The Holdovers (2023)

Nieuwe Alexander Payne

Eindelijk weer eens een aansprekende rol van Paul Giamatti.

Vanaf 18 januari 2024 in de bioscoop (Universal Pictures International Netherlands)

Yes een nieuwe Payne. En weer terug naar waar hij goed in is zo te zien. Leuke trailer.

Voorspelbaar en toch heb ik hier heel veel zin in.

Ja. Word ik ook blij van!

EDIT: vanaf 21 december 2023 in voorpremière

En nu al te pindakazen blijkbaar, leuke verrassing! Ik dacht eerst dat het een oude versie was, omdat het beeld zo groezelig was. Blijkt dat het een bewuste keuze was, ik vind die filmgrain zo heerlijk nostalgisch he.

Ik zie Vanaf 11 januari 2024 in de bioscoop staan. Is dat dan juist of heb je het nog niet goed veranderd?

Overigens ben ik erg benieuwd naar deze, inderdaad al wel te pindakazen, een film die ik volgende maand zeker ga kijken.

Pindakaas is altijd goed.

Officieel 11 januari 2024 in de bioscoop, maar hij zal waarschijnlijk bij sommige bioscopen net voor de kerst eerder te zien zijn.

Lekker bordje "comfort food" van Payne weer!

Geen slechte film maar zo goed vond ik 'm nou ook weer niet. De cast speelt prima en het verhaal kan ermee door, maar echt bijzonder? Niet echt. Ik had een bijzondere kijkervaring verwacht, gezien de hoge cijfers, maar mijn verwachtingen werden niet waargemaakt. Helaas. Wel een voldoende, maar meer ook niet.

Prachtige film zeg. Payne en Giamatti in topvorm, maar ook Dominic Sessa houdt zich uitstekend overeind. Een bijzonder humaan script, doorspekt met snerende one-liners. Giamatti mag enkele juweeltjes uitspreken. Met stip een van mijn beste kerstfilms.

4,3*

Ben benieuwd hoe je deze hebt gekeken? Ben nu helemaal nieuwsgierig na deze review... Wat hou ik toch van Alexander Payne en dan ook nog in kerstsetting.

Ja weer eens een goede film van Alexander Payne. Volgt een beetje hetzelfde recept als About Schmidt en Nebraska, maar het gaat gewoon niet vervelen. Ik kan geen genoeg krijgen van deze nukkige hoofdpersonages met een hart.

Qua vormgeving en muziekkeuze gaat deze iets meer richting de kant van Wes Anderson, maar vooral heel subtiel. Het kabbelt lekker voort en er zit ook weer een stukje roadmovie in, zoals alleen Payne dat kan.

Alexander Payne on the inspirations of 'The Holdovers' and the movies that shaped him | AP News - apnews.com

Paul Giamatti is fantastisch hierin, wat een acteur. En het is niet te geloven dat dit Sessa zijn debuutrol is. Mama mia!

Mooie film wat mij betreft. Veel karakter in de personages, boeit nooit echt maar verveelt zeker nooit. Beetje drama, beetje humor. lekkere bank-hang film op een sombere, regenachtige dag.

Een nogal ongebruikelijk kerstfilm over personages, die door omstandigheden tijdens de kerstvakantie tot elkaar veroordeeld zijn. Paul Giamatti is in vorm, maar naar mijn smaak heeft Alexander Payne betere films gemaakt (Nebraska, The Descendants, enz.).

Prima film, maar 3 en een halve ster is wel genoeg in mijn ogen. Wel uitstekende acteerprestaties.

Heb ik naar dezelfde film zitten kijken? Zie op deze site een hoge score staan en positieve recensies. Dat is de reden dat ik hem uitgekozen heb. Wat een saaie film. Is dit iets cultachtigs ofzo. Is er een kleine groep fans die elkaar opzwepen. Na een uurtje uitgezet omdat we ongeinteresseerd de film niet meer volgde.

Nee, ligt aan jou, je bent gewoon een knuppel.

Deze hartverwarmende film wordt, denk ik, snel een persoonlijke favoriet. Ideale kerstfilm ook!

Ik hou van films over onaangename personages (de film doet me soms een beetje denken aan een andere persoonlijke favoriet 'Greenberg'). Het is zo gemakkelijk om jezelf te herkennen in personages met grote beperkingen. En de kwetsbare/intieme relatie tussen leerkracht-leerling heeft zoveel aspecten, dat ik altijd enthousiast ben voor een film die zich voornamelijk afspeelt op een school.

Dit is een eerlijkere film dan genre Dead Poets Society over inspirerende leerkrachten, die met hun charisma leerlingen weten kneden (en laat ons eerlijk zijn - manipuleren). Zo'n soort films laten een nare smaak na.

Maar deze film is helemaal anders.

De film gaat over 3 mensen die tijdens de winterbreak met elkaar opgescheept zitten. En net zoals in het echte leven, zijn het vaak ontmoetingen met vreemde mensen die ons leven een onvoorspelbare wending geven. Het is een thema dat de film een beetje leent van The Breakfast Club. Maar deze film (en de personages) zijn veel authentieker en oprechter. Ik zeg niet dat er geen clichés of typische levenslessen aan bod komen. Maar ze komen fris, organisch en met veel humor.

Deze film behandelt moeilijke thema's zoals angst, trauma, vriendschap, adolescentie, deugd...waar we als mensen allemaal mee te kampen krijgen. Het is niet omdat je leerkracht bent, dat je beter met deze thema's om kan gaan. Dat maakt de film echt. Uit ervaring weet ik dat leerkrachten vaak nog evenveel moeten leren als studenten.

Paul Hunham (gespeeld door de fantastische Paul Giamatti) wordt door leerlingen en collega's gehaat. Hij moet tijdens de kerstvakantie letten op Angus (de even fantastische Dominic Sessa), een briljante maar depressieve student, die thuis niet welkom is.

De film gaat over de ongewone vriendschap die de twee opbouwen. Allebei moeten ze leren om hun angsten onder ogen te komen. Er komt wederzijds begrip. Ze merken dat ze toch niet zo anders zijn dan ze oorspronkelijk dachten.

De personages hebben allemaal dingen die hun onaangenaam maken. Maar het is niet moeilijk om jezelf in hen te herkennen. We supporteren voor hen. Daarom is het ook zo bevredigend als je de vriendschap ziet slagen.

Heerlijke tragikomedie van regisseur Alexander Payne, met Paul Giamatti in topvorm als onpopulaire leraar die in 1970 gedwongen wordt voor een zootje ongeregeld te zorgen tijdens de kerstvakantie. De plot steekt enigszins voorspelbaar in elkaar maar de personages zijn zo innemend en de dialogen zo goed dat je dit graag op de koop toeneemt. Daarnaast is de film vaak erg grappig, alsmede emotioneel raak.

Hele fijne film. Weer een leuke tragikomedie van Payne.

Paul Giamatti speelt gewoon weer als vanouds. Een grappige neurotische driftkikker. Dat is wat hij als geen ander kan.

De setting in 1970 is heel waardevol en voegt echt wat toe. Het speelt zich af in een grotendeels verlaten school. En dezelfde vibe van veel indringende 70s films hangt in deze film.

Dominic Sessa's personage is een interessant karakter. Hij blijkt meer in zijn mars te hebben dan hij aanvankelijk laat blijken.

Ik had het nog wel interessant gevonden als er nog een paar kinderen waren geweest waar Giamatti op had moeten passen.

Leuke film van Alexander Payne, die me met films als Sideways (2004) en Nebraska (2013) al plezierig vermaakte. The Holdovers vermaakt ook en doet dat met een fijne melancholische grondtoon, veel humor, prima acteerwerk, leuke personages, een prettige retro vibe en een meeslepende (en ook wel enigszins voorspelbare) vertelling met een hoog feelgood-gehalte.

Het is december 1970 en de meeste studenten van een jongensinternaat gaan naar huis om daar de feestdagen door te brengen. De impopulaire docent Paul Hunham (Paul Giamatti) is aangewezen om op het groepje studenten te passen dat pas later of helemaal niet naar huis gaat. De film focust zich uiteindelijk op drie achterblijvers. Docent Paul, de rouwende kokkin Mary en de intelligente maar tegendraadse 15-jarige Angus.

De film ademt een heerlijke retrosfeer. De aankleding is grandioos. Kostumering, kapsels, setting en rekwisieten plaatsen de kijker aan het begin van de jaren 70. De muziek van onder andere Cat Stevens, Shocking Blue en The Allman Brothers Band sluit naadloos bij de sfeer aan. Ook stilistisch doet de film menigmaal erg denken aan die jaren. Niet verwonderlijk want er werd deels gefilmd met apparatuur uit die dagen. Met behulp van filters werd zelfs de typische korrelige look nagebootst die je vaak aantreft in films uit de jaren 70. Indrukwekkend en leuk.

Met de vorm zit het dus wel goed. Een film is echter meer dan vorm, wat mij betreft. The Holdovers is gelukkig meer. Met de inhoud, het verhaal, de karakterinvulling zit het ook goed. De drie hoofdpersonen zijn interessant. Ze zijn eenzaam en in het bezit van diepe innerlijke littekens. Het is een triest gezelschap en de perfecte opmaat voor een triest verhaal, zou je denken. Dat valt erg mee. The Holdovers is zeker ontroerend maar de dialogen en situaties zijn vaak erg grappig. De humor is vooral in de ongemakkelijke toenaderingspogingen tussen de docent, de kokkin en de student te vinden, is meestal van tragikomische aard, is amper uitbundig en is bijzonder vermakelijk.

De drie zijn een film lang bezig om hun verdriet, hun woede en hun zelfverachting te ontstijgen. Prima gespeeld door de acteurs. Met name Paul Giamatti maakt grote indruk in deze film die met betrekking tot de karakters een paar verrassende openbaringen in petto heeft. De film is an sich overigens niet erg origineel. Regelmatig komen associaties met films als Dead Poets Society (1989) of Les Choristes (2004) bovendrijven. De onderliggende bekendheid met het scenario voelde niet vervelend maar droeg door de doordachte manier waarop het verhaal zich ontvouwt juist bij aan een prettige kijkervaring.

Mooie ingetogen film. Audiovisueel wel wat kaal, hoewel er enkele kleine hoogtepunten zijn. Het verhaal is niet zo bijzonder, maar wel goed uitgewerkt. En met fantastisch acteerwerk van Giamatti, de oude rot, en Sessa de nieuweling wordt het toch fijn om naar te kijken en om mee te leven met gebeurtenissen. Voor Giamatti is de rol perfect en kan hij opnieuw laten zien dat het één van de beste acteurs is, maar hoe indrukwekkend is het dat Sessa hetzelfde doet? Hierboven hebben al meerdere mensen geschreven over zijn kwaliteiten in de film, maar je moet het zien om het te geloven. Perfect passend bij de rol, ingetogen en subtiel wanneer het zo hoort. Kan niet anders dat we nog veel van hem gaan zien en horen en het feit dat hij in een mooi subtiel werkje debuteert belooft hopelijk ook dat hij niet valt voor de commercie, maar zoals Giamatti voor het vak zelf kiest.

Dit zijn nou prachtige (kerst)films! De oude rot in het vak, Giamatti, en nieuweling, Sessa, spelen fantastisch. Wat een chemie! Wissel dit af met de directheid van Randolph, en je creëert een perfecte balans op emotioneel vlak in deze prent. Overtuigend spel, in zowel de dialogen als de mimiek. Alles ademt emotie, terwijl het nergens echt te zwaar wordt gebracht. Payne brengt hier een perfecte mix tussen humor en drama.

Eerst dacht ik dat het een tweede 'The Breakfast Club' ging worden, maar The Holdovers verraste mij op vele vlakken.

Paul Hunham heeft op 1 punt overschot van gelijk: Overpeinzingen van Marcus Aurelius is gewoon het beste kerstgeschenk dat je voor iemand kan kopen.