Killers of the Flower Moon (2023)

Mensen hebben over het algemeen geen zin om een kleine 3,5 uur in een bioscoopstoel te moeten zitten. Dat lukt alleen de allergrootste blockbusters, maar daar valt dit zeker niet onder. Daarnaast is het plot ook niet al te aansprekend vind ik. Denk dat dit op de streaming best wel kan slagen.

Alleen Shutter Island en The Departed kenden hogere openingsrecettes.

En dit is een AppleTV release. Het is dus niet volledig afhankelijk van box office resultaten.

Scorsese heeft zo’n budget ook niet nodig om een fantastische film te maken. Met minder geld is ‘ie ook minder uitbundig, dan hoeft het ook geen 3,5 uur te duren.

The 10 Biggest Martin Scorsese Movies, Ranked By Budget - screenrant.com

Het verhaal van 'Killers of the Flower Moon' draait om een reeks mysterieuze moorden die plaatsvonden in de jaren '20 in de Osage Indian Nation in Oklahoma. De Osage-stam ontdekte olie op hun land en werd daardoor een van de rijkste gemeenschappen ter wereld. Maar al snel werden veel Osage-leden vermoord, wat leidde tot een grootschalig onderzoek door de FBI, een van de eerste zaken die de FBI heeft onderzocht. Het verhaal volgt de Osage-gemeenschap en, na geruime tijd, de FBI-agenten die proberen de moorden op te lossen en de samenzweringen achter de gruweldaden te ontrafelen.

De film is een mix van true crime, historisch drama en thriller en bevat drie hoofdrolspelers die stuk voor stuk een fantastische acteerprestatie leveren. Rode draad van de film is de relatie tussen Ernest Burkhart (Leonardo diCaprio) en Mollie Burkhart (Lily Gladstone). De rol van Mollie is cruciaal in de film, niet alleen vanwege haar relatie met Ernest, maar vooral de vastberadenheid om gerechtigheid te zoeken voor haar familie en de Osage-gemeenschap.
Robert de Niro, eindelijk weer eens in een glansrol, speelt op onnavolgbare wijze een ogenschijnlijk vriendelijke man, maar blijkt een wolf in schaapskleren te zijn.

Een klein minpunt aan deze film is het laatste uur. De FBI verschijnt eindelijk op het toneel en vanaf dat moment gaat de film een tempo hoger en worden de moorden wel erg snel opgelost. Ik snap dat vanwege de speelduur keuzes gemaakt moesten worden, maar dan had ik iets meer geknipt in de eerste twee uur.

Verder ademt alles aan deze film kwaliteit. De kostuums, settings en het camerawerk, uit alles blijkt dat Scorsese zich aan de absolute top bevindt.
Laat de toch wel fikse speelduur je niet afschrikken en ga deze film zien. 'Killers of the Flower Moon' is een huiveringwekkend en aangrijpend waargebeurd verhaal, meesterlijk verteld door Martin Scorsese en met een sterrencast die indruk maakt.
4*

***Overbodig bericht op vraag van de user zelf weggehaald***

Gaat dan ook niet alleen over de opbrengsten, maar de verhouding tussen budget en opbrengsten. Shutter Island en The Departed waren ruim 100 miljoen goedkoper om te maken. Dan is zo'n recette OK, nu komt het niet in de buurt van OK.

Apple gokt ook op Oscars met zulke namen. Dat is voor Apple wel 200 miljoen waard.

Ben benieuwd wie er hier dan met een Oscar vandoor moet gaan. Ik vond Cillian Murphy ontzettend goed in Oppenheimer, beter dan Leo hier. Hetzelfde geldt voor Robert Downey jr in Oppenheimer, ook een meesterlijke rol. Ik denk dat Lily Gladstone dan nog de meeste kans maakt, ook vanwege haar achtergrond.

‘’Hebzucht” is het woord waarin zich dit verhaal laat samenvatten. De wereld draait om geld en afgunst van diegenen die het niet hebben. Niets nieuws in de korte geschiedenis van de mensheid. Met de drang naar steeds meer helpen we met z’n allen de wereld en de natuur om zeep. In dit geval draait het om de inheemse bevolking die per toeval over grote rijkdom beschikt en uitgemolken wordt.

Killers of the Flowermoon is vooral een dramastuk en een uitgerekte sfeerimpressie. Martin Scorsese neem alle tijd om het verhaal van een indianenstam die op slinkse wijze wordt uitgemoord om hun grote rijkdom op ‘legale wijze’ in handen te krijgen te vertellen. Juist door de trage manier van vertellen worden enkele karakters enorm uitgediept, met name die van DiCaprio. Hij speelt een man met een bijna schizoïde persoonlijkheid: is de liefde voor zijn vrouw echt of toch gespeeld? De minder goede bedoelingen van enkele andere personen, zoals het karakter van Robert De Niro worden al snel duidelijk.

Apple TV heeft grote intenties met dit soort producties. Een sterrencast een top regisseur en een gigantisch budget leveren daadwerkelijk een kwaliteit product op. De vraag is wel voor wie? Een hype als ‘Oppenheimer’ zie ik niet ontstaan en om thuis op de bank je aandacht bijna vier uur lang bij dit verhaal te houden lijkt me geen sinecure.

Het is wel een ongelofelijk indringende film die het goed doet op het grote scherm, met heel veel vakmanschap gemaakt. Opvallend is het ontbreken van bombastische muziek, geen pluspunten voor een pakkende soundtrack, er zit trouwens al wel genoeg kracht in de perfect geschoten beelden zodat het gebrek aan muziek amper opvalt. Voor mij is het ontbreken ervan toch zeker wel een minpuntje.

Van Scorsese, DiCaprio en De Niro weet je ongeveer wat je moet verwachten overacting ligt op de loer. Dat neemt niet weg dat Killers of the Flowermoon absoluut een aanrader is om in de bioscoop te gaan zien.

Indrukwekkend stukje geschiedenis over de mysterieuze moorden op leden van de rijke Osage-gemeenschap in de Verenigde Staten, Oklahoma. Het nogal onherbergzame gebied werd de Osage net toegewezen omdat er op het eerste zicht niets te halen viel, maar er bleek achteraf een nogal kostbaar goedje in de grond te zitten. Het maakt de Amerikaanse indianenstam stinkend rijk, maar heel wat haaien zoeken hun omgeving op en hebben uiteraard geld geroken. Het brengt de Osage in een situatie waar ze helemaal niet in verzeild wilden raken, ze weten dat de intenties van hun bezoekers niet goed zijn maar ze kunnen er weinig tegen beginnen.

Ze worden gedwongen om voogden te hebben die beslissen waar ze hun geld aan uitgeven, de bank (goed gespeeld door Gene Jones als de typisch bemoeizuchtige redneck Pitts Beaty) en allerhande consults zoals "de King" (De Niro) er eentje is hebben een stevige vinger in de pap. Mensen die het "goed voor hebben" met de Osage, maar gewoon achter hun centen aanzitten en daarbij geen enkel middel uit de weg gaan.

Scorsese brengt indrukwekkend in beeld hoe de clan van Hale onder de huid weet te kruipen van de Osage, het vertrouwen (deels) wint en hen een voor een om het leven brengt om steeds grotere erfenissen op te strijken en hun land in handen te nemen. Burkhart (DiCaprio) lijkt in de beginfase nog heel naïef en het effectief goed voor te hebben met zijn vrouw Mollie (uitstekend gespeeld door Gladstone), maar blijkt al snel even vals en gemeen te zijn als zijn nonkel.

De oudere leden van de Osage lijken wel in de gaten te hebben hoe de moorden of "de spijtige ongelukken" tot stand komen, maar tijdens de film heb ik niet het gevoel dat ze de link leggen naar Hale. Hij lijkt steeds wel een bepaald aanzien te genieten binnen de stam. In het laatste uur verschijnt de FBI met Jesse Plemons dan ten tonele en worden de moorden aan een hoog tempo opgelost, al lag het er vrij vingerdik op natuurlijk.

Knappe film, een terechte verfilming van een zwarte bladzijde uit de Amerikaanse geschiedenis. Extreem lang wel, daar moet je even op ingesteld zijn. Het is geen filmpje dat even snel makkelijk wegkijkt, er moet tijd en geduld zijn. Knap nieuw werk van Scorsese; uitstekende Gladstone, prima De Niro en een best goeie DiCaprio. Meer moet dat niet zijn.

Goeie film, wel wat aan de lange kant

Wat een ongelooflijk lange en saaie zit.

En dat geknepen hangmondje van DiCaprio begint danig te vervelen. Heeft hij tegenwoordig geen andere gezichtsuitdrukking meer?

2 sterren is nog gul.

Martin Scorcese neemt, zoals in TV-series, de tijd om bedaard de witte Amerikaanse inborst bloot te leggen die je simpel kunt omschrijven als 'hebzuchtig verlangen naar macht'. Hiervoor zoekt hij het wederom dicht bij huis, nu in de jaren '20 van de vorige eeuw, waar de metafoor van het huidige Amerika al tot ontwikkeling is gekomen: de 'Godfather', ook wel 'King' genoemd, (De Niro) die aan willoze touwtjes trekt (DiCaprio speelt de sullige cowboy perfect) en het morele ijkpunt c.q. slachtoffer: de Osagevrouw Mollie die als een sfinx niets loslaat over wat haar overkomt.

Beschouw de 206 minuten durende film als een TV-serie van vier afleveringen van ruim 50 minuten, waarin Scorcese zich de tijd heeft gegund om de diepte in te gaan en hij de kijker meesleept in de Amerikaanse droom die voor zeer velen uitpakt als een nachtmerrie.

Deze film over ongebreidelde hebzucht kan in mijn ogen zijn faam niet helemaal waarmaken. Di Caprio en De Niro presteren het om meer dan drie uur lang dezelfde gelaatsuitdrukkingen te gebruiken. Een typisch geval van overacting. Lily Gladstone steelt dan ook moeiteloos de show. Al met al een tegenvaller.

Na Babylon en Oppenheimer opnieuw een langer dan drie uur durende film van een topregisseur, dat lijkt een trend dit jaar. Ook Scorsese brengt een fenomenale productie. Wat dat betreft erg fijn dat men ruim een uur veel sfeer schept, waardoor je helemaal in de tijdsgeest en de lokale gemeenschap terecht komt. DiCaprio en vooral De Niro doen het prima als hoofdpersonen, Gladstone is minder maar dat ligt ook aan haar rol die volgens mij niet optimaal is gebruikt.

Het verhaal is op meerdere vlakken interessant. Natuurlijk is het een sprekend voorbeeld van Amerikaanse racisme, zelfs ten aanzien van een volk dat rijk is op eigen land. Daarnaast ook een herinnering aan wat er staat te gebeuren voor maatschappij en bestuur als er 'zwart goud' in de grond wordt ontdekt. Scorsese weet deze elementen mooi te combineren met zijn eigen stokpaardjes.

Ergens in de tweede helft vlakt de film helaas wel wat af en dat wijt ik toch aan de speelduur. Het laatste uur had met gemak gehalveerd kunnen worden.

Ze had de show kunnen stelen als ze niet 2 uur lang op bed had liggen kermen.

HAHAHAHAHA!

Na een uur de zaal diep teleurgesteld verlaten, wat een flop. Het doodsaaie trage begin werd mij al snel teveel. Ergens gelezen dat deze film het beste van Scorsese zou zijn...dus niet. Robert de Niro gebruikt weer hetzelfde stemmetje als in Men of Honour en inspireerde niet, de acteurs kwamen op mij gewoon niet over. Ik had er veel van verwacht maar de grote verwachting zakte na een uur kijken tot onder het vriespunt.

Erg jammer

Had dat nou gewoon even de volle drie uur uitgekakt man, dan had je misschien dezelfde zure opmerking kunnen maken, maar dan wel met recht.

Ach welnee man , na drie uur had ik al twee uur dood onderuitgezakt gelegen, overleden aan een overdosis saaiheid

Een mooie film en interessant verhaal. Maar ... hij duurt echt te lang!

Dan was je timing perfect want het eerste uur was eigenlijk nog het beste deel van de film

Vanmiddag deze lange film in de bioscoop gezien. Zonder pauze en dat was best fijn. Zo ben je er echt even uit en krijgt de film de tijd je mee te voeren naar het begin van de vorige eeuw. Daar zet Scorsese op minutieuze wijze dit onbekende en schandalige verhaal uiteen. Het is een prachtige film geworden met sterke personages, geweldig acteerwerk, schitterende fotografie (die brand is en een kunstwerk) en oerdegelijke art direction. Eigenlijk doet de film dus alles goed.

Al vond ik het toch wel erg traag op gang komen. Het eerste uur gebeurd er gewoon niet zo veel. Het verhaal zit m vooral in de details. Zo in de bioscoop is dat geen probleem en wordt je vanzelf bij de les gehouden, maar als dit straks thuis te zien is, gaat deze film overspoeld worden met onvoldoendes en klaagzangen van afhakers. En dat is jammer, want het is echt een sterke film.

Toen ik de bioscoop verliet was ik toch nog wat kritisch op de speelduur en de langzame opbouw (vergeleken met deze prent is The Irishman een adrenaline rush). Maar nu het een beetje bezonken is overheerst toch vooral waardering voor de subtiele manier waarop dit verhaal uit de doeken werd gedaan.

Voor nu 4*. Benieuw welke kant het bij herziening op zal gaan. Het was in ieder geval een bijzondere zit.

Ga dit op het grote scherm bekijken!

Niet echt verwacht omdat het onderwerp me niet zo boeiend leek maar Scorsese heeft het toch weer gepresteerd de tot nu toe beste film van het jaar af te leveren, wat ik eigenlijk Oppenheimer had toebedeeld.

Van de beginscene, de sfeerschepping, de sublieme Robbie Robertson muziek tot het ijzersterke acteerwerk van de hele cast, de prachtige cameravoering en Marty's hogeschool storytelling; alles is tot in de puntjes zo goed gedaan dat de 3,5 uur voorbij vliegen. Vakwerk.

Overigens wel eens met Basto hierboven dat het onder het thuiskijkpubliek beduidend minder gewaardeerd zal worden. Their loss.

Zou dat echt te maken hebben met wáár deze mensen de film bekijken (waar Basto naar hint)? Oftewel: zouden mensen deze film een hogere score hebben gegeven als ze 'm in de bios gezien zouden hebben? Je hoort het al: ik zoek nog een reden om deze in de bios te gaan bekijken .

Dat denk ik wel ja. Naast dat de bioscoop je ook min of meer dwingt in de film te geraken en als een boek meergevoerd te worden ipv afgeleid te worden ziet het er ook gewoon fantastisch uit.

Absoluut. Er gebeurt gewoon vrij weinig op de voorgrond het eerste uur. Aangezien ik vermoed dat het gross van de tv kijkers dit thuis ziet net de telefoon in de hand, gaan alle subtiele ontwikkelingen vast aan hen voorbij, om vervolgens helemaal af te haken.

Daarbij is de widescreen fotografie en art direction het bezoek aan die bios meer dan waard.

Fijne soundtrack kent deze film met folk/jazz/blues/country uit de jaren 20, 30 en 40. Allemaal recordings die toentertijd niet bestonden maar het past wel aardig bij het tijdsbeeld.

Shoutout naar de serie van Scorsese, The Blues. Met oa afleveringen geregisseerd door Wim Wenders en Clint Eastwood.

Het woord 'genocide' wordt gebruikt door de indianen maar dit woord zou pas voor het eerst in gebruik worden genomen na WOII.

Film duurt overigens echt een uur te lang.

Aardig, maar niet het beste werk.

Begrijp me niet verkeerd. Echt topfilm om te kijken. Goede cast, bijzonder verhaal. Maar het wordt nergens echt machtig. Zoals wel eerder het geval bij films van deze regisseur.

Het is een bijna klinische film die heel goed klopt, maar het is zoeken naar echte emotie die mij persoonlijk raakt. Ik zou me zelfs een scenario kunnen bedenken waar je dat juist zou willen, maargoed het voelt een beetje flets.

Kan wel allerlei spoilervoorbeelden gaan benoemen, maar een film kijken is een gevoel. Daar gaat het om en dat zat bij deze film niet superlekker bij mij; meer van verwacht.

Wat heeft dit nu weer te zoeken op horrormeter? Goed. Genoeg gekkigheid. Deze wil ik erg graag zien, maar de speelduur zeg... Pfoeh... De recensie van martijn011 heeft mij in ieder geval overtuigd. Ik ga voor de lange zit.