menu

I'm Thinking of Ending Things (2020)

mijn stem
3,09 (285)
285 stemmen

Verenigde Staten
Drama
134 minuten

geregisseerd door Charlie Kaufman
met Jessie Buckley, Jesse Plemons en Toni Collette

Ondanks de twijfels die ze heeft over hun relatie gaat een vrouw met haar vriend Jake mee naar zijn ouderlijk huis om zijn ouders te ontmoeten. Onderweg ernaartoe hangt er een vreemde sfeer en eens aangekomen komen ze door een sneeuwstorm vast te zitten in het huis. Vanaf dat moment begint de vrouw de aard van alles wat ze weet over haar vriend, zichzelf en de wereld in twijfel te trekken.

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=OWWj_UNyzI4

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van kappeuter
3,5
kappeuter (crew)
Ik denk dat een van de invloeden van deze film de Familie Knots moet zijn, kan haast niet anders.

avatar van AniSter
3,0
Dit is easy listning en easy watching tegelijk. Knap in elkaar gezette film waar je wel voor in de mood moet zijn. Ondanks de lengte bleef het interessant, maar ga hem toch geen tweede keer zien.

avatar van Fisico
4,0
Dat Kaufman geen hapklare films fabriceert, was geweten, en met deze I’m thinking of ending things levert hij toch weer een pareltje af. Niet dat alles bij een eerst kijkbeurt bevattelijk is, maar fascinerend en begeesterend was deze trip wel.

Het begint al in de auto op weg naar de (schoon)ouders, waarbij Lucy - of hoe ze ook heet, wegdromend naar buiten - haar gedachten of ze haar relatie wenst verder te zetten op een rijtje zet. Bevreemdend is het wanneer het lijkt of Jake haar gedachten kan lezen. Niet dat Jake een klootzak is, integendeel: hij is lief, intelligent, geïnteresseerd en meelevend. Wat volgt is een soort diepzinnige filosofische, wetenschappelijke en culturele uiteenzetting die ik wel amusant vond. Dat komt mede door de meer dan uitstekende rollen van Jesse Plemons en Jessie Buckley. Ik zat ook met de idee dat er zo ontelbare liefdesrelaties zijn waarvan je denkt of dit het nu is, je droomprins, je droomprinses ...

Wat bevreemdend was in de auto vervalt in het niets met de ontmoeting met de schoonouders zowel tijdens als achter het diner. Het decor alleen al met dat ouderwetse bloemetjesmotief, de setting, de sfeer was fenomenaal. De dialogen waren ongemakkelijk ... alsof je je in Hereditary van Ari Aster of mother! van Aranofsky waande. De dingen zijn niet wat ze zijn en wisselen van scène tot scène. Het brengt je tot een surrealistisch gegeven waarvan ze moet bekomen en Je hoofd van gaat tollen. De grip op de realiteit gaat totaal verloren. Wie is hier eigenlijk het noorden kwijt? Lucy? Jake? De ouders? Fascinerend!

Tot slot ook nog een dikke pluim voor Toni Collette, een topmadam, elke keer weer!

avatar van N00dles
3,0
Vreemde en tegelijkertijd bijzondere film, die ik na de eerste kijkbeurt totaal niet wist te doorgronden.

Ik ben een fan van mindfucks en surreële, absurde films vol illusies, dus met een film geschreven danwel geregisseerd door Kaufman zit ik dan meestal wel goed. Being John Malkovich, Eternal Sunshine en Adaptation vond ik destijds geweldig. Ook een vleugje Lynch kan ik wel waarderen. Toen ik hoorde dat dit een vage film was, was mijn interesse geprikkeld.

Tijdens de autorit in de sneeuwstorm krijg je als kijker al een gedesoriënteerd en claustrofobisch gevoel, wat bij aankomst bij de schoonouders al snel wordt versterkt. Iets is er mis aan dit alles, maar je kunt de vinger er nog niet op leggen. Een unheimlich, ongemakkelijk gevoel bekroop me. Al snel ontspoort de film verder in een aaneenschakeling van vreemde gebeurtenissen en locaties. Met name het laatste half uur kon ik er geen touw meer aan vastknopen.

Ik begreep dat het is gebaseerd op een boek, en na het zien van de film heb ik me nog wat verdiept in het plot en wat de achterliggende gedachte ervan is. Nu kan ik het allemaal wat beter plaatsen, maar als filmkijker moet ik afgaan op wat ik in de film gezien heb.

Als film vond ik het niet overal even geslaagd. Ik vond de algehele, beklemmende sfeer mooi neergezet, maar sommige scènes waren echt te langdradig. Met name de gesprekken in de auto werden te lang uitgesponnen. Ook het laatste half uur vond ik inhoudelijk zwak, en naar het schijnt heeft Kaufman de ontknoping/twist iets anders uitgewerkt dan in het boek en daarmee de essentie van het boek gemist. Daar kan ik als niet-lezer verder weinig over zeggen, maar als filmkijker vond ik het gewoon niet altijd vermakelijk genoeg.

avatar van Glacius
4,0
Sterk, met name de eerste helft. Toch twijfel ik over hoe goed ik deze film in z'n geheel vind. Zoals ik al zei, vond ik de eerste helft heel sterk, vooral beklemmend, en ook de dialogen vond ik interessant. In de tweede helft vond ik dit toch wat tegenvallen, met name omdat het maar door bleef gaan en het simpelweg teveel werd (en wmb iets te absurdistisch), terwijl je (of ik in ieder geval) op dat punt wel redelijk door hebt hoe de vork in de steel zit. Natuurlijk zijn er nog wel wat mysteries te ontrafelen, maar het idee erachter is wel duidelijk. Terugkerende thema's zijn (verkeerde) keuzes maken, spijt, falen en teleurstelling (het niet speciaal zijn) , ouder worden, eenzaamheid, de dood, de betekenis (of het gebrek daar aan) van het leven, maar ook vrouwen, hun rol/status in de maatschappij, (gebrekkige) relaties en ik proefde met regelmaat verwijzingen naar (seksueel) misbruik. Op z'n minst interessant te noemen, een bijzondere kijkervaring.

1,5
Het zal mijn type film niet zijn blijkbaar.
Ik had er veel van verwacht maar vond uiteindelijk deze " I'm Thinking of Ending Things" simpel weg vervelend en saai. Ik heb over het algemeen niks tegen lange dialogen maar in deze film lijken die nergens heen te gaan. De ruim 2 uur uur was een kwelling om uit te zitten. Ik hoopte dat je als kijker er naar een uur echt in zou zitten, iets wat wel vaker gebeurt in films. Maar niet in deze. Het werd eigenlijk alleen maar absurder en vervelender. Gezien de zeer positieve en hoge scores zal dit echt wel een goede film zijn maar ik kon er niks mee helaas.
1.5*

avatar van dion.ollie
2,5
dion.ollie (hoofdredacteur)
Wat betreft cinematografie niets dan lof voor deze film. Ook het acteerwerk van zowel Plemons als Buckley is van hoog niveau. Het lekkere vage sfeertje waardoor je in het begin in het ongewisse werd gelaten over wat je kon verwachten, trok het eerste uur mijn aandacht, maar verslapte al gauw toen bleek dat de climax niet echt kwam.

De film kabbelt vanaf dat moment maar wat voort, met ellenlange discussies en betogen over de diepere zin van het leven. Die gesprekken gingen voor mij zo de diepte in, dat de uiteindelijke boodschap van de film tegen het eind compleet aan mij voorbij ging. Wat dan overblijft is een filmisch kunststukje dat voor mij 3 sterren waard is en waar met iets meer bescheidenheid op het absurdistische vlak, toch heel wat meer in had gezeten.

avatar van SmackItUp
3,5
Ik ben op zich wel een fan van Kaufman's werk, en ook deze film heeft veel van wat ik zoek in een (mindfuck) film.

Allereerst knap hoe hij hier de eigenaardigheden opbouwt. In het begin lijkt alles, afgezien van het feit dat de dame uit de relatie wil, nog redelijk koek en ei. Maar er lijken telkens wel wat kleine vreemde dingetjes te gebeuren. Eens in het huis, waar we kennis maken met de vader en moeder, zet Kaufman een tandje bij. Er spelen zich vreemde dingen af in het huis en telkens lijken er verschillende scenario's voorbij te komen. Maar samen met het onderkoelde sfeertje zorgt dit voor een aangenaam vreemde gewaarwording.

Maar eens het stel weer op de terugreis is, verslapt de aandacht. Kaufman blijkt zijn kruid al verschoten te hebben, en heel interessant zijn de gesprekken in de auto niet meer. Nog een klein hoogtepunt is de ijsjeskraam, maar het gehele stuk vanaf de school t/m het einde is doodsaai. Ik moet ook eerlijk bekennen dat ik daar de draad volledig kwijt raakte.

Wel enorm sfeervol, en op het eerste uur zou het predicaat 'meesterwerk' niet misstaan. Helaas blijkt richting het einde dat Kaufman het niet kan volhouden. Maar verder gelukkig absoluut de moeite.

3,5*

avatar van TheDiningDead
Voortkabbelende bespiegeling op vergankelijkheid, eenzaamheid, de barrière van het eigen bewustzijn, kunst, de mythe van het genie en de teleurstelling die eraan kleeft, male gaze, filmkritiek, metoo en wat dies meer zij.

Het label horror is enigszins misleidend, tenzij het de gruwelen van het naakte menselijke bestaan dekt, horror van de existentiële soort. Ook al speelt Kaufman een beetje met topoi uit het horrorgenre - verboden kelders, hysterische lachende gastvrouw, een protagonist wier wereld langzaam ontrafelt - zijn die gemeenplaatsen enkel een passend idioom, een context voor het blootleggen van een veel basalere - als ik het me wederom mag permitteren: veel existentiëlere - gruwel.

Het is voor de enigszins doorgewinterde filmkijker snel duidelijk hoe de vork in de steel zit, maar het gaat niet om die vork noch om die steel, het gaat om de ontluisterende manier waarop die vork in het dode varkensvlees prikt.

Ik ben er nog niet uit of ik het echt goed vind. Ik kan me voorstellen dat menigeen het uitgesproken ruk vindt. Het is in ieder geval geen doorsnee kost en dat alleen is al wat waard.

avatar van Paalhaas
3,0
Hier wordt de film wel goed uitgelegd. Die uitleg, waarvan het nodige toch wel langs me heen was gegaan, verhoogde mijn score met een vol punt, omdat los van de "big picture" ook een een boel puzzelstukjes op hun plek vielen.

avatar van Royalere
Halferwege afgezet. Rommel.

Zeker weer zo´n film die je moet ´snappen´.?

avatar van AC1
AC1
Op visueel vlak zat er wel een mooie en Lynchachtige scène in, namelijk, de 'Ice Cream Shop'.

avatar van horizons
4,0
Royalere schreef:
Halferwege afgezet. Rommel.

Zeker weer zo´n film die je moet ´snappen´.?

Nee. Ondergaan.

avatar van MartMovie
4,0
Prachtige film waar je van moet houden. Erg surrealistisch en vraagt veel van je vermogen om details te zien en in te vullen. Voor mij was al snel duidelijk hoe de vork in de steel stak maar voor veel andere komt het vast veel later in de film of helemaal niet. Maar na het bezoek in de kelder zal het voor vele toch wel duidelijk zijn. Het einde van de film vond ik minder sterk omdat het te lang doorkabbelt zonder nog veel toe te voegen. Maar toch in alles een klein meesterwerkje over vergankelijkheid, verlangen, en vooral onzichtbaar verdriet. De zin in de film “Zoals alle gelukkige gezinnen” en het antwoord “Ik weet niet of Tolstoj dat goed had” geeft goed de inhoud weer.

avatar van Royalere
horizons schreef:
(quote)

Nee. Ondergaan.


Halferwege had ik nog liever een rectaal onderzoek ondergaan. Het is dat ik niet stem op films die ik niet afkijk. Maar deze had een dikke 1 gekregen.

avatar van john mcclane 2
2,5
puur omdat veel zinnen me raakte , en me aan het denken zetten geef ik dit een voldoende .
Film technisch gezien is dit visueel bijna lelijk . die "' eeuwige scene's in de auto : mag het nog saaier ,.
Dit had je beter bij het boek kunnen houden . Deze filosofische gedachte gangen lenen zich daar toch beter voor .
Om na zo'n zin even je boek weg te leggen en tot "bezinning" te komen .
Maar het keek absoluut niet fijn weg . En ik kan makkelijk naar een film van lars van trier kijken van 3 uur , dus daar ligt het niet aan .
Maar dit ga ik niet nog eens zien .
Wel erg goed acteer werk ook . wat een droevig personage die Jake .

4,0
Prachtige film die je tot nadenken zet.
In mijn ogen is de concierge de hoofdpersoon, terwijl hij de gangen dweilt, overdenkt hij zijn leven
Zijn fictieve leven.

avatar van zoutzak
3,5
Subliem poëtisch werkje van Charlie Kaufman dat bol staat van de verwijzingen, zoals een interessante bespreking van Cassavetes A Woman under the Influence. Positief verrast door deze film, en de fijne aanwezigheid van Jessie Buckley.

avatar van TheDiningDead
zoutzak schreef:
Subliem poëtisch werkje van Charlie Kaufman dat bol staat van de verwijzingen, zoals een interessante bespreking van Cassavetes A Woman under the Influence. Positief verrast door deze film, en de fijne aanwezigheid van Jessie Buckley.


Pauline Kael citerend - vermoed ik, niet (verbatim, het refereert onbetwistbaar aan haar) gecheckt - van wie een boek in Jakes kamer ligt. Die scène nog eens rustig, pauzebutton onder de duim, terugkijken gaat heel veel intertekst verhelderen, denk ik.

avatar van eRCee
4,0
De beste van Kaufman!

Eerst maar even mijn kijk op hoe het in elkaar zit. Zal vast ook wel elders staan maar niet iedereen lijkt het te vatten. Dit is in mijn ogen hoe het plot werkt:
Jake is de conciërge. Hij heeft altijd thuis gewoond op de boerderij. Zijn droom om dichter, schilder of natuurkundige te worden is niet uitgekomen. Ook heeft hij nooit een vriendin gehad. Lucy is een projectie van hem, een meisje die hij ooit in een bar aanstaarde en waar hij het telefoonnummer van heeft gevraagd. De hele reis in de auto en het verblijf op de boerderij is fantasie van Jake. Vooral sterk vind ik dat Lucy af en toe uit haar rol valt, oftewel hij is zo onzeker dat hij zich de perfecte relatie niet eens kan voorstellen, bijvoorbeeld haar tirade aan het einde in de school representeert waarschijnlijk hoe het echt gegaan is. Het gedicht dat Lucy voordraagt in de auto gaat dus inderdaad over hem. Aan het einde pleegt Jake/de concierge zelfmoord door zich te laten insneeuwen in zijn auto en terwijl dat gaande is krijgen we nog een soort hallucinatie in de vorm van een musical met vergelijkbare thema's als eerder.

De filmervaring zit hem in drie elementen. Ten eerste de intreurige gedachten over mens-zijn, eenzaamheid en relaties die er worden rondgestrooid. Die gesprekken in de auto zijn meesterlijk. Het gedicht idem dito. Ten tweede de humor die er in zit, soms heel zwart, zoals de dode dieren op de boerderij of gewoon de algehele ongemakkelijkheid, soms meer van het intellectuele Woody Allen-soort, zoals de meta-grap over citaten van Oscar Wilde. Ten derde hangt er ook een soort mystery-sfeer over het geheel, vooral in dat huis, met z'n fraaie decors en bijpassende cinematografie (het 4:3 formaat zorgt voor extra beklemming).

I'm thinking of ending things is in mijn ogen een voortreffelijke film die op alle fronten werkt. Eigenlijk voor het eerst bij Charlie Kaufman heb ik het gevoel dat alles klopt en met elkaar in balans is. Het blijft buitengewoon onconventioneel, met name in z'n dialogen en ook de bevreemdende manier waarop die soms in beeld worden gebracht (bijvoorbeeld: prachtig shot ineens als Lucy door het achterraampje recht de camera in kijkt). Het blijft ook tamelijk cerebraal bij momenten, de plot is uiteraard sterk geconstrueerd, maar dit keer maakt het echt indruk. De laatste 10-15 minuten vond ik iets minder goed, als Kaufman er daar nog een schepje bovenop had gedaan dan had ik het ook een meesterwerk kunnen noemen, maar voor nu lijkt mij dit alvast de film van het jaar.

PS. De hele speelduur gedacht dat Plemons de zoon is van Philip Seymour Hoffman.

avatar van Ste*
eRCee schreef:

PS. De hele speelduur gedacht dat Plemons de zoon is van Philip Seymour Hoffman.


Haha, dat had ik ook. Als Hoffman jong was geweest en nog had geleefd was hij gecast voor deze rol.

Overigens, is het niemand opgevallen dat die speech die hij op het einde geeft deels uit A Beautiful Mind komt? Ik heb die film 100 keer gezien dus het viel me meteen op Ook wel apart.

3,0
De film is 1 grote mindfuck. jake, janitor, girlfriend zijn allemaal 1 en dezelfde persoon[ spoiler] Niet mijn ding...Snel Rambo 2...
Als je er geen touw aan vast kan knopen...Google deze titel met explained erachter..

avatar van Cikx
4,0
Ste* schreef:
(quote)


Haha, dat had ik ook. Als Hoffman jong was geweest en nog had geleefd was hij gecast voor deze rol.

Overigens, is het niemand opgevallen dat die speech die hij op het einde geeft deels uit A Beautiful Mind komt? Ik heb die film 100 keer gezien dus het viel me meteen op Ook wel apart.


Er is volgens mij ook een A Beautiful Mind DVD te vinden in Jake's kinderkamer.

avatar van RebbelDebbel
@Royalere OMG.....Nu wil ik m zeker zien

avatar van Glacius
4,0
SmackItUp schreef:
Ik ben op zich wel een fan van Kaufman's werk, en ook deze film heeft veel van wat ik zoek in een (mindfuck) film.

Allereerst knap hoe hij hier de eigenaardigheden opbouwt. In het begin lijkt alles, afgezien van het feit dat de dame uit de relatie wil, nog redelijk koek en ei. Maar er lijken telkens wel wat kleine vreemde dingetjes te gebeuren. Eens in het huis, waar we kennis maken met de vader en moeder, zet Kaufman een tandje bij. Er spelen zich vreemde dingen af in het huis en telkens lijken er verschillende scenario's voorbij te komen. Maar samen met het onderkoelde sfeertje zorgt dit voor een aangenaam vreemde gewaarwording.

Maar eens het stel weer op de terugreis is, verslapt de aandacht. Kaufman blijkt zijn kruid al verschoten te hebben, en heel interessant zijn de gesprekken in de auto niet meer. Nog een klein hoogtepunt is de ijsjeskraam, maar het gehele stuk vanaf de school t/m het einde is doodsaai. Ik moet ook eerlijk bekennen dat ik daar de draad volledig kwijt raakte.

Wel enorm sfeervol, en op het eerste uur zou het predicaat 'meesterwerk' niet misstaan. Helaas blijkt richting het einde dat Kaufman het niet kan volhouden. Maar verder gelukkig absoluut de moeite.

3,5*


Eens, de heenreis, het ouderlijke huis en de ijszaak waren zeer intens en interessant. De rest van de terugreis en de school daarentegen waren ontiegelijk langdradig. Toch wel een gemiste kans. Ik denk dat Kaufman teveel wilde.

avatar van SmackItUp
3,5
Glacius schreef:
(quote)


Eens, de heenreis, het ouderlijke huis en de ijszaak waren zeer intens en interessant. De rest van de terugreis en de school daarentegen waren ontiegelijk langdradig. Toch wel een gemiste kans. Ik denk dat Kaufman teveel wilde.


Vooral jammer omdat je voelt dat er voor Kaufman echt wel een meesterwerk in zit.

1,5
Dit is een soort 'Alice in wonderland' voor volwassenen. Met het verschil dat die film aan het eind nog bevredigend was. Misschien moet ik het boek eerst hebben gelezen om te begrijpen waar deze film nou over gaat. Gaat het over gespleten persoonlijkheid? Over Alzheimer? Waarschijnlijk niet. Waarover dan wel? Wat is de rol van de ouders? Er wordt hier gezegd dat je na het zien van de kelder wel moet weten wat er dan gebeurd zou zijn. Het enige wat ik - vermoed ik - door had, is dat de conciërge Jake is. Maar wie of wat is Lucy/een naam die doorlopend verandert? Is Lucy tevens Jake? Ik houd van psychologische thrillers en van mysteries, en heb er veel gezien, maar niet van films die je aan het eind met een beduusd gevoel en met te veel vragen achterlaten. Het was me té vaag, te onsamenhangend en hier en daar te langdradig, zonder de clou eruit te kunnen halen.

avatar van Rickyman
3,0
Best een interessant filmpje, beetje absurd maar naar het einde toe ging het me ook steeds meer tegenstaan.
Uiteindelijk een teleurstellend flauw drama, maar kan toch niet ontkennen dat het een lange tijd goed wist te boeien.

avatar van filmkul
3,5
Aparte maar boeiende film. Het verhaal is vaag, complex en feitelijk vrij te interpreteren (denk ik). Daardoor is het soms best lastig bij de les te blijven. Zeker met de lange dialogen die soms interessant zijn maar soms erg luchtig en weinig zeggend. Even doorbijten dus. Maar desondanks blijft de film wel boeien op één of andere manier. Richting het einde wordt de artistieke vrijheid steeds uitgebreider benut. Het acteerwerk is dik in orde. Zeker Thewlis en Collette zijn lekker in vorm. Niet voor iedereen weggelegd. 3.5

avatar van El ralpho
2,0
I'm thinking of pausing things

Ik had mijn research beter moeten doen; bij het bekijken van de trailer heb ik er helemaal niet bij stil gestaan dat deze titel uit de koker van Charlie Kaufman kwam. Een regisseur die niet bepaald bekend staat om zijn toegankelijke films. Bij het zien van de trailer had ik wel verwacht verrast te gaan worden, maar niet in combinatie met de lange pittige zit die dit uiteindelijk voor mij geworden is. Dit drama gaat oneindig veel dieper dan je je voor kan stellen (al helemaal wanneer je je niet inleest zoals ik) en bevat enorm veel dialoog die haast tot een vorm van poëzie verheven wordt. Dit in combinatie met een tijdlijn die willekeurig alle kanten uit sprong, en een verhaal wat heel bewust vaag probeert te blijven vanuit een artistieke invalshoek, maakt dit allesbehalve een gemakkelijke weg kijker. Vervelend voor mij, omdat ik hier wel op gehoopt had. Ik voelde mij na een half uur al lamgeslagen en kreeg de behoefte om de film te pauzeren en in een aantal marathon sessies van steeds een half uur over een week te verspreiden. Zo intensief vond ik het volgen van het verhaal. Het meest pittig vond ik een aantal dialogen vanuit de auto, waardoor ik steeds een kreet van wanhoop uitsloeg wanneer er weer ingestapt werd en er een gesprek gestart werd wat steeds wel uren leek te duren. Simpelweg omdat de gesprekken zo stroperig verliepen en alle kanten uitvliegen totdat ze nergens meer over leken te gaan. Ik verloor hierdoor al gauw iedere vorm van aandacht, hoe hard ik deze er ook bij probeerde te houden. Ik probeerde het namelijk te bevatten; de diepere betekenis achter de gebeurtenissen die zo willekeurig op mijn scherm voorbij leken te komen.

Uiteindelijk heb ik het opgegeven omdat er voor mij geen touw meer aan vast te knopen was. Ik had de film enkel uitgezeten om mijn review van een 0,5*, waarvan ik overtuigd was deze te gaan geven, te kunnen rechtvaardigen, omdat niemand een film zou moeten beoordelen zonder hem in zijn volledigheid te hebben gezien. Én toch knaagde er naar afloop iets omdat ik wel de nodige verbanden had kunnen leggen, maar het volledige verhaal nog steeds niet kon bevatten. De film lijkt vrij te interpreteren maar voor mij hielp het artikel uit de volgende link, die mij hielp handen en voeten te kunnen geven aan het verhaal. Eerlijk is eerlijk; het artikel hielp mij wel om deze meer te waarderen. Het liet mij tot de realisatie komen dat I'm thinking of ending things bijna geen film meer te noemen is, maar eerder een vorm van kunst.

Al het bovenstaande neemt niet weg dat ik dit, weliswaar eigenzinnige werkje, binnen een redelijke termijn geen herziening ga geven. Het lezen van het artikel liet mij dit wel kort overwegen, maar ik trok de conclusie dat ik simpelweg niet opnieuw een investering van ruim twee uur wilde maken om de diepere betekenis van dit verhaal te kunnen bevatten. Daar is dit gewoonweg mijn type film niet voor. Het artikel heeft de 0,5* weliswaar naar een 2* kunnen brengen omdat ik de diepere betekenis wel enorm sterk gevonden vond, maar qua uitvoering vond ik dit drama zo stroperig, vaag en gewoonweg saai, dat ik mijn tijd liever besteed aan een van de andere tientallen films die nog op mijn kijklijstje staan.

2,0*

Gast
geplaatst: vandaag om 12:32 uur

geplaatst: vandaag om 12:32 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.