Dune: Part One (2021)

Dune is wel een intrigerende film. Denis Villeneuve is natuurlijk de man van de science-fiction tegenwoordig. Al zou ik hem liever films als Prisoners zien maken. Science-fiction ligt me vaak minder. Vaak als het gekoppeld is aan fantasy wordt het als film echt een soep. Dat was in de versie van Lynch zeker het geval. Villeneuve's Dune pakt dat een stuk beter aan. De moeilijke termen worden geïntroduceerd, niet alles tegelijk opgesomd maar wanneer ze nodig zijn worden ze uitgelegd. De cinematografie kan je weinig slechts over zeggen. De cast is fenomenaal. Zowat al mijn favoriete acteurs zijn aanwezig. De film wordt ook beter en beter, ik denk dat het even moest wennen ook wel. De actie is eerder schaars. Misschien zijn er wat weinig echt memorabele momenten aanwezig om een topfilm te zijn. Ik vond dat het verhaal pas echt begon als we anderhalf uur of verder in de film zaten. Bij het einde was ik zo van ja nu begint het pas en het is gedaan. Hopelijk komen er nog vervolgen en blijft het niet bij eentje.

Een half boek levert ook een halve film op, iets dat direct het grootste minpunt is. Er is geen climax en geen einde, waardoor de film uitgaat als een nachtkaars. Neemt niet weg dat regisseur Villeneuve hier weer een visueel pareltje aflevert, met voldoende aktie en spektakel om de toch wat vervelende nasmaak van de versie uit 1984 te doen vergeten. Niet alle verhaalelementen en personages werken even goed, maar alles is zo imposant in beeld gebracht dat ik voortdurend ademloos naar het scherm zat te kijken. Op naar deel twee dan maar. Fingers crossed.

Na de vergeefse poging van producent Dino De Laurentis om James Herberts monumentale roman te bewerken tot een film van iets meer dan twee uur, doet Dennis Villeneuve een poging om het boek meer echt aan te doen met een in alle opzichten monumentale bewerking. In dit eerste deel maken we kennis met de planeet Arrakis en de drie belangrijkste facties die zich mengen in de strijd om het felbegeerde spice. De planeet komt onder leiding te staan van House Atreides, dat de spice gebruikt voor ruimtevaart. Dat gaat ten koste van House Harkonnen, dat daar uiteraard verbolgen over is. Duke Leto Artreides [Oscar Isaac] belooft Duncan Idaho [Jason Momoa], de leider van de Fremen – voor wie de spice een primaire levensbehoefte is. In feite is dit niet meer dan een introductie, maar gezien de complexiteit en omvang van Frank Herberts verhaal is dat te rechtvaardigen. Bovendien weet Villeneuve je aan (bij voorkeur) het bioscoopscherm gekluisterd te houden met indrukwekkende visuele effecten, met als hoogtepunt Pauls confrontatie met een enorme Zandworm. Chalamet blijkt een perfecte keuze te zijn als Paul Atreides, die zich begint te beseffen dat hij een bijzondere gave heeft. Zimmers muzikale score is opvallend ingetogen, maar extreem sfeervol en verrassend effectief, vooral op de meest spectaculaire momenten.

Wat een geweldige film ervaring. Mooie shots, de film neemt de tijd voor het verhaal maar wordt nergens langdradig, goede acteurs en de actie scènes zijn fantastisch in beeld gebracht.

Heerlijke film. Ik hoop dat deel twee er snel komt en dat Denis hem weer regisseert wat een fantastische regisseur is dat toch.

Prima vermaak, helaas wel erg serieus. Daar vond ik Lynch' versie toch wat leuker. Ja dat is kitsch, ja dat is incohorent, maar nou en, het vermaakte me meer dan deze versie. 1 punt aftrek voor de werkelijk afgrijselijke soundtrack: shot van zand: huilerig zingende vrouw. Het is werkelijk onvoorstelbaar dat iemand anno 2021 dat nog steeds probeert zonder dat het een grap is. Ook de dialoog is soms onbedoeld grappig: " he is the one ancient vision centuries shall prevail in future destiny." Dat soort zinnen, bloedserieus verteld. Het is moeilijk om dat soort teksten te accepteren zonder grijns, maar dat was denk ik niet de bedoeling. Toch, de mooie sets maken veel goed.

Een groots opgezette film en op (audio)visueel gebied zeker de moeite waard. De hand van de regisseur is wel zichtbaar. Op een groot scherm komt deze film het beste tot zijn recht. Het verhaal is onderhoudend en het valt goed te volgen. De eerdere verfilming van Lynch heb ik niet gezien en de boeken heb ik niet gelezen. Ik ging er dus geheel blanco in. De cast bevat veel bekende gezichten en het acteerwerk is in orde. Grootste minpunt van deze film is dat het nergens echt tot leven komt. Het ziet er fraai uit en het verhaal weet de aandacht erbij te houden, maar de personages komen niet echt tot leven. Er zit geen personage bij met echte diepgang en ik kon geen binding krijgen met de personages. Toch heb ik mij zeker niet verveeld met deze film. Mocht er daadwerkelijk een vervolg komen, dan zal ik dat tegen die tijd ongetwijfeld gaan kijken.

Had er erg naar uitgekeken maar viel toch tegen. Dramatische soundtrack (wel passend bij de film) maar behoorlijk irritant. Close ups van zand en dan weer vergezichten van zandduinen, man man, hoe vaak kun je hetzelfde in beeld brengen. Het verhaal is op zich niet verkeerd mits je bekend bent met de boeken of de vorige filmversie.

Al met al voor mij niet meer dan een 2,5

In mijn beleving een totaal nutteloze remake van de '84 versie. Met moeite door dit eerste deel gekluund. Acteurs waren zwak en hoofdrolspeler heeft het charisma van een punaise. Jammer

Zeer sterke film. Het verhaal zit goed in elkaar en wordt zeer fraai weergegeven door Villeneuve. De opbouw is goed en Villeneuve neemt ruim de tijd om het verhaal neer te zetten. Nergens wordt het saai want de film is een genot om naar te kijken. Spanning, drama, actie en dat allemaal in een groot visueel spektakel. De film vliegt voorbij. Het acteerwerk is prima en de special effects zijn overdonderend. Het eindige minpunt is het einde, want je wilt meer als kijker, maar helaas nog even wachten voor deel 2. Topper. 4.0/4.5

Goeie film over de zoon van een leider die op het punt staat te vertrekken naar een planeet met een belangrijke grondstof. Vergeleken met de versie van David Lynch is de wijze waarop de werelden en de personages geintroduceerd worden een stuk beter. Een cast met aardig wat bekende namen. Het ziet er allemaal prachtig uit en ook de muziek van Hans Zimmer doet zijn werk. Dit alles levert een gewichtige sci-fi saga op, waarop toch echt wel een vervolg moet komen.

Tempo vond ik wel wat laag. Misschien in overeenstemming met de boeken, maar het had van mij wat vlotter gemogen.

Film gisteren bekeken, niet in bios want voorstellingen begonnen hier pas om 21:30 (te laat voor deze oudere man with less energy left). Dus Pathe Thuis bracht uitkomst, al hoop ik dat ie ooit nog eens een keer overdag ergens vertoont gaat worden.

Want goede film. Zeker de filmmuziek, beelden en sfeer. Verhaal ook mooi op gang gebracht. De filmadaptie uit 1984 vind en vond ik te kort om de hele epos eer aan te doen; Dune laat zich niet comprimeren in een tijdsbestek van 2 uur en 30 minuten.

Mijn logica zegt dat er niet alleen een deel 2 vervolgfilm komt, maar zelfs een final chapter part 3... Waarom? Omdat een succesvolle filmreeks, behalve de schare fans, ook vooral geld oplevert...

Als SF liefhebber uitgekeken naar deze film. Visueel zeer mooi, ook soundtrack is top. Alleen verhaal wat dunnetjes. Er zullen overduidelijk nog wat vervolgen komen om alles te vertellen. Kijk er naar uit. Als zg. alternatief voor Star Wars, vind ik dat deze niet kan tippen aan de SW hype… Maar bij SW zijn we natuurlijk al verwend door 9 topfilms, sidestories niet meegeteld. Dune heeft momenteel deze hype nog niet. Om het visueel wat te schetsen: decors genre Mad Max: woestijn… CGI zeer goed geslaagd. Maar enkel mensen, geen robots. Verwacht ook geen lasershooting ed. Op dit vlak vind ik het Star Wars-imperium toch wel iets leuker… Mooie film maar er zijn betere in dit genre. Mijn verwachtingen zijn niet volledig ingelost. 3,5* en vnl. voor de visuele beleving…

De Québécois Denis Villeneuve heeft meer dan een handvol goede films op zijn naam staan, zoals Polytechnique (2009), Incendies (2010), Prisoners (2013) e.a., maar dit is twee keer niks (net zo min als het origineel van David Lynch uit 1984 trouwens). Op de cinematografie valt weliswaar weinig aan te merken, maar op het verhaal, dat zo'n 8.000 jaar-en-nog-wat in de toekomst speelt, des te meer: een beetje ravotten in een zandbak terwijl het 60° of meer is. Met een speelduur van ruim 2½ uur viel het derhalve niet mee om het einde te halen.

Er schijnt een deel 2 in de maak te zijn. Dat laat ik alvast met genoegen aan mij voorbijgaan.

Er staan prachtige Dune (2021) recensies op de MovieMeter site.
Een aantal daarvan zelfs tot op detailniveau beschreven. Hulde daarvoor!
Ik richt mij op wat mij opvalt.

De hoofdonderwerpen zijn immers al veelvuldig beschreven en besproken.
Ik denk dan aan de muziek van Hans Zimmer.
Het lijkt mij dat ik en dat wij Hans Zimmer niet hoeven uit te leggen hoe muziek werkt.

Afijn nu over de film.
Ik ben bekend met het Engelstalige boek Dune van Frank Herbert.
Mijn kijkgenoot met wie ik samen de film heb gekeken heeft het boek niet gelezen.
De film begint op een paar zinnen na meteen met volle bak actie, vol gas en vrij druk.
Mijn kijkgenoot had mede daardoor wat moeite om in te film te komen.

Het is mijns inziens een goed idee om in het begin van de film, eerst in een wat rustigere setting.
Meer uitleg te geven over wie, wat en waar. In de stijl van de Lord of the Rings film: Kaartje erbij, uitleg van de verschillende planeten, bevolkingen enzovoort. Dune is best een complexe materie. Wanneer je in de film bijna gelijk vol gas geeft. Dan kan ik mij goed voorstellen dat het vooral in het begin als niet Dune lezer,
eventjes aanpoten is om alles goed mee te krijgen.

Ik realiseerde mij na het kijken van de film, dat het al behoorlijk lang geleden is dat ik het Dune boek heb gelezen. Van sommige gebeurtenissen in de film weet ik niet of Frank Herbert dit geschreven heeft of de scriptschrijvers van de film. Ik vermoed dat laatste.

Zo zijn er zijn sommige scenes die naar mijn mening behoorlijk knullig worden beïnvloed door de handelswijze van de karakters. Het verbaasde mij zelfs een beetje

De scenes in en rondom het proefstation valt mij op in negatieve zin.

Het karakter van Jason Momoa; Duncan Idaho is wapenmeester. Tot de betreffende scene heeft hij geen kind aan zijn tegenstanders. Maar hij laat zich tactisch wel erg makkelijk pakken door de soldaten in het proefstation. Aangezien het karakter van Timothée Chalamet; Paul Atreides op dat moment reeds de nieuwe Duke is. Zal de wapenmeester de Duke nooit in de steek laten. Eens te meer omdat er een erg simpele ontsnappingsmogelijkheid is via een muur van het complex.

Het geeft meer dan genoeg tijd om te ontkomen. Daar is deze ontsnapping muur immers ook speciaal voor gebouwd. Van wat ik gelezen heb komt de wapenmeester oorspronkelijk uit de oudheid en is het, het equivalent van een commando in de moderne tijd. Net als een wapenmeester is een commando het beste van wat er op dat moment aan manschap te krijgen is. Naast het feit dat een commando altijd de taak heeft om het gezelschap in zijn geheel in veiligheid te brengen. Zal deze tactisch zeer goed onderlegt zijn en een tactische beginnersfout als deze beslist niet maken.

In het verlengde hiervan:

Sharon Duncan-Brewster speelt Dr. Liet Kynes. Na de ontsnapping uit het proefstation zoals hierboven is ingezet, waarin ze aan het einde van de rit, nog trots meldt dat ze stiekem Fremen is en dat de duinen haar thuis zijn. Laat ze zich vervolgens juist gelden vanuit een hele andere kant.

De amateuristische kant. Hoe haal je het in je hoofd om als duin expert met de duinen als jouw thuis, wanneer het buiten nog krioelt van de soldaten van de tegenpartij. Zo gewoon zonder verkenning, open en bloot naar buiten rent en boven op een duin een worm oproept (met als doel om er waarschijnlijk bovenop mee te gaan zandreizen). Ze staat daar gewoon vol in beeld met een Thumper waardoor haar aanwezigheid naast zichtbaar ook hoorbaar en voelbaar wordt.

Met een beetje ervaring in de duinen weet je als geen ander, dat als je alleen bent tegenover een heel legertje soldaten, je juist de kracht van de duinen gebruikt om jezelf te kunnen verstoppen.
(Hoe je je kunt verstoppen in de duinen, hebben Rebecca Ferguson; Lady Jessica Atreides en Timothée Chalamet; Paul Atreides reeds eerder in de film laten zien). Daarna wacht je tot de kust veilig is.
Om er vervolgens vandoor te gaan, eventueel indien wenselijk op de rug van een worm.
Al blijft dat natuurlijk wel de aandacht trekken.

Ik zou nog kunnen gaan schrijven over onderwerpen die het boek verschilt van de film.
Dat is wel eens vaker discussiestof bij het boek en de film. Zo is Dr. Liet Kynes in het boek een man.
In de film gespeeld door een vrouw. Voor mij niet relevant. De rol dient overtuigend gespeeld te worden.
Dat is mijn ijkpunt voor het geven van een mening.

Ik ben benieuw hoe de film en het verhaal afloopt en kijk uit naar het vervolg (Dune deel 2).
Los van een paar knullige scenes en een ditje en datje hier en daar.
Heb ik mij vermaakt en denk ik dat regisseur Denis Villeneuve geslaagd is.
Tot slot vind ik dat je een film moeilijk kunt verpakken in een cijfer of ster.
Maar vrij vertaald zou mijn cijfer tussen de 7.3-7.5 komen te liggen of ergens tussen de 3de en de 4de ster aan.

A beginning is a very delicate time

Bovenstaande quote slaat de spijker op zijn kop voor iedere nieuwe filmreeks. Want, als filmmaker wil je natuurlijk dat het publiek door het dak gaat bij het zien van je productie. Het verfilmen van Dune is daarbij een extra grote uitdaging, omdat het geen gemakkelijk verhaal om naar het scherm te vertalen is. Villeneuve heeft een succesvol resultaat afgeleverd aangezien het vervolg inmiddels al aangekondigd is, maar dit wil niet zeggen dat ik Dune zelf als een overweldigend succes ervaren heb.

Om positief te beginnen vind ik de wereld die Villeneuve probeert te creëren een geloofwaardige wereld die soms haast aanvoelt als een Game of Thrones sci-fi variant, waar gemakkelijk een serieformat omheen geproduceerd had kunnen worden. Het is daarnaast ook goed zichtbaar dat er sprake is geweest van een aanzienlijk budget, want Dune ziet er in de meeste gevallen tot in de puntjes verzorgd uit. Mijn grootste belemmering was dat ik aanvankelijk nog wel redelijk in het verhaal kon komen, maar dat ik mij op termijn begon te vervelen omdat het allemaal zo stijfjes en serieus bleef. Het had soms best wat losser met wat meer humor gemogen. Qua actie wordt het allemaal een beetje magertjes in beeld gebracht, en blijft de echte ''wow factor'', te allen tijde uit.

Bovenstaande punten zorgen ervoor dat Dune haast een bewegend kunstwerk is om naar te kijken, maar dat je op een gegeven moment uitgekeken raakt en je aandacht verliest. Althans, dit was mijn beleving. Groen licht voor een vervolg laat zien dat er niet onverdienstelijk gescoord is aan de box office, maar ik heb hier niet per se interesse in wanneer Villeneuve opnieuw aan het roer staat en dezelfde stijve aanpak hanteert.

3,0*

In de eerste plaats kan ik dit eindelijk eens een keer zeggen he he! eindelijk eens een waardige tegenhanger van Star Wars!. Ik kan nu al niet wachten op een 2de deel die inhoudelijk zeer belovend gaat worden. In de eerste 3 kwartier moest ik even mijn kop erbij houden van hoe het nu precies zat. Wat mij ook erg goed lag was de hardheid in het verhaal en zo hoort het toch ook in een wereld van totaal onbekende individuen waar je geen pijl op kan trekken. Maar soms vond ik het zelfs confronterend en leefde ik mee in nog onbekende karakters... ja op naar deel 2!.

Er werd een hoop bombarie gemaakt voor deze film maar... vermoeiende en saaie aaneenschakeling van onbenullige en nietszeggende verhaallijnen over een hoop zand dat de cosmos kan redden. Elke keer dat het wat spannend leek te worden kakte het weer in en kwamen de trage stukken opnieuw voorbij... Heb de film niet langer dan 30 minuten vol kunnen houden. De film was voor mij ondoordringbaar en erg onduidelijk. De maker Villeneuve heeft mij echter nooit geboeid, ook Blade Runner 2049 heeft mijn aandacht niet weten vast te houden. De film Arrival was daarentegen des te beter te volgen. Gemiste kans om deze film in de remake wel te laten slagen. Heb ook niet het idee dat de film het zo goed gedaan heeft in de bioscoop?

“Dreams make good stories, but everything important happens when we're awake.”

Onwijs gave film. Zo gaaf dat ik eigenlijk al gelijk ga zeggen dat dit wel mijn nummer één film gaat worden want ik ben totaal overdonderd. De film is visueel een prachtshow, dat wil ik ook direct even meegeven, om je vingers daadwerkelijk bij af te likken. Ik heb deze film al heel lang op het oog en wist vrijwel bij het plot en de trailer dat dit echt wel een film voor mij ging zijn, alleen de speelduur sprak mij altijd tegen en dat is ook één van de weinige minpuntjes van deze film voor mij, het duurt gewoonweg iets té lang. Gelukkig wordt dit wel weerspiegeld met een prachtig verhaal, de mooie CGI en de acteerwerken van iedereen in de film. En ik denk, als je ‘Star Wars’ fan bent dat je deze film automatisch wel kunt waarderen want ik beschouw het zeker als een gelijkwaardige film in dat genre, misschien ook wel een concurrent als het een mooie franchise gaat krijgen, dat is voor de toekomst.

De film uit de jaren tachtig heb ik nog niet gezien, die kon mij eigenlijk vrij weinig interesseren nog en ik had het gevoel dat die twee uur erg langdradig kon worden met die script maar na het zien van deze film vind ik dat ik die film binnenkort ook wel een kans moet geven. Ook het boek heb ik niet gelezen, dat ga ik waarschijnlijk ook nooit doen want ik vind lezen verschrikkelijk. Nu moet ik toch toegeven dat het ook wel de nodige CGI werk is wat me heeft betoverd in deze film, want dat was erg gaaf.

De cast om mee te beginnen vond ik erg goed. ‘Timothée Chalamet’ weet met zijn rol van ‘Paul Atreides’ toch wel te verassen én te overtuigen als een zeer vermakelijke acteur maar, ook een prima en leuke personage. Ik heb genoten van zijn werk, soms vond ik dat knuffelen alsof het een acht jarig kind was, wat overbodig maar dat is een kleinigheidje. Ook ‘Rebecca Ferguson’ deed het overigens leuk en samen met ‘Oscar Isaac’ vormde ze een leuk koppel als de leiders van de ‘Atreides’ familie. Zelf had ik zo af en toe wat meer verwacht van ‘Jason Momoa’, die wel overal geprezen werd maar eigenlijk een kleine rol voorgeschoteld kreeg, best jammer.

Het verhaal was ook erg gaaf, het concept vond ik ook leuk maar ik denk dat ik het eens ben met enkele comments hier beneden mij. En dat is voornamelijk dat je wellicht iets meer moet kennen over dit universum om de film écht volledig te snappen maar ook leuker te vinden. Ik ben er niet helemaal thuis in, en deze film is echt mijn introductie. Toch vond ik het wel een mooi concept, en vooral toch wel weer een vinger die gewezen wordt naar o.a. oorlogen voor goederen, iets wat natuurlijk in onze huidige wereld ook vaak genoeg is gebeurd, bezig is of nog mag gaan gebeuren. Zolang er maar geld in zit wordt er met alle liefde om gevochten, en ook hier zit daar een bittere smaak aan. Het opgraven van een bepaald goedje levert veel geld op, en wordt in de film verwezen naar een andere familie. De familie van ‘Atreides’ mag het nu op zich gaan nemen om hier hun opgravingen te doen, en dat in alle ramp van de huidige bewoners die al jaren, eeuwenlang de woestijn verdedigen tegen hun vijanden, het lijkt wel net in de echte wereld te kunnen gebeuren.

De openingsscène is gelijk al een eye-catcher met een prachtige sfeer over zich heen, de slomo beelden van de lopende soldaat door de stoffige woestijn en niet wetende dat er verderop een groep van de ‘rebellen’ klaarliggen om aan te vallen vond ik echt fantastisch, dat is gelijk ook één van de scenes die mij echt hebben verkocht. Het hoeft niet altijd spectaculair te zijn, want de sfeer in deze hele scene zegt genoeg. Daarna heb je pak en beet een uur de tijd om je kop er volledig bij te houden, hier wordt alle informatie in vrij gegeven en de nodige dingen die je moet weten. Ik vond het soms wat lastig mijn hoofd erbij te houden, gelukkig zit de vaart er goed in zodat je er eigenlijk zo uit bent, voor dat je het weet. Na dit uur komt eindelijk wat meer actie in beeld, en is het ook spectaculairder om te gaan kijken. Uiteraard de zo vaak benoemde CGI mag er ook echt wel wezen en vond ik heel vet, daarbij de aankleding van zowel de ruimteschepen maar ook de personages (en de legers) vond ik héél vet!

Dat er een tweede deel aan zat te komen kon je al van veraf wel zien aankomen maar ik kan wel met trotse houding zeggen dat ik hier wel erg veel zin in heb. Als deze net zo weet te overtuigen als dit eerste deel dan klaag ik nergens over. Hopelijk verkloot ‘Hollywood’ het net zo erg want daar zijn ze immers wel héél goed in. Ik heb genoten van deze zit, en voor mij de beste film die ik dit jaar ga en heb gezien.

Aangenaam verrast. Ik heb Villeneuve's talent in deze zeker onderschat. Hij doet iets helemaal anders dan Lynch en er zijn dan ook weinig vergelijkingspunten. Deze film spitst zich meer toe op de geopolitiek-dynastieke dimensie van het boek en wordt niet overdreven zweverig wat de mystiek en de profetie betreft. Arabische cultuurinvloeden (naamgevingen, de Fremens) versterken de vormgeving. Als Science-Fiction begeeft Dune part one zich veel dichter bij een Star Wars film dan je zou verwachten. Het is een bij momenten fascinerende spektakelfilm die een goed ritme vindt tussen de plotontwikkeling en de groots opgezette actie-setpieces. Heel goed hoor.

Tegen beter weten in toch een poging gewaagd! Ik ben totaal niet bekend met het bronmateriaal van Frank Herbert, dus met nul voorkennis ben ik deze film gestapt. De film uit 1984 heb ik nooit gezien, evenals de miniseries die in 2000 en 2003 werden uitgezonden.

De trailer sprak mij destijds wel aan en ik ben altijd wel een liefhebber van Fantasy of SF waarbij er een gehele nieuwe wereld gecreëerd wordt. Wat dat betreft is het bronmateriaal van Frank Herbert wel aan mij besteed. Helaas kan ik dat niet zeggen van de filmmaker Denis Villeneuve, want zijn films zijn als de Dementors uit Harry Potter. Ze weten uiteindelijk alle vrolijkheid uit mij weg te zuigen en aan het einde blijf ik met een leeg gevoel achter.

Dat was precies het gevoel wat ik ook had na het zien van Dune. Villeneuve heeft zeker oog voor detail en Dune is visueel een prachtige film om te zien. Inhoudelijk zat ik me als kijker echter meermaals af te vragen waar de film nu eigenlijk over ging en wat eigenlijk het plot was? Dat heb ik na 2,5 uur niet echt kunnen ontdekken. In mijn ogen is Villeneuve dan ook totaal geen verhalenverteller. Hij schiet mooie plaatjes, maar dat is het dan ook.

De film neemt zichzelf 100% serieus en het wordt hierdoor maar een droevige bedoening. Een gezonde dosis humor had de film wellicht wat vermakelijker gemaakt. Ook het acteerwerk vond ik niet om naar huis te schrijven. De cast vol met klinkende namen vond ik alleen maar storend. Liever had ik een wat meer onbekende cast gezien, zodat je de rollen niet gaat vergelijken met eerdere beroemde personages die de acteurs al hadden gespeeld. Maar de vraag is of dit wat had uitgemaakt, want ook hoofdrolspeler Chalamet kon bij mij de aandacht niet vasthouden.

Aan mij was Dune dan ook niet besteed. Of ik ooit deel 2 ga bekijken is nog maar de vraag. Gezien de lovende recensies voor dit eerste deel, zal ik me daardoor in ieder geval niet laten leiden.

Dune: Part One is sowieso al vele malen beter en visueel mooier dan de oude Dune-verfilming uit 1984 en de miniserie. Niet eens omdat het nieuwer en eigentijdser is met meer CGI mogelijkheden, maar vooral omdat de unieke visie van Villeneuve (Arrival, BR2049) zich perfect leent voor Dune. De set pieces zijn gaaf, de belichting is dramatisch en ronduit indrukwekkend.

Niets ten nadele van Lynch -die heeft ook een unieke visie- maar zijn Dune kwam -zoals bekend- totaal niet goed uit de verf.

En dat terwijl opvallend veel sleutelscenes uit de originele verfilming bijna 1 op 1 te zien zijn in deze verfilming. Beide versies zijn ongeveer 2,5 uur lang, maar waar de 1984-versie soms traag en saai werd, weet Dune: Part One het verhaal meeslepender te vertellen (en dat terwijl hooguit de helft van het 1e boek verteld wordt.)

Tegen verwachting in was het dus een boeiendere zit dan ik had verwacht. Voorlopig een ruime 4*. Benieuwd naar deel 2.

4,25*

Fantasyfilms vol met lore, termen, planeten en vage volkeren; het is mijn ding totaal niet. Toch wilde ik dit wel zien door de lovende kritieken overal, en omdat Villeneuve natuurlijk altijd wel een veelbelovende naam is. Voor zijn Blade Runner 2049 gold eigenlijk ook dat ik niet keek om de inhoud maar des te meer om het plaatje.

Toch vond ik het verhaal en de inhoud van deze film uiteindelijk nog wel meevallen. Je moet je inderdaad even door allerlei termen en dergelijke heen worstelen, maar de exposition en de pacing zijn wel prima, de visuals maken een hoop goed, en uiteindelijk is het zo ingewikkeld niet; een beetje Game of Thrones-ervaring, een beetje ‘chosen one’ en andere tropes die zowat in elke film van het genre terugkomen, en je komt een heel eind.

Naast de mooie filmstijl zelf zitten er een aantal erg gave momenten in die soms toch wel weten te overtreffen wat ik hiervoor in film heb gezien (met name die sandworms), maar ook wel stukken die wat saaier worden; ga vechten of vliegen en je verliest mijn interesse meteen.

Toch was de 2,5 uur voor het grootste deel goed kijkbaar, waarschijnlijk wil ik deel 2 ook wel zien. De cast is ook wel prima, met name Timothée Chalamet die ik altijd graag zie. Ook zal de film wel wat nominaties (en misschien winst?) voor sounddesign binnenslepen.

Lastig wat ik hieraan geef, als een visueel ding is het een dikke voldoende, met het verhaal erbij en qua kijkplezier wordt het toch iets lager.

3,75*

Een erg saaie en pretentieuze film, waar ik meer van had verwacht. Het verhaal boeit niet en wordt heel serieus gebracht alsof het ergens over gaat. De beelden zijn kleurloos en de muziek is irritant. De personages worden weinig uitgediept en het interesseerde me niet wat met hen gebeurt. Zelfs het bijna geslachtloze emo kid Chalamet, die ik nog goed kon pruimen in The King, is hier totaal zonder enig charisma. En de choreografie tijdens de weinige gevechtscenes is erg matig. Er zit totaal geen spanning of hardheid in. Bij het messengevecht tussen Chalamet en die zwarte kerel bijvoorbeeld wordt elke 2 seconden gecut in de actie. Het is allemaal zo lui gebracht. Alleen de harde muziek doet vermoeden dat er iets bijzonder aan de hand is. Maar laat je vooral niet misleiden, dit is helemaal niets.

Ruim twee en een half uur in intense vervoering doorbrengen…en achteraf toch een gevoel van ontgoocheling moeten doorslikken. Dat betekent: rotverwend zijn.

Rotverwend door Denis Villeneuve, die met deze prima verfilming in zekere zin zijn “slechtste” sinds ‘Prisoners’ aflevert. Kijk, ik ben geen Frank Herbert-adept, geen fantasy-fanaat tout court, en niettemin behoorlijk vatbaar voor het universum dat Villeneuve hier tevoorschijn tovert. Kortom, missie geslaagd?

Ah, wat verklaart dan de zogenaamde ontgoocheling? Is het je reinste begoocheling, spijt omdat de film eindigt waar ‘ie eindigt – kortom een gevolg van het net wel genoten hebben? Of mist, zoals ik onderweg meende aan te voelen, deze adaptatie de psychologische verfijning en de universele menselijkheid die op de een of de andere manier wel doorheen Villeneuve’s andere films sluimert – hoe vreemd ook de situatie waarin de karakters zich bevinden?

Lang verhaal kort: erg van genoten, ja zelfs door begeesterd, maar van Villeneuve verwacht je nu eenmaal een buitengewone magie die hier mankeerde. Maken we de cineast daarmee een slachtoffer van zijn reputatie?

3,5*

Na 1.5u wist ik nog niet waar ik naar zat te kijken. Alleen maar blablabla waar ik geen touw aan vast kon knopen. Wel mooie CGI maar dat is het ook.

Villeneuve's visie.

Met de sterke sciencefictionfilms Arrival en Blade Runner 2049 op zijn cv was de Franse regisseur Denis Villeneuve waarschijnlijk een logische keuze om de beroemde boeken van Frank Herbert te verfilmen. De historie van de saga die vertaald diende te worden naar het witte doek was allerminst een succesvolle, zo moeten zijn voorgangers David Lynch, Peter Berg, Pierre Morel en Alejandro Jodorowsky ook geweten hebben. Alleen eerstgenoemde kreeg het project cinematografisch vertaald. Het bleek zijn grootste flop te zijn.

Dit eerste deel is uiteraard een opmaat naar vele vervolgen. We weten dat alleen al de eerste reeks boeken uit 6 delen bestaat, dus een trilogie zal er sowieso wel komen. Fanboys en girls genoeg in de wereld. Alle liefhebbers van Star Wars weten ook heus wel waar George Lucas zich mede door liet inspireren. En dus lag de blockbuster-lat meteen hoog, want wat het resultaat ook zou zijn, de bioscopen vullen bijna zichzelf met zo'n titel.

Je wilt als hardwerkende Hollywoodmiljonair natuurlijk wel dat de melkkoe een goedgevulde uier heeft. En de melk moet gelijk zoet zijn, dus meteen geld opleveren. Je kunt wel Part One in de titel zetten, maar het zou toch lullig zijn als de zaaltjes even hard weer leeglopen. De filmmaker en zijn geldschieters hoeven zich echter geen zorgen te maken; de pers en het publiek zijn grotendeels lyrisch.

Dat zou je vreemd kunnen vinden, want Dune mag dan wel een van de betere audiovisuele belevingen van de laatste tijd zijn, maar om er enkel je Dolby Atmos set mee te testen of je scherm te kalibreren is natuurlijk niet de bedoeling. Hoe gaaf die effecten dan ook zijn. Film is niet alleen beeld en geluid. Toch zou je rustig kunnen stellen dat wat er onder zit - de inhoud - niet bijster sterk is. Ondanks de sterrencast.

Eigenlijk wordt niet geheel duidelijk wat de hoofdrolspelers af en toe beweegt. Het verhaal blijkt warrig te zijn en wordt onvoldoende uit de doeken gedaan voor een film die 2½ uur duurt. Dan zijn er nog de visioenen die enige verheldering lijken te geven, maar uiteindelijk niet blijken te kloppen. Tsja, dan heb je aan Hans Zimmer en alle andere pracht en praal toch wat minder. Een vaag maar flinterdun plot vol inhoudsloze karakters is het gevolg.

De visie van regisseur Villeneuve is eigenlijk volledig onaf en mistig. Misschien wel hoe sciencefiction- en fantasyfans het 't liefste hebben. De makers hopen op een succes à la Lord of the Rings en Harry Potter en uiteraard de eerdergenoemde reeks die zelfs nu nog na bijna 50 jaar de bios bevolkt. Of het Dune gaat lukken is niet echt de vraag. Eenieder zal toch wel willen weten waar het verhaal naartoe leidt. Op een enkeling na wellicht.

***

Met dank aan Warner Bros voor het recensie-exemplaar.

Goed gemaakt absoluut. Ik heb vroeger het DOS spel ook erg veel gespeeld dus had veel zin in deze film. Echter kan het verhaal, en dan met name de stijl van het verhaal mij niet veel boeien. Er gebeurt van alles maar het lukt de film niet om mij erg begaan te krijgen met het verhaal. 3 sterren.

Voor mij een pareltje,lang geleden dat ik zo genoten heb van een film.

Grafisch,CGI en de gehele audio van de film is werkelijkwaar genieten geblazen.

Her verhaal wordt gelukkig de tijd voor genomen en goed uitdiept,deze verveelt geen moment.

Kom maar op met de volgende delen!

Tegenvaller. Ik zeg hierbij dat de film niet slecht is, alleen mijn verwachting was een stuk hoger. Zoveel zin in deze film, en dan is het niet wat je ervan had verwacht.

Ik geef de film wel een ruime voldoende, maar hij kan niet meten met de mijn beste films, zoals Lord of the rings, of Star wars of Avatar. Om een beetje in hetzelfde rijtje te blijven. Een te langzaam begin, wat niet altijd erg is, maar door het toch iets mindere acteerwerk kom je er niet helemaal in. Miet wel zeggen dat de beelden erg mooi zijn en het geluid erg mooi. Mooie muziek ook weer. Dat zijn zeker pluspunten.

Het verhaal is in mijn ogen te simpel verteld.

Ik hoop dat in deel 2 wat meer vaart zit. Want ik ben zeker benieuwd naar deel 2.

3.5*