De Slag om de Schelde (2020)

Aan mij dus de eer de spits af te bijten van deze veelbesproken film. Als geboren Vlissinger had ik gisteren het geluk de film al in 2020 te mogen zien, een uur voordat de bioscopen weer haar deuren zouden sluiten tot in het nieuwe jaar. Met een hoop bombarie werden we warm gemaakt voor de duurste Nederlandse productie ooit. In combinatie met de Engelse titel "The Forgotten Battle" en een aardige trailer zijn de verwachtingen hoog gespannen. Heel ver rijkt mijn kennis niet van wat er zich afgespeeld heeft rondom mijn geboortestad en goedgezind ging ik dan ook naar de film om daar verandering in te brengen.

The Forgotten Battle zal echter nog wat langer de vergeten slag blijven. Van de twee uur durende film tonen er welgeteld 15 minuten een kleine veldslag rondom de schelde; onbegrijpelijk. Om dan vervolgens in de aftiteling een stad in gruzelementen te tonen met een toelichting over een indrukwekkend aantal te betreuren slachtoffers, terwijl we hier in de film niks van meekrijgen. Van de duizenden burgerlijke slachtoffers zie je er in de film wel vier stuks, waar we het nota bene hebben over verzetstrijders.

Nee, deze film doet je zeker niet inzien wat voor grootste slag hier heeft plaatsgevonden (veronderstellend dat die er dus wel geweest is, iets waar ik komende periode maar eens andere bronnen voor ga raadplegen). Wat de film wel toont is wat op elke willekeurige plek had kunnen plaatsvinden ten tijde van de oprukkende geallieerde eenheid door Duits bezet gebied: euforie over een mogelijk aanstaande bevrijding, angst voor hoe de Duitsers hun nederlagen zullen botvieren bij vertrek - als ze al permanent vertrekken - en uiteraard een standaard verhaaltje over verzetstrijders enerzijds en collaborateurs anderzijds. Op magische manier komen de verschillende verhaallijnen uiteraard nog even samen in de ontknoping van de film, waarbij de aan Duitse zijde vechtende Hollander ontheven wordt van al zijn smet door een laatste heldhaftige daad uit te voeren.

Het verhaal van William, de verdwaalde Britse zweefvliegtuigpiloot, kon me dan nog het meest bekoren, simpelweg om dat deze tenminste íets kenmerkends tentoonstelt van de slag waar de film over zou gaan: beelden van een ondergelopen Walcheren. Een ondergelopen Walcheren resulterend van de inundatie door de geallieerden, een interessant onderdeel van deze slag dat amper behandeld wordt in de film, echt een gemiste kans.

Kortom: volgens mij is de intentie nooit echt geweest eer te doen aan een slag waar men maar weinig over weet. Het benoemen van een 'Forgotten Battle' op eigen bodem klinkt echter wel lekker en woekert de interesse goed aan. Het is voor Nederlandse bodem echt wel een prima productie en zal het zeker goed doen bij het grote publiek. Echter weet de film in mijn optiek haar Nederlandse concurrentie niet te ontstijgen. De verhaallijnen zijn hier gewoon niet interessant genoeg voor, gaan nergens de diepte in, zitten vol clichés en focussen niet op wat de titel belooft. Wel lof voor het achterwege laten van een onnodig liefdesroman en het gebruik van de Zeeuwse babbelaarlikeur.

Bekijk de film als: slechter dan het bombardement wordt het niet en vond je Zwartboek goed, dan geniet je van de film.

Verwacht je een Saving Private Ryan (al is een scene daarop technisch geïnspireerd), Hacksaw Ridge of een Black Hawk Down? Dan valt de film juist weer flink tegen.

De film is zeker geen kopie van Het Bombardement, sterker zelfs ik vind dit (volledig tegen mijn verwachtingen in) een van de beste Nederlandse films die ik gezien heb. Het verhaal zit erg goed ik elkaar en geeft een doorleefd beeld van de oorlog. Het is een film die weliswaar heldhaftige daden laat zien maar nergens oorlog romantiseert of onaantastbare helden toont. Het personage van Gijs Blom (die vrijwillig bij de SS is gegaan) is zelfs erg inleefbaar en er wordt veel zinnigs over verteld. Het is een oorlogsfilm waarin de oorlogsscenes echt indrukwekkend knallen en in het narratief iets menselijks en inzichtelijks over de oorlog verteld wordt.

Wat mij betreft is er geen enkele reden om cynisch over deze film te zijn, sterker zelfs; dit is een vaandeldrager van de Nederlandse film. Deze maand is ook het waanzinnige Kom Hier Dat Ik U Kus uitgekomen; misschien staan we wel weer op een kantelpunt als het aankomt op de kwaliteit van de Nederlandse film.

Net in de bioscoop gezien, hier had ik me al lange tijd op verheugd. Na het zien van de trailer met veel actie en special effects kon ik niet wachten om de film te zien. Film begint dan ook veelbelovend maar kakt al snel in na amper een half uur. Het laatste half uurtje moest tevergeefs de film redden maar helaas. Ik betrapte mezelf erop dat ik veel moeite had om mijn focus op de film te houden. Verschrikkelijk langdradig en behoorlijk saai met een buitengewoon niet boeiend slecht verhaal. Histories gezien was het ook geen hoog standje en heeft de film weinig gebracht. Wat mij betreft heeft deze productie de plank goed misgeslagen. 2* voor de moeite. Deze kan wat mij betreft rechtstreeks naar Netflix.

Net terug van de bioscoop. De Slag om de Schelde was een redelijk goede film, zeker voor Nederlandse begrippen. Maar helaas had de film voor mij te veel slappe stukken in zich. Actie of geweld hoeft voor mij niet persé. Maar de relatie tussen de Duitsers en de Nederlanders was matig, de spanning kon ik niet voelen.

Dat De Slag om de Schelde een van de duurste Nederlandse film is geweest, heeft dat waarschijnlijk te maken met de actie en het technische hoogstandje.

Als ik hem mag vergelijken met de recente film De Oost, dan vond ik eerlijk gezegd De Oost beter. Niet zozeer op technisch gebied, maar het verhaal was bij De Oost beter, interessanter en meeslepender, dan bij De Slag om de Schelde.

Viel erg tegen, beetje waar ik al bang was voor na de trailer. Karige verhaallijnen, hele matige acteurs (vooral de vader, terwijl hij normaal best goed speelt) en zwakke dialogen. Visueel zag het er nog wel okay uit, al vond ik de gevechtsscenes niet mooi gedraaid. Ook de dialogen van de Britse soldaten waren echt 1 en al cringe. Vond dat ze veels te veel wilde laten blijken dat het echte Britten zijn met overdreven woordgebruik en humor. Vond het too much, maar dat geld voor bijna alles in de film. Feit dat ik bijna de hele film naar mijn horloge heb zitten kijken is ook geen goed teken. Muziek wel goed gelukkig.

2*

Indrukwekkend mooi gemaakte film, goed geacteerd, fraaie shots en absoluut meeslepend.

Een goede nederlandse film kom ik niet vaak tegen.

Alleen al daarom geef ik de film al 4 sterren.

5 sterren zou deze film nooit krijgen van mij. Hiervoor zit er echt te weinig budget in de film en doet het logischerwijs dan ook echt onder voor een film ala Saving private Ryan.

Al met al heb ik mij prima vermaakt, mooie sfeer in de film, goede verhaallijnen, en de film maakt je even stil op het eind.

We moeten niet gaan overdrijven met z'n allen. Ja, voor Nederlandse begrippen is de oorlogsactie van bijzonder niveau en een enkel moment mag er hoe dan ook zijn (met al die vliegtuigen boven Zeeland) maar het is nu ook weer niet allemaal heel geweldig. De actie van pakweg Saving Private Ryan is harder en rauwer, die van bijvoorbeeld Hacksaw Ridge poëtischer. Was dit een zoveelst Engels product geweest, dan had er geen haan naar gekraaid. Niet dat de film slecht is, maar meer dan gemiddeld is de film ook niet.

Al met al is dit productioneel verder wel oké. Inhoudelijk is de film dan wat zwakker. Die verschillende verhaallijnen werkt niet altijd. Soms is de focus te lang weg op één verhaal, en ze zijn wat gemaakt. Ook dat verhaal van die Nederlander in Duitse dienst was veruit het minst interessant. Al met al blijft de hele film een beetje in de middelmaat hangen, met soms een sterker moment en soms zakt de film wat weg in oninteressantheid.

Nee, als er dan één reden is deze film te kijken dan is het de jonge Susan Radder. De naturelle uitstraling die zij heeft is geweldig, en altijd blijft ze geloofwaardig, weet precies de juiste toon te raken en emotioneert. Geen moment zie je haar acteren. Ik had blijkbaar enkele jaren terug al iets over har geschreven bij de film Horizon waarbij ik heel enthousiast was over haar rol, dan had ik dat toch goed gezien en ze is dan geen eendagsvlieg. 3,0*.

De film draait om de oorlog uit verschillende standpunten van verschillende mensen die elkaar onvermijdelijk treffen. De slag om de Schelde doet vermoeden dat de film zich op die maanden richt, terwijl er een gevecht wordt uitgelicht. Dan gaat het historisch a la Michel de Ruyter of die film over Andre Hazes nogal mis. De dichterlijke vrijheid wint het van de feiten. Na de animatie waar de film mee begint, begint de fictie. De film is mooi gemaakt met meer grijswaarden dan de uitersten goed en fout en dat maakt de film dan weer wel realistischer dan genregenoten.

Vlissingen komt er nog bekaaider af dan de kijker in deze ambitieuze, maar afgezaagde en te vaak ronduit dwaze oorlogsfilm. Het is september 1944 en de Nazi’s trekken zich terug op Walcheren waar ze wanhopig proberen de belangrijke vaarroute naar de haven van Antwerpen te verdedigen. Teuntje Visser [Susan Radder] speelt de dochter van de plaatselijke arts [Jan Bijvoet] die dom/naïef genoeg is om te geloven dat zijn zoon [Ronald Kalter] slechts ‘een milde straf’’ zal krijgen nadat hij de dood van enkele Duitse soldaten heeft veroorzaakt. Marinus van Staveren [Gijs Blom] is de laffe Nederlandse soldaat in het Duitse leger die gewond raakt aan het Russische front, zich realiseert dat hij de oorlog gaat verliezen, en dus gewetenswroeging krijgt (hoewel dat aan zijn handelen niet te merken is) wanneer hij nog geen maand later Walcheren moet verdedigen. En we volgen ook nog een aantal Britse soldaten die vrolijk lachend de Noordzee oversteken en zich luidruchtig bezuipen in een afgelegen boerderij in bezet gebied dat ze met kaarsen hebben verlicht. Van Heijningen Jr. dacht blijkbaar dat hij het Nederlandse antwoord op Saving Private Ryan en The Longest Day aan het maken was, maar die vergelijking is aanzienlijk meer dan Een Brug te Ver voor deze goedkope imitatie. Van de vermeend Nederlandstalige dialogen kon ik de helft niet eens verstaan! Zoals de internationale titel duidelijk maakt is dit er eentje om heel snel te vergeten.

Van mij krijgt Matthijs van Heijningen een pluim.

Voor Nederlandse begrippen een volwassen oorlogsfilm. De movie heeft me geboeid van het begin tot het eind. Ach ja, als het een Nederlandse productie is, lijkt het wel of we daar extra wat van moeten vinden. Vindt het moedig, en hopelijk komen er meer.

Het is het allemaal net niet. Veel te klein budget voor een film als dit.

Overal komt het tekort. Zo jammer.

Op geen moment zijn de acteurs en figuranten geloofwaardig.

Kneuterig oorlogje spelen b film.

De film was indrukwekkend, vooral voor een Nederlandse productie.

Maar had meer actie verwacht, in plaats daarvan krijg je toch een verhaal wat om de invasie heen speelt wat flinterdun is en niet heel erg spannend.

De invasie zelf was dan wel weer spectaculair met zeker mooie shots.

Al met al een goede Oorlogsfilm maar voor mij niet echt een hoogvlieger.

Ik moet zeggen dat er misschien wel teveel WOII oorlogsfilms worden geproduceerd waardoor het allemaal een beetje 'too must' gaat worden

Toen bij het begin van de film als co-producent de EO werd vermeld vreesde ik dat het een softe boel zou worden maar dat was zeker niet het geval zo krijgen we bijvoorbeeld afgehakte ledematen te zien: het is een vrij rauwe WO 2 film geworden, zonder onnodige romances, overdreven en onrealistisch heldhaftig gedoe en in hoog tempo verteld. Ook heeft een filmfonds uit Litouwen bijgedragen aan de financiering, daar komt waarschijnlijk de link naar de Slag bij Narva vandaan. Over het algemeen wordt er behoorlijk geacteerd behalve Jan Bijvoet als Dr. Visser die ik erg matig vond. Het camerawerk is degelijk maar je merkt wel in actie scenes dat het geen film is die met een echt groot budget is geschoten: er wordt nogal 'klein' gefilmd (geen echt grootse battle scenes) dat drukt de kosten uiteraard. Maar het is wel degelijk en ontstijgt zeker het TV film niveau. Het is allemaal niet bijster origineel maar het was een bezoek aan de bioscoop waard.

De huidige IMDB rating van 7.5 is wat mij betreft spot on.

Goede oorlogsfilm, goede actie scenes.

Prima oorlogsfilm!

Eerlijk gezegd voor mij een vrij onbekend gedeelte van de geschiedenis van Nederland in WOII. Misschien komt dat omdat deze slag niet uit een heel groot strijdtoneel bestond, zoals bijvoorbeeld de landing in Normandië. Feit is dat weinig mensen op de hoogte blijken te zijn van wat zich in Zeeland heeft afgespeeld dus het is een prima initiatief geweest om hier een film over te maken.

Centraal in het verhaal staan drie hoofdrolspelers die, uiteraard, elkaars paden regelmatig kruisen. Wat mij betreft gaat deze verteltechniek soms ten koste van de personages en komt niet alles meer realistisch over.

Toch kent deze film ook veel pluspunten. Het acteerwerk is in orde, de decors zijn schitterend en het camerawerk is gewoon goed. De scène op de brug is erg bruut, beetje gepikt van Saving Private Ryan, maar alsnog erg heftig neergezet.

Prima film, ruim voldoende!

3.5*

TLDR; Normaal ben ik niet zo van de Nederlandse films, maar dit was een positieve uitschieter! Ik vond hem beter dan 1917 en Dunkirk, allebei toch ook geen verkeerde films. Ik zou het omschrijven als een mix van Oorlog zonder vrienden en Saving Private Ryan. Hij beviel me een stuk beter dan de vorige "film" die ik over Zeeland zag, de draak De storm. Kortom, menschen, komt dat zien!

Mijn beoordeling per onderdeel:

Art direction: 10 (uniformen en decors waren simpelweg perfect voor mij als leek. Schitterend!)

Camerawerk: 10 (alles wordt prachtig in beeld gebracht en prachtig gekaderd, hier kan ik als fotografieliefhebber van genieten. Alles is overzichtelijk en interessant, behalve bij de gevechtsscènes, waar juist de chaos van de oorlog wordt uitgebeeld. De beelden van de luchtarmada op weg naar Market Garden was erg indrukwekkend. Het prachtige Zeeuwse landschap wordt ook prachtig in beeld gebracht).

Acteren: 9 (alledrie de hoofdrolspelers zijn uitstekend, de Duitse soldaat en het Zeeuwse meisje nog het meest. Ook de onderdrukte emoties en emotionele uitbarstingen (Teuntjes huilbui) spelen ze erg goed. De enige die ik minder vond was Jan Bijvoet als de dokter, nogal een slappe figuur met een totaal niet overtuigende emotionele uitbarsting. De cynische Duitser zonder benen maar diep van binnen een hart van goud vond ik ook net iets te getypecast. Ik was blij dat het niet vol grote namen zat, het budget is in de film zelf gaan zitten in plaats van in sterren die ons naar de bioscoop moeten lokken.

Verhaal: 8 (Over het algemeen prima, de film is boeiend en de plot is goed in balans tussen de verschillende onderdelen. De structuur van de drie verhalen die verweven worden werkt ook goed en het wordt erg efficiënt verteld, met weinig dode momenten. Er zit soms wel Tsjechovs X in, een plotpunt waarvan je weet dat dat terug gaat komen, zoals de roll van het zweefvliegtuig. Hierdoor doet de structuur soms wel wat geforceerd aan. Ook heeft de film een wel erg optimistisch mensbeeld, zelfs de meest overtuigde Nazi is één gebeurtenis verwijderd van een verandering naar de perfecte ridder, een paladijn die voor het goede strijdt. Een meevaller was er geen liefdesverhaaltje bijgesleept werd. Toen de Engelse soldaat nog knaap bleek dacht ik dat het die kant op zou gaan met Teuntje, maar gelukkig niet).

Geluid: 7 (meestal prima, leuk dat ze ook wat Zeeuwse accenten meepakten, alleen kon ik bepaalde Nederlandstalige dialogen niet of slecht verstaan, met de Engelse had ik dat totaal niet. Ik begreep dat dit aan de nabewerking van de achteraf toegevoegde dialogen kan liggen).

Algemeen: 8,5 (Een met liefde en een hoog budget gemaakte topper. Ik rond hem hier naar beneden af tot ****).

Absolute topfilm! Meedere verhaallijnen komen op interessante manier bij elkaar. Actie scenes kunnen zich meten met Saving Private Ryan en Band of Brothers. En dat voor "maar" 14 miljoen! Duitsers die Duits spreken. Goed gebruik gemaakt van voor mij onbekende acteurs, wat het verhaal authentieker doet overkomen dan met ster acteurs. Aan veel details grote aandacht besteed. Van gedrag, tot taal en militaire uitrustung. Zo hoort het. Bespaar mij 14 crap films van 1 miljoen en maak voor dat geld één masterpiece zoals dit per tien jaar! Chapeau voor de maker(s)!

Opmerkelijke film.

Ik ben blij dat Van Heijningen Jr. de rol op zich heeft genomen om deze ontzettend dure film voor Nederlandse standaarden te regisseren. De beste man heeft uiteraard al wat ervaring in Hollywood, dat duidelijk werd in het jaar 2011. Deze film is echter anders, maar dat pakt juist beter uit dan zijn tripje in Amerika.

Uiteraard is de film goedkoper dan andere, grotere oorlogsfilms en dat breekt regelmatig door. Al snel valt het op dat de film zich maar op weinig locaties afspeelt. Diegene die je wel te zien krijgt, die zijn mooi, maar het zijn er dan ook niet veel. De normalere locaties worden opgevuld met filtertjes zodat je de werkelijke goedkope natuur niet te zien krijgt. Een echt Hollywoodgevoeltje zit er dan al snel aan vast, maar dat maakt in principe niet heel veel uit.

Een grote stroef van de film blijft het acteerwerk, dat niet bepaald briljant is. Dialogen komen er weinig interessant uit (Radder), tot zelfs onverstaanbaar (Bijvoet). Anderzijds kon ik ook castleden ontdekken die mijn verwachtingen ontstegen, zoals Schneider en Flatters. Zo blijft de boel in dit geval aardig verdeeld, en dat is gewoonlijk zo. Het eerste uur had soms wat kruit kunnen gebruiken en voor een lange tijd blijft het te duidelijk waar het heen wilt gaan.

Dit is een film die een echt verhaal oogt te vertellen en dat lukt aardig. Wat vooral helpt is dat er regelmatig clichés worden vermeden waarmee deze film al snel een eigen smoel krijgt. De finale op de brug is geweldig in beeld gebracht, en ook andere scenes zijn opvallend spannend geregisseerd met knappe effecten, goed gebruik van de camera en solide cinematografie. Voor het oog is de film al snel een streling. Niet bepaald verwacht van een Nederlandse film.

Verder zit het tempo er aardig in en wordt de film nooit saai. Bovendien is het ook niet te soft en wijkt niet uit voor wat brute beelden, al zit er niks grensoverschrijdends in. Ik vond het vooral fijn dat de film weinig bekende clichés kent alhoewel het altijd voor een bepaalde mate voorspelbaar blijft. Het geluid knalt goed door, eindigt aardig en kijkt goed weg. Goed verrast door deze Nederlandse productie die zijn centjes ook echt heeft weten te gebruiken en daarmee een van de beste films neerzet afkomstig van eigen bodem. Veel over de geschiedenis krijg je niet te weten via deze film, het gaat echt om de ervaring, maar ik vind dat persoonlijk totaal niet erg.

Nu het EK voetbal op z’n einde loopt heb ik weer wat meer tijd voor zaken als bioscoopbezoeken en was ik toch wel benieuwd naar deze Slag om de Schelde, de geprezen Nederlandse oorlogsfilm die echt zich kon meten met Hollywood. Nou ben ik over het algemeen behoorlijk sceptisch naar Nederlandse films, vooral de commerciële titels, want over het algemeen kenmerken ze zich door goedkoop en belabberd op me over te komen.

Het positieve aan deze film is dat ik wel het gevoel had lange tijd naar een film te kijken waar een redelijk budget in zit want technisch is dit best een goed geschoten film met een aantal mooie shots, al moet je niet doorslaan met zaken als lens flare en achtergronden vertroebelen om de voorgrond meer aandacht te geven. Maar het was zeker de moeite, net als het geluid en de soundtrack. Ik kan er weinig op aanmerken en denk dat je met deze titel je op dat gebied internationaal goed kan vertonen. Alles voelt authentiek en ook is het top dat de Duitsers bijvoorbeeld gewoon Duits spreken.

Maar het gaat op een aantal andere vlakken wel mis. Als je dan zo’n fors budget heb, huur dan een paar sterke scenarioschrijvers in die er meer van kunnen maken dan deze saaie, vermoeiende zit. Het is knap, maar ik heb me bij een oorlogsfilm weten te vervelen. Zeker dat tweede uur duurde zo enorm lang. Je zit maar te wachten op de grote slag om de Schelde waar volgens de aftiteling zo’n 10.000+ doden bij zijn gevallen aan Duitse, geallieerde en bevolkingskampen. Maar je zit als kijker in de slotfase van de film gewoon te kijken naar een groepje van pakweg 50 geallieerden tegen 50 Duitsers. Als je me zou zeggen dat dit de bevrijding van Volendam was geweest, had ik het ook geloofd. Echt een enorme teleurstelling en ik kreeg meteen flashbacks naar een van de alle slechtste films aller tijden; Het Bombardement, die hetzelfde kunstje flikten door een onderwerp groots in de titel te stoppen en dan slechts dit in een paar minuutjes te tonen op een manier die gewoon treurig is. Eigenlijk waren het gewoon een paar bootjes met soldaten die om de dam heen varen en wat afweer kapot knalden. Nou…tsja. Beetje lame. En eerlijk, de slag kwam vrij rommelig in beeld en ook wel redelijk soft. Je ziet wel hier en daar iemand zonder arm of been, maar er is nauwelijks bloed of gore te vinden. Ik merk dat ik sinds Saving Private Ryan moeite heb met films die oorlogsgeweld zo bleu tonen.

En ook de verhaallijnen zijn gewoon zwak geschreven. Ik bedoel, waarom zou die Dirk in hemelsnaam een vol peloton Duitsers aanvallen door een steen hard door een vrachtwagenruit te smijten? Dan heb je dus ruim 4 jaar oorlog overleefd, is de bevrijding nabij en dan doe je dat? Of het groepje soldaten, waarbij er 2 overblijven die een huis in gaan waar liefst twee Duitsers aanwezig zijn die hen niet op hebben gemerkt. Ze doen in dat huis echt alles zo stompzinnig dat je niet kan geloven dat soldaten die een opleiding hebben genoten zoiets doen. En ook probeert de film wel iets te opzichtig aan te willen tonen dat oorlog niet zwart-wit is, door die Nederlander die voor de Duitsers werkt nog even de held te laten zijn op het einde. Ik kan wel meer voorbeelden bedenken, maar het punt is gemaakt. Wel positief dat er geen tenenkrommende love story in zit. Helaas hebben ze de tenenkrommende dialogen nu maar bij het peloton soldaten gestopt. Sowieso is het acteerwerk bij bijna iedereen middelmatig en is geen enkel personage interessant.

Ik wilde echt niet met vooroordelen de film gaan bekijken en dat heb ik ook niet gedaan, want zeker het eerste uur vond ik best wel goed en toen had ik wel een goede voldoende in mijn hoofd, maar als het budget er niet is om een enorme veldslag goed weer te geven, dan moet je je afvragen of je dit soort films als Nederland wel moet maken. Het duurde alleen al onderhand twee minuten aan het begin van de film om alle namen van de filmsponsors te lezen. Geen idee of de regisseur geheel zijn eigen gang kon gaan met zoveel financiers, maar het is geen al te best eindresultaat geworden.

2,5*

Gisteravond deze productie gezien.

Viel heel erg tegen.

De filmtitel dekt niet de lading.

Film is meer een drama, geen weergave van de echte strijd om de Scheldemonding anno 1944.

Van de hak op de tak.

Tja, filmografie is wel goed.

Geen voldoende in het geheel voor deze productie.

De Duitser spreken Duits en de Engelsen Engels, dat is een hele vooruitgang. Helaas spreken de Zeeuwen geen Zeeuws, maar een soort Zeeuws-vlaams koeterwaals dat nergens op slaat. Verder hebben de Duitsers (of de Fransen daar ruziën de historici nog steeds over) in 1940 de halve binnenstad van Middelburg met de grond gelijk gemaakt. Opmerkelijk genoeg zie je daar in de film in 1944 niets van terug.

Waarom dan toch 4 sterren? Welnu, ik vind de film goed in elkaar steken. De drie verhaallijnen wisselen elkaar snel af zodat de spanning er goed in blijft. De acteurs spelen goed, vooral dat groepje gestrande piloten (met Draco Malfidus op brancard) vond ik prachtig. Er zit geen obligaat liefdeslijntje in en het lijkt historisch vrij accuraat te zijn weer gegeven. Het geluid stond in de bioscoop zo gruwelijk hard dat ik mezelf bijna op het slagveld waande, maar de dialogen waren daardoor ook goed verstaanbaar. De slag om de schelde is wat mij betreft beter dan Verhoevens Zwartboek. Daar wil ik wel meteen bij zeggen dat zijn Soldaat van Oranje waarschijnlijk nooit meer overtroffen zal worden.

Leuk geprobeerd, maar alle shots van een “slag” zaten al in de trailer, en eigenlijk heb ik bar weinig van de slag om de Schelde gezien in deze film. 1 shot vanuit een vliegtuig in de lucht is alles wat er als big budget uitzag. De rest zijn gevechten tussen een paar mannen in de modder, gefilmd met shaky cam zodat het ergens op moet lijken. Gelukkig spreekt elke nationaliteit wel zijn daadwerkelijke eigen taal, maar van elke “oudere” Nederlander in deze film kon ik werkelijk geen enkel zin verstaan. Hadden ze dat ook maar ondertiteld. Overigens is dat een probleem van heel veel Nederlandse films. De drie verhaallijnen vond ik zelf erg traag elkaar opvolgen. Het is pure tijdsvulling, wat ook heel veel in tv series gebeurt. Positief is dat met de weinige middelen de cinematografie toch goed verzorgd is, en de vrouwelijke hoofdrolspeler was de enige die me met haar spel kon meeslepen in haar verhaal. Ze was ook de enige die realistische keuzes maakte. Haar broer daarentegen, die een aanslag pleegde, vond ik rete dom en irritant en vanaf zijn allereerste actie kon het me al weinig meer schelen wat er met hem zou gebeuren.

De aantiteling begon na een vervelend lange opsomming van bedrijfslogo’s met “Netflix presents”, en dat is eigenlijk waar deze film meer thuishoort.

Zeker niet slecht maar ook weer niet echt bijzonder. De spaarzame gevecht scènes vond ik toch wel het meest boeiend. Mooi vond ik ook zonder meer de verschijning Susan Radder in de rol van Teuntje. De rest kan er mee door. Ik heb betere Nederlandse oorlogsfilms gezien.

3,5*

Voor Nederlandse begrippen een grootse spektakelfilm met prima acteerwerk in een historische setting. Je moet je als kijker alleen wel tantevoren verdiept hebben, waarom deze slag zo noodzakelijk was. Dat wordt alleen aan het begin van de film heel kort aangestipt, maar het verdere strategische belang, als ook de noodzaak om het verdere verloop van de oorlog in het voordeel van de Geallieerden te beslechten, blijft onderbelicht. Het verhaal van de slag om de dijk die aan het einde van de film plaatsvindt vindt tamelijk plotseling plaats in de film. Mooi en met veel spektakel weergegeven, maar zonder tekst en uitleg van het waarom. Een gemiste kans om de geschiedenis nog beter uit te leggen.

Voor Nederlandse begrippen een sterke oorlogsfilm.

De film is zeker niet perfect, acteerwerk en casting van rollen had beter gekunt net als de uniformen.

Maar de film bevat genoeg pluspunten zoals het weergeven van Zeeland in de oorlog, de actiescenes en de spanning. Hierdoor blijf je kijken tot het eind.

Zonde, had me er erg op verheugd maar de film viel me op verschillende punten tegen. Verhaal pakte me niet, ongeloofwaardig, net als acteurs, accenten, effecten.

Zitten wat scenes in die lijken op saving private ryan maar dit is wel echt de aliexpress-versie. Op zich is dat niet eens een groot probleem maar als het verhaal, effecten en de acteurs niet geloofwaardig overkomen is het een lange zit.

Voelt verder ook erg leeg aan, ik had vaak het gevoel dat er erg weinig mensen in beeld waren, je krijgt een beetje een claustrofobisch gevoel.

Film haalt ook echt niet de vergeten slag om de Schelde uit de vergetelheid.

Toch zal minder kritisch publiek het vast een goede film vinden maar ben blij dat ik hem via Netflix heb gezien en niet in de bios.

Aardige film over de aanloop naar een belangrijke slag tijdens de bevrijding van Europa. Het duurt even voordat de verschillende verhaallijntjes vorm krijgen, maar de afwisseling hier tussen werkt daarna wel beter. Een voor Nederlandse begrippen groot opgezette oorlogsfilm die me echter niet helemaal wist mee te krijgen. Voornamelijk omdat het allemaal al eens eerder voorbij is gekomen. Net geen 3.5 sterren.