijdens de pauze weet je als kijker nog niet goed hoe het verhaal verder gaat verlopen. Eigenlijk is dit ook wel een pluspunt want de film blijft mysterieus. Achteraf is die opbouw met de aandacht vanuit het standpunt van elk personage ook belangrijk en verhaaltechnisch gezien heel knap opgebouwd. Na de pauze ontwikkelt de film zich tot een geweldige horrorfilm omdat je als kijker de verschillende verhaallijntjes langs elkaar kan leggen en een zicht krijgt op het mysterie met daarbij heel wat rariteiten en wendingen. Er valt genoeg te beleven qua horrorelementen, maar ook de sfeer van de film is uitstekend. Fantastische scènes volgen waar soms zelfs een glimlach bij zit. Eigenaardig is het feit dat bij een bloederige scène of bij een spannende scène ook aandacht is voor wat luchtigheid. Heel raar om dat gevoel te ervaren in de bioscoop waar mensen tijdens een spannende scène plots beginnen te gieren bij bepaalde rare of gekke toestanden. Niet dat het echt komisch is, maar gewoon leuk, luchtig en vooral anders dan de meeste horrorfilms. Ook het acteerwerk is gewoon goed. Vooral Garner en Brolin zijn uitstekend op dreef. De film heeft een paar memorable scènes die je niet vlug zal vergeten. Door de eerste helft 4,25* , maar door het even laten te bezinken en het inzien van het belang van de structuur van het verhaal gaat de score naar 4,5* want dit is gewoon een originele top horrorfilm. Misschien de beste film van het jaar ? Hoppa , een dikke 9/10

Originele film met puike cast die het durft niet de conventionele keuzes van het genre te maken. Sowieso laat de film zich nauwelijks in een hokje stoppen en dat is bewonderenswaardig en gezien Barbarian ook wel de hand van de regisseur. Julia Garner, de heldin van het fantastische Ozark is in deze hoofdrol ook uitstekend en de bijrollen worden eveneens prima ingevuld. Lang niet zo eng als Zach Creggers voorgaande film maar even gewaagd opgezet en helaas ook een even minder gewaagd of verassend einde.

En tóch denk ik dat dit als rasechte thriller in de stijl van Prisoners ook had kunnen werken.

3,5*

Uitstekende film waarin bijna alle kinderen van een klas tijdens een nacht verdwijnen. Een originele film met vooral een sterke opbouw waarbij je je de hele tijd afvraagt, waar het allemaal naartoe gaat. Mooi camerawerk en ook goed acteerwerk waarbij Amy Madigan er wel uitspringt. Een nipte 4.0 sterren.

De tweede moderne en nieuwe horror die ik in korte tijd zie. Ik vind Bring Her Back sterker, hoewel ook daar het script niet het beste aan was. Nadeel bij Weapons is dat het een vrij gezochte film is en ook wat lang. De film speelt hevig met de verhaal structuur (hoofdstukken met verschillende perspectieven) om het verhaal vertelt te krijgen op een manier dat je nog lang weinig idee hebt waar het heengaat. Ik lees alweer over een prequel, kan, maar wat ik juist fijn vind aan beide genoemde films is dat het gewoon nieuwe genrefilms zijn,. Geen vervolgen, geen remakes, maar nieuwe ideeën. Ik hoop op een filmcultuur die daar vooral mainstreamsucces mee haalt

"I can make your parents hurt themselves. I can make them hurt each other. I can make them eat each other if I want to. Do I want to, Alex?"

Toen ik op 20 juni de Horror film "28 Years Later (2025)" in de bioscoop zag, liet men als voorfilm o.a. deze "Weapons" zien, welke me wel zeer interessant leek en daarom heb ik hem gisteravond in de bioscoop gezien met een gemengde popcorn en een flesje Spa Rood (en in de pauze nog een ijskoffie) erbij. Na het succes van de Horror / Thriller film "Barbarian (2022)" stond regisseur Zach Cregger voor de lastige taak om zijn reputatie waar te maken. Met deze film bewijst hij niet alleen dat hij geen toevalstreffer was, maar ook dat hij zich ontpopt tot een van de meest originele stemmen in het moderne horrorgenre. Want hij levert een film die niet alleen angst inboezemt, maar ook diep graaft in thema’s als verlies, schuld, gemeenschap en collectieve waanzin.

Het uitgangspunt is al even onheilspellend als intrigerend, namelijk zeventien kinderen verdwijnen spoorloos uit een klaslokaal, allemaal exact om 2:17 ’s nachts en slechts één kind, te weten Alex Lilly (Cary Christopher), blijft achter. Hij kijkt wezenloos toe, niet in staat uit te leggen wat hij heeft gezien. Deze bizarre verdwijning vormt de katalysator voor een reeks gebeurtenissen die zich in zes losse, maar subtiel verbonden hoofdstukken ontvouwen. Elk deel laat een ander perspectief zien: dat van een lerares, een wanhopige vader, een politieagent, een drugsverslaafde, een kind, een mysterieuze tante en uiteindelijk de gemeenschap zelf.

Wat direct opvalt aan "Weapons" is dat dit geen traditionele horrorfilm is. Er zijn wel momenten van spanning, dreiging, gore (o.a. het inslaan van een hoofd door een ander hoofd, het verwijderen van huid met een dunschiller het herhaaldelijk snel prikken met een vork in het gezicht en het verscheuren van iemand) en ook pure schrik, maar de film is veel meer dan dat. Regisseur Zach Cregger bouwt namelijk een gelaagd verhaal dat je als kijker langzaam in zijn greep neemt. Hij kiest voor een episodische structuur waarin meerdere personages en invalshoeken aan bod komen. Hierdoor ontstaat niet alleen variatie, maar ook een rijkdom aan perspectieven die samen een groter verhaal vertellen.

Die structuur vraagt wel geduld, maar het betaalt zich uit. Waar veel horrorfilms kiezen voor een snelle opbouw en voorspelbare angstmomenten, kiest "Weapons" voor een trager tempo, welke geeft ruimte aan sfeer, karakterontwikkeling en thematische diepgang. Het is een film die zich niet makkelijk laat wegkijken, maar juist steeds meer onder je huid kruipt.

Eén van de sterkste punten van de film is de cast. Zo speelt de leuke Julia Garner de lerares Justine van de verdwenen klas, die zelf verdacht wordt en die verscheurd wordt door schuldgevoel en angst. Haar spel is intens en gelaagd en ze weet de fragiele balans tussen warmte en paranoïde achterdocht prachtig neer te zetten. Josh Brolin kruipt in de huid van vader Archer Graff, die zijn zoon Matthew (Luke Speakman), één van de verdwenen kinderen, kwijt is. Hij toont op hartverscheurende wijze hoe rouw en woede elkaar afwisselen.

Maar Amy Madigan maakt waarschijnlijk de meeste indruk (ook qua uiterlijk) als tante Gladys van Alex Lilly. Ze speelt namelijk op geweldige wijze een duister personage dat met rituelen, fluisteringen en raadselachtig gedrag de film zijn meest sinistere momenten geeft. Ze geeft haar personage een intensiteit die soms nauwelijks te verdragen is, zonder dat ze ooit over de top gaat. Het is precies die beheersing die haar rol zo eng en memorabel maakt.

En verder zijn ook de overige rollen goed ingevuld met o.a. Alden Ehrenreich als Paul Morgan, een politieagent met corrupte trekjes en een gecompliceerde relatie met Justine. Austin Abrams als James, een dakloze en drugsverslaafde in de buurt, Cary Christopher als Alex Lilly, het enige kind uit de klas dat niet is verdwenen, Benedict Wong als Marcus Miller de directeur van de school, die begrip toont voor Justine, Whitmer Thomas als de vader van Alex, Callie Schuttera als de moeder van Alex en Toby Huss (die ik vooral kan vanwege zijn geweldige rol in de Actie / Thriller film "Copshop (2021)") als Ed Locke, de politiechef en schoonvader van Paul.

En de finale is typisch Cregger, namelijk open, symbolisch en ambigu. Je krijgt geen kant-en-klare antwoorden, maar eerder een spiegel voorgehouden. Het slot roept vragen op over de aard van kwaad, de rol van gemeenschap en de dunne lijn tussen werkelijkheid en waan. Het is het soort einde dat discussies losmaakt, precies wat een goede film moet doen.

Visueel is de film indrukwekkend in zijn eenvoud. De locaties, ogenschijnlijk gewone buitenwijken, worden door Cregger omgetoverd tot broeierige plekken waar achter elke hoek gevaar lijkt te schuilen. De cinematografie maakt slim gebruik van licht, schaduw en kadrering om de kijker voortdurend op scherp te houden. Je krijgt het gevoel dat er iets niet klopt, ook al zie je het niet direct.

Thematisch is "Weapons" minstens zo intrigerend. Zo onderzoekt regisseur Zach Cregger hoe gemeenschappen reageren op rampspoed, hoe angst kan leiden tot verdachtmakingen, en hoe dun de lijn is tussen realiteit en collectieve verbeelding. Het is geen film die simpele antwoorden geeft, maar eerder vragen oproept. Precies daardoor blijft de film ook na de aftiteling doorwerken.

Hoewel de film veel lof verdient, is hij niet voor iedereen weggelegd. Het trage tempo en de complexe structuur kunnen sommige kijkers afschrikken. Wie vooral uit is op snelle jumpscares, zal misschien ongeduldig worden. Maar wie bereid is zich te laten meeslepen door sfeer, detail en spanning op de lange termijn, wordt rijkelijk beloond.

"Weapons" is daarmee eerder een psychologische ervaring dan een standaard horrorfilm. Het is een film dat je op verschillende niveaus kunt beleven, als spannende thriller, als maatschappelijk commentaar, of als visueel kunstwerk. En juist die veelzijdigheid maakt de film zo indrukwekkend. En de kracht van "Weapons" zit niet in luidruchtige schrikmomenten, maar in het besef dat het kwaad zich kan verschuilen in het gewone, het herkenbare, het alledaagse. Het is een film die je niet alleen kijkt, maar ook voelt.

"Weapons" is een slimme, beklemmende en verontrustende film die horror op een hoger niveau tilt. Met sterke acteerprestaties, beklemmende sfeer en thematische diepgang, bewijst Zach Cregger dat hij een blijvende naam is binnen het genre. Wie bereid is zich onder te dompelen in een psychologische nachtmerrie, is dit een onvergetelijke ervaring.

Gisterochtend, samen met een vriendin, naar Weapons geweest. Met slechts 4 andere personen in de zaal, was het heerlijk rustig. Behalve dan wat geluiden van iemand die schuin achter ons zat, die zowat de hele film heeft genoten van zijn krakend verse chips

Barbarian (Film, 2022) vond ik erg geslaagd. Deze Weapons helaas toch wat minder. Niet dat het geen aardige film was, maar veel meer ook niet. Beetje een gekunsteld plot en echt goed geschreven is het niet, mede door een aantal onbenullige toevoegingen (om de film interessanter te maken?). Vond de film daardoor wat te lang. Het laatste deel van de film vond ik sowieso wat minder lopen en een echt indrukwekkende finale bleef uit.

De opbouw in portretten waren dan wel weer prima gedaan. Degelijk acteerwerk ook, zeker voor een Horror, met Julia Garner en Amy Madigan als absolute uitschieters. 6.5/10*

Vandaag gekeken zonder veel voor informatie. Ik vond het een gave en verfrissende film. Deze stijl niet vaak gezien en de verschillende perspectieven maken het zeer onderhoudend. Een echte aanrader wat mij betreft. Het einde past prima in de stijl al snap ik dat sommige er anders over kunnen denken.

De verwachtingen lagen toch redelijk hoog bij deze Weapons en ze worden voor een groot stuk toch ingelost. De spanningsopbouw in het eerste deel is van een erg hoog niveau. Vooral het eerste stuk dat over de leerkracht gaat, zorgt ervoor dat je meteen in de film zit. Veel komen we nog niet te weten waarom de kinderen gevlucht zijn, maar er wordt wel een heerlijke spanning gecreëerd rond de verdachtmaking van de leerkracht. Door er ook een aantal schrikmomenten aan toe te voegen, komt ook het horroraspect voldoende aan bod.

Het niveau wordt voor een tijd vastgehouden en het wisselen tussen de verschillende personages werkt behoorlijk verfrissend. Echter had ik het gevoel dat het allemaal wat te lang werd uitgesponnen en dat het iets korter mocht. De climax rond het occulte van Gladys zat er al een tijdje aan te komen, maar wordt toch wat te lang gerekt naar het einde toe.

Al bij al goede thriller/mystery/horror die zeker de moeite waard is, maar net geen topper.

3.5*

Toffe film wel die wegzakt richting het einde (als de spanning en sfeer uit het eerste uur verdwijnt en de toon echt verandert) maar nog wel goed eindigt. Knap ook hoe allerlei soorten genres vervlochten worden. Van drama en mysterie naar meer volbloed horror. Er wordt enorm veel hooi op de vork genomen en dat wreekt zich op momenten ook wel, zeker in het tweede uur. Dat wisselen van perspectief werkt dan ook niet meer omdat op dat moment wel redelijk duidelijk is hoe de vork in de steel zit. De echte onderhuidse spanning van daarvoor verdwijnt. Sfeervol gemaakt, ook als karakterschets van dat stadje en haar bewoners. 3,5*.

"Get the fuck outta my store!"
"Fucking help me!"

Voor Weapons waren mijn verwachtingen echt torenhoog. Ooit dus eens voorbij zien komen als trailer, geen idee meer wanneer. Maar het leek ons fantastisch. Dus tussen alle vakanties, dorpsfeesten, dates en festivals door toch nog even snel naar de bioscoop gegaan, en ik moet zeggen; ik heb gemengde gevoelens. Laten we vooropstellen dat het ondanks die twijfels, nog steeds een heerlijke film was om naar te kijken. Cregger's Barbarian is ook echt een fantastische film, en met Weapons zet hij zijn reeks zeker goed door.

Het probleem ligt hem vooral bij hoe Creggers deze film wil vertellen. Zeker in het eerste uur had ik het gevoel dat het allemaal ontzettend chaotisch is, en hoewel de puzzelstukjes uiteindelijk wel in elkaar pasten was het niet precies de manier van storytelling wat mij heel erg ligt. En ook denk ik persoonlijk dat ze de film niet ten goede hebben gedaan om op deze manier hun storyline door te lopen. Het constant uitleggen wie welke personage was boeide me eigenlijk vrij weinig, en dat ging eigenlijk naar een niveau dat het ook irritant werd. Daarnaast hadden ze er misschien een stuk meer mee kunnen doen, en vind ik dat de film echt te laat op gang komt om echt lekker te worden. Maar wanneer de film op dreef raakt, is het ook wel echt lekker wegkijken hoor.

Het laatste stuk is echt om te smullen, maar doet je wel beseffen dat je het mist in de rest van de film. Hoewel Creggers overigens wel gewoon een algemeen duister sfeertje brengt met de film, zijn de personages allemaal nog niet zo héél bijzonder. Julia Garner vond ik persoonlijk echt verschrikkelijk, en is heel irritant in mijn ogen. Josh Brolin vond ik dan persoonlijk alweer een sutkje fijner, Amy Madigan als Gladys is natuurlijk het fijnste in de film.

Met Barbarian in het achterhoofd volgt Creggers de rode draad rustig verder, maar is de film op zich zelf best geinig. Het stukje van die schooldirecteur is echt een hele fijne scene, en de film laat meermaals zien best nasty te kunnen worden. Aan bloedgebruik of gore geen gebrek, al kon het in mijn ogen ook wel een tikkeltje extremer, of althans; wat meer. Het zorgde in ieder geval wel voor een fijnere filmervaring.

Nee, deze film is zeker niet slecht, en was echt een hele leuke zit. Hoewel het zeker niet al mijn verwachtingen wist te halen, is het wel echt een hele leuk film om te zien of gezien te hebben. Creggers maakt er in ieder geval wel wat moois van, en is qua concept best verfrissend. Er zit een leuk en vooral komisch sausje over de film heen, en dat maakt het een heel stuk luchtiger om te behappen, en kijkt daarom vooral heerlijk weg.

Uitstekende mysteriethriller vanuit regisseur Zach Cregger, die zichzelf met Weapons overtuigend op de kaart zet als naam om in de gaten te houden. Binnen dit geheel wordt een overtuigende genremix tot leven gewekt met een gezonde dosis spanning en een doeltreffende inhoud. Het vormt daarnaast een sterke keuze om dit project te laten vertellen via verschillende perspectieven, die allen steeds iets meer onthullen per hoofdstuk. De uiteindelijke uitkomst is natuurlijk subjectief, maar brengt niettemin enkele onvergetelijke momenten met zich mee. Cregger zet zijn gevoel voor scherp camerawerk en knappe visuele kunsten bovendien gelukkig door, waardoor de film op audiovisueel vlak ook uit de verf komt. Jammerlijk dat het figuur van Amy Madigan te nadrukkelijk excentriek is en daardoor veel beter werkt met een ingetogen karakter. De spanning had bovendien wat beter vastgehouden mogen worden in de tweede helft, maar het zit een hoog cijfer verder niet in de weg.

Lekker genoten van een unieke film, tijd vloog voorbij, prima verhaallijn, verfrissende opbouw, en prachtig in beeld gebracht. Oordeel zelf en laat je niet afdruipen door de vele negatieve meningen alhier. Ben zeer benieuwd naar Zach Cregger's prequel...

Het beste Stephen King verhaal dat niet door Stephen King is geschreven. Weapons lijkt wel van de hand van de meester te zijn, zijn invloed is duidelijk groot. In een klein Amerikaans dorpje verdwijnt een hele klas op 1 leerling na. Er lijkt zoveel te spelen en de filmmaker slaagt er in om de spanning heel lang vast te houden met stapsgewijs nieuwe puzzelstukjes richting ontknoping. En waar veel films goed zijn in de opbouw, maar het dan verknoeien met de onthulling, blijft het hier goed. Heerlijke scènes en kleurrijke personages. Lang geleden dat ik bij dit genre nog zo op het puntje van mijn stoel zat.

Horror met een hart

Weapons voelt als een volwassen, grimmige versie van Roald Dahls The Witches. Waar Dahl angst opwekte met heksen die kinderen in muizen veranderen, schept regisseur Zach Greger een wereld waarin heksen zich tussen de mensen verschuilen. Onschuldige personages belanden hierin ongewild in een strijd die hun ergste nachtmerries overstijgt. Zodra Tante Gladys verschijnt, valt haar personage niet tegen. Het plot, dat tot dan toe in nevelen gehuld was, wordt op een bevredigende manier ontrafeld.

Bij het begin van de film had ik mijn twijfels. Net als bij Gregers eerdere Barbarian was de eerste helft sterk, maar de tweede helft kon de hoge verwachtingen voor mij - op zijn zachtst gezegd - niet helemaal waarmaken. Hoewel het verloop, eenmaal onthuld, weliswaar ook voorspelbaar was, bleef de sfeer indrukwekkend en was de uitvoering bovengemiddeld. Dat is cruciaal voor het genre, waar sfeer en uitvoering vaak belangrijker zijn dan het verhaal zelf. De focus op mysterie en drama, in plaats van goedkope jumpscares, vond ik een verfrissende keuze. En horrorfans hoeven zich alsnog geen zorgen te maken: als de hel losbarst, is er genoeg om van te genieten.

Het slot had wel iets sterker gemogen. De behekste kinderen hadden dreigender kunnen zijn, in plaats van vooral over the top. Verder heb ik weinig kritiek.

Samen met Sinners is Weapons voor mij de sterkste horrorfilm van 2025. Toen ik hoorde over de plannen voor een prequel over Tante Gladys, begon ik meteen te watertanden. Haar fascinerende personage biedt ruimte genoeg om dieper in te duiken en te ontdekken hoe zij uitgroeide tot de vrouw die we in Weapons zien.

4,0★

Niet mijn genre maar je merkt wel dat voor mensen die houden van mysterieuze horror fantasie het een zeer solide film moet zijn. En voor mij kwamen er net genoeg beelden van de echte wereld in voor (mensen die per ongeluk een vork in zichzelf steken). Met die afwegingen, ondanks dat ik 'm niet nog een keer zal bekijken, drie sterren en dat beetje extra.

Opvallend leuke film. Ik ga normaal gesproken niet naar dit soort grote producties en aanvankelijk baalde ik ook een beetje van mijn keuze. Het mysterie sprak me aan, maar al dat gesluip door donkere huizen, dat heb ik wel een keertje gezien (ik word er nog steeds bang en schrikkerig van, maar dat vind ik psychologisch niet interessant, dat weet ik nu wel van mezelf, het is zoiets als hoogtevrees, of het gegeven dat je niet van rauwe uien houdt of zo; het is niet knap om zoiets te bewerkstelligen, zelfs bij slechte films heb ik er last van.)

Maar na een tijdje krijgt de humor de overhand. Ik heb een paar keer hardop gelachen, hoe kolderiek en slapstick het soms ook was allemaal.

Er zijn natuurlijk genoeg slakken om zout op te leggen. Alsof de politie niet op het idee komt om te bedenken dat al die kinderen naar dezelfde plek lopen, en alsof een agent in zijn eentje een huis betreedt waar mogelijk een seriemoordenaar woont.

Het motief van de dader vond ik ook wat suf. Ze heeft geen achtergrond, geen streven, ze is gewoon maniakaal slecht. Maar goed, ik ging naar de film omdat hij om de hoek draaide met het idee dat je altijd de bioscoop uit kunt lopen, maar daar heb ik geen moment over nagedacht. Een leuke verrassing.

Dit was vroeger toen ik een kind was wel letterlijk mijn angst als er een vreemde tante kwam logeren bij ons in huis.

Weapons

Wanneer scholieren in een dorpje in Florida spoorloos verdwijnen, zet dit een reeks gebeurtenissen in gang die steeds duisterder wordt.

Weapons is een interessante film die gaandeweg steeds sterker wordt. Het verhaal wordt boeiend verteld door meerdere verhaallijnen en perspectieven te combineren, waardoor de spanning en sfeer geleidelijk worden opgebouwd. Na elk perspectief leer je meer over de verdwijning, wat het mysterie vergroot en de betrokkenheid versterkt. Deze aanpak is zorgvuldig uitgevoerd. Ik kan begrijpen dat sommigen het traag vonden, maar persoonlijk stoorde mij dat totaal niet.

Het laatste kwartier vormt de echte climax en is voor mij het hoogtepunt van de film. Voor een horrorfanaat zoals ik duurt het even voordat de horror echt begint, maar in het laatste deel maakt de film dat helemaal goed. Daarnaast vond ik de acteerprestaties uitstekend, met Julia Garner en Josh Brolin als hoogtepunt. Ook de cinematografie viel mij op: inventief en sfeervol, met een langzame, introspectieve benadering die de duistere en mysterieuze sfeer versterkt.

Alles bij elkaar maakt Weapons indruk als een zorgvuldig opgebouwde, sfeervolle film waarin spanning, acteerwerk en cinematografie samenkomen tot een memorabele climax.

3,5 sterren.

Dat zo een film zo hoog scoort, het verbaasd me weer…….

Slim geconstrueerde, zeer effectieve horrorfilm die begint als mysterie en dan langzaam maar zeker verandert in iets anders. Waar plot en personages uiteindelijk belanden zal niet naar ieders smaak zijn, maar ik vond het te gek. Een flinke stap vooruit in ieder geval voor regisseur Zach Cregger, wiens debuut uit 2022, Barbarian, al niet misselijk was.