Tenki no Ko (2019)

Mooie beelden weer. Als Shinkai die vreselijke pop liedjes toch eens weg zou laten...

Denk dat die Jpop in japan erg aanslaat.

Duimen dat deze nog hier langskomt en anders tzt de dvd maar opsnorren.

Da's een quote waar je mee kan thuiskomen

haha wat een held! Krijgt alvast prima beoordelingen van de fans van zijn eerdere werk, dus deze zal me ongetwijfeld ook prima bevallen.

Oeh hier heb ik zin in, veel regen zo te zien!

Vanaf 30 januari 2020 in de bioscoop (Periscoop Film)

Shinkai

Weer een populaire film van meneer, ik ben pas op de band wagon gestapt bij zijn andere populaire film Your Name. Deze film wist niet helemaal de magie door te vertalen.

Niet omdat Shinkai qua animatie niet weer heel knap bezig is, maar wel omdat hij weer kalverliefde als thema neemt. Hij neemt de doelgroep serieus dat verklaart denk ik zijn succes in eigen land. Maar als ons hoofdpersonage in de climax zijn meisje wil redden van de regenwolk, strookte het minder met de wat relaxte sfeer even daarvoor. Het is te verklaren, de puber ervaart de liefde op een extreme manier, toch verloor de film mij daar nogal en ook het nawoord is ook langdradig en voorspelbaar. Het is erg jammer want een groot deel van de film is best goed, mooie beelden en leuke soundtrack. Veel mensen hebben het vaak over J-Pop bij Shinkai en die dosis krijg je ook. Maar hij heeft daar tussen een best fijne soundtrack met reverse geluidjes.

Denk dat de echte fans wel tevreden zullen zijn hij is niet gek anders bezig. Maar ik ben misschien iets te oud om deze kalverliefdes verhaaltjes elke keer heel serieus te kunnen nemen. Er komen wel meer chickies langs Japanners don't worry.

3.5 sterren.

Ik heb tot nu toe alle Shinkai films gezien, maar dit is de eerste die in in de bioscoop heb mogen aanschouwen. Voor degenen die zijn werk kennen is er nauwelijks een verrassing. Shinkai doet precies wat we van hem verwachten. Zoals vanouds veel prachtige beelden, met licht- en kleurspel, maar ook in de animatie van de regen, en van water in het algemeen. Met daarbovenop dezelfde grotere vrijheid van de "camera" die ook al in zijn vorige film ingezet werd.

Ook typisch voor Shinkai is het ietwat naïef romantische plot met een vleugje fantasie. Het einde voelt een beetje gemaakt aan, maar voor de rest is het lieflijk en weet het te vermaken. Ook hier geen verrassing. Datzelfde geldt voor de soundtrack, waar mijn grootste pijnpunt weer opspeelt: het grote J-pop gehalte. In het grootste gedeelte van de film wordt het relatief passend gebruikt, op een manier die eigenlijk niet echt stoort. Maar tegen het einde lijken de nummers toe te nemen en voelt het overdreven druk aan, met name als de hoofdpersoon "in actie" komt. Jammer, want op andere momenten is de soundtrack wel verstilt en sfeervol met enkele zeer effectieve stiltes. Maar goed, het hoort nu éénmaal bij Shinkai.

Wat wel nieuw voor mij is dat bepaalde typische Japanse zaken in deze film vluchtig voorbij komen, terwijl ik die verder in geen andere film heb gezien. Zoals de "Vanilla bus", hetgeen een bestelbus die met reclame voor Vanilla in een mangastijl beschilderd is, en die keihard, door meisjes geschreeuwde reclamemuziek uit de speakers laat knallen. Wie op Youtube zoekt naar "Vanilla bus Tokyo" begrijpt wat ik bedoel. Of een als "French Maid" verklede meisje die op straat reclame maakt voor het maidcafé waar ze werkt. Misschien zijn er wel degelijk films waarin dit ook uitgebeeld wordt, maar tot deze film ben ik het nog niet eerder tegengekomen.

Uiteindelijk een tikkeltje minder dan de voorganger, die ik qua plot net wat sterker vond, maar even goed een erg fijne ervaring weer, zelfs met de J-pop in het achterhoofd. 4*.

Spijtig, ik ben daar ook wat gevoelig voor.

Máár, ik ga hem alsnog zien; en wellicht ook mijn eerste Shinkai in de bios (zelf zag ik alleen zijn bekendste 3 films).

Visueel is Weathering With You weer een verademing om naar te kijken. De mix tussen 2D en 3D werkt perfect, de regendruppels voelen als pure magie aan en het is werkelijk een genot om naar de omgevingen te kijken. De film leent zich ideaal om met prachtige lichtinvallen te spelen, waarbij je continu zit te kwijlen zo mooi is het. Het is toch bizar hoe een film als dit soms fotorealistisch over kan komen, zonder dat deze de pretenties wil hebben om fotorealistisch te zijn.

Het plot dient de prachtige beelden op een sterke manier. Emotioneel mist het misschien net dat unieke dat Your Name wel heeft. Misschien komt het ook doordat de film iets moeilijker op gang komt. Maar wanneer je eenmaal doorhebt welke kant Shinkai met de film op wilt is het bij vlagen ontroerend en meeslepend.

De J-pop kritieken snap ik nooit zo. Deze worden niet overmatig ingezet en wanneer het ingezet wordt voelt het juist aan. Precies op de juiste momenten en met een goede toon. Totaal niet hinderlijk en sfeerbevorderend.

Dit is nu de tweede Shinkai die ik in de bios heb gezien inmiddels. Ik ga binnenkort maar even kijken naar zijn oeuvre, want dit is Japanse animatie zoals ik het wil zien. Qua animatiestijl, maar ook thema's. Ontzettend menselijk, romantisch, ondeugend (erg leuk ook hier) vrolijk, ontroerend maar ook met een aandoenlijke vleug fantasie.

4,0*

Is dat niet een beetje onderdeel van het genre? Ik vond het bij z'n vorige film toch erg goed werken. Is een keer wat anders dan die obligate klassieke muziek onder een 13 in een dozijn arthouse film.

(maar ik het vind het zelf ook wel gewoon geinige muziek, vooral omdat ik er geen zak van versta )

I suppose, maar ik houd er gewoon niet van, net als schreeuwende Italianen en overdadig wapperende Amerikaanse vlaggen, ook al mag je zoiets bij bepaalde films verwachten

Het voelt voor mij (tot nu toe) nooit sfeerverhogend of het juiste moment, zoals het dat voor rep_robert wel doet, maar als een flinke clichématige smet op wat je juist aan het voelen was voor het liedje begon.

Maar ik denk dan wel, wat voor muziek hoort hier wel bij? Als je van de film een live action remake zou maken heb je qua thema gewoon een Young Adult fantasy film. De luchtigheid en humor in de Shinkai films is er ook naar. Daar hoort ook vrolijke en snelle muziek bij (op de juiste momenten).. Ik heb geen idee wat ik anders had moeten horen. En het is Japans.. Dus dan hoort er ook populaire Japanse muziek bij imo.

En in Japan zijn ze sowieso al iets kitcheriger. Wat dat betreft sluit de muziek perfect aan op de doelgroep. Alleen omdat het Japanse animatie is wordt het wel meer als volwassen bestempeld, waardoor de muziek voor veel mensen hinderlijk wordt, omdat mensen liever euhm.. Ja.. Wat had er wel bij gemoeten eigenlijk?

Maar ik snap wel wat je bedoelt hoor. Heb bijvoorbeeld heel lang moeite gehad met die afstandelijke emoties/gedragingen in Aziatische films. Het is heel anders dan Europees. Het ligt je of het ligt je niet.

Regen.

Een nieuwe film van Makoto Shinkai is altijd iets om naar uit te kijken.

De rode draad in het oeuvre van Shinkai lijkt altijd de - onbereikbare - liefde tussen een jongen en meisje te zijn. In deze opzet is dat niet anders. Je wordt geïntroduceerd met wegloper Hodaka die in Tokio zijn geluk gaat beproeven en terloops Hina ontmoet. Op het eerste oog lijkt zij een vriendelijk meisje te zijn dat hem trakteert op een hamburger, maar zij blijkt letterlijk te zorgen voor zonneschijn in een aanhoudend regenseizoen.

Regen en de invloed daarvan heeft mij altijd al geïntrigeerd. Als één van de speerpunten in deze film is men er gelukkig in geslaagd om dit zowaar natuurgetrouw en vol detail weer te geven. Het was echt enorm genieten om te zien hoe de neerslag zijn weerslag heeft op de mensen en de omgeving in Tokio. Deze bruisende metropool komt helemaal tot leven; van een massa met paraplu's die zich een weg baant tot aan de reflecties toe. Het is werkelijk prachtig te noemen.

Je ontkomt er eigenlijk niet aan om de vergelijking met 'Kimi no Na Wa.' te maken. Wat dat betreft mis ik enigszins de emotionele binding met deze personages, omdat het verloop naar alle kanten slingert. De fantasy-elementen worden voor mijn gevoel ook niet voldoende uitgewerkt. Hierdoor mis ik zeker een bepaalde resolutie in het slot.

Al met al is 'Tenki no Ko' een anime die je simpelweg moet ondergaan, zolang je maar niet te veel let op het narratief.

3,5 Sterren.

De popliedjes zijn niet ondertiteld, maar gezien het mierzoete verhaal en de banale muziek is dat wellicht een zegening in deze animatiefilm die mij echter meer deed denken aan Candy Candy dan aan Papurika (2006). Het verhaal betreft Hodaka, een tiener die wegloopt van huis en terecht komt in Tokio, dat te kampen heeft met een zeer langdurige periode van neerslag. Een toevallige ontmoeting levert hem een baantje op bij een pulptijdschrift dat hem opdracht geeft onderzoek te doen naar een populaire mythe over regen- en zonnemeisjes. Uiteraard vindt hij er ééntje en wordt hij verliefd op haar. Veel meer diepgang is er eigenlijk niet en de haast hysterische reacties van Hodaka wanneer hij beschuldigt wordt van het kijken naar de borsten van zijn vrouwelijke collega of hem gevraagd wordt of hij verliefd is, getuigen van een gebrek aan subtiliteit. Het visuele spel met zon en regen is aardig, maar niet memorabel of innovatief waardoor je ongetwijfeld al snel concludeert dat 'Weathering' niet echt de moeite waard is, met wie dan ook.

Prachtige en soms hilarische film. Ik ben absoluut geen kenner in dit genre, maar heb wel weer flink genoten. Goed verhaal, prachtig gemaakt en veel emotie. De soms wat overdreven aanwezige merken vond ik een grappig effect hebben hier. Ook de muziek voegt veel toe.

4*

De beelden zijn mooi zoals bij voorbeeld de zon, de wolken en het Tokio in de kletterende regen. Het verhaal daarentegen vond ik veel te zoetsappig en de score was geen schim van de score van het fantastische Byôsoku 5 Senchimêtoru (2007). Over het kinderlijke popliedje zal ik het dan maar niet hebben. Af en toe had ik het idee dat ik niet naar een film voor volwassenen zat te kijken maar naar een film uitsluitend voor de kids.

3,0*

alweer de tweede anime in nog geen week tijd waarin kinderen met een rotgang uit de lucht komen zetten. Zouden de regisseurs gebeld hebben? Verder vond ik het interessantste element hier het onderlopen van Tokyo en het irritantste de wisselwerking tussen script en soundtrack, maar dat laatste mag eigenlijk geen verrassing meer heten bij Shinkai. Om de naadloze visuals kan ik niet heen, maar het grootste verschil met Your Name is dat ik met de (curieuze) vertelling ditmaal echt niets kon aanvangen.

De eerste drie kwartier was er nog enigszins sprake van een plot, maar dit zakt vervolgens als een kaarthuis in elkaar. Telkens wanneer de finale binnen handbereik ligt, ontstaat er een nieuw subplotje wat afgewerkt moet worden, ondersteund door een overvloed aan popliedjes. Hierdoor voelt de film aan als een lange zit, terwijl dit verhaal in 80 minuten max. verteld had kunnen worden. Uiteindelijk laat het extreem uitgesponnen een bittere nasmaak achter en kan de prachtige animatie niet op tegen het simplistische verhaal en de bordkartonnen personages.

Nu ben ik wel benieuwd naar die andere titel tbouwh. Is het Kimi to, Nami ni Noretara (2019)?

Nee, Children of the Sea. Was op het IFFR te zien.

Net Children of the Sea gezien en vlak erna deze. Dat was een fijne filmervaring waartegen deze film wat flauwtjes afsteekt.
Het begint weliswaar goed, met het interessante gegeven dat Tokyo door overvloedige regen ten onder dreigt te gaan. Mooi vormgegeven.

Als het zonnemeisje eenmaal ondekt is, wordt het een vrij rechtoe-rechtaan film, die meer op de kleffe romantiek gaat focussen dan op de magische krachten en het natuurgeweld met overacterende Manga-karakters en tenenkrommende tingeltangel muzak, een ware kwelling op den duur.

Mijn zoontje en ik vonden het een mooie film met veel oog voor details. Het verhaal is helaas minder dan bij Your Name. Het einde vonden we dan wel weer opmerkelijk.

Fijn om eens een film van Makoto Shinkai op het grote scherm te kunnen zien. En zeker een film die voornamelijk over het weer gaat. Want laten we eerlijk zijn, niemand kan het weer - met regen, sneeuw of zonnestralen - zo mooi in beeld brengen als Shinkai. Over het visuele aspect van Weathering With You kan ik dan ook kort zijn; de film is prachtig! Ook inhoudelijk is de film sterk, hoewel ik de film wel te lang door vond gaan. Ik snap natuurlijk goed dat Shinkai zijn lieve sprookje mooi wil laten eindigen met een gelukkig slot, maar van mij had de film prima kunnen eindigen op het moment dat Hina verdwijnt. Niet in de laatste plaats omdat ik de laatste twintig minuten niet bijster sterk vond. De vorige twee films van Shinkai die ik zag - Garden of Words en 5 Centimeters per Second - waren ook twee keer zo kort als deze. Daarnaast hadden van mij ook al die popliedjes achterwege mogen blijven. De momenten van stilte, waarin we enkel regendruppels horen vallen, zijn echter een goede compensatie; die momenten zijn stuk voor stuk betoverend mooi.

3,5 sterren.

Narratief komt het niet erg krachtig uit de verf, qua magie noch romantiek. Een beetje te schreeuwerig ook soms, te dik aangezet net als de lengte. De animatie is wel weer dik in orde; het stadse, regen, zonnestralen en vuurwerk zien er prachtig uit.

Valt wel mee, toch? In alle landen kom je wel popmuziek van eigen bodem in films tegen, maar de manier waarop Shinkai het gebruikt is toch wel heel eigen: zeer nadrukkelijk op de meest emotionele momenten. Het valt mij bij hem altijd veel meer op dan bij andere regisseurs, Japans of anders. Het haalt me ook altijd uit de film. Neem die scène waarin onze hoofdpersoon dreigt op de politie en zijn "werkgever" te schieten. Sowieso al een dramatisch onzinnige scène, maar met die aanzwellende J-pop is het alleen maar erger.

Ik ben nooit echt een liefhebber geweest van Shinkai, maar zijn films hebben altijd ergens wel iets. Maar met Weathering With You gaat hij voor mij echt compleet overboord met alles dat ik niet goed vind aan hem. Het sentiment wordt opgeschroefd naar volume 11: in de tweede helft stoppen personages niet met schreeuwen en huilen. Onder popmuziek veelal. Alles wordt ook onnodig lang uitgerekt omdat Shinkai niet kan stoppen met dramatische elementen toevoegen, waaronder dat pistool, politie-achtervolgingen, eindeloze ren-scènes en dubbele eindes. Jammer, want de eerste helft was best leuk, hoewel vrij typisch voor een anime. Ik denk dat als het klein gehouden was, met de focus puur op de relatie tussen de jongen en het meisje, plus het offer, was dat genoeg geweest. Dus zonder pistool, politie, pre-apocalypse (en een ietwat bizarre connectie met het antropoceen en klimaatverandering), sociale jeugdzorg, alimentatie en weet ik wat al niet.

Nog iets, Shinkai staat altijd garant voor gedetailleerde animatie, die altijd het randje van kitsch overgaat. Ben ik de enige die de overdaad aan speciale lichtval en tierelantijnen ietwat lelijk begin te vinden. Miyazaki is ook heel gedetailleerd, maar wat mij betreft smaakvoller.

Gezien samen met mijn zoon van 11. Leuke film. Heb me prima vermaakt, ruim 2 uur vlogen voorbij.

Shinkai is goed in kleine momenten. Zijn films 5 Centimeters en Garden of Words zijn daar uitstekende voorbeelden van. Your Name ging op momenten al de verkeerde kant uit, maar kende genoeg mooie momentjes en het grote drama bleef nog net binnen de perken en dat verhaal is uiteindelijk goed verteld.

Deze Weaterhing With You is op momenten wel over die grens gegaan van het acceptabele. Nog steeds zitten er mooie kleine momentjes in, maar het drama zelf wordt te groots gemaakt. Het hele tweede uur kent weinig ontwikkeling en wordt nodeloos gerekt op momenten vol schreeuwende personages. Daar raakte de film me kwijt.

Visueel is het mooi natuurlijk met veel details, maar ook hier zie ik liever wat minder cgi. De look is te clean voor mijn gevoel waardoor de pure magie van animatie net iets minder wordt. 3,0*.

Nou, hij was in mijn stad alweer razendsnel uit de bioscoop :/ Weet niet zo goed hoe en waar ik hem nu moet kijken, heb komende tijd niet echt veel tijd/gelegenheid om helemaal ergens anders heen te gaan.

Nu dan toch eindelijk gezien.

Ik vind regen in Japanse animaties, en die van Shinkai in het bijzonder, altijd prachtig om te zien, ik keek dus ook nogal uit naar deze film. Nu zag het er inderdaad allemaal zeer mooi uit, maar op een of andere manier wist het verhaaltje me maar niet te pakken. Kan de vinger er niet helemaal opleggen waarom, maar ik denk dat het een iets te mager geheel was voor 111 minuten. Na ruim een uur keek ik hoe lang ik nog moest omdat ik het er wel een beetje mee had gehad.

Ik ben nooit een fan van al teveel magische fantasydingen, maar met deze film leverde dat niet echt problemen op omdat dat element eigenlijk nauwelijks verder uitgewerkt was. Zoals gezegd een beetje magertjes allemaal.

Toch nog een vrij ruime voldoende door hoe het gemaakt is, de regen, het licht, de geluiden, de stadsbeelden, het is allemaal weer smullen geblazen, maar ben verder helaas niet erg onder de indruk van de film zelf.

3,5*