The Gentlemen (2019)

Eindelijk sinds RocknRolla weer eens écht kunnen genieten van een Guy Ritchie-film. Ik had niet verwacht dat Ritchie het nog in zich had, maar hij heeft het tegendeel bewezen.

Een typische old-school Guy Ritchie-film, met als hoogtepuntje toch wel de rol van Colin Farrel!

In Amerika gezien zonder ondertiteling .

Maar dit is oldskool Guy Ritchie.

Acteurs geniaal

Script fenomenaal

beeldwerk geweldig

Muziek geweldig

Plot geweldig

Eigenlijk alles geweldig.

Waar m’n held Tarantino me al wat films in de steek laat is Guy Ritchie een eindbaas.

Guy Ritchie de man die onze deze parels gaf als "Lock, Stock and Two Smoking Barrels (1998)", "Snatch (2000)" en "The Man from U.N.C.L.E. (2015)" is terug met "The Gentlemen (2019)". So here we go...

En wat vond ik ervan:

Dit is een echte Guy Ritchie film zoals ik ze graag zie, vol met humor, geweld en vreemde twists in het verhaal. Fletcher (Hugh Grant) verteld het verhaal van de film. En dit doet hij fantastisch. Mickey Pearson (Matthew McConaughey) is de hoofdpersoon waar het verhaal om gaat met zijn trouwe partner in crime Ray (Charlie Hunnam), die laatste zou je moeten kennen van de TV-Serie Sons of Anarchy en de mislukte film "King Arthur: Legend of the Sword" waar Guy Ritchie verantwoordelijk was voor de screenplay. Matthew McConaughey speelt zoals je wel kunt verwachten fenomenaal en Charlie Hunnam staat ook als een huis. En als je dan ook nog de karakter Coach (Colin Farrell) hebt dat is het voor mij af. Briljant gefilmd en de soundtrack is daarin ook zeker belangrijk. De rest van de acteurs doen het dan ook erg goed, er zat voor mij geen zwak moment in. Ik heb me dan ook uitstekend vermaakt. Aanrader? Echt wel!!! Hoort nu al thuis in het rijtje klassiekers die Guy Ritchie al op zijn naam heeft.

Ja ja Guy Ritchie is weer terug zo als je hem van zijn eerste films kent, met een vlot gemonteerde britse gangsterfilm vol geweldige kleurrijke personages .De film is een kekke plotpuzzel waarbij de plot twists dus om je oren vliegen,zeker het laatste halfuur wat ervoor zorgt dat de film nergens saai wordt maar kan wel chaotisch overkomen. De goedgevulde sterren cast laat zichtbaar zien dat ze veel plezier halen uit hun rollen als prettig gestoorde criminelen met kenmerkende britse accentjes. waaronder ik vooral Hugh Grant verrassend leuk vond als de komische iets wat vunzige journalist Fletcher die het c* woord om de paar minuten wel gebruikt . de film zit vol met verwijzingen naar andere films en hilarische actie scenes bijvoorbeeld wanneer de baas van Fletscher iets te lastig wordt en de jongens van "de coach"dat varkentje wel even zouden wassen . Al met al vond ik het een geslaagde film waarmee Ritchie laat zien dat hij het niet verleerd is om een goeie vlotte misdaad film te maken zoals je vroeger van hem gewend was en de soundtrack is inderdaad ook top. Ik geef hem 4 sterren toch wel een koekeloertipje

Behoorlijke domper! We begonnen de film met 7 mensen in de zaal en eindigden met 4. Goeie cast, veel gelul, onsamenhangend vaag verhaal, slechte regisseur dus. Film was net 2 uren te lang. Jammer, volgende keer beter...

Phuc

Met afstand Guy Ritchie's beste film sinds Snatch.

Begin met minpunten. Eerste is ook een pluspunt; de film is vaak moeilijk om te volgen. Maar geeft ook weer meer replay waarde.

Ritchie wilt soms teveel Tarantino nadoen met wat soms werkt maar vaak ook niet, waardoor er geen vaart in zit.

Van sommigen personages wou ik meer ontwikkeling. Met name coach, geweldig acteerwerk van Colin Farrell.

Van de acteurs steelt Hugh Grant de show. Na al zijn Romantische komedies herken je hem bijna niet met een fantastische accent met baard. Matthew McConaughey speelt zichzelf. Niks meer niks minder is was wat mij betreft de zwakste.

Charlie Hunam was erg cool als assistent/opruimer van McConeughey's personage.

De film humor was zo heerlijk. De situatie waar de personages zich in bevinden tot de dialogen van Grant en Coach.

Ritchie's regie is erg Tarantino's esc en daar kunnen mensen zich behoorlijk aan storen. Ik had daar gelukkig geen last van. TG is een hillarisch, coole gangsterfilm.

Make more movies like this Guy!

Als de wetenschap dat één van de (Aziatische) karakters in deze film 'Phuc' heet je al in lachen doet uitbarsten, dan is deze film voor jou. De rest doet er beter aan om deze zelfingenomen poging tot een misdaadkomedie links te laten liggen, ook al volgt het in grote lijnen de formule van Ritchies succesvolle films 'Lock, Stock and Two Smoking Barrels' en 'Snatch'. Een uitgebreide cast, aangevoerd door Matthew McConaughey en Hugh Grant, mocht de verkleedruimte induiken en flauwe dialogen uitspreken in deze hip gemonteerde, maar inhoudsloze film. Uiteraard volgt de ene twist de andere op en heeft Ritchie er duidelijk plezier in om je als kijker steeds op het verkeerde been te zetten, maar ook dat gaat uiteindelijk nogal vervelen.

Ritchie's beste film, met afstand. Deels doordat hij zijn eigen spielerei redelijk weglaat (al zijn er nog genoeg momenten die ergernis opwekken en gewoon niet werken), de stijl wat rustiger is en vooral door de acteurs die met zichtbaar plezier deze onzin uitkramen. Alle acteurs zijn typetjes, maar weten met hun invulling er echt wat leuks van te maken en ruim binnen de grenzen van de geloofwaardigheid. Dan zijn komedies op hun best.
Op momenten is de film een kloon van andere films (die scène in die flat is gewoonweg Pulp Fiction), en nergens wordt dat niveau gehaald. Maar over het algemeen is dit behoorlijk. De muziek is aardig (uit die openingsscène zelfs erg fijn), visueel wel oké en hoewel het soms wat rommelig wordt verteld is aan het eind de film wel helder. Die twistjes ben ik nooit zo'n fan van, maar ach, het kan slechter. 3,0*.

Afgezien van Swept Away zijn de films van Ritchie altijd op z'n minst vermakelijk. Ondanks de uitstekende cast had ik niet hele hoge verwachtingen, maar ik moet zeggen dat het toch wederom een zeer geslaagde film is. Vermakelijk verhaal met de nodige leuke twists, veel kleurrijke karakters (die goed gespeeld worden) en uitstekende (soms wat flauwe) humor.

4*

Vooral het eerste deel van de film is langdradig, bij momenten zelfs saai en met een ongelofelijke partij slap geouwehoer. Waar dit in Snatch en Lock, Stock and Two Smoking Barrels perfect uitpakte, slaat Guy Ritchie hier de plank volkomen mis. Zelfs de sterrencast kan dit fiasco niet naar een hoger plan tillen.

The Gentlemen mist de humor, de vaart en de snedige dialogen van de eerder genoemde films.

Vermakelijke film van Ritchie. Je weet wat je ongeveer kunt verwachten en daarin stelt het dan ook niet teleur. Aardige rollen van Grant, McConaughey, Hunnam en Farrell. De film moet het vooral van het acteerwerk en de verhaalstijl hebben. Het plot is aardig, maar ondanks de plot twists, nou ook weer niet heel bijzonder. De humor werkt in de regel wel, al zitten er ook wat flauwe scènes in. Over de hele linie zeker de moeite waard.

Guy Ritchie is terug zoals we hem graag hebben, na vehicels zoals Sherlock Holmes en King Arthur. Zeker niet zo goed als Lock, Stock and Two Smoking Barrels (1998) en het meesterlijke Snatch (2000), want daar was de humor toch beter en er zat meer vaart in, maar toch weer een erg leuke Britse gangsterfilm. Heel tof om Hugh Grant in een andere rol te zien spelen dan we van hem gewoon zijn (romantische komedies). Ook de anderen doen het goed. Ritchie slaagt erin te doen wat ook Tarantino kan: acteurs kiezen die je niet meteen zou verwachten en die vervolgens zichzelf laten overstijgen in zijn films. Wat mij betreft is dit geen meesterwerk maar gewoon een goed gemaakte film, die wel een beetje traag op gang komt, maar zeker een tweede kijkbeurt waard is.

Mijn hemel, wat een irritante, ongelooflijk vervelende en nietszeggende film is The Gentlemen zeg! Eigenlijk was ik er na 5 minuten al helemaal klaar mee. Want deze film is een erg saaie en ronduit zwakke poging om de gloriedagen van Guy Ritchie's eerste 2 films nog eens te laten herleven.

Het verhaal is weer met een gimmick opgezet, zoals we dat van meneer Ritchie mogen verwachten. Maar het werkt niet dit keer omdat alles wat er gebeurt gewoon niet interessant genoeg is of juist voorspelbaar.

Het plot is niet leuk, niet spannend, de dialogen zijn oeverloos langdradig en saai en het beetje actie wat erin voorkomt is allemaal zo standaard als het maar kan.

Het Guy Ritchie-handelsmerk ligt er ook té dik bovenop. En dat werkt averechts. De film loopt ook verder gewoon niet lekker.

Aan de meeste acteurs ligt het niet. Die doen gewoon hun best, alhoewel ik me wel mateloos irriteerde aan Hugh Grant met z'n gemaakte over-acting.

Lekker links laten liggen deze overbodige film en lekker nog eens Lock, Stock...en Snatch gaan kijken. Die films blijven goed en tijdloos. The Gentlemen is twee uur zonde van je tijd.

In tegenstelling tot de filmhuisbezoekers vond ik het wel een heel vermakelijke film. En de grap waarbij een Chinees Phuc heet vond ik ook erg leuk. Maar dit is natuurlijk een persoonlijke mening.

Matig

Ben nu wel bang dat Ritchie het wat kwijt is. Deze film is vervelend, makkelijk en bovenal totaal niet grappig. Probleem met de Phuc grap is vooral de luiheid ervan. Niet dat het politiek incorrect is, maar het is heeft geen enkele punchline, je merkt aan de acteurs ook dat het niet wil lukken. Het is erg jammer want Ritchie wist meestal wel wat stijl mee te geven aan dit soort films. Maar 20 jaar na Lock Stock en Snatch is hij het duidelijk verleert.

Ik vermoed ook door de bekende cast dat hij wat out of touch is met het London van vandaag de dag. Ik had het idee dat hij in zijn Lock Stock tijd nog wel wat meer in die wereld stond. Daar zaten ook nog wat op dat moment no names in die geweldig gecast waren. Nu voelen de rollen allemaal wat lauw aan. Hugh Grant probeert het heel erg, maar als je hem recent in Paddington 2 en de mini serie A Very English Scandal voelt dit niet als een overtreffende trap, eerder als een flauwe homo. McConaughey is altijd hetzelfde dan had ik toch liever een no-name gezien die de pannen van het dak acteert.

Visueel viel het mij ook allemaal wat tegen. Bij momenten heeft hij nog wel wat flair, maar vaak ook wat makkelijk en flets. Vond dat James Bond achtige muzikale begin ook erbarmelijk.

2 sterren.

Iedere keer dat Richie een film uitbrengt wordt de vraag gesteld of hij nog eens het niveau gaat halen van Lock Stock en/of Snatch.

Of hij dat ooit nog eens gaat halen, geen idee.

Maar ik heb me met The Gentlemen zeker vermaakt.

Blijft heerlijk die Britse accenten. En zowaar vond ik Hugh Grant een keertje niet irritant. Vooral Colin Farrel vond ik heerlijk overdreven in deze film, iedere scene waar hij in speelde eiste hij alle aandacht en dat al vanaf de eerste scene waarin hij geïntroduceerd wordt.

Ok het verhaal en de gang van zaken is wat absurdistisch, maar had je van tevoren anders verwacht?

Nee het is geen Lock Stock en zeker geen Snatch, maar wel een fijne ouderwetse Richie waar ik alweer een tijdje op zat te wachten.

Guy Ritchie in een notendop. Het is natuurlijk allemaal net zo vernieuwend als de nieuwste iPhone, maar ik vind het heerlijke cinema en kijk dit weg als een vrijdagavondsnack. Lekkere tempo, goeie dialogen, cliché stereotypes en prima verhouding tussen actie en dialoog (Hugh Grant doet t heel fijn). Wellicht duurt de film paar minuten te lang aan het einde en blijft het eeuwig zonde dat Kate Beckinsale haar rol niet kon invullen en er dus voor de mindere Michelle Dockery is gekozen, maar verder was dit een zeer aangename rit. Maar zoals eerder benoemd door anderen, als je Snatch oid niks vond blijf dan maar thuis. Veel van hetzelfde, maar voor mij in de top 3 van Ritchie.

Na LSATSB en Snatch heeft Ritchie met deze film eindelijk weer eens een film gemaakt die tegen het niveau van deze films aanzit. Hetzelfde niveau evenaren is sowieso al lastig omdat je als kijker Richie's trucje al vaker hebt gezien, maar dat neemt niet weg dat dit een hele goede, prettige film is en een absolute aanrader voor wie bovengenoemde films ook goed vond.

Door middel van een geweldige rol van Hugh Grant, die een filmscript heeft geschreven van de gebeurtenissen die zich in deze film afspelen, vertelt hij de kijker het verhaal van drugsbaas en zakenman Mickey Pearson. Ritchie kan het zichzelf veroorloven om het zichzelf wat makkelijker te maken door soms het verhaal aan te dikken of juist af te zwakken zodat de spanning er wat meer ingehouden kan worden.

De wijze van vertellen kan in het begin nog voor gefronste wenkbrauwen zorgen maar hoe verder de film zich ontwikkelt, hoe meer er duidelijk wordt. Er wordt weer toegewerkt naar een geweldig slot waar alles weer op de juiste plek valt.

Je kunt achteraf stellen dat Ritchie een goede keuze heeft gemaakt nu hij teruggegaan is naar zijn roots. Hij wordt niet alleen geholpen door een goed geschreven script, maar ook door de cast. Net als in Snatch heeft hij een blik van grote sterren open getrokken en die hebben zichtbaar plezier gehad in het maken van deze film.

Nu maar hopen dat dit geen eendagsvlieg is geweest maar dat Ritchie met z'n volgende film 'Cash Truck' weer dit niveau haalt.

4*

Leuk om te zien dat Ritchie weer een film maakt in de trant van de films waar die bekend mee werd. The Gentlemen is een leuke gangsterfilm met de nodige twists en leuke humor. De narratie van Ray en Fletcher is een leuke toevoeging, maakt het ook wat beter te volgen. Ergens is de narratie ook echt wel nodig, want op gegeven moment zijn er zoveel (leuke!) karakters en onverwachte twists in het verhaal dat het lastiger te volgen en minder logisch word, iets te veel van het goede dus. Scene in dat appartement met die junkies was duidelijk gejat van Pulp Fiction, maar desalniettemin een leuk stukje. Muziek was prima te doen, en hier en daar leuk camerawerk.

Leuke film met interessante karakters en een leuk verhaal, dat het allemaal zo diep ging maakt het helaas wat ongeloofwaardiger, 3,5!

Ik ga iets raar zeggen. Ik vond deze Guy Ritchie film degelijk. Zo het hoge woord is eruit. Ik heb nooit echt gehouden van de stijl van Ritchie maar hier keert hij meer terug naar zijn roots zoals Snatch. Het verhaal is ook niet zo chaotisch al gewoonlijk, nog steeds vrij druk maar dat valt in vergelijking met andere films van hem ook nog wel mee hier. De dialogen zitten vaak vol met marginale scheldwoorden.

Van Matthew McConaughey wisten we al langer dat hij een film kon dragen. Hij wordt daarin nog eens ondersteund door bekende namen zoals Hunnam, Grant en Farrell. De manier waarop Grant het verhaal uitlegt, zorgt er ook voor dat de kijker het ook min of meer verstaat. De laatste jaren is meermaals gebleken dat Ritchie hier grondig in faalt, hier viel het mee.

Heel eerlijk, ik ben Guy Ritchie al jaren vrij beu. Soms een kleine opleving, maar hij haalt nooit meer het niveau van Lock, Stock & Snatch. Na die twee films scoorde geen enkele Ritchie-film bij mij nog boven de 3*, behalve Aladdin. Maar daar lag het bronmateriaal natuurlijk al vast. En dan kunnen we wel blijven hopen bij elke nieuwe film van hem of het er nog in zit, maar het lijkt eerder dat hij gewoon twee keer geluk had aan het begin van zijn carrière. Daarna is het gewoon middelmatig vermaak. Deze film probeert ook weer zoals al zijn films geforceerd stoer te doen, maar het werkt me eigenlijk al snel op de zenuwen. Veel te hip, veel te geforceerd. De soundtrack is ook veel te aanwezig op een niet fijne manier. Ik hou gewoon niet van zijn stijl ben ik bang, ondanks stijlvol camerawerk, bruut in beeld gebracht geweld en een goede cast heb ik me niet echt heel goed vermaakt. Kleine voldoende, maar de volgende Ritchie film mag van mij nog wel weer even duren. Het blijft een beetje een Tarantino rip-off.

Klein 3-tje.

Ik vond het een geniale film, mooie plot twisten, geweldig acteerwerk en mooie scenery. 1 van de betere films die ik dit jaar gezien heb.

Een weliswaar visueel gelikte misdaadfilm met een kwaliteitsbezetting, maar met een irritante structuur. Ik was het geleuter van Hugh Grant en Charlie Hunnam vrij snel zat. Matig.

Erg leuke lichtvoetige maar tegelijkertijd behoorlijk gewelddadige gangsterfilm, vooral de moeite waard door de grappige personages, maar zeker ook door het continu verrassende script. Feitelijk de film die regisseur Guy Ritchie na Snatch had moeten maken. Vooral de tegendraadse casting werpt hier vruchten af, met bijvoorbeeld Hugh Grant in een hilarische, compleet atypische rol. Ook Charlie Hunnam en Colin Farrell zijn op dreef. De ironische, zelfbewuste aanpak zal niet iedereen kunnen bekoren, maar gecombineerd met de energieke en stijlvolle regie van Ritchie is de film wat mij betreft onweerstaanbaar.

The Gentleman is een film met een sterrencast die allen op hun beurt leuke typetjes neerzetten. Het verhaal is wat saai en de dialogen soms te ver uitgerekt. Toch enigszins vermakelijk.

Yes, briljant. Geweldige film van Richie. Hiermee mag hij van mij in de categorie van Tarrentino. Doet me ook wel een beetje denken aan een Britse Tarrentino film, met al die heerlijke dialogen. Prima casting, vooral Farrell doet het erg goed als Engels boefje. Gewoon kijken en genieten. Deze ga ik binnenkort zeker nog een keer kijken. Heerlijke Engelse humor ook, en lekkere soundtrack. Toppertje.

Leuk. Redelijk ouderwetse Ritchie film. Al mist hij wel de vaart van Lock, Stock en Snatch. Ook is de humor wat minder sterk aanwezig dan in zijn eerste twee. Maar ondanks dat Ritchie de dialogen in The Gentlemen geregeld iets te lang door laat sudderen en er nog wel een mespuntje humor had bij had gemogen, blijft er nog een prima maaltijd over.

Alle sterren hebben er schik in en zetten hun typetje goed neer, en er zijn weer genoeg bijfiguren en kleine verhaallijntjes om de boel interessant te houden. Het typische stijltje ligt me wel en ik had toch geregeld een brede glimlach op mijn gezicht.

Niet Ritchies lekkerste, maar zeker smakelijk.

“There's only one rule in the jungle: when the lion's hungry, he eats!”

Eigenlijk is deze film mij een beetje ontgaan. Ik weet zo snel ook niet of hij een bioscoop release heeft gekregen? Afijn, ‘Guy Ritchie’ staat bij mij niet erg positief hoog in het lijstje, scoort magertjes in het algemeen en ik heb al wel twee slechte prenten van de man gezien. Hoewel ik echt zwaar genoten heb van zijn eerste twee komedie films zwakte het daarna wel af. Toch laat ‘Ritchie’ altijd wel een watermerk achter, een soort eigen tintje qua humor en dialogen, en komt ook weer hier uit op ‘Tarantino’ stijl of zelfs niveau.

Toch vond ik de film heel moeilijk, niet zozeer qua verhaal maar wel om geconcentreerd te blijven. Het begint echt zwak, waar ik ook een paar zucht momenten op heb gelaten. Een gegeven moment word het wat leuker, we zitten wat dieper in het verhaal en de karakters zijn wat losser gekomen, want zonder enige duidelijk introducties duikt ‘Ritchie’ gelijk heel diep in het verhaal. Toch komt de film op gegeven moment los, en zoals ik al zei komen de personages tot hun recht. De film was van domper uitgebloeid naar toch een leuk en vermakelijke gangster-film.

De acteurs vond ik opzich het beste in de film, en vooral de looks van ‘Charlie Hunnam’ die een erg leuke gangster-look had. Hij had dit uiteraard al wel eens laten zien bij de televisie serie ‘Sons of Anarchy’ maar ook hier deed hij het weer zeer vermakelijk. Ook ‘Matthew McConaughey’ deed het geinig’ Voor de rest kende de film een prima cast met vooral leuke typetjes, zeer vreemd en vulgaire typetjes vooral.

Het verhaal was wel leuk maar, vrij simpel. We volgen topcrimineel ‘Michael Pearson’ (gespeeld door ‘Matthew McConaughey’) die zich een weg heeft gebaand in de onderwereld in de U.K. als één van de grootste marihuana-imperiums (misschien wel de grootste dat is mij ontgaan). Er gaat rond dat ‘Pearson’ wil stoppen met zijn handel en zo komen er allemaal geruchten in de wereld en wil iedereen zijn handel hebben. Vervolgens moet ‘Pearson’ samen met zijn rechte hand ‘Ray’ de zaakjes op orde houden en overleven in deze strijd.

Ach en er zaten genoeg leuke dingen in, zoals ik al zei: op de helft van de film komt er wat meer actie in en word het ‘gangster’beeld verheerlijkt en gaan we tenminste de goede kant op. Dan is er aan actie leuke momenten en blijft het hier en daar komisch en leuk. Toch komen de nodige hoeveelheid ‘Fucks’ mij de neus wel uit, en gebruikte ‘Guy Ritchie’ dit iets te vaak.

Die rap groep was wel leuk bedacht, echt iets voor ‘Ritchie’. En ik kon wel lachen hoeveel moeite ze hadden om de naam 'Phuc' uit te spreken. Voor de rest valt de film toch iets tegen en had ik er meer van verwacht, het slome begin zit me echt dwars en het weet nergens echt extreem te overtuigen. Leuk geprobeerd, minder uitgewerkt.

3.5*

Ritchie's Sherlock Holmes films alsook Revolver en The Man From U.N.C.L.E. vond ik wel meevallen.

Met The Gentlemen doet Ritchie een opzichtige poging terug te keren naar de toon van diens

twee eerstelingen Lock, Stock and Two Smoking Barrels en Snatch, zijn beste films met een

bevlogen eigen signatuur. Films die uitblonken met een creatieve speelsheid en met sterk spel

van de meeste acteurs. The Gentlemen mist voor mij het kijkplezier die voornoemde twee films

hebben. En overheerst vooral een vervelende saaiheid, ondanks enkele momenten van Ritchie's filmtechnisch vernuft.

Ik vond het een geweldige film.