Don't Look Up (2021)

Ik hou wel van films die aan satire doen en vooral de maatschappij een spiegel voor houden, maar dat neemt niet weg dat Don't Look Up deels vrij sterk is, maar ook wel de plank mis slaat. We volgen Leonardo DiCaprio en Jennifer Lawrence die hebben ontdekt dat een komeet de aarde een half jaar later zal verwoesten, maar wanneer ze dit kenbaar maken bij de autoriteiten worden ze zo ongeveer uitgelachen en neemt niemand het serieus want hun eigen leven is veel belangrijker. Het is een vrij idioot scenario, maar best leuk uitgewerkt.

Natuurlijk zijn dit verwijzingen naar de klimaat en corona crisissen waar overheden en bevolking lange tijd net zo hebben gereageerd. De president (Meryl Streep die ik al jaren irritant vind maar hier haar rol wel aardig speelt) doet er vooral grappen over maken en maakt zich drukker over haar herverkiezing (het is moeilijk om bizarrer over te komen dan Donald Trump in zijn presidentsschap echt heeft gedaan) en op tv bij dagelijkse opinieprogramma's moet alles vooral gezellig zijn en telt een nare boodschap als deze niet. Ook de latere reddingspogingen zijn maar halfslachtig. Dit is allemaal wel leuk gedaan, maar de film neemt in het tweede gedeelte wel in kracht af omdat de makers alles maar blijven herhalen. Met bijna 2,5 uur duurt het allemaal veel te lang om te boeien tot het einde. DiCaprio en Lawrence doen het best leuk, al vind ik dit wel een minder opvallende rol van beiden.

Wel credits voor de film met de laatste 20 minuten als het dus toch allemaal fataal af is gelopen met de verwoesting van de aarde, dat overigens sterk in beeld komt. En ik heb oprecht moeten grijnzen over de after-credit scène waar Meryl Streep door een dino-achtig beest op word gepeuzeld haha. En helemaal op het einde blijkt haar zoon nog eens de laatste overlevende op aarde te zijn. Ik weet niet zo heel goed wat ik met de film moet, maar het is ieder geval de moeite van het kijken waard. Hopelijk leren mensen iets van de boodschap. Maar als film had ik er meer van verwacht.

3*

Gisteren een leuke eerste helft van de film gezien. Goed om te weten dat dit de beste helft was. Kan ik de verwachtingen wat bijstellen voor als ik straks verder kijk.

Ze kleden het wat in, maar in essentie willen ze hier Trump en zijn gevolg te kijk zetten. Het gebrek aan zelfreflectie, het weigeren om het wereldbeeld wat breder te maken dan de eigen oogkleppen, het kuddegedrag, het gebrek aan nuance en inlevingsvermogen voor "de tegenstander", er bijna trots zijn op het feit dat je een klassieke conservatief cliché bent, etc...

Als je dan een film wil maken waar je wat hautain gaat neerkijken op dat volk en dat enkel doet met klassieke liberale clichés, hen alleen maar oppervlakkige en makkelijk te bespotten drijfveren gaat geven, met een massa herkauwde Hollywood-dooddoeners (als Alec Baldwin in zijn Trump-outfit een scene was binnen gewandeld, had hij gewoon perfect in de film gepast), dan vind ik dat je eigenlijk niet veel beter bent.

Voor de duidelijkheid, ik vind TrumpCo wel degelijk een volstrekt waardeloze bende, maar als je die wil "ownen", dan vind ik dat het wel wat beter moet zijn dan dit. Dan moet het op zijn minst al gewoon grappiger zijn, dat was dit niet. Deze humor was van... tja.. Trump-niveau, te gemakkelijk, banaal, veel te obvious.

Enigszins mee eens ja, het keek allemaal wel aardig weg, maar het lag er wat mij betreft allemaal veel te dik op.

Dan zit je meer naar een uitgerekte SNL sketch te kijken.

Als het wat subtieler was geweest had ik er veel meer van kunnen genieten. Dit was wat te makkelijk allemaal.

Na The Big Short en Vice was dit alweer een stapje terug.

Dat er flink de draak wordt gestoken met het niveau van politiek leiderschap was nog hetgene wat me het meest

kon bekoren aan deze verder behoorlijk flauwe satire en of komedie .

Veel grappen komen ook niet echt sterk over en al heeft de film wel zijn aardige momenten , het zijn er te weinig om

echt een originele satire op te leveren .

Ik vond het een zeer geslaagde film. Eindelijk een goede Netflix film. Je gaat je afvragen "wat als...." Ik vond het allemaal zeer treffend gedaan.

Heerlijk sarcastische film met een topcast. Het is eventjes wennen of de film kleur bekent in het genre hokje waarin hij thuishoort. Dat doet hij echter niet. En dat werkt opvallend goed.

Uiteraard ligt de maatschappijkritiek er metersdik bovenop. Geen dubbele laag. Geen moeilijkdoennerij. Nee, gewoon ubersarcastisch en enorm zwart wit gebracht. Maar zeg nou zelf; de treurnis waar Don’t Look Up de draak mee steekt leent zich er nu eenmaal uitstekend voor.

Niet verrassend steelt DiCaprio de show. Want ondanks de moraal en humor is het ook enorm genieten van zijn ongemakkelijke personage en hoe goed Leo die neerzet. Ook Rylance is echt het vermelden waar. Heel sterk.

4,0*

Heel aardige film in wat het wil doen. Eigenlijk kun je het amper satire noemen, het is alleen dat de gebeurtenissen en personages maar een klein beetje dikker zijn aangezet dan de realiteit. Het gaat dan misschien in real life niet over een komeet (want daarover zal qua ernst en waarheid weinig discussie zijn als het zich aandient) maar maak er klimaatverandering, de covid-pandemie of andere polariserende kwesties van en je hebt exact wat er nu in de wereld gebeurt. Het trieste is dat we met Trump, wappies, nepnieuws, social media en enge kapitalistische techfiguren als een Mark Zuckerberg (of vul maar iemand in) eigenlijk allang in een situatie beland zijn die zich kan meten met deze film.

Daarom misschien ook dat het allemaal wat te lang doorgaat, als kijker heb je al een tijdje door hoe het zit, en dan komt de film in een wat slepend middenstuk terecht waarin er net wat te weinig nieuws gebeurt. Het einde is dan wel weer leuk. Het scheelt dat je ook daadwerkelijk de destructie van de hele wereld ziet, waar andere films zoiets meestal klein houden of niet eens laten zien (of meestal komt het niet eens zo ver natuurlijk).

Het laatste credit-stukje had van mij dan weer niet gehoeven. De hele film is best nog redelijk realistisch, maar met zoiets til je het dan net weer het absurde in waardoor je je eigen satire teniet doet.

De sterrencast is uiteraard leuk, Meryl Streep is weer eens onuitstaanbaar, en Leonardo DiCaprio kan in navolging van Jason Belfort en Calvin Candie weer eens lekker uit zijn dak gaan. Ook erg komische (over de top) rol van Mark Rylance. (En Cate Blanchett bijna onherkenbaar!)

Vermakelijke film, alleen net wat te lang. Zitten soms wat irrelevante scènes in die best op de montagetafel hadden mogen sneuvelen (en hoewel ik Timothée Chalamet altijd graag zie was zijn rol echt nergens goed voor).

3,75*

Veel verwachtingen, maar viel eigenlijk wel wat tegen. Leuk uitgangspunt en best origineel, maar de film is te ambitieus en slaagt er niet in het evenwicht te bewaren tussen drama (te oppervlakkig) en humor (niet grappig genoeg). Spijtig, ik kan me niet van de indruk ontdoen dat hier meer had in gezeten.

Een quirky comedy, zo zou ik dit omschrijven. Met een aantal sterke grappen, vooral door de uitingen en gedragingen van een uitstekende Leonardo diCaprio, die als ietwat neurotische professor leuk uit de hoek komt. Hoewel ik het eerste deel van de film nog aan het aftasten was naar wat voor film ik zat te kijken, was dat deel wel het leukst. Enkele rake observeringen over hoe de media en politiek zaken uitlichten en hoe de bevolking daarop reageert. Met wat gevatte dialogen of opmerkingen.

Maar ook vond ik niet alles goed uitgewerkt. Een aantal grappen en personages werkten gewoon niet. Quirkiness is leuk als het een goede grap oplevert, maar alleen quirkiness is niet voldoende. Een beetje dezelfde stijl als McKay's Ron Burgundy-films; ik snap ergens wel wat de bedoeling was van een scene, maar het is dan gewoon niet grappig genoeg.

Vaker was het echter gewoon de onsamenhangendheid van de scenes, wat rare sprongen in de tijd die matig uitgewerkt waren en enkele onnodige personages die wel screentime kregen maar geen wezenlijk onderdeel van het plot uitmaakten.

Dat maakte dat de film af en toe inkakte, met subplotjes die niet zo relevant waren. Ook duurt het (mede daardoor) allemaal net iets te lang, had een stuk korter gekund.

3,5*

Als je dit vergelijkt met Armageddon heb je denk ik niet echt begrepen wat deze film is.

Verwacht geen dijenkletser maar een satirische kijk op de polarisatie en media waar wij vandaag de dag mee te maken hebbe. Blijft tot het eind onzeker hoe het afloopt maar dat is ook niet het doel van de film. Leuke film maar op een gegeven moment wordt het wat langdradig.

Vraag me niet waarom maar je kan deze film ook met Nederlandse stemmen kijken! Fijn om te zien dat Netflix de markt zo goed kent.

Haha je bent nu net die 2 presentatoren!

Wat een verschrikkelijke tegenvaller. Hoe is het mogelijk om met een top cast zo’n belachelijke film te produceren. Het zal aan mij liggen, maar de humor is beschamend slecht. Het verhaal klinkt best oke, maar dit wordt van top tot teen volleding verpest. Na een uur deze film afgezet.

Af een toe best een grappige film, maar de boodschap/metafoor werd zo ongelooflijk onsubtiel gebracht dat ik het geen succes te noemen. Sommige celebrities (lees: Chamalet) zijn er ook echt bij de haren bijgesleept om meer publiek te trekken, lijkt me. Verder word ik toch altijd een beetje rebels van maatschappijkritische films waarin zowat de rijkste mensen van het Westen de elite proberen te bekritiseren: los van de waarde van de boodschap vraag ik me dan toch af of de acteurs zich enigszins bewust zijn van de rol die ze zelf disproportioneel spelen in datgene wat ze aankaarten. Had meer ingezeten uiteindelijk. Alsnog 2,5 ster voor het concept, de grappige momenten en de fantastisch vormgegeven Musk/Zuckerberg-hybride door Mark Rylence.

Ik zag er meer een Jobs/Warhol kloon in. Vond het juist het vervelendste personage van allemaal.

Want een irritante gewoonte begint dit toch te worden. Het is dat er nog 18 minuten op de klok stond, anders was ik weggeweest bij de eerste aftiteling. Die tweede after credit scene heb ik dus wel gemist.

Er is weinig nuttelozer dan naar een aftiteling kijken….

Vandaar de release op Netflix wellicht. Zo krijgen vroegtijdige stoelverlaters nog een tweede kans.

Ik loop in de bioscoop altijd weg bij de aftiteling, echt onzinnig om daar naar te kijken. Alleen bij Marvel films blijf ik zitten.

Het is dat ik in dit topic al wat las over after credits, dus ik heb ze van Don't Look Up wel gekeken, maar dit heb ik gewoon thuis op Netflix gezien.

Een serieuze satire, althans een satire die best serieus genomen mag worden.

Het verhaal lijkt een grappige Armageddon re-make te worden totdat je realiseert dat dit belachelijke scenario een spiegel van de samenleving is.

Een Steve Jobs personage die de Donand Trump achtige presidente in zijn macht heeft en zelfverrijking goed praat door het te vertalen naar een humanitaire onbaatzuchtige actie voor de mensheid. Net als in de gewone wereld.

Het laat zien hoe oppervlakkig en egoïstisch we zijn en dat we allemaal, meer dan we lief hebben, beïnvloedbaar zijn door oppervlakkige media iconen.

Het einde van de film wordt prachtig en treffend in beeld gebracht en laat zien dat we rijker zijn als we die rijkdom samen delen dan individueel bij elkaar aan het graaien zijn.

Deze serieuze boodschap wordt afgetopt en overgoten met een heerlijk satirisch sausje.

Kortom, er wordt versneld in beeld gebracht wat er echt gebeurd met de aarde zoals op de wijze waarop we nu omgaan met het milieu.

Best een vermakelijke film

Nog nooit, op "Dr. Strangelove (1964)" na dan, was het einde van de wereld zo schrijnend en grappig tegelijk en het eerste dat opvalt aan "Don’t Look Up" is de bizarre cast. Het is een waar sterrenensemble te noemen. De hoofdrollen worden vertolkt door Leonardo DiCaprio (met bril en baardje en hij zag er ook pafferig uit) en Jennifer Lawrence en de laatste schitterde de laatste jaren voornamelijk door haar afwezigheid in Hollywood. Naast die gigantische hoofdrollen zijn ook personages weggelegd voor andere bekende acteurs, actrices en muzikale artiesten zoals Jonah Hill, Ron Perlman, Hollywood star boy Timothée Chalamet (die ik laatst in de bioscoop nog zag schitteren in "Dune: Part One (2021)"), Meryl Streep, Cate Blanchett, Melanie Lynskey, Ariana Grande (met haar lompe en onverwachte uithaal naar DiCaprio’s karakter) en Kid Cudi.

In "Don’t Look Up" ontdekken twee wetenschappers, te weten Dr. Randall Mindy (Leonardo DiCaprio) en Kate Dibiasky (Jennifer Lawrence) een komeet ter grootte van vijf tot tien kilometer. Kate Dibiasky ziet de komeet als eerste en Dr. Randall Mindy rekent uit dat zij over zes maanden verwoestend zal inslaan op de aarde. Maar hoe overtuig je een Donald Trump-achtige regering, met Janie Orlean (Meryl Streep) als president, en een maatschappij die liever naar reality-sterren kijkt ervan dat er een "planetkiller" aankomt?

Regisseur Adam McKay, die eerder in het sterke en vermakelijke "The Big Short (2015)" de financiële crisis van 2008 al op de korrel had genomen, geeft met "Don’t Look Up" een snijdend commentaar op de klimaatcrisis en de gepolariseerde en opportunistische wereld waarin we nu leven. Deze lang durende (circa 140 minuten en dat inclusief twee extra scènes) Komedie / Drama film over het einde van de wereld wordt af en toe wel een klucht, maar altijd één die bijt en serieus genomen wil worden.

Het verhaal van "Don’t Look Up" is op het eerste gezicht vrij simpel en zeker niet origineel (denk bijvoorbeeld aan "Meteor (1979)", "Armageddon (1998)", "Deep Impact (1998)" en "Melancholia (2011)"), maar de humor in "Don’t Look Up" is best geslaagd. Vooral wanneer Jonah Hill in beeld is, verschijnt er eigenlijk direct een lach op het gezicht. Jonah Hill speelt Jason Orlean, de stafchef van president Orlean, oftewel zijn moeder en beiden rollen zijn overduidelijk geschreven met de Trump administration in het achterhoofd. Het is te merken dat Jonah Hill helemaal thuis is in deze komische rol, die op bepaalde momenten doet denken aan zijn rol als Donnie Azoff in "The Wolf of Wall Street (2013)".

In die film speelde Leonardo DiCaprio de hoofdrol en in "Don’t Look Up" speelt hij samen met Jennifer Lawrence de hoofdrol en dat als twee astronomen die gaandeweg steeds meer in zichzelf en in elkaar gaan geloven. Het was zeer komisch om te zien dat ze op stel en sprong met een legervliegtuig naar Washington werden gevlogen, waar ze dan anderhalve dag moeten wachten omdat de president druk is met de imagoschade door een naaktfoto van een senator Of wanneer ze eenmaal mogen aanschuiven bij het nieuwsprogramma "The Daily Rip" (met o.a. Cate Blanchett in de rol van talkshowhost Brie Evantee), waar er bij de opening gelijk gevaagd wordt aan hun:

"Welkom in de show. Mag ik jullie één ding vragen? Ik moet het weten. Is er leven daarbuiten?"

Waar ze zich op het begin nog erg laten overrompelen door het hele mediacircus dat rond hun personages ontstaat, portretteren ze een prachtige ontwikkeling in hun personages totdat ze werkelijke personalities zijn.

Een ander personage in "Don't Look Up" is miljardair Peter Isherwell, eigenaar van het gigantisch techbedrijf BASH, en hij wordt sterk gespeeld door Mark Rylance, waarbij ik in eerste instantie nog dacht dat het Billy Bob Thornton was vanwege zijn stem. Peter Isherwell is min of meer een combinatie tussen Steve Jobs, Elon Musk en Mark Zuckerberg. Hij ontwerpt eigen telefoontjes (die je emoties, stemming en verlangens kunnen uitlezen), maar zit ook in de ruimtevaart. Peter Isherwell is tevens de grote schurk in het verhaal, omdat hij zich pas voor de komeet gaat interesseren als er enorme voorraden zeldzame aardmetalen in blijken te zitten die essentieel zijn voor de productie van zijn mobieltjes.

Mark Rylance speelt dit personage zo overtuigend dat je aan het nadenken wordt gezet over hoeveel macht zo’n persoon eigenlijk heeft, terwijl de acties die daarbij horen niet echt corresponderen. Uiteraard trekt "Don’t Look Up" het weer naar een compleet uiterste, maar het geeft wel continu stof om over na te denken.

De kleine rol van Ron Perlman als piloot Benedict Drask, met een verleden (schreeuwt tegen kinderen en beledigd ze), van de spaceshuttle was ook leuk en hetzelfde geldt natuurlijk voor de over-the-top rol van Meryl Streep als president, die op een hilarische manier aan haar einde komt op een andere planeet. Er wordt sowieso goed gespeeld door de gehele sterrencast (die zichtbaar ook veel plezier hadden in hun rollen en met elkaar) en "Don’t Look Up" zit ook vol met geweldige dialogen. Visueel (zo werd er o.a. gefilmd op het slagschip USS Massachusetts) gezien mocht de film er ook wezen en verder zit de film vol met intelligente humor en ook zitten er talloze kleine referenties in, die de film zelfs de moeite waard maken om nog een tweede keer te bekijken om het allemaal goed te kunnen begrijpen. "Don’t Look Up" bevat in ieder geval genoeg stof tot nadenken en het is het soort van film dat je even moet laten bezinken.

Hoewel veel dingen uit de film echt zouden kunnen gebeuren, is "Don't Look" een surrealistische film die leunt op een indrukwekkende sterrencast en daarvoor alleen is het al waard om deze Komedie / Drama film te bekijken. Het is fijn om na jaren van afwezigheid Jennifer Lawrence (ik vond haar overigens wat lijken op Juliette Lewis) weer te zien schitteren, maar de spotlight wordt duidelijk gestolen door fantastische bijrollen van Jonah Hill, Mark Rylance en Timothée Chalamet (verschijnt wel pas na circa 80 minuten voor het eerst in het verhaal). De humor komt in ieder geval goed uit de verf en de onderliggende boodschap iets minder.

Beetje typisch netflix ondertussen: Veel geld, topcast, middelmatige film.

Concept is leuk, maar misschien moest het geen komedie proberen zijn. De personages zijn te karikaturaal, de grappen flauw. Gewoon niet goed genoeg uitgewerkt om 2.30u te boeien.

Ik zie die mensen die dit online afzeiken ook afsluiten met een "like and subscribe".

Fucking geniaal deze film

Normaliter probeer ik dit soort Netflix rotzooi te vermijden. Het doet de cast bij lange na geen eer aan. However, op zichzelf staand is dit best een goede film en een reflectie van de huidige maatschappij. Daarom kan ik deze toch waarderen hoewel ik eigenlijk alleen maar gelokt ben door de cast. Leonardo speelt uiteraard weer een erg goede rol met enkele specifieke uitspattingen. Leuke film, niet zoals al het andere Big Mac menu gehalte dat Netflix produceert.

Vond je het niet er allemaal veel te dik op liggen? Het was eerder een persiflage dan een satire.

Heb het eerste half uur echt met verbijstering zitten kijken. Alsof we (de kijker) totale imbecielen zijn. Meryl Streep voorop... Die had toch wel iets intelligenter over mogen komen.

Nee, ben groot fan van satire die de Amerikaanse way of life op de hak nemen, zoals Dr. Strangelove, American Beauty of Robocop, maar dit was meer van het niveau Flying High en Top Secret. Ontzettend flauw.

Vervelende vermoeiende super flauw en zeer melige film totaal niet mijn ding , dat zulke acteurs zich voor deze draak van een film lenen. Inderdaad niveau Flying High en Top Secret. Ontzettend flauw.

Dit is dus absoluut geen niveau Flying High (Airplane) of Top Secret (die films vind ik namelijk geweldig), dat zijn duidelijk spooffilms en dit is veel serieuzer, maar wel met een komische ondertoon. De meligheid ontbreekt hier juist.

Maar daar zit dus het probleem van deze film. Het wil satire zijn, maar de humor is bij vlagen van spoof niveau. En een spoof is het ook weer niet. Daarvoor wil het te veel satire zijn. Het slaat de plank gewoon flink mis bij mij. (All had ik m als het echt spoof was geweest waarschijnlijk nog slechter gevonden. Dat genre ben ik sinds mijn 14e ontgroeid.)

Die films vond ik ook vréselijk ieder zijn ding ik haat geforceerde humor en komedie is ook al mijn minste genre.

Dan vind ik de Porky's en de Pie's films veel meer mijn ding.

Ik heb gisteren voor de zoveelste keer Airport herzien die vind ik met het jaar beter worden heeft hier op MM nog geen drie sterren dus daarom ieder zijn smaak of gevoel bij films. Mijn zoon is een echte horror fan en vond de laatste paronormal activity helemaal niks vaak zijn we het eens maar ik vond die beter als de twee ervoor. Smaak is persoonlijk zo zie je maar weer.