The Brutalist (2024)

Duizelingwekkende en hyperambitieuze film. Niet echt ergens mee te vergelijken,maar There will be blood en Heaven's gate werden in mijn gezelschap genoemd. Corbet maakt de belofte van zijn eerste twee films meer dan waar. Fantastische muziek ook van een tamelijk nieuw gezicht.

Vanaf 6 februari 2025 in de bioscoop (Universal Pictures International Netherlands)

Heel erg benieuwd naar deze.

hopelijk komt hij bij ons in het filmhuis.

The Childhood of a Leader (Film, 2015) deed het niet helemaal voor mij, en Vox Lux kwam er niet van. Maar dit ziet er serieus wel erg intrigerend uit!

How Brady Corbet Made 'The Brutalist' for $10 Million - au.variety.com

10 miljoen is echt niets meer tegenwoordig voor een Amerikaanse film. En dan is deze film ook nog 3,5 uur. En in mijn jaarlijstje gaat deze denk ik op 2 of 3 uikomen. Welbesteed geld.

Grappig, ik ken Corbet alleen als (uitstekend) acteur (o.a 'Olive Kitteridge' en 'Simon Killer').

Is kennelijk ook goed bezig als regisseur, ik moet daar eens achteraan.

En opgenomen op 70MM

En ook nog volledig in Vistavsion als eerste film sinds 1964. En hij krijgt navolging daarin want de komende film van Paul Thomas Anderson gaat dat ook gebruiken. PTA doet dat wel op 35MM. en zijn budget is 10-15x zo hoog.

Heel erg geïnteresseerd om deze in de cinema te zien. Wel Lange film. Was me nog niet eerder opgevallen. Ben ik niet meer gewoon

Een trailer zegt niet alles, maar ik kijk hier erg naar uit.

ik vind Adrien Brody een geweldig acteur!

Eindelijk weer eens een lekker lange epische film!

Ik heb besloten dat ik niet naar Babygirl ga, dat terzijde, die film is zo gehyped dat het meestal tegenvalt.

Welke film wordt dat??

Corbet met een film van 3,5u over Brutalisme? Klinkt goed

Brady Corbet over grandioos architectenportret ‘The Brutalist’: ‘Razernij stimuleert mijn creativiteit’ - NRC

The Brutalist - Fast Forward review

Veel meer dan een lineair verhaal een tijdsdocument over massamigratie na de Tweede Wereldoorlog en het najagen van de zo geïdealiseerde American Dream. Adrien Brody geeft opnieuw treffend het doorgroefde en getormenteerde gezicht aan een generatie die na het doorstaan van de gruwelen van de oorlog op zoek gaat naar een nieuwe kans en een beter leven. Alleen is dat allemaal niet zo evident. De migratiestromen zorgen voor een xenofobe houding en wantrouwen in het plaatsje nabij Pennsylvania waar hij terechtkomt. Hij wordt na vage en onduidelijke beschuldigingen door een familielid op straat gezet. Pas wanneer hij van van een plaatselijke mecenas de kans krijgt om als architect zijn talenten in de verf te zetten lijkt die American Dream verwezenlijken plots binnen handbereik. Tot de pauze dan toch. Zeer fijn opgelost door Brady Corbet. Je krijgt de tijd om het eerste deel te laten bezinken en je op te maken voor een heftigere rit na de pauze. De desintegratie van de American Dream, of toch gedeeltelijk. Laszlo Toth krijgt de kans om zijn levensproject af te werken, maar moet daar de vernedering bijnemen. Ondanks alle talent blijft hij de “buitenlander”, “de jood” en zoals Van Buren’s zoon stelt: “we tolereren jou hoogstens”. Intussen zijn zijn zwaar getraumatiseerde familieleden na een slopende onderneming ook aangekomen in de VS. Een plek waar voor hen geen eer te behalen valt, ze kunnen er enkel hun Laszlo proberen te steunen. Wat uiteraard spanningen oplevert, zeker wanneer intussen de staat Israël wordt gesticht. Een verhaallijn die wel slechts zeer sporadisch aan bod komt. De beelden zijn vaak monumentaal, het camerawerk verbluffend. Epische cinema, zonder superheld.

De 70mm en imax screenings komen niet heel lekker uit met mijn werktijden. Nog iemand die daarover een duit in het zakje wil doen, aan de hand van hoe de versie die hij zag beviel?

Even snel googelend vind ik reacties van mensen die de 70mm Imax screening tegen vonden vallen. Wie heeft deze in Eye, Kino, of Pathé Arena gezien en kan er iets over kwijt?

Draait pas vanaf volgende week in Kino

Zowel intiem als meeslepend. Zoals starbright boy al aangeeft, is een vergelijking maken niet makkelijk. In mijn recensie haal ik nog wel Megalopolis en Mr. K aan, maar die eerste gaat ook over een architect. Beide hebben ze ontzettend veel boodschappen, maar in Megalopolis verzanden die nogal in interessantdoenerij. Mr. K en The Brutalist weten hun thema's echter heel mooi over te brengen, op een creatieve dan wel knoepertharde manier. En als kijker mag je zelf bepalen welk thema je het meeste aanspreekt.

Ja, de film duurt lang, maar ik heb me geen moment zitten vervelen. We kijken hier naar de fundamenten van de Amerikaanse Droom, waarvan de bouwtekeningen je waarschijnlijk nachtmerries zouden bezorgen. Heel indrukwekkend, sterk neergezet, fantastisch gespeeld en eentje die misschien behoorlijk moet nasudderen voordat je weet wat je ervan vindt.

Ik snap de vergelijking met There will be Blood wel, maar deze valt dan wel in het nadeel uit. Ook een Amerikaans epos, maar een goede film heeft voor mij altijd een paar hoogstaande momenten die je altijd bij zullen blijven. Dat miste ik hier. Daardoor een wat vlak en lang verhaal. Want (te) lang, dat was ie!

Een ontzettend ambitieuze film die veel heeft te zeggen over machts verhouding, integratie, xenofobie, de Amerikaanse droom en nog veel meer. Een film die daardoor ook zeker even moet bezinken want er is veel om over na te denken, maar wat gelijk overtuigd is dat het fantastisch geschoten is en en de score fenomenaal is.

Een film die ik zeker nog eens wil zien en dat zegt veel over zo'n lange film. Heel erg sterk. En ongelofelijk dat dit voor 10 miljoen gemaakt is..

De Hongaars-Joodse architect László Tóth [Adrien Brody] overleeft de Shoah en trekt naar de VS om een nieuw leven op te bouwen. Valt niet mee en al gauw raakt hij onder invloed van drank ken heroïne de weg kwijt in de jazzscene van New York. Totdat Harry [Joe Alwyn] hem vraagt om de studeerkamer van zijn vader Harrison Lee van Buren Sr. [Guy Pearce] te veranderen in een moderne bibliotheek. Die klus levert hem een miljoenenopdracht op waar hij zich met hart en ziel op stort in afwachting van de komst van zijn echtgenote [Felicity Jones] en zijn nichtje [Raffey Cassidy] die nog blijken te leven en een manier zoeken om naar de VS te komen. Fijn dat er na 200 minuten een epiloog is die uitlegt waar we naar hebben zitten kijken, want we krijgen weinig inzicht in de redenen voor het obsessieve en vaak onuitstaanbare gedrag van László en Van Buren. Omschreven als een epos, maar afgezien van een handjevol weidse landschappen doet dit meer denken aan de lowbudgetfilm. In de bioscoop vertoont met een pauze van 15 minuten. Tijdens het tweede deel (waarin Jones haar opwachting maakt) had ik minder moeite om mijn ogen open te houden. Veel gepraat, weinig actie.

De film wordt groots gebracht maar is stiekem gewoon best een kleine film die af en toe wordt opgepompt. De vergelijkingen met There Will be Blood zie ik ook wel, met een zeker tijdsbeeld dat wordt gepakt over enkele jaren en vooral het visuele aspect en kleurgebruik. Maar die andere film is wel oneindig superieur aan The Brutalist. The Brutalist heet dan wel zo en zou over Brody moeten gaan maar juist dat deel sneeuwt wat onder. Brody doet het wel redelijk en geloofwaardig maar weet eigenlijk nooit heel diep te graven. Hij lijkt eerder geleefd te worden en zijn ontwikkeling doorheen de film kwam wat gemaakt over.

De film is anderhalf uur opbouw en anderhalf uur pay off, maar als je dan de pay off verwacht en die komt maar niet dan word je toch wat teleurgesteld. Het deel na de pauze was soms wat langdradig, episodisch ook waardoor ik weinig binding voelde en ik snapte de personen in de film ook niet altijd. De film eindigt een beetje in een nachtkaars. Pearce had de beste rol maar met Jones kon ik weinig. Dat was op momenten echt wel uitzitten.

Visueel wel schitterend, de muziek is ook erg sterk. Al zit ook dat veel minder in het laatste uur. Voorts zijn de oude beelden over de opbouw van de V.S. erg mooi gedaan en mooi verweven in de film. Hetgeen de film over immigranten wil vertellen lijkt het meest duidelijk. Maar het is ook allemaal niet bepaald subtiel, ook niet hoe men naar immigranten kijkt en hoe de American Dream een droombeeld of illusie blijkt. En daar zit een beetje het probleem. De film vol maar weinig genuanceerd en te vol waardoor ik ondanks 200 minuten film niet echt het idee had een verhaal te hebben gezien. 3,0*.

Het kon zomaar het vervolg zijn op het leven van Wladyslaw Szpilman uit The pianist. Adrien Brody ligt wellicht in pole position voor zijn tweede Oscar als beste acteur. Terecht ook overigens. Wat een monumentale prestatie ook alweer. Eén van de beelden en meest aangrijpende scènes vond ik toch wel het weerzien met zijn neef Attila. Bijzondere krachtige emotionele scène waar hoop en dankbaarheid van afstraalde.

The brutalist is een knap epos dat het leven van Toth volgt vanaf het moment dat hij voet aan wal zet in de VS. Eerst op Ellis Island en vervolgens na een ontspannend lokaal bezoek op weg naar Philadelphia. Meteen wordt duidelijk dat er niet meteen een warm welkom is voor nieuwkomers. De grote uittocht naar de VS ligt al 50 jaar achter hen en mede de oorlogen zorgden ervoor dat er strenge immigratieregels en zelfs stops kwamen.

De film neemt zijn tijd om die persoonlijke immigratiestrijd op te nemen. The American Dream is een streefdoel en is meer een mythe dan werkelijkheid. Toth faalt echter niet, maar leeft ook van de goodwill van machtigen rondom hem. Hij blijft die arme luis, de onbetrouwbare jood ... hij wordt gedoogd en zelfs letterlijk getolereerd.

Na de pauze komt zijn vrouw in the picture. De focus wordt wat verlegd. In Carrara was ik wat in de war met die ene scène. Het begin van het einde tussen de relatie tussen Toth en Van Buren. Totaal overbodig. Dit had de film niet nodig.

Voorts duurt de film lang, maar vind ik elke minuut zinvol en nodig om dit verhaal te vertellen. Visueel bijzonder sterk en ook auditief knap ondersteunend. Tot slot mijn grote bewondering voor eveneens de meer dan puike performance van Guy Pearce die perfect gestalte geeft aan de invloedrijke manipulatieve berekende Van Buren.

De film wordt bevolkt door louter personages waar geen enkele sympathie voor op valt te brengen. Je gunt die vervelende architect alle ellende van de wereld. De rijke opdrachtgever, zijn irritante zoontje, het nichtje, de regisseur heeft ze allemaal ingeprent hun personages zo vervelend mogelijk neer te zetten.

Dan nog wat overbodige scènes waaronder de verkrachting, waar sloeg dat op?

214 minuten is dan een hele lange zit.

Heel veel minuten voor wat uiteindelijk een vrij klein verhaal is. Te veel minuten wat mij betreft. Vervelen doet het niet vaak, alleen vond ik het laatste stuk voor de pauze langdradig. Het is mooi gefilmd, het verhaal an sich en het idee dat de American dream vaak een nightmare blijkt te zijn is prima, maar ik vond her wel erg u i t g e s m e e r d en ondanks alles wat vlak. Was er wel erg benieuwd naar maar als ik deze niet gezien had heb ik, nu ik hem gezien heb, niet het idee dat ik een grootse film gemist zou hebben.

Als ik The Brutalist niet alleen maar als een episch verhaal maar tevens en vooral als een metafoor zie, die de Amerikaanse droom hartgrondig bekritiseert, dan kan ik niet anders concluderen dan dat The Brutalist een indrukwekkende film is. De nu al roemruchte verkrachtingsscène is als zodanig een uitermate passende en hartverscheurende gebeurtenis: de destructieve macht van het geld versus de weerloosheid van kunstzinnige creativiteit en medemenselijkheid.

Kino Rotterdam, 70mm, rij 2. Heel dicht op het reuze doek met een geluidsvolume dat de pijndrempel bijna overschreed zou men haast denken aan Extremely loud and incredibly close. Van zo dichtbij was duidelijk te zien dat het grote witte filmdoek beschadigd was; er zaten gaatjes in waardoor sommige beelden ietwat storend uit “de verf kwamen.” Zo was het bij het “uitpannen” in de marmer groeve net alsof het zeer plaatselijk sneeuwde.

Het verhaal over Laszlo Toth zou losjes gebaseerd zijn op dat van de Hongaarse architect Marcel Breuer. Dat de film een geheel eigen weg inslaat en zich niet houdt aan de levensloop van Breuer is volgens mij een uitstekende keuze; “fictie weerspiegelt niet alleen de werkelijkheid maar laat haar vooral ook voelen.” Nou dat gevoel werd in een van de scènes in Carrara Italië wel heel erg pijnlijk gedemonstreerd. Sommigen vonden deze scène misplaatst en overbodig, maar ik zie de symbolische betekenis ervan en daarmee zijn relevantie; de Amerikaanse cultuur, de Amerikaanse droom is niks meer dan een lege huls van geldverdienen, wat gelijkgesteld wordt aan succes hebben en talentvol zijn. Die droom (breedgedragen drijfveer) reduceert de mens tot producent of consument, en minacht en beschadigt de menselijke creativiteit.

Verder viel op dat het getoonde naakt gespeend was van siliconen, botox en magerzucht. De vrouwen waren weelderig, puur natuur, vol in het schaamhaar en volslank, als ware het een aanklacht tegen de verheerlijking van de maakbaarheid van de mens.

De epiloog die in 1980 werd geplaatst gaf de indruk een nawoord te zijn van een waarheidsgetrouwe terugblik op het leven van Laszlo Toth, waarin tevens een diepere inkijk gegeven werd op zijn zielenroerselen om tot zulke robuuste bouwwerken te komen. De muzikale afsluiter tijdens de horizontale en scheve aftiteling met “One for you, one for me” vond ik minder geslaagd in een verder voortreffelijke film, met een schitterende Adrien Brody, met een indrukwekkende Guy Pearce, en met cinematografische hoogstandjes die soms aan Tarkovski deden denken.

Ik zal nooit begrijpen dat mensen dit als oppervlakkig benoemen. Dit gaat thematisch tot diep in de kern en ik denk dat de acteurs die zo'n kolos kunnen dragen op één hand te tellen zijn. Adrien Brody zit in dat groepke, maar is voor mij ook de enige die 100% aanspraak mag maken op een oscar. Filmisch is dit brutaaltje niet me dat. Ik heb me niet verveeld, maar m'n kaken zijn intact. Geen tandengeknars of jawdropping (heel even wel met de statue of liberty int begin en toen dat al die mensen die berg opwandelden), maar de remmen gaan nooit los.

Bespreking uit The Brutalist - ikruikversemosterd:

"The Brutalist is een monument. Een kathedraal om in te verdwalen. Het is een film van tegenstellingen: vilein en lieflijk, grotesk en subtiel, groots en intiem, megalomaan en bescheiden. Soms is The Butalist een overweldigende ervaring en had ik het idee dat Brady Corbet zijn publiek op de proef stelde. Dat mag ook wel, vind ik. Er is niets mis mee om het publiek uit te dagen.

Alleen, de vertoning had geen ondertiteling. Daar was ik niet op voorbereid.

Mijn Engels is goed genoeg om de dialogen grotendeels te kunnen volgen. Maar bij een film zo ambitieus en gewichtig als The Brutalist is een extra inspanning niet altijd gewenst. En kon ik Guy Pearce nog redelijk verstaan, Adrien Brody en Felicity Moore spraken met dikke Hongaarse accenten waar ik doorheen moest luisteren. Het helpt evenmin als personages mompelen of overstemd worden door omgevingsgeluiden.

Het is een minimale irritatie die absoluut geen afbreuk doet aan de kwaliteit van The Brutalist. Van de regie tot aan de muziek, montage en het acteerwerk, alles grijpt soepel in elkaar. Maar toch. In plaats van te letten op wat de personages precies zeiden had ik Corbets grootse drama over de Amerikaanse Droom liever echt willen ondergaan.

Ik ga hem nog eens een keer kijken. Met ondertiteling."

Raar ding. Simpel en uitgemolken verhaal wordt oeverloos sloom uitgerekt, volgens mij in de hoop episch over te komen, ietwat plotontwikkelingen lijken er bij de haren bij gesleept om het verhaal voort...te slepen. Af en toe wat andersgefilmde beelden/closeups die iets lijken te willen suggereren maar geen idee wat. Epiloog die uit het lood geslagen overkomt en (weer) noodgreep lijkt om (finale?) betekenis aan alles te geven.... Acteerwerk regelmatig overtrokken, of juist weer te rigide...te gemaakt, vrijwel de hele tijd.

Het wil heel wat zijn maar het is een saai betonnen gebouw met heel hoog plafond met heel veel lucht. Degelijk maar niemand die snapt waarom, het staat er. Wie weet pun intended van Corbet, maar vrees het niet.