Killers of the Flower Moon (2023)

Er zit zoveel film in deze film.

Leonardo DiCaprio acteert als een bezetene en De Niro ook. Mijn grootste probleem hiermee is dat wanneer de acteur zo goed is in zijn werk en zo bekend is, je niets anders ziet dan dat hij acteert. Het enige wat ik kon zien was Leo en Robert die uitstekende optredens gaven in plaats van dat ik hun personages zelf zag.

Voor de rest is dit een werkelijk geweldige film met een angstaanjagend verhaal. Het is nog schrijnender dat dit allemaal in het echt is gebeurd. Sommige scènes zijn extreem wreed en ik zat er dan ook van op mijn stoel te springen. De film ziet er geweldig uit en heeft een episch gevoel dat alleen Scorsese kan bereiken. Ook Lily Gladstone is gewoonweg geweldig. Ik hoop echt dat ze meer drama werk mag doen, want dat kan ze zeker aan.

Een ander probleem dat ik had was het tempo. De film duurt drieënhalf uur en dat werkt wel. Het is een uitgebreid verhaal dat de tijd nodig heeft om zich volledig te ontwikkelen tot iets waarvan je de volledige omvang kunt bevatten. De eerste twee uur gaan echter extreem snel met veel belangrijke scènes die voorbij flitsen zonder dat je de tijd krijgt om goed te begrijpen wat er zojuist is gebeurd. Dan komt de derde akte en vertraagt alles tot een slakkengang. Ik was blij dat ik even op adem kon komen, maar dan komt plotseling een van de beste momenten van de film voorbij zonder enige waarschuwing. Die scène in de rechtszaal was gewoon perfect.

Een film die gebreken vertoont maar toch heel, heel belangrijk is.

3,5*

De rating op iMDB dropt snel, logisch nu mensen hem thuis kunnen kijken. Thuis ga je denk al snel met je telefoon spelen.

Hoe dan ook, Scorcese's dalende trend lijkt zich door te zetten. Hij is niet meer zo scherp als vroeger. Ik denk dat hij zich wellicht teveel heeft laten beinvloeden door diCaprio.

Met andere woorden,men ziet het niet.men denkt het is een film.Ja het is een film.maar ik zou zeggen,lees toch eens gewoon de dingen bij MARTIN VRIJLAND.het zijn namelijk dingen die nog gaan komen.

En wat vond ik er nou van:

De film werd eerst in de Bioscopen getoond en is nu te zien op Appletv+. En het is echt een lange zit geworden van 3 uur en 26 minuten. Waarvan ¾ de opbouw van de wereld inhoudt en de karakters en wat hun drijfveer is. Leonardo DiCaprio & Robert De Niro’s karakters staan als een huis. Maar Lily Gladstone houdt zich bijzonder goed staande tegenover deze giganten. Het verhaal is duidelijk een zwarte bladzijde in de Amerikaanse geschiedenis. De Native Americans worden dan ook behoorlijk uitgebuit en misbruikt. Het verhaal verloopt langzaam en begint wat tempo te krijgen in het laatste gedeelte van de film als de FBI zich er uiteindelijk mee gaat bemoeien. Het is behoorlijk mooi gefilmd, en ook de soundtrack speelt daarin een mooie rol. Aanrader? Absoluut. Niet Martin Scorsese zijn beste werk maar zelf wat minder is nog altijd erg goed. De film zal wel in de nodige prijzen vallen en zo ook Lily Gladstone. Zo kan Amerika hun fout een beetje afkopen. (da’s wel erg cynisch Erik)

Hoe kun jij daar dan zo zeker van zijn als je niet eens zekerheid hebt in deze tijd.

Hahaha, Martin Vrijland.

Dat ik dat gebazel nog eens moet tegenkomen op deze site.

Killers of the Flower Moon een voor wat het mij waard was zeer overschatte film. Een zeer lange intro opgevolgd door een rechtszaak. Alle ingrediënten voor een film die dan verhaaltechnisch wel erg sterk in elkaar moet steken. Hierin zit mijns inziens de zwakte want men leunt te veel op de acteerprestaties van DiCaprio. Met een monotoon mimiek 3.5 u naar hetzelfde te moeten kijken heeft me wat moed doen verzamelen om het geheel uit te zitten. Nee, sorry zoals gezegd veel te overschat dit Scorsese drama.

Op leeftijd-zijnde regisseurs zijn 'gevaarlijk' voor cinema. Ik zeg niet dat het slecht is, maar je krijg ook niet bepaald geweldige cinema.

Echt mooi dat Lily Gladstone nu zo'n groot podium in deze film krijgt. Een aantal jaar geleden was ik best wel pissed toen de Academy haar bijrol in Certain Women compleet negeerde. Dat vond ik misschien wel de beste rol van dat jaar, en ik heb haar daarna ook bijna nergens meer in gezien. En nu geeft ze een ware masterclass in ingehouden acteren in een Scorsese-film bomvol met grote namen. Van wat ik heb begrepen wordt ze momenteel zelfs tot de Oscarfavorieten gerekend.

Wat de film zelf betreft, Scorsese heeft weer iets erg fraais afgeleverd. De enorme speelduur is voor het grootste deel gerechtvaardigd in een tamelijk epische vertelling over hebzucht, corruptie, racisme en gevaarlijk domme volgzaamheid. Het geeft enige voldoening om in de laatste anderhalf uur het grote onrecht dat je in eerste twee uur ziet in elk geval niet geheel onbestraft te zien blijven. Wel vond ik het een gemiste kans dat de Osage personages niet wat meer vorm krijgen. Op zijn minst had ik de gebeurtenissen wat meer vanuit het perspectief van Mollie willen volgen, in plaats van dat veel draait om een idioot die berouw krijgt en een ietwat afleidend door een te oude DeNiro gespeelde sociopaat.

De editing, nadrukkelijk aanwezige muziek en regelmatige artistieke momentjes frissen met name de eerste twee uur overigens vaak nog behoorlijk op. De overtreffende trap was nog wel dat hoorspel op het einde, waarin Scorsese zelf nog een cameo heeft. Een bijzonder originele manier om wat laatste informatie op de kijker over te brengen zonder onhandig tekst op het scherm te gebruiken, maar tegelijk ook een slim commentaar op het feit dat hij als buitenstaander dit verhaal vertelt en er uiteindelijk vermaak uit probeert te halen.

Mollie wist vanaf de eerste seconde dat ze besodemieterd werd en ze deed er geen flikker aan. Net als de rest van de Osage. Sloom gedoe. Zeer matige en voorspelbare Scorsese vertelling. Dit had veel beter gekund. De film blinkt in niks uit, maar weet ondanks de speelduur nog een beetje te boeien. Allemaal mensen waar we niks mee hebben worden vermoord en de FBI wordt er aan het eind nog even met de haren bij gesleept. Ik zag zo naar de nieuwe Scorsese uit, maar dit is gewoon niet meer dan matig. Erg jammer.

In deze film die met een speelduur van 206 minuten weelderig is uitgevallen, duikt Martin Scorsese in de vroege geschiedenis van de oliewinning en het keiharde kapitalisme dat als gevolg daarvan welig tierde.

In 1870 werd de indiaanse stam de Osage door blanke kolonisten uit hun woongebied verjaagd en konden zij voor een schappelijk bedrag grond kopen in een gebied in Oklahoma alwaar zij zich vestigden. In 1897 werd in dat gebied olie gevonden. Van de ene op de andere dag was de indianenstam rijk. Deze plotselinge rijkdom leidde tot nijd bij de blanken, die beweerden dat de Osage niet met deze rijkdom konden omgaan. Het congres vaardigde vervolgens een wet uit die zei dat aan elke Osage en halfbloed-Osage een voogd moest worden toegewezen die hun financiën zou beheren totdat ze zelf in staat waren hun zaakjes te beheren. Hoe edelmoedig.

De voogden werden door de rechtbanken gekozen en aangesteld uit lokale blanke advocaten of zakenlieden. Er ontstond een systeem van onderdrukking en controle dat de deur opende voor crimineel misbruik. De mazen in de wet werden gebruikt voor persoonlijke verrijking van de voogden. Als gevolg van deze wetgeving waren er tegen 1925 minstens zestig gewelddadige moorden gepleegd op leden van de Osage met als doel de olierechten in blanke handen te krijgen.

De journalist David Grann schreef er een boek over. Scorsese maakte er een film over. Een film die historisch zeer accuraat is, zo las ik. Een film ook die met regelmaat archiefmateriaal gebruikt om de accuratesse te onderstrepen. Een film ook die de taal van de Osage niet schuwt. Uiteraard is de film ook een typische Scorsese-film. Een film over opkomst en ondergang. Over hebzucht en macht. Over machtige mannen en gewetenloosheid. Over hun ondergeschikten die onder hun invloed staan en dingen doen die de gewetenloosheid van hun bazen weerspiegelt.

Een hoofdrol voor Leonardi DiCaprio die als oorlogsveteraan zijn geluk zoekt in Oklahoma. Hij wordt er opgevangen door zijn oom (Robert De Niro) die een rijke rancher is. De niet al te snuggere DiCaprio wordt ingewijd in de schimmige zaakjes van oom De Niro. Zaakjes die de rijkdom van de Osage betreffen en als doel hebben die rijkdom aan oom De Niro te doen toevallen. Middels een uitstekende DiCaprio, een uitstekende De Niro en een uitstekende cast met mensen als Lily Gladstone en Jesse Plemons bezorgt Martin Scorsese de kijker een heerlijke geschiedenisles van 206 minuten. Bijzonder overigens dat de film ondanks die immense lengte eigenlijk geen heuse inzakmomenten heeft. Erg knap. Killers of the Flower Moon is een fijne epische film.

"Killers of the flower moon" is een enorme lange zit maar is zijn drie en half uur(!!!) meer dan waard. De film is traag maar onderhoudend. De Niro zet na vele makkelijke en simpele rollen nu weer eens een sterke rol neer als meedogenloze rijkaard die letterlijj over lijken gaat als het om dollars graaien gaat. Ook Leonardo de Caprio is weer eens ouderwets op dreef als neef die meegezogen wordt in de smerige jacht op geld en macht van zijn oom Hale. "Killers of the flower moon" is eindelijk weer eens een pareltje. Aanrader!!! 4.5*

Zonder veel verwachtingen ingegaan, maar toch wel een sterke film vond ik. Niet voor iedereen blijkt hier duidelijk, maar voor mij de beste Scorsese sinds een hele tijd. The Irishman kreeg ook lovende kritieken maar viel me wat tegen met o.a. die idiote digitale verjongingen, waar Killers of the Flower Moon mij dan weer in erg positieve zin wist te verrassen.

Het leek op papier nochtans minder mijn soort film. Oubollige cinema lees ik hier wel eens, en daar was ik ook een beetje voor bevreesd. Maar kranige Marty wist me van de eerste minuten vast te grijpen en mee te sleuren naar de jaren '20, en eigenlijk de hele speelduur lang te boeien.

De eerste pak 'm beet 2 uur vond ik de beste, maar ondanks de erg lange zit gaat Flower Moon nergens slepen. Geholpen natuurlijk door de 2 oude Scorsese-getrouwen DiCaprio en De Niro, die beiden uitblinken in mijn ogen. Het zijn nochtans rollen die makkelijk tegen de karikatuur aan hadden kunnen schurken, maar ik vind de heren voortreffelijk voor de dag komen. Lang geleden dat ik De Niro nog eens zo heb weten schitteren, 1 van de beste rollen uit zijn rijk gevulde carrière. Ook DiCaprio, met Brando-wattenbakkes, is geloofwaardig als manipuleerbare dommekloot.

Erg interessant verhaal dat nog maar eens de genadeloze hebzucht toont waarop de US of A is gebouwd, Scorsese met de klasse-regie van de oude meester en top-acteerprestaties. Net als There will be Blood vrij klassieke cinema en voor mij niet het absolute summum op film-vlak, maar waar ik absoluut van heb genoten. Ik ga ook hier voor 4*.

Twee en een halve ster. En die halve ster is extra vanwege de belachelijk goede acteerprestatie van Gladstone en het feit dat ik er van uit ga dat de film bedoeld is om aan te geven hoe de blanken de Indianen mishandeld hebben.

Voor de verdere rest,...de film duurt 116 minuten te lang en ik kan je zeggen, dat is lang. 116 Minuten film die niet hadden gehoeven. En eerlijk is eerlijk, al had ik DiCaprio en De Niro niet gekend dan was ik onder de indruk geweest van hun prestaties, maar omdat je ze kent zie je gewoon dat ze veel te veel bezig zijn om hun karakter te acteren. En dat is jammer want daardoor wordt hun karakter ongeloofwaardig. In tegenstelling tot Gladstone (die ik dus niet kende en haar acteerwerk daardoor bizar goed vond). Film afgekeken maar na 2 uur had ik zoiets van,..........pffffff moet dit echt nog zo lang duren...... Nee, had er veel meer van verwacht, zeker als je ziet hoe ze met sommige dingen om gaan. Gladstone moest het loodje leggen maar daar doen ze dan weken/maanden over terwijl anderen direct doodgeschoten worden of thuis worden opgeblazen. Heel raar waarom ze dat dan niet bij Gladstone doen. En dan komt op het laatst de FBI nog aanzetten die ineens alles weten op te lossen. Daar had meer in gezeten als je een film van ruim 3 uur maakt. De Niro zit achter het geld aan, maar als de rechtzaak bezig is zitten daar plotsklaps 25 oliebaronnen bij de advocaat om DiCaprio te overtuigen om niet tegen De Niro te getuigen. Wat is hun belang er bij om De Niro te beschermen want de oliegrond zou binnen de familie van De Niro blijven dus waarom zouden zij zich daarom druk maken? Juist De Niro uitschakelen zou hun meer kansen geven op de oliegrond. Nee, allemaal dingen die in een film van ruim 3 uur veel beter uitgewerkt hadden moeten worden.

‘Killers Of The Flower Moon’ Gets Apple TV+ Streaming Premiere Date - Deadline

Eindelijk!

Ik heb momenteel een proefabonnement op AppleTV+, dat komt goed uit.

Killers of the flower moon. Zeg maar het antwoord van Scorsese op de constante stroom blockbusters waar hij het niet op heeft. Hij zou eens even laten zien wat weer echte cinema is. Nou ja, hij zal vast heel trots op zijn eindresultaat zijn, maar ik heb me kapot verveeld. Bijna 3 en half uur film in een moordend traag tempo met personages die me geen bal wisten te boeien, je moet het maar willen zien. Overigens had het niet uitgemaakt als de film twee uur korter was, dan had ik het nog niks gevonden.

Ongetwijfeld zijn grote acteurs als De Niro en DiCaprio blij met hun acteerwerk, wat ze ook prima doen. Dit is inderdaad echt acteren, als in ze spelen hun rol met alles wat ze in zich hebben. Het zijn alleen geen karakters die me iets doen in een verhaal dat me nog minder aan weet te spreken. Ik hou van beide acteurs, maar gelukkig laten ze zoveel meer na dan deze nietszeggende rollen.

Het is gortdroog, zonder een beetje humor of tempo. Dus ja, doe mij dan maar liever iets meer mainstream dat ik tientallen jaren nog wel weet te herinneren. Robert Downey jr als Iron Man, die zal ik wel blijven kennen. Dat mag Scorsese geen cinema vinden, maar ik kijk er honderd keer liever naar dan naar zijn slaapverwekkende Killers of the flower moon.

2*

Haha, ik beeld me even in dat je voor de vijfde en zesde keer depressief de film weer opstart omdat je jezelf dwingt het einde te halen. Respect. En ik moest erom gniffelen. Ik snap je probleem volledig. Ik heb maar even in 1x doorgezet, maar dit was eens en nooit meer.

Persoonlijk vind ik Robert de Niro echt een walgelijke vent dus wat mij betreft speelt hij hier gewoon zichzelf. Verder moet dit epos over de Indianen waarschijnlijk medelijden opwekken, maar dat lukt ook niet echt. Ze komen zo dom en naïef over dat je je afvraagt of ze niet gewoon gekregen hebben wat ze hebben verdiend.

Het verhaal is wel precies zo als op Wikipedia staat trouwens dus dan zal het wel waar zijn, lol.

Langdradig en meer van hetzelfde.

Je kijkt bijna een hele film naar een uitermate zieke vrouw en moorden op personages die bijna geen introductie krijgen.

Behoorlijk krampachtig acteren van Di Caprio. Je krijgt bijna plaatsvervangend pijn aan je kaken als je hem zo bezig ziet. De Niro's rol had wat gelaagder mogen zijn. Zijn doortrapte praatjes en plannetjes worden veel te makkelijk geslikt door zijn omgeving.

Jesse Plemons had de rol van Di Caprio moeten krijgen en vice versa. Ik was echt blij om Plemons in beeld te zien, helaas pas na 2 uur.

Als historisch document nog wel geslaagd. Het is een uitermate deprimerende en treurige geschiedenis.

Wat mij betreft had dit beter een miniserie kunnen zijn in 3 of 4 delen.

Beetje gemengde gevoelens. Aan de ene kant een gruwelijk verhaal dat Amerika een weinig verheffende geschiedenis toont, waarbij respect en aandacht is voor de cultuur van de Osage. Aan de andere kant rechtvaardigt het verhaal wat Scorsese wil vertellen bepaald niet de lange speelduur. Hoewel het te prijzen is dat Scorsese het aandurfde van de Caprio niet langer de white savior te maken maar hem te casten als een niet bijster intelligente nietsnut, maakt dat diens perspectief niet meteen interessant, het moeilijk kijken van di Caprio ten spijt. En een aantal zaken blijven toch onbeantwoord, waarbij de belangrijkste toch is: waarom trouwden die Osage vrouwen in vredesnaam met die gasten, wetende dat ze alleen maar uit zijn op hun geld? Het waren ook wel een beetje "Naive Americans".

Verder ziet het er wel pico bello uit, en Scorsese kun je natuurlijk wel op een boodschap sturen. Maar het verhaal van de onderdrukking van de First Nations is hiermee zeker nog niet verteld.

Uitstekende film waarin veel moorden worden gepleegd in de Osage-stam. Een boeiend stukje geschiedenis. De film duurt lang, maar het verhaal is sterk. De hele gemeenschap wordt uitstekend neergezet en de film ziet er goed uit met een mooie aankleding en ook goeie soundtrack. Een sterke cast waarbij Leonarde DiCaprio weer een bijzonder fraaie rol weet neer te zetten. Een kleine 4.0 sterren.

Mooie review. Toch bijzonder dat een man van in de 80 Hollywood een beetje in leven houdt, gezien de constante bagger wat daar wordt geproduceerd. Geweldige film die inderdaad voorbij vloog ondanks de speelduur.

En hulde dat Scorcese er de tijd voor neemt om het verhaal uitgebreid te vertellen. Dat is tegenwoordig in deze TikTok wereld een uitdaging. Het moet allemaal snel en vlot en vlug, met wat actie en veel geschreeuw. Die superhelden- en rampenfilms helpen ook niet echt mee, die zorgen ervoor dat je een aandachtsspanne ontwikkeld van niet meer dan 2 seconden.

Oneens, want ook die films duren tegenwoordig vaak 2,5 tot 3 uur.

Ik heb het (geweldige) boek gelezen, maar ben bij de film tegen de lengte aan blijven hikken (plus dat ik de laatste twee films -en dan vooral Silence waar ik heel weinig aan vond- van Scorsese niet erg memorabel vond). IK kijk wel vaker lange films, maar bij een twijfelgeval is 3,5 uur me uiteindelijk toch te gortig gebleken voor een bios bezoek.

Dat klopt, maar die spelen op safe door het vol te proppen met actie en CGI, zodat de aandacht niet verslapt drie uur lang.

Ik houd van films die wat meer van je vragen, die prikkelen en je laten nadenken over bepaalde thema's. Het is ook maar net wat je zoekt en leuk vindt. Niks mis met een goede blockbuster, voor een nieuwe MI loop ik wel warm. En een lengte van 3,5 uur is best pittig, kan me voorstellen dat dat veel mensen afschrikt. Er zijn mensen die een hele dag een serie kunnen bingewatchen, dat zou ik dan weer niet kunnen.

Devil in disguise

Killers of the Flower Moon is een bizar voorbeeld van gretigheid, en hoe ver de mens hierin kan gaan. Als een wolf in schaapskleren was William Hale bezig om zijn vermogen bij elkaar te harken en het is bizar om je te realiseren dat het verhaal waargebeurd is. Zo blijft het monster in de mens mij keer op keer verbazen.

Ondanks het tragische maar boeiende onderwerp had de speelduur wel invloed op mijn kijkervaring. Ik heb in een zit doorgekeken maar bij voorkeur had ik het liever in tweeën geknipt en op zijn minst een paar uur tussen beide delen gelaten. Als was het de lange zit zeker waard: het was enorm bevredigend dat de monsterlijke praktijken uiteindelijk niet geheel onbestraft bleven.

Wat ik wel jammer vond was dat het personage van Lily Gladstone wat naïef neergezet werd. Uiteindelijk neemt zij zelf de beslissing om haar man te verlaten, maar naar mijn idee heeft zij veel te lang haar ogen van de waarheid afgewend. Ze grapte toen de twee elkaar pas net kenden niet voor niks dat hij een coyote was. Dit had voorkomen kunnen worden door een betere balans te hebben tussen de moorden en wat meer verdieping in haar personage, en hoe zij gemanipuleerd werd. Ook het personage van Leonardo Dicaprio vond ik wat simplistisch overkomen. Dan kan hij weliswaar de sterren van de hemel acteren, ik had graag meer inkijk in zijn psyche gehad. Hetzelfde geldt overigens ook voor de vertolking van Hale door de Niro.

Er lag nu soms een te grote focus op de moorden alleen, waardoor het verhaal ondanks de extremiteiten, soms toch wat afstandelijk aanvoelde. Een miniserie format die tegelijkertijd meer inkijk in de personages had gegeven had in mijn ogen een betere balans gegeven. Desalniettemin vind ik het goed dat dit verhaal, wat veel mensen nog niet zullen kennen, met de wereld gedeeld word. Ondanks de lange zit heb ik dan ook geen spijt van deze kijkervaring.

3,5*

Flower Moon: Leonardo DiCaprio Oscar Snub, Runtime Backlash and More - variety.com

Een paar maanden geleden las ik dat dit misschien wel de beste rol van DiCaprio ooit zou

kunnen zijn. Vooral aan het begin zat ik ook zeer aandachtig weer te kijken naar zijn

acteerwerk met tegenover hem nog zo'n kopstuk, De Niro. Zag er ook veelbelovend uit.

Met die lange speelduur kennelijk een ambitieuze film van Scorsese en oogt het ook

vooral het eerste uur visueel verzorgd maar daalt het gaandeweg voor mij nogal richting

middelmaat en uiteindelijk zelfs slaapverwekkend. En krijg je zelfs het idee dat DiCaprio

eigenlijk geen raad meer weet met de invulling van zijn rol wiens personage dan ook

tamelijk vlak blijft met bijkomstig uiteindelijk een nogal plichtmatig en weinig overtuigend

overkomend acteerwerk.

De film mist vooral ook focus, wat dus vooral deze film uiteindelijk opbreekt. Na ongeveer

het eerste half uur mis je gewoon iets wat je aandacht weet vast te houden. Waarbij de

uitdrukking 'los zand' zich bij mij weet op te dringen. Ik had hier in ieder geval weinig mee,

en vond de film - met de hoge verwachtingen - nogal een teleurstelling. En in feite ook

de eerste film waarin sinds lange tijd DiCaprio mij uiteindelijk niet weet te overtuigen.

In één woord? Even denken. Afschuwelijk? Huiveringwekkend?

Met schijnbaar ongenaakbare objectiviteit portretteert Martin Scorsese niet alleen het witte superioriteitsgevoel, maar meer nog de corrumperende potentie van het grote geld. De eertijdse kolonisten en de Osage-indianen leven per slot van rekening broederlijk naast elkaar: een mens kan dit geen ‘haat’ of ‘racisme’ noemen, alleen is de dwingelandij van het kapitaal allesoverheersend en nietsontziend. Het levert een afschuwelijke én huiveringwekkende film op.

Voor alle duidelijkheid: een film die prachtig geschoten is en prima geacteerd. Vakwerk van de zuiverste soort, al had Scorsese gemakkelijk een uur cinema kunnen uitsparen. Op zijn leeftijd is een meester echter niet meer geïnteresseerd in Beschränkung. Bovendien dompelt de regie het publiek zodanig onder in het gezapige ritme en het ritualistische cultuur van de Osage, dat de gruwel – precies door langzaam binnen te sijpelen – dieper in de poriën dringt.

Enigszins problematisch is niettemin Ernest Burkhart als personage. Forrest Gump-gewijs zet Leonardo DiCaprio dit worstelende personage doorwrocht neer, maar het karakter blijft uiteindelijk vlak door zijn gebrek aan ethisch vermogen. Dat hij aan het slot door Mollie wordt verlaten, heeft alles te maken met de graad van zuiverheid die hij ook na zijn bekentenis niet kan bereiken: zelfs zijn mea culpa is immers een maskerade, een boetedoening die meer een theaterstuk is dan een oprechte belijdenis. Mollie voelt hem aan de tand, hij valt door de mand: helemaal niets wetend over zijn motieven, zijn daden, zijn moordlustige geldhonger dat hem tot een wolf onder de wolven maakt – om, nu de gelegenheid zich voordoet, eens in termen van ‘The Wolf of Wall Street’ te spreken, overigens een Scorsese van een ander niveau.

Met het hoorspel als orgelpunt legt Scorsese zijn film prachtig neer, hoewel ‘Killers of the Flower Moon’ dit soort virtuoze en creatieve klasse veel te weinig laat zien. Puik, aardig, aangrijpend, maar bovenal: erg gepolijst. In zekere zin het soort film dat je al meent gezien te hebben nog voor je hem gezien hebt. En als kunst zo voorspelbaar wordt, verdient ze dan een kapitale K?

3*