The Gentlemen (2019)

Ritchie's come back?

Guy probeert met The Gentlemen weer zijn oude glorie te behalen. En an sich komt hij best wel een eind.

Sommige personages zijn echt de moeite waard en het verhaal intrigeert, de prent had meteen mijn volle aandacht. Helaas zijn er ook mindere personages, ja het verschil tussen de personages is helaas iets te groot. En misschien zijn het er wel teveel, daardoor wordt het verhaal wel heel erg uitgerekt en is de rode draad niet erg duidelijk meer om lekker gemakkelijk te volgen.

Maar na een tijdje ben je ook wel een beetje klaar met verhaal, het begint wat slepend te worden voor het gevoel. En dat nog voordat je op de helft bent. Gevaarlijk noem ik dat, zeker voor de eindwaardering. Richie laat ook hier echt wel zijn kwaliteiten zien, maar zijn oude niveau heb ik toch gemist. De humor, droog als gort zoals hij dat in hoogtijdagen voor elkaar had, moest ik hier gewoon missen. Zo nu en dan een glimlach, een gniffel en dat was het wel. Helaas.

Nee van slecht werk kun je niet praten, maar de spicy touch waar je elke keer weer op hoopt bij Richie was wederom niet aanwezig. Een aardige cast die het behoorlijk doet, prima regie en camerawerk en een redelijke soundtrack. Maar meermaals raakte ik verstokt in (een probeersel) semi intellectueel pshychobabble, deed me denken aan het gedoe wat Tarantino ook zo vaak laat zien. Duidelijk teveel van het goede.

Ja het verhaal is goed uitgewerkt, tot in de vezel. Er zijn mooie shots, de regie is goed zoals we wel herkennen van Guy. Maar het verhaal is niet sterk genoeg voor bijna 2 uur fun. De humor is niet sterk genoeg, het acteerwerk goed. Een redelijke soundtrack met een ietwat sloom script. Vooral dat laatste voorkomt een goede score van mijn kant. Slecht is het niet maar we hebben zeker beter gekend in zijn soort. Mistte scherpte in veel facetten, jammer.

Ik zal deze niet snel weer opstarten, 3,0** een 6,5/10.

Ik snapte het anders ook niet maar waarschijnlijk was ik ook niet geïnteresseerd.

Moet op gang komen maar zeer vermakelijke film. Genoten. 4.0

Wat mij betreft was dit een vermakelijke terugkeer naar Ritchie zijn mockney-roots...

Ik heb/had de indruk dat het leuker was om deze film te maken, dan 'Aladdin' of 'King Arthur: Legend of the Sword' .

Ik vond de film verfrissend, vol met leuke details.

Yep, uitstekend misdaadfilmpje van Ritchie, goed dat hij weer terug is, en hoe.. Heb erg genoten.

Bevat veel dialoog ja, dus je moet wel blijven opletten, en niet op je telefoon gaan zitten spelen ofzo..

En trouwens, generatiekloofjes is ook een terugkerende issue in de film.

Wel goed alleen iets teveel gepraat.

3*

simpel filmpje waarbij er constant een verhaaltje wordt verteld..

was redelijk,kwam langzaam opgang.

voor mij niet meer dan een klein zesje...

Na flops ‘King Arthur’ en ‘Aladdin’ keert Guy Ritchie dus terug naar ’t milieu waar ‘ie van oudsher in floreert: ’t wereldje van gangsters, bandieten, enfin, 't schuim der aarde. Het levert een semi-ingenieuze plot op: spannend, een beetje grappig, snedig verteld. En toch.

Toch is het vertelperspectief ergerlijk: ten eerste omdat de hijgerige Hugh Grant nergens op de lachspieren werkt terwijl dat haast voortdurend de bedoeling lijkt, ten tweede omdat de toeschouwer weinig over hem aan de weet komt, en dus moeilijk kan meegaan op de denkpiste dat hij zomaar elke intrige kan doorzien. Het personage Fletcher vervangt de alwetende verteller, maar hoe kan hij nou zo alwetend zijn?

Juist, het zijn slechts kanttekeningen bij een al bij al vermakelijke prent, al is die niet vernieuwend en verre van zo komisch en vol suspense als ‘Snatch.’ en ‘Lock, Stock and Two Smoking Barrels’.

3,25*

Meh...

Het viel me na Snatch al op:

Guy Ritchie is het qua vlotte hippe misdaadfilms helemaal kwijt.

Revolver en Rocknrolla waren al matig en deze film is (helaas) hetzelfde.

Wat in Lock Stock en Snatch allemaal naturel fantastisch uitpakte en simpelweg lekker liep, voelt hier geforceerd aan. Nep, het loopt gewoon niet.

Je voelt het meteen al in het begin tijdens Hugh Grants geforceerd-coole oeverloze monoloog: we gaan weer een pijnlijk rondje Snatch kopiëren.

Nee. Jammer, maar gewoon nee.

Het voelde zoals velen hier al aangeven als een Snatch 2.0. De muziek is up to date en ook die filter over de film stoorde me wat. Het is geen Netlix productie maar heeft wel heel sterk die vibe, beide zijn allesbehalve positief. Al heb ik me wel vermaakt met het verhaal maar voelden de vele twist heel geknutseld. Ook het acteerwerk van Charlie Hunnam kwam heel houterig over.

Toch een 3 sterren waard, genoten van het tempo en toch interessante verhaal.

Armoedig.

Het wordt tijd om Ritchie volledig af te schrijven, want na twee uitstekende films in het begin van zijn carrière lijkt alle inspiratie op bij de beste man. The Gentlemen is weliswaar een return to form na dubieuze uitstapjes als King Arthur en Aladdin, het eindresultaat is niet veel beter (nou vooruit, ietsje). Nochtans heeft Ritchie een alleraardigste cast opgetrommeld, zelfs Hugh Grant is van de partij, maar de personages die ze vertolken zijn zielloze poppetjes die enkel lijken te weten hoe ze een zonnebril op moeten zetten en de ander voor "cunt" uit te maken. Stoer hoor.

Het plot zelf zit vol met de nodige twists en door elkaar lopende verhaallijnen, allemaal totaal onzinnig en erg geknutseld. Echter, ik zou liegen als ik zou beweren dat het plot serieus inferieur is aan een Snatch. of een Lock, Stock - die kennen dezelfde geconstrueerde verhaallijntjes. Het punt is dat die films wél werken, omdat de personages, de editing, de dialoog en de stijl veel vlotter en creatiever zijn. Als dit allemaal ontbreekt dan ga je je vanzelf ergeren aan de geknutseldheid van een dergelijk plot - hetgeen voor mij het geval was bij The Gentlemen.

Enige pluspuntje is Colin Farrell, die het erg leuk doet. Maar dat is gewoon te weinig in een film als deze. Ergens denk ik dat Ritchie nog een vlot filmpje in zich heeft, maar tot die tijd zeg ik: Phuc off Guy.

Als Guy Ritchie zeg maar Jacques Herb was, dan waren Lock Stock... en Snatch zijn Manuela en El Toreador. Want noch van Herb, noch van Ritchie, kun je beweren dat ze na hun magnum opus nog iets bijzonders hebben gedaan.

Tuurlijk, de Sherlock Holmes films waren vermakelijk en ook The Man From UNCLE was goed kijkbaar, maar behoorlijk inwisselbaar. Ze misten de sfeer, regie en visuele kwinkslagen die de eerste twee films van Ritchie wel hadden. Met King Arthur probeerde hij zijn stijl te combineren met het uitgekauwde ridder-thema, maar dat werkte juist erg vervreemdend.

Is The Gentleman dan zijn comeback? Alle ingredienten lijken aanwezig. We zijn weer in Engeland en we hebben weer te maken met boeven. Sommigen ronduit gemeen, anderen juist zachtmoedig.

Het probleem is dat juist gezien deze vertrouwde Ritchie-setting, de makers zich bewust raakten van de verwachtingen en daarom nodeloos ingewikkelde trucjes gingen uithalen met de vertelstructuur. En dat is nu juist het zwakke punt van het geheel.

Het achtergrondverhaal moet je namelijk destilleren uit een conversatie tussen Charlie Hunnam (die zijn baard uit King Arthur nog gewoon had laten staan) en Hugh Grant. Deze laatste is amper herkenbaar en dat is een verademing. Ik vond hem namelijk (op Jason Statham na) de slechtste Britse acteur omdat hij maar één typetje kan spelen: de charmante, onhandige eeuwige student. Hij blijkt zowaar nog iets anders te kunnen. Bravo.

Maar door de gekunstelde manier van vertellen duurt het lang om er in te komen, en als het éénmaal loopt, heb je voor geen enkel personage enige sympathie (op de even onherkenbare Colin Farrell na, dan). Daarom is er amper spanning.

Matthew McConaughey speelt een Amerikaan die toevallig in Engeland verzeild raakte en daar bleef plakken, maar volgens mij is het gewoon omdat ze met hem op de poster zich verzekerd wisten van een bekende ster.

Het ziet er wel leuk uit, is hier en daar quasi-humoristisch en al met al krijg je er geen ebola van aan je ogen, maar als je een avondje in bad gaat liggen met een paar IPA biertjes is dat minimaal een even goede tijdsbesteding.

2,5 sterren

Laatst al iemand die Tarantino met de Toppers vergeleek, nu dit weer...

Hehe, eindelijk weer naar de bioscoop geweest. Ritchie terug naar zijn Snatch en Lock Stock roots en dat leverde een uitstekende film op.

Never mind the Bollocks, here's Guy Ritchie!

Hartstikke rommelig... die man die er een verhaal over verteld die overgangen, voelden heel vreemd aan. En regelmatig had ik het idee laat het beeld nu wat meer voor zich spreken in plaats van steeds weer met drukke dialogen aankomen. En het verhaal daar in zaten veel te veel onwerkelijk gebeurtenissen in... kortom een rommelige en te glad gestreken boeven film.

Bijna net zo goed als Snatch.

In ieder geval zijn beste sinds Snatch.

Sherlock Holmes, was naar mijn mening een te vrije interpretatie (ben meer van de J. Brett vertolking)

Hugh Grant was letterlijk onherkenbaar, bewijst hier dat ie niet alleen romantische rollen aankan.

Einde toch weer anders dan verwacht.

Een aangename verrassing.

Een vermakelijke film, vooral vanwege de dialogen. Maar niet zo sterk als Snatch of Lock Stock... Een 3,5.

Wegens gebrek aan een aanbod films dat mij aansprak deze avond ben ik begonnen aan deze film zonder enig vooroordeel. Louter op basis van cast gekozen voor deze. Matthew Mc Conaughey en Hugh Grant zijn twee acteurs die ik graag bezig zie. Nu moet ik zeggen serieus verrast te zijn van deze film. Cool, intrigerend, verrassende plotwists en subtiele Britse humor. Echt wel meevaller. Soms wat moeilijk om te volgen, maar verder topper... Ben onder indruk dat de ooit zo ‘droge’ Britse Hugh een soort van maffia-achtige rol kan spelen. Hugh bewijst bij deze dat hij nog steeds terecht meespeelt in de moviescene... En niet altijd als een of andere romantische ziel zoals wij hem kennen. Voor mij net niet perfectie, dus 4,5*, welverdiend!!!

Mwah.

Overdadig veel voice over en geforceerd gedoe met de structuur, en een paar plottwists die eigenlijk vooral

afbreuk doen aan het verhaal. Jammer, want voor de rest doet Ritchie best wel een paar dingen echt goed - de karakters zijn goed, de cast past er prima op, en het hele zaakje wordt leuk en fris in beeld gebracht zonder al te veel overbodig gedoe. Alleen Dockery is niet zo heel geloofwaardig - niet vanwege de typecasting in haar recentere rollen want daar heb ik maar weinig van gezien - maar op een of andere manier is ze gewoon niet genoeg de femme fatale die hier voor nodig was. Maar Grant en Farrell maken dat dan wel weer wat goed, en een film met Eddie Marsan er in heeft voor mij altijd wel een half puntje bonus.

Het eerste halfuurtje vond ik wel echt slechter dan de rest van de film overigens, en het is dan vooral ook dat de voice over die irriteert. Of dat later in de film minder is of dat ik er toen al door afgestompt was…

Aladdin een flop? Met een miljard aan opbrengst mag je dat echt geen flop noemen.

Goeie film waarin een succesvolle dealer in marihuana zijn bedrijfje wil verkopen. Origineel zijn het plot en de wendingen wellicht niet te noemen. Wel een vlotte vertelstijl en een aantal uitstekende scenes en leuke dialogen. Wellicht niet zo fris als het eerdere werk van Guy Ritchie, maar het kijkt allemaal wel gemakkelijk weg. Zeker ook vanwege de cast .

Lekker filmpje waarin Ritchie terug keert naar zijn Snatch tijd. Qua niveau komt de film daar behoorlijk in de buurt.Mogelijk dat hij net iets lager scoort omdat het toen nieuw was en nu weet je wat je kan verwachten.

Cast doet het prima en heeft er volgens mij ook echt lol in. Geen problemen mee als Ritchie op deze voet doorgaat, mijn zegen heeft hij.

Voor wat kwaliteit betreft, in mijn ogen een flop. Hoogst subjectief, hoor!

Zijn beste in 20 jaar tijd. Misschien dat het er voor

M. Night Shyamalan nu ook gaat gebeuren.

In het begin had ik wat moeite met de vertelstijl van de film. De bijzonder lange monologen van Grant blijven maar voortduren en na een kwartier begon de aandacht wat te verslappen. Maar dan komt er opeens vaart in de film en is het plot zo vermakelijk met kleurrijke personages, allerlei twistjes en gekke gebeurtenissen, dat je onmogelijk niet met plezier naar the Gentlemen kan kijken.

Geen instant classic voor mij omdat dit niet mijn genre is, maar dit is wel Brits topvermaak van de bovenste plank. Guy Ritchie is nog steeds in vorm.

3,5*

Vind dit persoonlijk een van de beste werken van Guy Ritchie. Goeie cast, leuk verhaal, film die erg goed in elkaar zit. Vermakelijk voor iedereen die een beetje van Tarantino achtige films houdt (als ik deze dan toch ff in een bepaalde categorie moet stoppen). In tegenstelling tot Tarantino films is dit wel iets minder bizar en voelt wat, tja wat is het goede woord, realistischer denk ik..

Vintage Ritchie, maar wel op een frisse wijze. Alle elementen van een Ritchie zaten in de film vervat: misdaad, erg Brits, veel cameraspielerei en absurde situaties. En toch kwam het verfrissender over alsof het een debuutfilm was. Mogelijk heeft de hilarische rol van Grant er iets met te maken. Desalniettemin een heel fijne film waarvan je geregeld plat ligt van het lachen met een leuke plot.

Wat een heerlijke film waarin iedereen heerlijk speelt, de dialogen zijn goed. Ik heb me hiermee vermaakt en de hele tijd met een glimlach gekeken.

Ik dacht wel dat ik naar de nieuwe Quentin Tarantino keek, ipv Ritchie. Zelfde feeling, muziek.

‘The Gentlemen’ is inderdaad Ritchie zoals we hem kennen van twintig jaar geleden. Heeft de Britse filmmaker zichzelf opnieuw uitgevonden? Dat helaas niet, want ‘The Gentlemen’ mist iets fris en nieuws en blijft voornamelijk overeind dankzij de heerlijke cast. Ritchie speelt ‘op safe’ en blijft op vertrouwd terrein in een film die hij twintig jaar terug ook gemaakt had kunnen hebben. Niet écht mijn ding, althans. De vertelstijl is niet echt mijn ding, net als de komische ondertoon.

Als uithang bord heeft Ritchie ook een flink aantal A-list acteurs binnen gehaald, wat natuurlijk als marketing strategie erg goed uitpakte, maar echt kleur hadden de personages niet. Op Hugh Grant als Fletcher na dan. Zonde als je dan zo’n arsenaal aan acteurs op trommelt.

6.5

The Gentlemen is ten opzichte van een misdaad- cq. gangsterfilm te theatraal, rommelig, met actie waar nodig. Ik vond Hugh Grant volledig miscast en de muzikale omlijsting bagger. Al met al was was deze film niet mijn ding