Weapons (2025)

Potverdorie, potverdorie nog eens aan toe zeg. En dan zeg ik het netjes want als ik hier schrijf wat ik er echt van vond zou die reactie verwijderd worden. Wat een eeuwige zonde. Dan begin je aan de film en na een uur denk je: "hé, hè, eindelijk weer eens een topfilm, dit wordt zeker 4 sterren". En dan komt het 2e gedeelte van de film en zakt alles als een natte pudding in elkaar. Eeuwig zonde. Maar schijnbaar is het erg moeilijk om een goed einde aan een film te bedenken. Wat een gemiste kans.... had echt een topper kunnen zijn maar wat een ontzettend misbaksel van een tweede helft. Jammer.

Rosemary's Baby moet plaatsmaken voor deze in mijn top 10.

Zach Creggers vorige film Barbarian (2022) was een aangename verrassing. Met die in het acherthoofd was het leuk om te zien met hoeveel buzz en loftuitingen 'Weapons' werd ontvangen. Veel horrorkanalen en filmsites spraken van een van de (of zelfs dé) horrorfilm van het jaar, samen met Sinners, en in mindere mate Bring her Back. Dat bracht onvermijdelijk anticipatie met zich mee, en dus het risico op teleurstelling. Ik zie dat dat ook bij enkele users het geval is, wellicht ook doordat Weapons geen standaard horrorfilm is, en ook nog eens echt zijn tijd neemt met 128 minuten en enkele langzamere hoofdstukken.

De opbouw in afzonderlijke hoofdstukken lijkt niet voor iedereen de optimale keuze te zijn, maar heeft wel al voordeel dat je steeds een completer beeld krijgt van wat er speelt, en voor de andere karakters aan bepaalde gebeurtenissen is vooraf gegaan. Dingen die je eerder hebt gezien komen daardoor soms in een ander daglicht te staan, al waakt Cregger ervoor dit als een gimmick voor grote onthullingen te gebruiken.

Garner, Brolin en Ehrenreich zijn sterk zoals je zou mogen verwachten, en dat geldt eigenlijk voor de hele cast. Maar het zijn de strakke regie, goede score (die Cregger naast de film, zelf schreef met de Holladay brothers), en cinematografie van Everything Everywhere All at Once DoP Larkin Seiple die Weapons zijn beklemmende sfeer geven. Er zijn zeker een aantal kippenvel genererende jump scares, maar Weapons heeft veel meer te bieden dan dat, tot de bevredigende (spoilers!!) conclusie van de film aan toe. Tegelijkertijd kneiterhard en óók grappig.

Een van de beste (horror)films van het jaar, ook voor mij. Amazeballs.

4,3*

Ja, ik vond het toch wel geweldig! Ik had er om eerlijk te zijn niet al te veel van verwacht. Het is een bioscoopfilm, lovende kritieken (veilig of zwaar op de hand) en lastige tweede film (na het fantastische" Barbarian") maar ik had het mis! Alhoewel ik film erg goed vind, vind ik het wel licht een iets mindere film. Niet in de acteerprestaties die zijn natuurlijk gewoon goed en solide en ook visueel is het zeer goed! Maar met een flink budget is er nu eenmaal meer mogelijk. Het is juist de verhaalstructuur die tegenvalt want die blijft te veel hangen in dramatische elementen en dwaalt af van het mysterie. Schuldig hieraan is vermoedelijk de speelduur. Ook is het mysterie halverwege wel duidelijk...maar dit was niet zo erg want dan gaat de film los! Ja en in die laatste pakweg 45 minuten ging de film voor mij van zeer goed gemaakt maar twijfelachtig naar een volle punt meer! Met af en toe jump-scare, heerlijke effecten waarbij de camera niet wegdraait en een interessant mysterie zijn er voldoende dingen die de film leuk en meeslepend maken!

Redelijk sterke horror mysterie. Het verhaal is best aardig en het opknippen in delen gezien vanuit een ander perspectief werkt prima. De opbouw is goed en al snel wordt je als kijker meegesleurd in het verhaal. Gedurende de film wordt een groot gedeelte duidelijk maar niet tot in de puntjes. Dat stoort verder niet, ook omdat het tot het laatste moment spannend blijft. Spanning en mysterie voeren de boventoon, maar er is zo nu en dan ook ruimte voor wat gore. Het acteerwerk is verder dik in orde. Na Barbarian weer een sterk werkje van Cregger. 4.0

Zeer goede horrorfilm. Zeker met alle bagger films die de laatste jaren uitkomen.

Mooi is het dat je van verschillende personages hun perspectief ziet. Uiteindelijk komt dan de climax en snap je hoe het verhaal in elkaar steekt. Dan moet je wel 'open staan' voor het horror/bovennatuurlijke'. Anders kan de film tegenvallen. Eerste uur is het meer een misdaad/thriller achtige film. Het tweede deel meer horror/mysterie achtige film

Als je dat accepteert, krijg je een heerlijke, goede horror/mysterie film!!!

Ik heb er van genoten.

Ik kijk weinig horror omdat ik het meeste te eng vind, maar ben toch blij dat ik er af en toe wel eentje meepik omdat sommige films wel jammer zijn om te missen.

Zo ook deze. De film weet een goede balans te vinden tussen spanning, (helaas, want eng) jumpscares, comic relief, en over-de-top-gore. Maar ook, als je dat wil, eventuele diepere thema’s om over na te denken. Met een hele schoolklas die ineens verdween moest ik meteen denken aan de schoolshootings die er helaas zijn in de VS, hoe een gemeenschap reageert, en verderop in de film als je bij de scènes van Alex bent ga je denken aan thema’s als misbruik en huiselijk geweld en kinderen die met een vreselijk geheim zitten.

Maar ook als je daar allemaal geen zin in hebt is dit een prima vermakelijke film, ook door hoe het in elkaar zit met de verschillende POV’s die ook op een vernuftige en prettige manier in elkaar grijpen, ik hou daar altijd wel van.

4*

Mysterieuze film die misschien qua horrorgehalte meer creepy is dan echt eng (vooral de eerste helft), maar naarmate het mysterie zich meer openbaart, vervalt die horror (op wat jumpscares na) maar ben je toch benieuwd naar de ontknoping.

Interessant ook dat je van alle personages even een segment krijgt. Beetje Tarantino-achtig van opzet. Goed acteerwerk van Josh Brolin en Julia Garner.

Het segment met het jongetje Alex was niet zozeer eng, maar wel aangrijpend omdat het deed denken aan real life child abuse (waarbij kinderen vaak meer in zichzelf gekeerd raken), waar natuurlijk ook in de film sprake van was, maar dan op een "andere" manier.

Maar goed, los daarvan zat er een hoop (bedoelde en onbedoelde) humor in de film, dus goed mee vermaakt.

Een kleine 4*

Prima film met een fijn verhaal. Prima acteerwerk van Julia Garner en Josh Brolin, maar ook van Benedict Wong, waar ik wel meer van had willen zien in deze film. De opbouw is fijn en de manier van vertellen past perfect in deze film. Af en toe lekker creepy en mysterieus, de sfeer is uitstekend en de lange stiltes geven je het gevoel dat er iets niet klopt.

Geen meesterwerk natuurlijk, maar zeker niet slecht.

3.5*

Amai, wat heb ik genoten van Weapons. Ik was een paar jaar geleden niet hélemaal overtuigd door Zach Creggers debuut, Barbarian (ik gaf het 3*, en was vooral teleurgesteld door de tweede helft en iet wat slordige conclusie), maar met Weapons blaast hij mij omver. Een van de beste horrorfilms van de afgelopen jaren wat mij betreft, sowieso de beste van het jaar. Hier straalt het vakmanschap, vertrouwen en de filmische kunde vanaf. Magistrale cinematografie, een heerlijk onheilspellende en duistere sfeer dat het akelige en onwenselijke binnenbrengt in de American suburbs - zoals Halloween het 47 jaar geleden al deed, maar dan met een moderne toets -, een slim script dat de gebeurtenissen telkens vanuit een ander perspectief belicht en vanuit de ogen van een ander hoofdpersonage, waardoor de puzzelstukjes langzaamaan als een mozaïekstukje in elkaar vallen, prima gebruik van jumpscares (maar er nooit op leunend), veel suggestie én expliciete brute gore, de nodige luchtigheid en humor en een ijzersterke cast.. Ik kan doorgaan hoor.

Julia Garner (!), Josh Brolin en Alden Ehrenreich zijn echt supersterk, maar de hele cast zet authentieke acteerprestaties neer, je gelooft echt elk karakter, en bent helemaal mee in hun leven wanneer je hen volgt in hun hoofdstukken. Ster van de film is wellicht Amy Madigan als Aunt Gladys - wat een gruwelrol. Het enige ''jammere'' is misschien dat relatief vroeg in de film onthuld wordt dat zij de grote slechterik is, maar eigenlijk had ik daar geen groot probleem mee. Op deze manier is er tenminste geen geforceerde twist, of iets in die aard. Dat heeft de film ook helemaal niet nodig.

Momenten die me lang zullen bijblijven - wel, véél -, maar sowieso elke jumpscare rond Gladys in de eerste helft, of die scène in het bos, brrr. De moeder van Alex die als een stop-motion monster uit het duister van haar huis komt gewandeld, richting de auto van Justine.. en dan het geluid van de autodeur die opent. De droomsequenties, en het gigantische wapen dat verschijnt boven het huis. En de conclusie, ja die is prachtig. Super gruwelijk, erg grappig. Een unieke combinatie, maar Creggers heeft dat duidelijk in de vingers. In Barbarian kwam dat minder tot z'n recht vond ik, maar hier was het vol in de roos voor mij. En een volle zaal zat met me mee te lachen tijdens de vlucht van Gladys, dus duidelijk ook bij anderen.

Ja, ik heb hier van genoten. Zou zomaar eens mijn favoriete film van dit jaar kunnen zijn tot nu toe. Creggers heeft mijn aandacht; ik kijk uit naar zijn volgende project.

4.5*.

Wat een boeiende en toch wel originele vertelling. Spanning, humor en wat horror wisselen elkaar prettig af.

Van begin tot eind heb ik vol interesse zitten kijken waar alles toe zou leiden. Met de verschillende invalshoeken per personage wordt steeds wat meer duidelijk, tot de uiteindelijke climax.

Eén van mijn filmische hoogtepunten van dit jaar.

Eindelijk eens een film dat het genre nieuw leven inblaast. Het kan nog. Al van de beginscène had deze film mij mee en liet me niet meer los tot het einde. De vrij complexe vertelstructuur is hier ook echt een meerwaarde. De impact van een gebeurtenis op verschillende bewoners van een klein stadje komt hierdoor sterker uit de verf. Meer een sfeervolle creepy mystery film dan een echte in-your-face horrorfilm eigenlijk, maar alles werkt hier gewoon. Tot en met de humoristische insteek met junkie James (dat muziekje erbij ). Zou wel eens een classic kunnen worden. Als ik al een minpuntje moet vermelden, dan is dat het wat plotse en snelle einde maar dat komt vooral omdat ik zo sterk in de film zat dat die gewoon nog wat mocht blijven lopen. Wat mij betreft één van de beste films van het jaar en ik ben hier duidelijk niet de enige die dat vindt.

Met Barbarian (2022) leverde regisseur en schrijver Zach Gregger een erg leuke horrorfilm af. Benieuwd dus naar Weapons. Weapons stelt allerminst teleur. Gregger kiest wederom voor de multiperspectivistische insteek. In Barbarian waren het nog twee verhaallijnen. In Weapons zijn er meer. Uiteraard kruisen de lijnen elkaar en komen uiteindelijk samen. Het levert een film op met scènes waarvan de betekenis pas duidelijk wordt als we in een andere scène hetzelfde gebeuren vanuit het oogpunt van een ander personage zien. Niet vernieuwend natuurlijk, maar wel prettig verrassend en gewoon goed gedaan.

De film draait om een mysterie. In een nacht lopen de kinderen uit een bepaalde schoolklas hun huis uit en zijn spoorloos. Op een kind na. Een intrigerende ontrafeling van het mysterie volgt. De film volgt daartoe in eerste instantie de handelingen van een aantal centrale personages. Aan die basis worden in de loop merkwaardige gebeurtenissen toegevoegd en wordt merkwaardig gedrag van de personages nader uitgelicht. Dat is spannend en levert soms heerlijke groteske momenten op. Dat is vooral bij de schitterende finale het geval waarbij je trouwens goed kunt merken dat Gregger affiniteit heeft met een humoristische benadering van de horror. De prima geplaatste jump scares die gelukkig niet overdreven worden ingezet, verhogen het kijkplezier.

De speelduur van 130 minuten is fors. Toch blijft de concentratie op peil. Niet alleen houden de vele wendingen in het verhaal de kijker scherp, ook de personages dragen een steentje aan de fascinatie bij. Met name Julia Garner als de klassenlerares en Josh Brolin als getergde ouder zijn bijzonder goed op dreef en vertolken boeiende personages. Mij beviel ook Amy Madigan goed die later in de film instroomt, maar wier optreden grote indruk maakt. Weapons is een verassend goede en leuke film. Verwacht overigens geen realistische ontrafeling van het mysterie maar ga gewoon lekker mee in de lugubere nonsens. Veel plezier gewenst.

De pest aan hedendaagse trailers is dat ze veel te veel prijsgeven. Die van Weapons doet dat juist niet: je ziet slechts bezeten kinderen die ‘s nachts met gespreide armen de duisternis tegemoet rennen. Precies genoeg om je nieuwsgierig te maken – waarvoor hulde.

Het plot rondom de mysterieuze verdwijningen in een slaperig voorstadje is uitstekend opgebouwd. Het verhaal wordt door verschillende perspectieven verteld, waardoor de puzzelstukjes langzaam maar zeker op hun plek vallen. Hoewel Weapons in wezen het zoveelste heksverhaal vertelt, voelt het door deze structuur fris en origineel aan.

Daarnaast is de productiewaarde van Weapons ontzettend gelikt. Het acteerwerk, beeld en geluid zijn tot in de puntjes verzorgd. Vooral de over-de-schouder-shots van een personage trekken je moeiteloos de situatie in. Zowel voor als achter de schermen wordt vakkundig werk afgeleverd.

De enige valkuil is de mix van genres. Naar mijn smaak is er te weinig horror om écht eng te zijn, en te weinig humor om écht grappig te zijn. De ontknoping is daar een treffend voorbeeld van: moet ik nu lachen of gruwelen? Door die verwarring komt de film voor mij net niet volledig tot zijn recht.

Weapons is een eigenzinnige film die lange tijd mysterieus blijft. Regisseur Zach Cregger durft daarin te spelen met humor en horror, al kan het soms wat kolderiek aanvoelen. Wie zich qua verwachtingen daar echter tegen kan wapenen, beleeft een filmervaring die nog lang nazindert.

3,5 * Spannend op zijn eigen manier

[Horror Challenge 2025]

Nergens echt eng. Wel origineel en een ongewone mix van humor en spanning. Ik heb ervan genoten!
wat mijn praktische brein zich dan weer afvroeg is dat het huis behoorlijk moest gaan stinken. Alle slachtoffersvan tante Gladys kregen te eten en drinken van Alex. Dan zal er dus ook veel (onopgeruimde/niet weggeveegde) ontlasting in dat huis zijn

Zeer matige film. Maakt zeker de verwachtingen niet waar. Zonde van de tijd en naar mijn mening totaal geen horror. 2/5

Vleugje horror, humor, thriller, zombie en gorigheid. Origineel? Nee! Er zijn natuurlijk meerdere films die vanuit meerdere invalshoeken gemaakt worden. Vond het bij deze film zeker geslaagd. Vooral in het tweede uur komt Weapons op gang. Begreep alleen niet waarom deze film Weapons heette. Echt geen idee. Lost childs? Vanished by night. Afijn. Nog een puntje van kritiek. De overhoring bij het jongetje vond ik vreemd. die vader en moeder waren immers nog in trance Echt een gek dingetje. Overall heb ik me wel prima vermaakt.

Film 3,5
Beeld 4K 4,5
Geluid 5,0

Het debuut Barbarian van Cregger was prima te doen en wist ook keurig van genres te verwisselen. Nu, drie jaar later komt de regisseur met Weapons.

Weapons... Waar slaat die titel op, dacht ik eerst. De ironie zou er al wel vanaf moeten spatten, want je zou eerder aan een actiefilm denken. Onlangs heb ik deze maar eens op Pathé Thuis gezien. Het lijkt erop alsof Cregger na Barbarian veel meer inspiratie en potentie heeft opgebouwd.

We beginnen bij docente Justine, die nog maar pas op de basisschool les geeft en klaar is om die maandag de nieuwe week in te luiden met haar klas. Maar haar klas is leeg. Nou nee, niet helemaal... Want op den duur komt slechts ene Alex binnengelopen zonder een woord te bezigen. Zelfs niet wanneer Justine aan hem vraagt wat er aan de hand is. Dan komt er een stroomversnelling waarin de omgeving vrijwel moet denken aan een onbestaanbaar toeval. De nacht ervoor; exact om 2.17 zijn alle kinderen van de klas opgestaan en van huis weggelopen. Waarom uitgerekend haar klas? Dit zorgt voor beroering in de gemeenschap en onder de ouders en Justine lijkt al snel de aangewezen verantwoordelijke persoon te zijn.

En dan begint het nog net, maar ik kon toen al zeggen dat er al een krachtig stukje opbouw gaande was. Je voelt lichtelijk de machteloosheid van Justine; die maar besluit te zwichten en al snel een vaste klant van de plaatselijke drankwinkel is. Dan wordt ze ook nog eens gestalkt. Je kan al raden dat dit de boze burger is. Ze raakt losbandiger, start een buitenechtelijke relatie met agent Paul en krijgt ook nog eens diens boze vriendin achter zich aan... en dan dat huis... en dan...

En dan als er duidelijkheid lijkt te komen schakelen we weer over naar een andere personage. Net zoals Barbarian maakt Creggler hier op een fraaie manier gebruik van situaties waarin in het ene fragment het ene gebeurt, het andere duidelijker wordt in het andere. De rol van Josh Brolin; de vader van één van de vermiste kinderen vond ik één van de uitschieters en keren we weer terug naar de momenten voor de desbetreffende 2.17. En dan volgen we ook nog politieagent Paul en dakloze heroïnejunk James... Bij dat laatste moest ik qua vertelstijl wel erg aan die rol van AJ in Barbarian; waarbij ook hier de film een ietwat lompe zwartkomische noot krijgt. De film laat je vrij lang bungelen; maar storend is dat zeker niet. De verhaallijnen lopen keurig en fenomenaal door elkaar en de spanning is continu te snijden. Afwisselend met enkele magistrale nachtmerrie en hallucinatiescenes weet Weapons op een slowburn-toer je aandacht erbij te houden. En ja, dat huis. Wat is er toch in hemelsnaam met dat huis? En daar waar je in de eerste driekwart steeds linken aan het zoeken bent en allerlei aannames maakt (is het politiek beladen? Is het weer een gebaseerd op waargebeurde feiten?) komen we wel dichterbij de uitgangspunt die vrij ouderwets is, maar niet minder geschift en in een geheel eigenzinnig jasje is gestoken.

En ja; Amy Madigan mag zeker de geschiedenisboeken in als horroricoon.

En dan die scene waarin de kinderen uiteindelijk zelf wraak nemen en de magie zich tegen die tante keert. Fenomenaal!!!

Weapons is hierbij zeker weer een mijlpaal in de horrorgenre. Ik denk zelfs dat we weer een piekpunt maken qua horrorfilms. Wellicht komt dat omdat we in roerige tijden leven. Wie zal het zeggen. Weapons is in ieder geval een prachtige nieuwe aanloop van Cregger. Op naar zijn volgende.

4,5*

Maandagavond wel even zin in iets bijzonders en daarbij viel de keuze op deze Weapons aangeboden door Pathé. Inmiddels had ik er al iets over gelezen en waren er verscheidene artikelen dat de film goed was ontvangen, en deze film sloeg dan ook de spijker precies op de kop want dit was helemaal mijn ding.

De opening is op zijn zachtst gezegd bijzonder, en het beginpunt met de vermiste kinderen, hoe ze op de schaarse beelden verdwijnen, zijn met de gespannen voorlichtingsavond en lerares Gandy vol angst en twijfel met een paar behoorlijke schrikmomentjes meteen al van een bepaald niveau met een aparte prikkel. Wat het ook is, binnen Maybrook is het niet helemaal pluis waar de grootste vraag toch is waar die kinderen nu eigenlijk gebleven zijn. Die vraag luidt in dat zowel lerares Gandy als schoolhoofd Miller en de verontruste vader Archer op zoek gaan naar antwoorden en allemaal bij hetzelfde uitkomen, namelijk het huishouden van het enige overgebleven kind Alex Lilly. Maar wat daar aan de hand is laat zich uiteindelijk nog niet zo gemakkelijk raden.

En dit mysterie ontvouwt zich steeds verder in verschillende chapters, verder niet geheel chronologisch, en wat vind ik het een tof sfeertje met een keigave soundtrack waar steeds vreemdere dingen gebeuren en de film in die zin steeds bevreemdender wordt met rare verschijningen, een mysterie dat zich niet gemakkelijk laat raden, vreemd gedrag, behoorlijke schrikmomentjes zoals bij het tankstation en ook wel een beetje gruwel. Het lijkt er sterk op dat mensen overgenomen worden en als wapen in worden gezet met als kenmerk het vreemde loopje met de armen niet echt in de lucht maar wel los van het lichaam alsof je vliegtuigje speelt. Spil en terugkerende basis lijkt het gezin Lilly waar vervolgens een bizar verhaal ontstaat rond Gladys en het ontstaan van alle ellende.

En zo werkt Weapons naar een op zijn zachtst gezegd bijzondere uitleg en finale toe waar ik gekluistert zit aan de buis en helemaal op ga in dit bijzondere verhaal en buitengewoon sterke sfeer. Deze film heeft dan ook geen moment teleurgesteld, is zowel spannend als kostelijk en kan rekenen op een erg goed cijfer van mijn kant.

Weapons is een uiterst interessante film. Mooi verhaal en goed uitgewerkt. Er staan wat mooie acteurs klaar om dit verhaal vorm te geven. Heb er kostelijk van genoten. Julia Garner mag ook zo af en toe weer wat schelden net zoals ze dit meesterlijk deed in Ozark.