• 11.303 nieuwsartikelen
  • 163.496 films
  • 10.415 series
  • 30.340 seizoenen
  • 618.169 acteurs
  • 193.940 gebruikers
  • 9.027.603 stemmen
Avatar
 
banner banner

Anatomie d'une Chute (2023)

Misdaad / Drama | 151 minuten
3,68 364 stemmen

Genre: Misdaad / Drama

Speelduur: 151 minuten

Alternatieve titel: Anatomy of a Fall

Oorsprong: Frankrijk

Geregisseerd door: Justine Triet

Met onder meer: Sandra Hüller, Samuel Theis en Swann Arlaud

IMDb beoordeling: 7,7 (129.610)

Gesproken taal: Frans

Releasedatum: 12 oktober 2023

Plot Anatomie d'une Chute

De Duitse schrijfster Sandra woont met haar echtgenoot Samuel en slechtziende zoon Daniel in een afgelegen blokhut. Wanneer Samuel op mysterieuze wijze komt te overlijden, worden zowel kwade opzet als zelfdoding niet uitgesloten. Sandra wordt uiteindelijk van moord beschuldigd. Op het proces, in het bijzijn van Daniel, wordt hun liefdesleven onder de loep genomen.

logo tmdbimagelogo tmdbimagelogo tmdbimage

Externe links

Reviews & comments


Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van AGE-411

AGE-411

  • 10238 berichten
  • 726 stemmen

Toch niet de topper die ik gehoopt had.
Ik begrijp niet dat de film deels in het Engels gebracht wordt. Ik vind het heel irritant. Waarom laat men het hoofdpersonage niet gewoon Frans met een Duits accent spreken?

Daarnaast mis ik toch nog wat meer inzicht in het hoofd van Samuel. Wat dreef hem tot zelfmoord?
Op het einde blijft ik dan toch wat op mijn honger zitten. Ik kan me ook niet van de indruk ontdoen dat moord dan toch nog een optie is.


avatar van lang pee

lang pee

  • 1855 berichten
  • 828 stemmen

Sandra Huller was zeer goed en gelukkig maar, want het was zeker geen slechte film maar om nu te zeggen dat dit de winnaar is van de Gouden Palm. Hij was wel beter dan de twee afschuwelijke vorige winnaars, Triangle of Sadness en Titane natuurlijk. De film was veel te lang om te blijven boeien en soms niet echt geloofwaardig, zoals de zoon Daniel die zich een volledig gesprek met zijn vader herinnert in de wagen. Ik weet na een uur al niet meer wat ik in de wagen gezegd heb tegen mijn vrouw. En dan iets waar wij ons aan blijven ergeren, in het begin van de film drinken ze samen koffie, in een duidelijk lege tas en er dampt niets, dit gebeurt in de beste film en ik erger mij daar altijd aan...


avatar van jacobine_rodijk

jacobine_rodijk

  • 2809 berichten
  • 9511 stemmen

AGE-411 schreef:

Ik begrijp niet dat de film deels in het Engels gebracht wordt. Ik vind het heel irritant. Waarom laat men het hoofdpersonage niet gewoon Frans met een Duits accent spreken?.

Verschillende karakters waren vloeiend in verschillende talen? Engels was een compromis die ze maakten als ze er niet uit kwamen in elkaars moedertaal.


avatar van mjk87

mjk87 (moderator films)

  • 13388 berichten
  • 3957 stemmen

jacobine_rodijk schreef:

(quote)

Verschillende karakters waren vloeiend in verschillende talen? Engels was een compromis die ze maakten als ze er niet uit kwamen in elkaars moedertaal.

Inderdaad niet gek. Ik ken ook een stel: zij Nederlands en beheert Italiaans heel goed (ook gewerkt en gewoon daar), hij Italiaans en woont hier en werkt en onderwijst ook in het Nederlands. Onderling spreken ze echter Engels (allicht nog hun minste taal). Tegen hun baby spreken ze hun moedertalen.


avatar van depri83

depri83

  • 6702 berichten
  • 1331 stemmen

En in een rechtszaak is het vrij belangrijk dat je de exacte bewoording kunt vinden voor wat je bedoeld.


avatar van scorsese

scorsese

  • 11871 berichten
  • 10246 stemmen

Goeie film waarin de vrouw wordt aangeklaagd van de moord op haar man. Een simpel plot dat zo van een thriller had kunnen zijn, maar dat is deze film allerminst. De film gaat gedetailleerd op het hele strafproces en wat dit met de vrouw en haar zoontje doet. Een goeie rol van Sandra Hüller. Geen 4.0 sterren omdat de rol van het zoontje wat ongeloofwaardig overkwam en de film aan de lange kant is.


avatar van Thomas83

Thomas83

  • 3738 berichten
  • 3380 stemmen

Ook al ben ik best wel gek op rechtbankdrama's, ik zie ze eigenlijk maar zelden, en het is al helemaal zeldzaam dat ze zo intelligent en stijlvol zijn. Over het realisme in de rechtszaal kan ik niet spreken, maar de film kwam over het algemeen vrij realistisch op me over. Het is een geloofwaardige zaak met geloofwaardige en complexe personages. Alle aspecten van de zaak worden vrij gedetailleerd in beeld gebracht, waarbij er veel aandacht is voor de rol van perceptie, context en hoe je iets vertelt.

Langzaamaan onthult de film steeds meer dat het in werkelijkheid vooral een gelaagd familiedrama is waarin de relatie tussen slachtoffer Samuel en vermeende dader Sandra zorgvuldig onder de loep wordt genomen, evenals het effect van alle gebeurtenissen op hun zoon Daniel (op een soort coming of age-achtige manier). Dat klinkt allemaal vrij gewichtig, maar de manier waarop dat allemaal in de film is verwerkt is bijzonder naturel, wat over het algemeen ook gezegd kan worden van de plotwendingen gedurende de zaak.

Wat de film ook zo pakkend maakt is de enorm boeiende hoofdpersoon. Sandra is intelligent en welbespraakt, maar bepaalde omstandigheden en de taalbarrière werken niet in haar voordeel en zorgen ervoor dat ze op zijn minst enigszins geheimzinnig overkomt, wat ze ook doet of zegt. Bovendien komt ze in vergelijking met al die Fransen (waarvan zelfs de professionals vaak hun hoofd verliezen in de emoties) vrij koud over met haar Duitse nuchterheid en pragmatisme als een ambitieuze "carrièrevrouw". Afhankelijk van hoe je er naar kijkt zou je haar misschien zelfs een egoïst of narcist kunnen noemen.

De film laat dit soort vragen vaak knap open voor interpretatie en nuance. Echt een waanzinnig sterke rol ook van Hüller. Ze belichaamt de dubbelzinnigheid die je zo op het puntje van je stoel krijgt tijdens deze film. Kudos ook voor Messi de hond en Machado Graner.


avatar van pampelonne

pampelonne

  • 321 berichten
  • 135 stemmen

Er staat abusievelijk vermeld dat deze film te huur is bij Pathé Thuis, dit is echter pas vanaf 12 januari.


avatar van scorsese

scorsese

  • 11871 berichten
  • 10246 stemmen

pampelonne schreef:

Er staat abusievelijk vermeld dat deze film te huur is bij Pathé Thuis, dit is echter pas vanaf 12 januari.

Er staat dat deze te bekijken is via Pathe Thuis. En dat is wel degelijk mogelijk (momenteel de koopversie en vanaf 12 jan de huurversie).


avatar van blurp194

blurp194

  • 4583 berichten
  • 3628 stemmen

Wat een fijne film.

Heerlijk hoe subtiel en gelijktijdig bot het hele verhaal zich ontspint, hoe het spel met de emoties zich ontspint. Lastig om er ook maar iets over te zeggen zonder dat dat meteen een spoiler is, dus ik hou me maar op de vlakte. Fraai vooral dat er veel talen door elkaar gesproken worden, al mis ik narratief het Duits - het is logisch dat het stel als lingua franca op Engels uitkwam, maar in de rechtbank zou Hüller er gewoon recht op hebben in haar moedertaal gehoord te worden. Een nogal genante misser van de regie, en had het nou zoveel moeite gekost. Ffs, Hüller spreekt die taal echt wel.

Narratief en als acteur steelt Machado Graner wel alle credits. Jammer dat de volwassenen er mee weglopen, want die profiteren misschien van de kracht van het verhaal, maar laten nauwelijks iets zien wat daar mee in balans is. Het jochie doet dat aan de andere kant wel, en met verve.


avatar van mjk87

mjk87 (moderator films)

  • 13388 berichten
  • 3957 stemmen

depri83 schreef:
En in een rechtszaak is het vrij belangrijk dat je de exacte bewoording kunt vinden voor wat je bedoeld.


Precies. En mooi hoe zij enerzijds flink is gaan bijspijkeren op haar Frans vanwege de juryrechtspraak (toch lekkerder te om die jury in de eigen taal te kunnen overtuigen) en soms gewoon terug moet vallen op een taal die ze beter beheerst voor de nuances.

blurp194 Ik ken de regels niet precies van de Franse rechtspraak maar ik denk dat ze ook een jury probeert te overtuigen. En om dan maar te proberen zoveel mogelijk Frans te praten is wel logisch dan. Uiteindelijk gaat ze ook over op een andere taal.


avatar van blurp194

blurp194

  • 4583 berichten
  • 3628 stemmen

blurp194 Ik ken de regels niet precies van de Franse rechtspraak maar ik denk dat ze ook een jury probeert te overtuigen. En om dan maar te proberen zoveel mogelijk Frans te praten is wel logisch dan. Uiteindelijk gaat ze ook over op een andere taal. [/quote]

Ja, en dat is ook wel duidelijk. En het is vanzelfsprekend dat voor het stel Engels als lingua franca gold - narratief wordt dat ook uitgelegd. Maar waarom ze dan in de rechtbank die taal zou moeten spreken, in plaats van haar eigen taal? Makes no sense at all. Oder vielleicht soll ich sagen, das stimmt doch uberhaupt nicht. Heb je een Duitse actrice, laat je haar alsnog brak Engels spreken. Ik vind het raar. En als persoonlijke tint daaraan, ik ben best bekend met Frankrijk via een vroegere relatie met een mevrouw die van origine Schots is - dus voor de hand liggend, spraken we Engels. Maar met haar (nogal tweetalige) dochters deed ik mijn best in het Frans. Niettemin, als het op een rechtszaak zou aankomen, had ik toch echt graag mijn eigen taal willen spreken, en dan zonodig met een beëdigd vertaler. Dat was mijn vriendin namelijk, vandaar dat ik dat wellicht wat meer dan gemiddeld scherp in mijn hoofd heb. Er zijn toch altijd nuances die je mist, in een taal die je wel denkt te spreken maar niet van origine, nooit als moedertaal geleerd hebt. Een serieuze vertaler vertaalt bijvoorbeeld in principe alleen maar naar zijn of haar moedertaal, om even een voorbeeld te geven. Niet de andere kant uit.


avatar van Pecore

Pecore

  • 922 berichten
  • 1665 stemmen

Puike film, maar geen meesterwerk voor mij. Blinkt uit in spel en regie en is daarin ontzettend gelaagd. Zie de verschillende rollen die het karakter Sandra zich moet aanmeten waardoor de actrice Hüller moet spelen dat ze verschillende rollen speelt. Of hoe door de cameravoering en de montage de beelden van de rechtszaak een reportage-achtig gevoel opwekken, waar de meeste scènes buiten de rechtszaal meer statisch in beeld worden gebracht.

Qua boodschap die het uitdraagt is het aanzienlijk minder subtiel. Waarheidsvinding is heilig in een rechtsstaat (hoe kan men anders recht doen?), maar daar is bij zo'n complexe rechtszaak als in de film, waarbij geen sluitend bewijs te vinden is, weinig van te zien. Wie het slimst retoriek bedrijft wint, niet diegene met het recht, of de waarheid, aan zijn zijde. En dat is traumatisch voor alle betrokken. Dat de film zich daarbij bedient van zóveel voorbeelden van excessen, komt de geloofwaardigheid niet ten goede. En dat is jammer.

Verder een uitstekende film!


avatar van james_cameron

james_cameron

  • 6073 berichten
  • 9172 stemmen

Lange zit en zeker niet overal even boeiend. Sandra Hüller is geweldig in de hoofdrol en de film heeft veel zinnige dingen te melden, maar het vertaalt zich niet altijd naar boeiende cinema. Het lage tempo en het saaie camerawerk werken ook niet bepaald mee. De zoveelste film uit 2023 waar zo een uur uit had gekund.


avatar van Bob Gray

Bob Gray

  • 1133 berichten
  • 1869 stemmen

Erg sterke film en gelijk één van de betere films van 2023. Aan de hand van flashbacks zie je eigenlijk een relatie naar de knoppen gaan en dat wordt heel mooi verpakt in een rechtbank drama. Heel erg goed!


avatar van mikey

mikey

  • 28405 berichten
  • 4955 stemmen

Ook lichtelijk teleurgesteld in deze rechtbankdrama. Op een een of andere manier had ik een cynische of absurdistische film verwacht a la Fargo, echter het is een zwaar maar simpel rechtbankdrama over een relatie from hell en een irritant zoontje. Het spijt me, ik kon het huilerige & creepy jongetje zo achter het behang plakken. Het verhaal begint best aardig met die rapmuziek, die studente en dan dat lichaam in de tuin, het onderzoek vond ik ook nog wel leuk. Maar de rechtszaak zonder te veel feiten, als die er waren bleken die tamelijk complex: zo was er een ding met aspirines en de hond die ik niet echt kon volgen. En geluidsbanden die je kan interpreteren maar ja je weet het niet. Families die uit elkaar worden getrokken. Deed me daarom sterk denken aan de serie The Staircase. (Ging toch ook over schrijvers?) Misschien is het de bedoeling van de maakster dat moordzaken zonder echt bewijs eenmaal zo zijn: je weet het niet. En we zullen het ook nooit weten. Behalve God natuurlijk


avatar van WB

WB

  • 1481 berichten
  • 2426 stemmen

Bij menig critici staat deze film in de top 10 van 2023. Nu moet ik zeggen dat het acteerwerk heel goed en naturel is van Hüller, maar de film wist niet de gehele speelduur mijn aandacht vast te houden. Een halfuurtje van de speeltijd afsnoepen was geen overbodige luxe. Geen top 10 aan mijn kant dus.

Dat neemt natuurlijk niet weg dat de film toch nog wel wat indrukwekkende stukken cinema bevat. De momenten in de rechtbank waar Hüller in rap tempo werd ondervraagd door de aanklager waren van hoog niveau, en ik denk zelf dat de intentie van deze film was om er nog lang en breed over na te denken. Stiekem is de regisseur hier goed in geslaagd, aangezien er toch de hele film wat vragen door mijn hoofd blijven spoken. Heeft ze het daadwerkelijk gedaan? Hoe zou ik reageren in zo'n vragenvuur in de rechtbank? Blijf ik in zo'n situatie rustig?

Het voorval is volledig gestoeld op aannames, veronderstellingen en meningen van alles en iedereen, waardoor het voor een jury verrekte lastig moet zijn om hier een eindoordeel over te kunnen vellen. Prima film.


avatar van Flavio

Flavio

  • 4532 berichten
  • 4808 stemmen

Een geweldige, gelaagde rol van Hüller, in een subtiel drama waarbij de val uit de titel niet alleen de letterlijke val uit een raam is, maar ook de val van de gevierde schrijfster. Anatomy of a Fall is knap opgebouwd, vanaf het intrigerende begin naar de val uit de titel, en de daaropvolgende rechtszaak.

Ik vond de escalerende twist halverwege de film erg knap gespeeld. Een krachtig beeld van een getroebleerde relatie, met soms wel herkenbare twistpunten. Neem de taal waarin je communiceert als de ander jouw taal niet spreekt - communiceer je dan in een lingua franca, een neutrale taal, die dan wel door beiden goed gesproken moet kunnen worden, of in de taal van je partner? En hoe is de taakverdeling: 50/50 zoals de man in deze film dat graag ziet, of is dat een illusie en moet dat min of meer organisch gaan, zoals de vrouw er in staat?

De rechtszaak was ook boeiend, al vond ik de officier iets te karikaturaal- maar wellicht zijn die figuren ook zo, ik heb er gelukkig geen ervaring mee. De advocaat werd fijn gespeeld door Arlaud, maar behalve Hüller maakte vooral Machado Graner indruk als de zoon die centraal komt te staan in de rechtszaak. Een sterk geschreven rol ook, zeker als hij op het eind dat gesprek met zijn vader aanhaalt- of liever gezegd verzint: de vader spreekt met de stem van de zoon. Hoewel ik denk dat het duidelijk om zelfdoding ging, hadden ze te maken met een grillige publieke opinie en voorzag hij naast zijn vader ook zijn moeder te verliezen. Vandaar zijn beslissing een niet-verifieerbare herinnering op te roepen, die mogelijk mede-verantwoordelijk was voor zijn moeders vrijspraak.


avatar van mikey

mikey

  • 28405 berichten
  • 4955 stemmen

Flavio schreef:
Hoewel ik denk dat het duidelijk om zelfdoding ging, hadden ze te maken met een grillige publieke opinie en voorzag hij naast zijn vader ook zijn moeder te verliezen.
Maar wie pleegt er nou zelfmoord door van een lage balkon af te springen? Dan heeft ie echt mazzel gehad dat hij het niet heeft overleefd.
Ik weet wel zeker dat de moeder schuldig is, mits het verhaal niet verzonnen zou zijn.


avatar van Flavio

Flavio

  • 4532 berichten
  • 4808 stemmen

mikey schreef:
(quote)
Maar wie pleegt er nou zelfmoord door van een lage balkon af te springen? Dan heeft ie echt mazzel gehad dat hij het niet heeft overleefd.
Ik weet wel zeker dat de moeder schuldig is, mits het verhaal niet verzonnen zou zijn.


Zo laag was het volgens mij niet? Maar inderdaad, wonend in het hooggebergte niet de meest logische plek om de dood tegemoet te springen. ik denk dan aan een impulsieve daad, niet aan een uitgewerkt plan. Was hij nou wel of niet dronken, dat bleef een beetje onderbelicht (of ik heb niet goed opgelet).

Wat de schuld van de moeder betreft, ik had het gevoel dat de film wilde vertellen dat ze hoogstwaarschijnlijk onschuldig was, maar misschien zit ik ernaast.


avatar van Hannibal

Hannibal

  • 9076 berichten
  • 3044 stemmen

Wat een goede film zeg! De enige die ik op acteergebied misschien ietsje minder vond was het zoontje van Sandra. Zijn emoties waren zo nu en dan zichtbaar gespeeld. Verder was hij wel érg slim voor zijn leeftijd, maar dat is natuurlijk niet onmogelijk. Speciale credits voor de acteerhond Messi, verbazingwekkend wat je honden allemaal kunt leren. En Sandra Hüller is zoals altijd fenomenaal, die kan me daar een potje acteren zeg, pure klasse. De film is lang, maar op geen enkel moment kakt de film in of verlies ik mijn aandacht.


avatar van Filmkriebel

Filmkriebel

  • 9036 berichten
  • 4177 stemmen

Visueel stelt het niet zoveel voor, maar van een Cannes winnaar moet je nooit de verwachtingen te hoog opschroeven op dat vlak. Triet houdt het allemaal erg sober. De dialogen en de thematiek, dat is dan weer wel erg sterk. De speelduur schrok me wat af maar eens de introductiescène plaats maakte voor de begincredits, was het reeds niet meer mogelijk om uit mijn zetel te kruipen. Vervelen doet de film niet. Daarvoor houdt de vraag of Sandra schuldig is aan moord op haar echtgenoot of niet je teveel bezig. Wanneer het gerecht de privé van haar verdachten omploegt ontdekt ze misschien belastende elementen en zelfs motieven, maar dat betekent nog niet dat die iets betekenen. Dat Sandra's relatie met haar man door een zware crisis ging plaatst Sandra in een uiterst kwetsbare situatie voor de rechter want het kan haar een heel ander vonnis opleveren. De beslissende eindfase komt uit een onverwachte hoek.

Naar geloofwaardigheid viel best wat aan te merken. Die geluidsopname van die ruzie (beste scène van de film trouwens) wordt weliswaar verklaard, maar dan nog voelt dat heel kunstmatig ingescript. Ook het feit dat de zoon zich bij het politie-onderzoek niet meer herinnerde of hij zijn moeder en vader hoorde praten van binnen of buiten het huis, maar dan wel woord voor woord zijn vader kan citeren wanneer ze samen de zieke hond naar de dierenarts brengen viel me toch wel op.

Goed, laat ik niet te kritisch zijn en de film toch met een mooie 3,5* belonen, want rechtbankfilm en familiedrama zijn uiteindelijk goed op elkaar afgestemd. En ook omdat ik dit beter vind dan Barbie (3*).


avatar van oesterbonk

oesterbonk

  • 5 berichten
  • 5 stemmen

Fantastische film.


avatar van Daniel Raedts

Daniel Raedts

  • 15 berichten
  • 19 stemmen

Het rechtbankdrama 'Anatomie d'une chute' van regisseuse Justine Triet won vorig jaar op de 76ste editie van het filmfestival van Cannes de Gouden Palm. Als we nu terugkijken op de 'competitie' van dat jaar, kunnen we concluderen dat de film won van zeer uitstekend gezelschap. Juist door het winnen van deze prijs staat de film extra groot op de radar; een succes in de filmhuizen, een prijzenregen en vier volledig gerechtvaardigde nominaties voor de Academy Awards.

Sandra Hüller speelt de Duitse schrijfster Sandra Voyter die haar onschuld in de mysterieuze dood van haar man - Samuel Maleski (Milo Machado-Graner) probeert te bewijzen. Er is geen enkel hard en sluitend bewijs dat zij de dader is waarbij het rechtssysteem gaat graven in haar persoonlijk leven en mogelijk onderliggende motieven. Dat is kort samengevat de hoofdlijn van 'Anatomie d'une chute'. In Amerikaanse filmstijl zou een plot als dit resulteren in sensatie en plotwendingen die vergezocht zijn, maar hier draait het om het trauma van een gezin en de interpretatie en zienswijzen van derden die met elkaar botsen. Als kijker heb je het gevoel of weet je dat er onderliggend meer aan de hand is, maar we hebben te weinig grip om hieraan conclusies te verbinden. Het rechtssysteem speelt hierin de manipulerende factor en graaft dieper en dieper waarbij zij als 'buitenstaander' de wijsheid in pacht denken en hopen te hebben. Een andere kracht van de film is echter de band van Voyter met haar 15-jarige zoon Daniel, die door een ongeluk slechtziend is. Het geeft de film een extra gelaagdheid van menselijkheid en - dus - omgaan met trauma's.

'Anatomie d'une chute' is een puur drama, zonder toeters en bellen én waarin niets wordt opgeblazen om een (nog) breder publiek aan te spreken of te vervallen in een whodunit. Laten we daarom hopen dat een Amerikaanse remake ons bespaard blijft en wij dit stukje vakmanschap kunnen koesteren. Voor regisseuse Triet wellicht een opmaat naar meer. Voor actrice Hüller wederom een bevestiging van haar talent (zie ook haar rol in ‘The Zone of Interest’).


avatar van Ste*

Ste*

  • 1969 berichten
  • 1294 stemmen

Vond het een erg goede film, met vooral heel sterk acteerwerk van Sandra Hüller. Ook had ik nauwelijks moeite met de speelduur, wat weleens anders is met een film van tweeënhalf uur. Het is heel scherp geschreven en interessant om te volgen, maar wel ook een beetje met de gedachte dat je helemaal op het eind uitsluitsel zal krijgen over wat er nu exact gebeurd is. Dat je die niet krijgt vond ik zelf een beetje een anti-climax. Een open einde bij een film als dit is natuurlijk op zich best te verwachten, maar omdat je bijvoorbeeld ook flashbacks te zien krijgt van hun eerdere ruzie, dacht ik dat je de val ook nog wel zou zien vanuit zijn perspectief. Of dat er een bepaalde twist in zou zitten die laat zien dat zaken toch heel anders kunnen zitten dan je op het eerste gezicht denkt.

Waarschijnlijk kijk ik er dan teveel naar door een Hollywood-bril, en wilde de film dat nu juist vermijden. Vond desondanks pakweg het laatste kwartier toch een beetje teleurstellend. Door de focus op het zoontje en zijn laatste testimony, en het feit dat hij wilde dat zijn moeder wegging ging ik denken dat er meer aan de hand was, of dat hij meer wist. Sowieso lijkt het alsof er in de laatste minuten nog iets onthullends gaat gebeuren, maar dat is ook niet zo.

Een film die uiteindelijk meer om de reis dan om de bestemming gaat. Nog steeds wel sterk.

4*



avatar van N00dles

N00dles

  • 558 berichten
  • 2245 stemmen

Waar is Poirot als je hem nodig hebt?

Als je een whodunnit gaat kijken hoop je uiteindelijk op een concreet, bevredigend einde, zoals een Poirot, Derrick of Columbo aan het eind slim kan afleiden wie het gedaan heeft en waarom.

Toen bij de credits bleek dat -ondanks de spanning in het slot- dat verlossende antwoord nooit zou komen, voelde ik me wel een beetje dom. Dat ik als een halve proleet had durven verwachten dat een intelligent drama mij pasklare antwoorden zou geven. Het is geen fucking Columbo met een 'one more thing' last-minute onthulling.
Maar het is nog erger dan dat: niet alleen weet ik nog steeds niet wat er zich echt heeft afgespeeld, ook weet ik niet zeker of ik dat gaandeweg had moeten ontcijferen, of dat het de bedoeling is dat we dat niet hóren te weten en dat het alleen maar gaat om hoe we mensen in een ander licht zien als we niet zeker weten of iemand schuldig is.
Ik snap bv. nog steeds niet wat zoontje Daniel wel of niet weet, of denkt te weten, en wat er in het hoofd van moeder Sandra omgaat. Valt het te deduceren? Heb ik de film niet begrepen? Vragen, vragen.
Maar goed, misschien is dat ook wel het sterke punt van de film, dat we erover blijven praten en ons dingen afvragen. Als dat zo is, goed gedaan.


Wat ik in ieder geval wel weet is dat Sandra Hüller een supersterke rol heeft neergezet. Hoe zij naturel acteert en tal van emoties kan laten zien is erg knap. Terecht genomineerd dus (helaas niet gewonnen).

De film is wel lang, vooral de rechtszaak gaat iets te lang door maar door bovengenoemde whodunnit-vraag blijf je wel aandachtig kijken en luisteren naar argumenten voor en tegen.

Dikke 4*


avatar van extremezz

extremezz

  • 265 berichten
  • 213 stemmen

Voor mij was hij te langdradig, miste ook een spannender einde:)


avatar van De filosoof

De filosoof

  • 2051 berichten
  • 1418 stemmen

Een rechtszaak is als zodanig best postmodern: het is een stukje theater dat beoogt de waarheid boven tafel te krijgen maar die blijft in wezen verborgen achter de geconstrueerde werkelijkheden die de verschillende partijen naar voren brengen en uiteindelijk moet de jury beslissen welk verhaal ze het overtuigendste vindt. Dat postmodern element wordt in de film nog wat versterkt doordat de verdachte en het slachtoffer beiden voor hun schrijverswerk bewust werkelijkheid en fictie vermengen en zo verwarren maar bovenal voelt de film zelf als een waarheidsgetrouwe weergave – en daarmee een vorm van fictie die werkelijk aanvoelt – van een strafproces waarin je de partijen steeds beter meent te leren kennen zonder ze echt te leren kennen. De kracht van de film is ook de realistische weergave van de personages en hun onderlinge relaties met een dominante, succesvolle vrouw en haar ‘mislukte’ maar verantwoordelijke man die zich opofferde voor het gezin waardoor de vraag of het zelfmoord of moord was niet wordt opgelost (voor beide mogelijkheden wordt veel bewijs aangedragen): uiteindelijk is het de zoon die een beslissing maakt en met zijn slotgetuigenis de doorslag geeft (dat hij blind is maakt hem ook enigszins letterlijk de geblinddoekte vrouwe justitia) en die het gezin redt zoals zijn blindegeleidehond hem van gevaar weghoudt.

De film gaat met zijn 2 ½ uur speelduur grondig in op de omstandigheden van het huwelijk maar brengt telkens een nieuw element in zodra het dreigt te gaan slepen zodat de film nergens saai wordt. Tegelijk bouwt de film ook niet op naar een schokkende climax en is het strafporoces zelf niet heel geloofwaardig in de zin dat volgens mij de getuige niet in de rechtszaal behoort te zijn als partijen verklaren want dat kan zijn getuigenis beïnvloeden. Maar al met al is het een prima rechtbankfilm die juist door het niet te dramatiseren interessant blijft.


avatar van kos

kos

  • 46142 berichten
  • 8495 stemmen

mjk87 schreef:

https://www.youtube.com/watch?v=MQ6J4xHuMgc

De reacties bij dit nummer zijn wel mooi trouwens (en lees ze enkel als je de film hebt gezien).

'Finally. I have found the perfect song to play while I take care of insulating my roof'

hahaha


avatar van Brandt

Brandt

  • 331 berichten
  • 271 stemmen

Het fijne van Anotomy Of a Fall is dat min of meer in het midden wordt gelaten wat er nou eigenlijk aan de hand is. Ik snap dat dit ook irritant kan zijn, maar ik vond het bijdragen een de enigszins mysterieuze sfeer rondom deze film. In het leven is ook niet alles zwart-wit.


avatar van RoyDeSmet

RoyDeSmet

  • 86 berichten
  • 177 stemmen

Een spannend maar languitgerekt familiedrama dat zich afspeelt in de rechtzaal (met die 'juice' vind ik het nogal meevallen hoor!)

Langzaam verschuift de focus naar het kind van de verdachte (moeder) en slachtoffer (vader). De film eindigt gelukkig niet met een open einde. Toch werd er tegen het eind van de film ergens een citaat aangehaald waardoor je toch na afloop nog met een belangrijke vraag kan blijven zitten.


avatar van eRCee

eRCee

  • 13371 berichten
  • 1929 stemmen

Het scenario is niet wereldschokkend, maar wordt wel zeer goed uitgevoerd in documentairestijl en met een grootse Sandra Hüller. Echt een masterclass in acteren. Een trits sterke scenes wanneer zij aan het woord is in de rechtszaal, maar ook de ruzie mag er zijn. Het aspect van schrijverschap vond ik wat mager en de mogelijke vermenging van feit en fictie zelfs ronduit flauw.