menu

I'm Thinking of Ending Things (2020)

mijn stem
3,10 (284)
284 stemmen

Verenigde Staten
Drama
134 minuten

geregisseerd door Charlie Kaufman
met Jessie Buckley, Jesse Plemons en Toni Collette

Ondanks de twijfels die ze heeft over hun relatie gaat een vrouw met haar vriend Jake mee naar zijn ouderlijk huis om zijn ouders te ontmoeten. Onderweg ernaartoe hangt er een vreemde sfeer en eens aangekomen komen ze door een sneeuwstorm vast te zitten in het huis. Vanaf dat moment begint de vrouw de aard van alles wat ze weet over haar vriend, zichzelf en de wereld in twijfel te trekken.

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=OWWj_UNyzI4

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van mcdaktari
El ralpho ik ben het wel met jou recensie eens. Heel weinig aan toe te voegen. Ik had wel echt uitgekeken naar deze film en had er een compleet andere verwachting van.

avatar van Ted Kerkjes
3,5
El ralpho schreef:
(...) I'm thinking of ending things [is] bijna geen film meer te noemen, maar eerder een vorm van kunst.
Plottwist: film ís een vorm van kunst.

avatar van El ralpho
2,0
Ik ben het tot op zekere hoogte met je eens Ted Kerkjes, maar toch zie ik film in de eerste plaats als een vorm van entertainment waarvan sommige producties dan in meer of mindere mate een artistieke insteek hebben.

avatar van BBarbie
1,0
Waku schreef:
Het zal mijn type film niet zijn blijkbaar.
Ik had er veel van verwacht maar vond uiteindelijk deze " I'm Thinking of Ending Things" simpel weg vervelend en saai. Ik heb over het algemeen niks tegen lange dialogen maar in deze film lijken die nergens heen te gaan. De ruim 2 uur uur was een kwelling om uit te zitten. Ik hoopte dat je als kijker er naar een uur echt in zou zitten, iets wat wel vaker gebeurt in films. Maar niet in deze. Het werd eigenlijk alleen maar absurder en vervelender. Gezien de zeer positieve en hoge scores zal dit echt wel een goede film zijn maar ik kon er niks mee helaas.
Ik heb aan dit commentaar weinig toe te voegen. Van lieverlee werd ik heen en weer geslingerd tussen verveling en ergernis. Net als mijn kennismaking met Kaufman (Synecdoche, New York) zonde van mijn tijd.

avatar van deridder
4,0
Goede film!

Uiteindelijk gaat de film volledig over één persoon. En deze persoon is niet in de film te zien. Het staat als het ware buiten de film. Het zijn de ogen of de verbeelding waarin de film zich afspeelt.

Maar zoals je de kunstenaar niet in een landschap kan zien, zo kan je toch veel over de kunstenaar leren door naar het schilderij te kijken. Een landschap kan bedroevend geschilderd zijn, of kan blij geschilderd zijn. Al worden in een schilderij verschillende dingen afgebeeld, ze vormen toch één subject: namelijk de verbeelding van de kunstenaar. Als de kunstenaar verdrietig is dan zijn de bomen en het gras ook verdrietig. Als de kunstenaar blij is dan zijn de bomen en het gras ook blij.

In deze film zijn er dus verschillende personages maar uiteindelijk vormen ze één wereld, één idee, één subject. Het zijn modificaties van hetzelfde gevoel, dezelfde ervaring, eenzelfde vorm van eenzaamheid. De wereld van de kunstenaar is geen gelukkige wereld. Als een impressionist wordt de film gekleurd door eenzaamheid en verdriet. De film stelt vragen over de betekenis in een wereld dat gedetermineerd is, of de betekenis in een kleurloos leven (een leven vol van de sleur van alledag). Zo denk ik ook, blikt de film terug op een trauma, een gewelddadige gebeurtenis in het verleden.

Uiteindelijk is het narratief niet volledig rond te krijgen. Maar de laatste scene laat goed zien waar de film naartoe wilt. Uiteindelijk is de film een toneelspel en omdat het toneel is, kan de film geen authenticiteit laten zien. Alles is geschreven. Maar het toneel is nog altijd geschreven door een mens dat zijn gevoelens probeert te uiten. Dus de authenticiteit van het toneelspel ligt erbuiten, nooit erin. Zo is het ook met de film. Ja, het verhaal kent geen doorgaans narratief, de personages kloppen niet helemaal, de gebeurtenissen zijn niet te verklaren. Maar het is dan ook toneel.

Wat het laat zien: is dat de wereld geen narratief heeft, dat de mens eenzaam is, altijd in zichzelf, dat de sleur van de dag niet te houden is, dat het allemaal eigenlijk geen betekenis heeft. Maar omdat de film deze gevoelens laat zien in een verhaal, leren we toch dat er iemand is buiten het verhaal die ook deze gevoelens heeft. En dat is de troost die de film (en eigenlijk alle kunst) ons kan bieden: erkenning. We zijn niet alleen.

Oeh, Jessie Buckley! En Kaufman! Wanneer komt dit uit?

Edit; oh, Netflix? Gadverdamme! Pleur ns n logootje bij die films van daar zodat ik ze niet aan hoef te klikken aub

avatar van SilverGun
Heuh? Heeft Netflix je iets aangedaan?

4,0
Zoals deridder de film omschrijft is het een stukje gemakkelijker deze te doorgronden.
Toneel ja, eigenlijk is de film een toneelspel.
Als deze film als theater/toneelstuk gepresenteerd wordt ,zou de toegankelijkheid bij het publiek toch groter zijn. Toneel is een soort kunst, het moet invoelbaar zijn en niemand doet daar moeilijk over.
Maar nu is het een film en dan wordt er toch anders tegenaan gekeken.
Dat het maar over 1 persoon gaat die een soort toeschouwer is, weet ik niet, die ene persoon zou dan de persiflage (gezien de ouders, verder is alles wel serieus bedoeld) kunnen zijn van alles wat gebeurt in een mensenleven.
Maar toch hebben de personages betekenis, omdat het een film is en geen toneelstuk, daarom zou je in kunnen vullen dat de concierge de hoofdpersoon is en dat is Jake. Jake blijft altijd dezelfde, de anderen veranderen steeds net als het interieur.
Terwijl hij de gangen dweilt in de school, overdenkt hij alles. Hij overdenkt zijn fictieve leven, hij is dus verweven met de toeschouwer, omdat het een film is.
Bijzondere kijkervaring dat zeker.

SilverGun schreef:
Heuh? Heeft Netflix je iets aangedaan?

Ja mensen van films in de bios naar bingewatchen op de bank gedirigeerd en daarmee 1. teveel vermogen opgebouwd waardoor 2. teveel macht over cultuur gekregen. Films zijn qua 1e release voor de bios bedoeld, qua beleving en stimulering van nieuwe (ook kleinschalige) productie, niet voor 3e p/m betalende bulkconsumerende minischermpjesstaarders. Laat ze zich bij series houden.

avatar van Matt81
4,0
Richardus schreef:
(quote)

Ja mensen van films in de bios naar bingewatchen op de bank gedirigeerd en daarmee 1. teveel vermogen opgebouwd waardoor 2. teveel macht over cultuur gekregen. Films zijn qua 1e release voor de bios bedoeld, qua beleving en stimulering van nieuwe (ook kleinschalige) productie, niet voor 3e p/m betalende bulkconsumerende minischermpjesstaarders. Laat ze zich bij series houden.


Maar juist dankzij Netflix kreeg Kaufman eindelijk weer n film gefinancierd. Volgens mij kan je daar alleen maar blij mee zijn.

avatar van eRCee
4,0
Bingewatchen bestond natuurlijk al voor Netflix, en volgens mij is de gemiddelde serie-kijker niet een voormalig filmfanaat. Zie ook het bericht van Gehenna in het topic over Netflix hier.

avatar van jipt
3,5
Ik kon weinig met de eeuwig durende filosofische dialogen - het Richard Linklater gehalt lag imo te hoog (en dat vind ik negatief) - maar ik vond de bezoekjes aan de surrealistische locaties erg mooi, grappig en heerlijk vreemd, met als hoogtepunt de dans. 3,5*

avatar van james_cameron
3,5
Typische Charlie Kaufman mindfuck, al maakt hij het hier sporadisch wel heel bont. Vooral naar het einde toe worden zaken als logica en structuur volledig losgelaten. De film is veel te lang en met de vormgeving in 4:3 formaat kan ik niet zoveel, maar gezegd moet worden dat zowel Plemons als Buckley geweldig zijn in de hoofdrollen en er veel indrukwekkende (en soms zelfs creepy) momenten zijn. Qua sfeer en dialogen is de film ook heerlijk vervreemdend. Geen makkelijke kost, maar wel weer heel bijzonder en vooral onvergetelijk.

avatar van bjerik76
2,0
hoe goed en mysterieus alles ook leek, de scenes waren mij veel te langdradig en eentonig.
alsof het een toneelstuk met maar 3 decorstukken was. ( in een auto, bij de schoonouders en op een school bij wijze van dan )

bijna 30 minuten gebrabbel in een auto , gebrabbel bij aankomst.
Pas op het eind een paar mooie scenes toegevoegd in de school, maar was bij mij de stemming al weg.

Als dit soort beelden wat vaker tussen de dialogen en als afwisseling van de scenes zaten misschien wat boeiender.

4,5
Het toenemende ongemak en de surrealistische scènes houden me ook na het zien van de film nog bezig. Erg beklemmende en bijzondere film die ik snel een tweede keer ga bekijken, maar dan mét kennis van de plot.

De complexe en veelzijdige hoofdrollen worden ook uitstekend vertolkt door de hoofdrolspelers.

Geen film voor iedereen, maar een filmliefhebber kan deze niet ongezien laten.

avatar van Black Math
2,5
Moeilijke film. Ik ben fan van Being John Malkovich en Adaptation., beiden geregisseerd door Spike Jonze, maar gebaseerd op scenarios van Charlie Kaufman en in beide films weegt dat scenario zwaar. Beide films zijn absurd en zeker Adaptation. is een grote mindfuck en dat zijn ingredienten die ik vaak erg kan waarderen.

Deze film, nu ook met Kaufman op de regisseursstoel, is ook een absurde mindfuck, maar ligt me toch een stuk minder. De reden is duidelijk en dat zijn de oeverloos lange dialogen die maar matig weten te boeien. Een ander nadeel is dat ik Jesse Plemons, die Jake speelt, alleen verder ken van Breaking Bad waar hij de domme Todd speelt. Ik vind het maar moeilijk om hem los van die rol te zien en dat maakt het moeilijker om "in de film te komen". En verder is het 4:3 beeldformaat erg jammer.

Dat neemt niet weg dat er soms toch wel gave en/of vervreemdende scenes in de film zitten, met absoluut hoogtepunt de dansscène. Maar toch, over de hele, eigenlijk veel te lange speelduur stelt de film teleur. 2,5*.

avatar van Basto
2,5
Ik was al geen fan van Eternal Sunshine, (wel van Adaptation en Being JM) maar deze bevalt nog een stuk minder. Zit voor mijn gevoel al 20 minuten naar een bewegende ruitenwisser te kijken.

Gaat er nog iets gebeuren of kan ik beter een andere film opzetten?

avatar van horizons
4,0
Basto schreef:
Ik was al geen fan van Eternal Sunshine, (wel van Adaptation en Being JM) maar deze bevalt nog een stuk minder. Zit voor mijn gevoel al 20 minuten naar een bewegende ruitenwisser te kijken.

Gaat er nog iets gebeuren of kan ik beter een andere film opzetten?

Er gaat nog iets gebeuren.

avatar van Basto
2,5
Ik vond het een hele lange zit. Oeverloos geouwehoer wordt afgewisseld met een paar aardige surrealistische scenes. Ergens intrigeert het wel, maar echt boeien of vermaken doet het niet. Zonder Spike Jonze is het werk van Kaufman mij te taai.

2,5

avatar van robertinho
2,0
Basto schreef:
Ik vond het een hele lange zit. Oeverloos geouwehoer wordt afgewisseld met een paar aardige surrealistische scenes. Ergens intrigeert het wel, maar echt boeien of vermaken doet het niet. Zonder Spike Jonze is het werk van Kaufman mij te taai.

2,5


Sluit ik me bij aan, maar ik snoep er wel nog een halfje af. Die autorit(ten), ik dacht dat er geen einde aan kwam. Alsof ik zelf naar m'n ouders reed.

avatar van devidia
Als je nu mee bent met een verhaal of niet, de zit zelf moet op z'n minst iets opleveren, een vorm van voldaanheid of dat je iets heb meegekregen van de film.
Dat was bij mij dus niet het geval.
Tussen het fronsen en trachten te volgen van de bizarre settings en dialogen, verveelde ik me eigenlijk.
En dan blijf ik op het einde ook nog eens met een leeg gevoel achter omdat ik de clue of het zin van het verhaal heb gemist.

Misschien ben ik hier gewoon niet intelligent genoeg voor en verdien ik eerder 2* ipv de film.

avatar van Thomas83
4,0
Kaufman geeft ons weer een regelrechte mindfuck, tripperig en doordrenkt van existentiële angst. Je moet wel echt je aandacht erbij houden, want er valt nogal wat op te pikken. Regelmatig vroeg ik me wel af of het allemaal meer dan alleen metaforische waarde heeft, maar volgens mij snijdt het uiteindelijk wel hout allemaal. De vriendin is een fantasie van Jake (de conciërge), en daarom veranderen haar naam en bepaalde details regelmatig en lijkt hij soms te kunnen horen wat zij denkt.

Een echt makkelijke film is dit niet, maar op een kort gedeelte in het middenstuk na (het bezoek aan Jake zijn ouders gaat wat slepen) had de film mijn volle aandacht. De score en cinematografie zetten ook wel echt een bijzondere sfeer neer en de cast is flink op dreef. Buckley speelt echt waanzinnig goed. Ik was al een fan van haar na Beast, en dat is er bepaald niet minder op geworden. Plemons is ook weer goed, en het is ook best genieten van de knotsgekke bijrollen van Collette en Thewlis als Jake zijn ouders. 4.0*.

Het zal wel niet mijn film zijn denk ik. Ik kan echt allerlei genres waarderen, maar dit kon mij niet genoeg boeien. Bij bepaalde scenes dacht ik echt dat het een horror wending ging nemen.

De scene dat de twee bij de kelderdeur staan. Later wanneer we kennis maken met de ouders en vooral hoe mams zich gedraagt. Dat speelt zij overigens wel goed trouwens. De hele sfeer was vreemd tijdens de diner scene, maar er kwam verder niks van.

2,5
Tja, wat heb ik nou eigenlijk gekeken. Een film die 2,5 uur duurt. Aan de ene kant 2,5 uur boeiende beelden maar aan de andere kant 2,5 uur van m'n leven die ik nooit meer terug krijg.

De film begint met een vrouw die opgehaald wordt door haar vriend om een avond bij zijn ouders door te brengen die ze voor het eerst gaat ontmoeten.
Dan krijgen we eerst een scene van ruim een half uur waar je eigenlijk naar een ruitenwisser zit te kijken terwijl je luistert naar een dialoog tussen de 2 personen.

Vervolgens zijn ze bij zijn ouders en dan gebeuren er allemaal vreemde dingen.

Vervolgens rijden ze weer naar huis. Tussendoor zie je beelden van een concierge die een school aan het schoon maken is.

Omdat ik de gedachtegang van de film niet begreep en ik het boek niet gelezen heb ben ik toch even op gaan zoeken wat de gedachte van de regisseur was:

Onder andere dat Lucy helemaal niet bestaat maar gewoon een idee is van Jake. Dat de ouders van Jake al overleden zijn en dat Jake als schoonmaker werkt in een school waar hij ook op gezeten heeft als klein jongetje.

Quote:
"En dat is het dan?

Niet helemaal. Dat laatste beeld van de met sneeuw bedekte auto van de conciërge suggereert in wezen dat conciërge-Jake daar in het holst van de nacht stierf. Het is een prachtige, tragische afsluiter van een verhaal over een man die de mislukkingen van zijn leven confronteert terwijl het zijn lichaam verlaat. Kaufman hoopt dat mensen de aftiteling blijven bekijken, die veel van de verwijzingen in de film vermelden. "Er staan eigenlijk veel dingen in de aftiteling die belangrijk voor me zijn", zei Kaufman. "Het is iets met opzet, zoals het zich afspeelt."

Uitgeput? Prima, maar de raadsels van de film dienen allemaal een doel. Uiteindelijk denkt Kaufman niet dat 'I’m Thinking of Ending Things' veel voor zijn publiek verbergt. 'De manier waarop ik het presenteerde, was dat je er waarschijnlijk wel uit zou komen,' zei hij. “Dit is wat het personage doormaakt. Je snapt het of je snapt het niet. "[/]

avatar van Film Pegasus
3,5
Film Pegasus (moderator)
Geen eenvoudige film, je moet denkelijk wel wat van Kaufman houden om hier echt van te kunnen genieten. Jessie Buckley is in elk geval een interessante actrice, ze draagt het grootste deel van de film. Nog niet zo heel lang met film bezig, maar daar gaan we meer van horen. Het plot... wel daar moet je van houden natuurlijk. Niet helemaal mijn ding. Zit wat in de lijn van de andere films die Charlie Kaufman geschreven heeft. En de zogezegde klassiekers Adaptation en Eternal Sunshine of the Spotless Mind liggen me niet.

I'm thinking of ending things is over het algemeen wel een mooie film, dat moet ik Kaufman wel aangeven. Heerlijke cinematografie, enkel de langdradige praatscènes in de auto voelen zijn te lang naar mijn gevoel. Hoogtepunt is wel als de personages aankomen bij het ouderlijk huis. Dan wordt het toch wel interessant.

Een film dat door het verhaal - typische Kaufman - voor mij een ietwat wrang gevoel achter laat. Maar tegelijk heb ik wel genoten van enkele scènes die best boeiend waren en is het een mooie film. Eerder interessant met prachtige fragmenten dan in z'n geheel een goeie film. Al kan ik goed begrijpen dat deze film de nodige erkenning zal krijgen.

avatar van Brandt
3,5
Niet helemaal geslaagd deze Kaufman film, scenes duren soms wat lang. Maar toch wel genoten van het vervreemdende verhaal en de weirde effecten..

avatar van huiguh
2,5
Een mindfuck, maar dan wel eentje van het langdradige en saaie soort....
Ijzersterk middenstuk, bij de schoonfamilie. Geweldige rollen van Collette en Thewlis.
De zeer lange scenes in de auto kon ik niet veel mee.
Alles speelde zich in het hoofd van Jake af, oke... ik was in alle vaagheid en saaiheid al eerder afgehaakt...

2,5 ster voor de acteurs en het sfeertje...

avatar van joolstein
3,0
Als mening deze quote uit de film van Pauline Kael; "but this two-hour-and-thirty-five-minute film leaves you too groggy to do more than moan". (vertaling; maar deze film van twee uur en vijfendertig minuten laat je te suf om meer te doen dan kreunen)

avatar van mcdaktari
Toen ik de trailer zag van deze film dacht ik zeker dat het een, voor mij goeie film zou zijn. Maar op een gegeven moment kan ik er geen chocolade meer van maken. Wat een vage film. Als het als kunst bedoeld is oke, maar dit is niet bepaald een film met een duidelijk te volgen verhaal, tenminste voor mij niet. Of misschien dat ik er nog een keer rustig naar moet kijken, maar ik betwijfel of dat enige verandering brengt. Ik had er toch totaal wat anders van verwacht. Maar blijkbaar vinden de meeste het toch een goeie film als ik die hoge waarderingen zie. Zoals ik al zei, kan ik er niet veel van maken.

avatar van Onderhond
3,0
Richardus schreef:
(quote)

Ja mensen van films in de bios naar bingewatchen op de bank gedirigeerd en daarmee 1. teveel vermogen opgebouwd waardoor 2. teveel macht over cultuur gekregen. Films zijn qua 1e release voor de bios bedoeld, qua beleving en stimulering van nieuwe (ook kleinschalige) productie, niet voor 3e p/m betalende bulkconsumerende minischermpjesstaarders. Laat ze zich bij series houden.

Ah, daarom dat je bij de bioscopen met grote zalen, dure schermen en degelijke audio equipment vooral date night films te zien krijgt, en serieuzere cinema vaak in kleinere, aftandsere zaaltjes te vinden is. Heerlijk, die cinemabeleving van goeie films.

Gast
geplaatst: vandaag om 11:29 uur

geplaatst: vandaag om 11:29 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.