Joker (2019)

Tegenvaller. Ik zie wel wat de regisseur wil, maar het ligt er allemaal wel iets te dik op. De stad is één grote treurnis, altijd weer die enorm hoge trappen, altijd weer die zware vioolmuziek erover als het nog treuriger wordt dan het al was. Voor mij viel hier de geloofwaardigheid ook weg, en dat is essentieel voor zo'n film. Ik zie ook geen film waarin iemand wordt gevormd door de maatschappij maar vanaf het begin af aan al niet helemaal lekker is en wacht tot het moment dat hij echt de knop omzet. Minder interessant dan wat het had kunnen zijn. Het is knap wat Phoenix doet dat zijn rol nog menselijk aanvoelt, want in alles heeft dit de potentie volkomen te mislukken. Zelfs al gaat ook Phoenix er af en toe te ver over, maar houdt het al bij al nog net op het randje. Visueel ziet die wereld er verder wel oké uit en enkele losse momenten werken ook wel en een tijdlang verveelt de film ook zeker niet (aan het eind sleept het iets) maar het had zoveel meer kunnen zijn. 2,5*.

Haha, wat een heerlijke warboel van een film. Wil zogezegd 'Scorsese evoceren', maar is gedrenkt in een soort kitscherige Max Payne esthetiek. Hoopt de ambigue ongemakkelijkheid van Rupert Pupkin op te roepen, maar stelt het hoofdpersonage voor als een eendimensionale Columbine creepo, vettige haarlokken gedrapeerd op het aangezicht incluis (tijdens het eerste halfuur werd ik zowaar herinnerd aan 'Ben X' ). Tracht een replica te creëren van een pre-gentrification New York, maar struikelt over zijn eigen anachronismen. Phillips is de ultieme millenial filmmaker, een sul die geen eigen herinneringen heeft, maar op het beeld van de herinneringen van vorige generaties parasiteert. Denk bijvoorbeeld maar aan de compleet onoprechte 'hommage' aan de Grote Amerikaanse Talkshow van Weleer, een fenomeen dat Phillips nooit gekend heeft (en dat terwijl hij de vinger aan de pols had bij de documentaire maudit 'Frat House' (1999)). Het is dan ook pijnlijk om de inconsistenties hieromtrent vast te stellen, zoals het moment waarop de comedy tape van Phoenix viral avant-la-lettre gaat (want het personage van De Niro zit elke avond uren amateurbeelden van onbeduidende stand up shows te doorploeteren?). Ook mooi is hoe prestige films anno nu qua muziekkeuze echt hun best doen om hun publiek van neck bearded, 'wake up sheeple' puberjongens op hun wenken te bedienen ("White Room van Cream, dat is tenminste nog eens muziek! Niet die overgeproduceerde gucci mane lil' pump crap of hoe het ook mag heten van 50 miljard views op youtube). Je merkt dan ook dat de hele teneur van de film gericht is op een sociaal aanvaarde vorm van adolescente rebellie 'het systeem', een beetje zoals... Suicide Squad dus. Alleen is het pijnlijk vast te stellen dat de goegemeente er ditmaal blindelings ingetrapt is! Als een volleerde Holden Caulfield heb ik met zelfgenoegzame minachting zitten grinniken wanneer er weer maar eens een opiniestuk van een beleidsmaker, politicus, socioloog verscheen die deze verontrustende, belangrijke en actuele film prees. Toch ben ik zelf ook behoorlijk tevreden met dit rommeltje, in al zijn mislukte aspiraties is het een toch een opmerkelijk curiosum geworden. Bovendien, wat een plezier om dit werkstukje te zien in een afgeladen Kinepolis, omringd door een homogene massa van gamer bro's! Ik vermoed dat 90% van de aanwezigen actieve gebruiker op 9lives.be is.

P.S., voor mijn Nederlandse vrienden: oprechte excuses voor alle flagrante Vlaamse verwijzingen in mijn stukje! Op algemeen verzoek ben ik gerust bereid om een verklarend glossarium aan mijn recensie te hechten.

Wat er ook gebeurt, altijd blijven lachen

Hoewel ik genoten heb van een prima avondje uit bekroop mij gedurende de film een gevoel wat steeds sterker werd: hier had meer in gezeten, en er is hier beslist niet het onderste uit de kan gehaald. Wat gelijk positief opvalt is dat de Joker van Phoenix aardig in de buurt komt van het niveau van de Joker van Ledger, terwijl hij tegelijkertijd zijn eigen draai aan het personage geeft. De wereld lijkt lyrisch over de acteer prestaties van Phoenix en ook ik schat de kans op minstens een Oscar nominatie zeer hoog. So far so good right?

Phoenix kan de film dan wel op zijn smalle schouders dragen, dit verhuld niet dat het script behoorlijk te wensen overlaat en de mistroostige sfeer in Gotham er net wat te dik bovenop ligt. Praktisch iedereen kotst Arthur Fleck uit, wordt zonder pardon boos op hem of besluit hem op voorhand al te veroordelen. En iemand ontslaan omdat hij een keer een goedkoop reclamebord kwijtraakt, really? Het is meer dan begrijpelijk dat veel mensen hem een rare snuiter vinden, maar voor mij viel de geloofwaardigheid weg als ik zag hoe extreem zijn omgeving op hem reageerde.

Betreffende het script kreeg ik ook het idee dat de regisseur soms vast leek te lopen en dan vervolgens maar koos voor de makkelijke weg. Een goed voorbeeld is de manier waarop de moeder van Arthur aan haar einde kwam. Verstikking door een kussen terwijl ze in het ziekenhuis ligt. Ze zouden in Hollywood serieus een verboden scène lijst mogen opstellen omdat het je als regisseur gewoon ontbreekt aan iedere vorm van creativiteit wanneer je deze scène gebruikt. Daarnaast was het ook heel ongeloofwaardig hoe lang het duurde voor de politie Arthur op het spoor kwam, was de daarop volgende scène waarop ze hem kwijt raakte bij de metro nét te, en was het ook een irritatiepunt dat Arthur zo gemakkelijk met een vuurwapen een televisiestudio in kon komen. Ook de allerlaatste scène waarbij Arthur met gemak losbreekt in een zwaar bewaakte instelling zonder dat de (wellicht vernuftige) manier getoond wordt hoe hij dit dan doet, getuigt van sfeervolle beelden te willen schieten en daarbij alle geloofwaardigheid over boord te gooien. Dit alles lijkt geoorloofd te zijn omdat de regisseur lijkt te denken: maar kijk eens hoe goed Joaquin Phoenix als de Joker is! Ja dit is hij, maar dit is geen excuus om niet meer aandacht aan een sterker script te geven en storende details weg te werken.

Nogmaals, Phoenix alleen al maakt een bioscoopbezoek aan deze film dubbel en dwars waard en er komen ook een aantal sterke en onverwachte scenes voorbij, maar meteen de hele film hierdoor bombarderen als wellicht wel de beste film van 2019 is je reinste onzin. Misschien is de hele wereld wel een beetje gek geworden?

3,0*

Deze afgelopen dinsdag in Antwerpen gaan zien.

De overal veel geroemde rol van Phoenix is zonder meer sterk, maar de film op zich vond ik toch stukken minder. Eigenlijk stelt het allemaal niet zoveel voor en wordt het er vooral veel te dik opgelegd door regisseur Phillips. Ook de begeleidende vreselijke vioolmuziek was te erg voor woorden.

Niet dat de film slecht is, maar echt origineel natuurlijk ook niet. De vele verwijzingen naar Scorsese (Taxi Driver en de tot voor kort bijna "vergeten" The King of Comedy) liggen wel heel erg voor de hand, maar die betreffende films vond ik toch stukken beter en gaven mij nog meer tijdens het kijken een ongemakkelijk gevoel.

Verder is het maar moeilijk voor te stellen dat dit scharminkel, wat meer alles overkomt en puur uit toeval lijkt te handelen, de latere briljante Prince of Crime zal gaan worden, zoals we hem allemaal zijn gaan kennen.

De hele Batman connectie kwam bij mij over alsof dat er nog even op het laatste moment aan het script was toe gevoegd. Wanneer de film geen "Joker" had geheten en het gewoon was gegaan om een willekeurige man, die ten onder gaat in het systeem, had ik het waarschijnlijk een betere film gevonden.

Film kent wel een lekkere rauwe en ietwat morsige, groezelige sfeer en weet in ieder geval redelijk tot goed te boeien.

Een zesje, ofwel 3 sterren.

Phoenix is fantastisch en draag in zijn rol als de 'Joker' deze prent relatief eenvoudig op z'n schoudertjes. Regisseur Phillips creëert een sombere, treurige sfeer in de straten van Gotham waar hoop een verloren zaak lijkt. Vooral voor Arthur Fleck zelf. Het verhaal over de opkomst van de Joker; een man in zijn eentje tegen de maatschappij. Al zat-ie vanaf het begin al niet zo lekker in z'n leven, met z'n gestoorde moeder.

Maar ok, leuk om deze kant van het verhaal eens te zien - inclusief wat verwijzingen naar Bruce 'The Batman' Wayne, etc. Hoort erbij. Probleem van deze prent is dat het qua scenario te vlak en eenvoudig blijft, waardoor de film me nooit echt wist te grijpen. Nergens imponeren scènes echt. Dat had ik graag gewild, want nu blijft er niet meer over dan een prima film, waarbij de regisseur (toch deels) wordt gered door z'n lead. Ik zie duidelijk wat Todd Phillips wil, maar hij tekent binnen de lijntjes. Hier had meer ingezeten.

Oei.. dat was een lange zit hoor! Hij zal wel niet aan mij besteed zijn. Ik vond het vooral een hele ráre film. Maar sommige dingen klopten naar mijn idee ook gewoon niet. Het ene moment was deze Arthur Fleck iemand met een laag iq en het andere moment doet 'ie dingen die alleen intelligente mensen kunnen doen.

En als dit een maatschappijkritische film moest worden en moest laten zien hoe iemand kan ontsporen, dan hadden ze dat veel en veel beter kunnen uitwerken. Ik had het idee dat het van meerdere walletjes wilde eten. Het moest realistisch zijn, maar toch ook weer niet. Het moest een drama worden, maar het moest ook weer een soort van superhelden-film worden... tja.. het zal wel.

Wreed, een tikkeltje vreemd, maar vooral heel sterk en overtuigend, dat vind ik van deze film. Ik had niet verwacht dat ik het zo goed zou vinden, maar ik heb hem vandaag gezien en ik ben erdoor weggeblazen. Ik vond het nergens saai worden. Joaquin Phoenix speelt zijn rol uitstekend. Hij kruipt echt in de huid van zijn personage. Het verhaal intrigeerde mij, ik vond het vrij spannend en het feit dat psychische problematiek er ook een rol in speelt, maakt het voor mij des te interessanter. Mooi beeld, mooie, haast dansende, bewegingen. Pure kunst. Er komt vrij veel geweld in voor, daar houd ik niet van, maar het is niet overheersend, waardoor ik het goed te doen vond. Een 9. 4,5*

Prima film die goed gefocust blijft, met een duidelijk einddoel, de verwording van een steeds meer gebroken man tot een topcrimineel. Nu krijg je nimmer het gevoel van een stripachtig Gotham City en immer de indruk van New York in de jaren 70, wat even goed prima neer is gezet. Nog meer dan Taxi Driver is de film schatplichtig aan die andere Scorsese film, The King Of Comedy, duidelijker door de casting van De Niro als talkshowhost en net als in die films valt hier eigenlijk nooit te lachen.

Grootste pluspunt vond ik niet eens de alleszins verdienstelijke Phoenix maar de soundtrack. De finale is zo bevredigend als een film over een psychopaat kan zijn, waarbij natuurlijk niet opeens een held op kan staan om de boel te redden. De film slaagt erin net genoeg sympathie voor Joker mee te geven aan de kijker, hoewel waarschijnlijk maar heel weinig al zijn acties goed zullen keuren. Het is, voor wie dat misschien vreest, ook zeker geen tegenpool van Dirty Harry, de film die juist het idee dat criminelen zelf als slachtoffers behandeld moeten worden afwees. Het past eigenlijk vrij goed in datzelfde wereldbeeld. Het stelt alleen nog meer de vraag, wie er nu echt verkeerd bezig is. Bij Dirty Harry zijn dat politici, politiechefs, advocaten en andere vertegenwoordigers van de kromstaat. In Joker zijn het harteloze werkgevers, talkshow hosts en verdorven jongelui uit het bedrijfsleven voor wie vernedering van een weerloos medemens het ultieme vermaak is.

Verder biedt de film een duidelijke aansluiting met Nolan's Batman Begins, om nog een beetje het idee te geven dat je wel degelijk in Gotham City bent en dus in het Batman universe, hoewel je nooit de fantasierijkheid daarvan (Nolan's eigen, visueel oersaaie, visie van Gotham City niet meegerekend) meekrijgt zoals in met name de tweede Burton film.

Voor het establishment is dit een doodenge film, want het zou een aanzienlijk deel van het in de steek gelaten deel van onze bevolking, waar de ontevredenheid steeds meer groeit, kunnen inspireren ook zo'n masker op te zetten en totale chaos te zaaien, waardoor de onmacht van onze slappe leiders alleen maar pijnlijk duidelijker zou worden.

Interessant detail is de enorme verdeeldheid in hoe de film ontvangen is, zoals te zien op Rotten Tomatoes. De heren en dames critici vinden het maar niks, het publiek is positief. Nu komt dit vooral voor bij spektakelfilms, maar Joker is niet zo'n standaard oppervlakkige film, hoewel een mijlenverre diepgang ook niet ontdekt kan worden. Maar het raakt een snaar bij de kleine man die de vermogendere filmrecensent niet bezit. De groeiende kloof tussen een steeds meer veracht en achtergelaten deel van het volk en de mensen die erop neerkijken is daarmee zichtbaarder geworden en het is mooi als zo iets "triviaals" als film dat teweeg kan brengen.

Ik denk dat het medium film zwaar wordt overschat als men gaat beweren dat deze film aanzet tot geweld of dat het geweld verheerlijkt. Hoe je deze film wil interpreteren moet iedereen zelf weten, ik zie vooral een gestoorde gek die zonder medicatie het helemaal verliest. Wellicht geniet volgens anderen het karakter in deze fictieve film gebaseerd op een comic(!!) er wel van, maar laten we vooral niet vergeten dat het gewoon een film is. Dus wat zou het?

Een film die overigens tot in de kleinste details naargeestig is, dit ligt er veel te dik bovenop. Het lukt Phoenix prima zelf om het deprimerende van zijn karakter te tonen, daar is die vermoeiende muziek en altijd vieze en 'kapotte' setting niet voor nodig. Ook in de vele close ups van phoenix mimiek slaat Phillips door (en ja hij is flink afgevallen voor die rol, dat zal niemand ontgaan..). Daarnaast is de film te uitleggerig alsof we niet snappen dat zijn relatie met die meid een waaridee van hem is moet dat nog even uitgelegd worden.
Verder wordt de Joker neergezet als iemand die opportuun en ondoordacht te werk gaat, bepaald niet het ongrijpbare meesterbrein dat hij is in de comic en films. De link naar Batman voelt geforceerd aan, want dit heeft er niets mee te maken.

Nietszeggende maar wel vermakelijke bijrol (toch nog iets luchtigs in deze film) van 'Taxi Driver' en 'King of Comedy' DeNiro. Geen toeval dat hij mee mocht doen.

Pffff, wat een te langdurig drama.. 5sterren voor die acteur maar wie dit heeft geschreven Omg... Het drama kon ook ineen half uur.. Na 5 min snapte ik al dat die gast zwaar gekweld was.. Daar hoef je.. vind ik... niet ander half uur overtedoen.

En zijn waan ideeën hoefde ook niet uigelegt te worden.. Da was al duidelijk

Ik en wij waren bijna de bios uit gegaan... Mja... Ieder zijn ding...

Had liever een meer joker waardige uitvoering gezien, wat meer op de vorige joker aansluit...

Nogmaals smaken verschillen... Maar ik vond het echt een hele zware zit.. Laatste half uur was wel een goedmaker.

Alleen al voor het feit dat rock and roll van gary glitter gebruikt wordt voor de trapscene zou ik naar de film gaan.

De man mag dan prive volledig de mist in zijn gegaan na zijn zeer succesvolle 70's glamrockjaren met bijna 20 miljoen aan vinyl-verkopen, maar zijn nummers uit die jaren staan anno 2019 nog steeds als een huis.

Verder moet men niet zeuren dat dit nummer wordt gebruikt ,de artiest verdient er niets aan en zit veilig opgeborgen en de muziek staat er verder volledig buiten.De moraalridders zouden zich dan ook eens moeten beklagen over een elvis die kleine tienermeisjes bij bosjes versleet of een jerry lee lewis die op zijn 22ste met zijn 13! jarige nichtje trouwde en deze man staat gewoon in de r&r hale of fame!!!.

Nee ik ben erg blij met de keuze van zijn muziek als ondersteuning van deze geweldige film met een thema wat zo actueel is en zo onderbelicht blijft in de huidige maatschappij!.

5 Sterren voor de film en zeker ook voor de muziekkeuze!.

Nou, toch best een prima filmpje voor zo'n Hollywood-vehikel. Sommige zaken worden wel erg nadrukkelijk uitgelegd*, dan voel je je als kijker niet helemaal serieus genomen, maar het was een genoegen om twee uur lang naar Phoenix te kijken en er zaten ook best wat leuke plotvondsten** in.

* Dat die relatie met de buurvrouw alleen in zijn hoofd bestond bijvoorbeeld. Het was sterker geweest als die flashbacks waarin Arthur zonder haar overs straat liep, in het ziekenhuis zat, etc., achterwege waren gelaten. Dat had de optie opengehouden dat hij zich nog veel meer inbeeldde wat er niet was en die ambiguïteit had de film m.i. interessanter gemaakt.

** Vooral die scène waarin zijn ex-collega's bij hem thuis kwamen vond ik wat dat betreft sterk. Gaat hij die tweede man ook doden, of laat hij hem gaan? Spannend was dat. Het slot was ook erg goed; dat hij die hulpverlener doodt (daar ga ik althans vanuit, gezien die rode voetstappen - hier ligt het er niet te dik bovenop) laat zien dat hij toch echt een psycho is of is geworden. Wie nog aan zijn kant stond tijdens de drievoudige metromoord, kan dat niet tot het einde volhouden.

Hier had meer ingezeten. Als ze het DC label achterwege hadden gelaten hoefden ze er ook niet zo'n onnodige "hey kijk, bruce wayne!" In hoeven doen. Dan hadden ze er een all out madness taxi driver stijl ding van kunnen maken. Nu voelt het toch wat vlak en ingetogen. De muziek vond ik ook echt te overdadig gedramatiseerd. Phoenix acteert geweldig maar moet t helaas alleen dragen, want de rest is het allemaal net niet. Leuke film om is gezien te hebben, maar geen hoogvlieger.

Het sluimerende onbehagen en de populistische verleiding. Wat 'Joker' (2019) voor mij zo goed maakt is hoe de tweeledigheid in het joker-personage past bij het unheimische, verontrustende gevoel dat er iets aan het verschuiven is. Op de nihilistische golven van ressentiment en structurele ongelijkheid brokkelen bestaande zekerheden af en er ontstaat een vacuüm waarin nieuwe bewegingen de macht grijpen. Het akelige aan de verwordingsgeschiedenis van deze Joker, meesterlijk neergezet door Joaquin Phoenix, is dat hij hoogst identificeerbaar is als een menselijke underdog tegenover de (ingebeelde) wreedheid van anderen. Arthur Fleck lijkt meer held dan antiheld: een kwetsbare, zorgzame man die ongemeen hard lijkt te worden afgestraft door factoren buiten hemzelf. Een gebrekkige geestelijke gezondheidszorg. Een giftige mannelijkheidscultus waarin je gram halen belangrijker is dan kritische zelfreflectie of mildheid. Een maatschappij waarin mensen (op basis van hun anders-zijn) in een sociaal isolement terechtkomen en verstoken zijn van medemenselijke warmte.

Maar heb ik in mijn hang naar een identificeerbare underdog eigenlijk op het goede paard gewed? Arthur's genoegdoening is de mijne wanneer hij met witte schmink en groen haar terug bijt als hij vernederd of genegeerd wordt. De manier waarop alter ego Joker de controle terug pakt over Arthur's leven voelt goed op een manier zoals Charles Bronson ooit zijn recht verkreeg in de Death Wish-films of toen Clint Eastwood de straten van San Francisco schoonveegde als Dirty Harry. Met als verschil dat Joker niet eens veinst dat hij een held is, maar in alles de perverse manifestatie vormt van een narcistische persoonlijkheidsstoornis. Meer bezig met de erkenning van anderen dan of hij moreel handelt. Het brengt me als kijker in de merkwaardige positie dat ik meestentijds op hand ben van een machteloze figuur die zijn toevlucht zoekt naar excessief geweld om gehoord te worden. En toch zaait de film ook verwarring. Zo blijft de uitkomst van Arthur's 'liefderelatie' met Sophie (Zazie Beetz) hangen als een diep verontrustende terzijde. En wordt Joker nu werkelijk gevormd werd door zijn onfortuinlijke levensomstandigheden, of geniet hij simpelweg ten volste van zijn wanen!?

'Joker' (2019) is een verontrustende exploitatiefilm waarin zelfs Batman geen moreel anker meer is en de hoofdpersoon nergens van zins is om de wereld beter of mooier te maken. Goed handelen loopt stuk op onbegrip en hardheid, terwijl slecht handelen erkenning, macht en zelfs navolging oplevert. Dansend de ondergang tegemoet, wat de consequenties ook mogen zijn. En het engste van alles: de gekte van de één kan de lont in het kruit steken van anderen die zich gemarginaliseerd en machteloos voelen. Of zoals Tom Poes ooit verzuchtte in 'Het Monster Trotteldrom': 'De meerderheid heeft ontdekt dat wijzelf het monster zijn. Wij zijn een voorgeraakt volk, eendrachtig en eensgezind. Hoe komen we zo gek?” (...) “Een menigte wordt altijd een monster dat ervan houdt dingen kapot te maken en zo.”

Geweldig genoten van deze film. Alles zo goed opgebouwd en de sfeer, muziek en het acteerwerk zijn fenomenaal. Dit is precies wat je met zo’n interessant personage als the Joker kan doen. Geweldige invalshoek. Maar jammer dat dit niet het begin is van een nieuw universum waarin uiteindelijk the Batman ook ontstaat. Hoewel de moord op de ouders van Bruce Wayne dit wel doet vermoeden. Maar zoals al is geschreven is Joker een op zichzelf staande film. Jammer, want had graag meer van dit gezien. Heb echt 2 uur lang genoten en de tijd vloog voorbij!

Een van de beste films die ik dit jaar heb gezien, waarbij zij aangetekend dat ik bijna altijd dit soort 'grote' Amerikaanse films verafschuw.

Joker is onAmerikaans Amerikaans in zijn tragiek, zijn zelfspot, in zijn onbeslisbare grens tussen realisme en absurdisme, en in zijn ongelikte visie op Amerika anno nu.

controversieel en intrigerend.

gaat totaal niet hoe je het verwacht al kan je in deze tijd spoiler bijna niet vermijden .

is het een homage ? deels wel natuurlijk .

Maar het feit dat sommige 'lines 'al geheel zijn over genomen door het net zegt ook veel .

de quote over dat er van je verwacht word je normaal te gedragen ,terwijl je ernstig ziek bent .

bijvoorbeeld . het worden / zijn moderne klassiekers .

de dans scenes waren mij a bit too much .

maar de art house liefhebbers zullen er wellicht van smullen .

die lach van Joaquin Phoenix , waarbij je de pijn hoort van als je eigenlijk al zoveel hebt gehuild ( ik herinner me me het als kind ) dat het fysiek pijn doet in je keel .'

zeg maar die brok .

maar dan verbloemt als lach , dat alleen al is een oscar waard .ik voelde zijn pijn.

wat me ook opviel wat dat DC alles er aan wilde doen om een "gritty 'duistere en realistische kant op wilde gaan na de dark knight trilogie .

en daar in behoorlijk faalde .

maar dan zo terug komt .

Dit is ook duister en gritty en somber , maar toch weer op een geheel eigen wijze .

zo verrassend en nieuw ( ja nieuw ondanks het overduidelijke leentjebuur van taxi driver .

maar wie geinspireerd is door een van de grootste film klassiekers van de vorige eeuw hoeft zich daar niet voor te schamen , helemaal als het zo gedaan is , al is De Niro wel een heel erge overduidelijke link .

meesterwerk .

“The worst part of having a mental illness is people expect you to behave as if you don't.”

Wauw wat een te gekke film. De velle discussies hier in het forum en op andere sociale netwerken wat met film te maken heeft heb ik intens gevolgd. Alleen bleef ik wachten tot ik deze film zag omdat ik in een wat rustigere zaal wou gaan zitten, dat is helaas al mislukt omdat zelfs na volgens mij een maand na de release de zaal nog bom vol met mensen zat, en iedereen was muisstil behalve de vrouw naast mij. De film maakte vanaf minuut één tot het slotscene indruk op mij, en volgens mij ook op de rest van de zaal. De psychologische aandoening raakte je, en ik heb echt genoten hoe deze film naar voren werd geschoven. Alle negativiteit zette ik al gauw aan de kant, en misschien ben je het niet eens met mij dat kan, omdat de film voor sommigen een andere verwachtingspatroon had. Zo was ik met vijf vrienden aanwezig bij deze film, één daarvan vond het ook het zelfde als wat ik deed, twee anderen vonden hem goed maar waren er niet zo positief als mij over te spreken en eentje vond het helemaal niks, die verwachtte meer geweld. Ik snap het allemaal best maar voor mij is de film geslaagd.

Misschien was het wel te verwachtten dat ik deze film geweldig ging vinden. Want buiten het fantastische acteerwerk van Joaquin Phoenix is de Joker in het algemeen één van mijn favoriete filmpersonages. Hoewel voor mij persoonlijk nog steeds wel de voorkeur uit gaat naar Heath Ledger, en in mijn ogen is zijn rol nog door geen enkele persoon vervangen al kwam Joaquin wel erg dichtbij.

De cast was geweldig. Ik heb hem net al geprezen maar Joaquin Phoenix speelt de rol echt adembenemend. Zo diep en rauw maar ook echt heel mooi, hij laat zeker van zijn gezicht aflezen dat hij niet helemaal honderd procent is, maar mentaal toch een bepaalde ziekte met zich mee draagt. Gewoon de gezichtsuitdrukkingen en het lachje waren voor mij al wel genoeg. En ook Robert De Niro speelde een leuke rol, wel wat kleiner maar wel erg vermakelijk. Voor de rest had de cast hier en daar nog wat leuke acteurs maar die staken er niet zo hoog boven uit.

“For my whole life, I didn't know if I even really existed. But I do, and people are starting to notice.”

De film weergeeft het ontstaan van mijn favoriete persoon: the joker. Maar er schuilt een gevoelige man achter deze wrede moordenaar. Arthur Fleck is een man van middelbare leeftijd die samen met zijn moeder in een vies flatje woont ergens in Gotham City, of ook wel gewoon New York City maar dan uit de comics. Arthur is een man die psychologisch niet helemaal in orde is, en vroeger als kind is mishandeld. Het verhaal van de film is dus best interessant om te volgen, hoe een gek word gemaakt door de stad en de wrede wereld.

Arthur is namelijk een persoon die constant geteisterd word door negativiteit uit deze wereld. Arthur wil graag komiek worden, maar om komiek te zijn moet je grappig zijn wat hij eigenlijk niet is. Ook leeft hij met één of andere stoornis waardoor hij constant moet lachen en dit niet tegen kan houden. Op een dag word hij in elkaar geslagen door een paar straatschoffies en zo word hem een geweer aangeboden door een mede clown/collega. Deze valt uit zijn broek in het kinderziekenhuis waarna hij ontslagen word. Met pistool op zak zit hij in de metro waar hij wederom in elkaar geslagen word door drie rijke jongeren. Hij vermoord de drie jongens en zo word de beroemde Joker geboren, al heeft Arthur dit in het begin nog niet echt door.

Hij gaat vrolijk door met zijn leven maar dit word verstoord als zijn optreden in de komiekbar word vertoond op televisie en hierna word uitgenodigd om langs te komen. Hij komt langs, en de ware joker was geboren, het paarse pak en de schmink. Hij verteld hier dat hij de drie jongens had vermoord en daarna schoot hij DeNiro dood. Die laatste scene wat ik noemde was wel echt mijn hoogtepunt. Alle aspecten en kenmerken van de Joker kwamen hier naar boven. Het nonchalant zitten op de stoel als of het hem weinig uitmaakt, en de psychopaat hem zelf kijkend naar de wereld. Geweldig.

We kunnen denk ik nog wel even door gaan zo maar het lijkt me duidelijk dat ik waanzinnig heb genoten van de film. Ik ga zeker overwegen hier dus het blauwe schijfje nog een keer van te halen wanneer deze verschenen is, omdat ik hem sowieso nog een keer wel wil zien. Toffe avond, toffe film, zoals ik me al wel een beetje had voorgesteld.

5.0*

Joaquin Phoenix speelt erg goed in deze Joker. Helaas staat hij er grotendeels alleen voor om het niveau van de film hoog te houden, wat bijgevolg ook maar half lukt. Of het nu om de realiteit gaat of een waanvoorstelling voorstelt, het grootste probleem met Joker is dat de overige karakters allesbehalve menselijk zijn. Hierdoor is er geen chemie op het doek te bespeuren en lijkt Joker soms meer op een clichématige registratie (om uiteindelijk enkele maatschappijkritische punten te maken) dan een film die leven uitstraalt. Eerder plastiek. Mooi in beeld gebracht plastiek en met af en toe een beter(e) clip/fragment, dat wel.

2 weken geleden alweer gezien, en eerste keer dat ik hier een mening schrijf! ?

Film was een stuk beter uitgepakt dan ik verwacht had. Sfeer is heel somber, hoewel sommige grappige stukjes de mood wel iets lichter maakt en fijner weg laat kijken. Joaquin Phoenix is geweldig als de joker, hij zorgt er wel voor dat je sympathie krijgt voor hem, voor de persoon die hij was voordat hij een bad guy werd. Verhaal bleef boeiend, ookal heeft het veel weg van Taxi Driver, vind ik Joker persoonlijk wel beter. Het einde vond ik zelf heel vet, in plaats van dat je niet weet wat wel en wat niet gebeurd is, laten de makers je zelf bepalen wat je in het hele Batman & Joker verhaal vind passen, en je kan er lang over door blijven praten. Sowieo beste film van 2019 tot nu toe voor mij!?

Grimmig en gewelddadig, maar soms ook grappig. Joker geeft een sombere maar intrigerende blik in hoe de labiele Arthur transformeert in misschien wel de meest iconische supervillian van allemaal. Joaquin Phoenix is dankzij zijn maniakale vertolking van The Joker onderhand wel rijp voor een Oscar. Al met al mijn favoriete film uit 2019.

Een film die het toch vooral moet hebben van het acteerwerk van Joaquin Phoenix. Hij speelt eerlijk, pijnlijk en vol emotie. Sympathiek wordt hij nergens, maar zijn verknipte gedrag kun je ergens wel plaatsen.

Echter, er continu voor proberen te zorgen dat de kijker zijn beweegredenen snapt is nu ook de grote valkuil van de film. Van subtiliteit is er bij de makers geen sprake.
Zo moeten we er continu op gewezen worden dat Arthur toch zeker psychische problemen heeft (zoals met het weinig poëtische citaat over psychische problematiek in zijn dagboek). Uit het subplotje met de buurvrouw moet zeker heel duidelijk blijken dat het zich in zijn fantasie afgespeeld heeft. Ook moet er moet steeds benadrukt worden dat de slachtoffers alleen degenen zijn die zich ook tegen Arthur gekeerd hebben, zoals nog maar eens extra verduidelijkt door het bezoekje van twee clowncollega’s, waarbij de een wordt vermoord en de ander mag vertrekken. En ga zo maar door.

Het is een valkuil waar veel (Amerikaanse) films en series in tuimelen. Onderschatten zij het publiek? Of willen ze ervoor zorgen dat er geen “ongewenste” interpretaties zullen ontstaan? Ik heb geen idee, maar het zorgt in dit geval helaas voor een wat lagere score dan er potentieel in had kunnen zitten.

Desondanks zeker een bioscoopbezoekje waard!

Joker(2019) is op zich qua opbouw goed in elkaar gezet. Joaquin Phoenix doet het erg goed. Kan er niet omheen door te concluderen dat hij net als Heath Ledger zijn rol in een grote lust van morbiditeit wist neer te zetten, maar dat even ter zijde. Ik twijfel of Todd Phillips wel de regisseur was die deze film goed weet te etaleren. Blijf met de gedachte dat er meer in had gezeten.

Deze ook eens geprobeerd en wat een deprimerende film is het geworden.

Ze hebben er wel een goed verhaal rond gebouwd en hebben er ook een realistisch personage van gemaakt. Joaquin Phoenix deed het uitstekend.

Het is zeker geen superheldenfilm.

Ik vond hem wel de moeite om gezien te hebben.

Sterke film, hoewel misschien niet zo sterk als ik hoopte.

De enscenering en sfeer is uitstekend natuurlijk maar hoewel Phoenix hem grandioos neerzet is Fleck wel een erg irritant figuur.

Zo irritant zelfs dat ik er halverwege wel klaar mee was maar precies op dat moment kwam de omslag naar Joker. Just in time dus.

Wat volgt is een zalige anarchistische afsluiting. Joker al dansend op de trap, love it.

Maar door de eerste helft toch een slechts kleine 4*

net klaar, had er erg veel van verwacht. En ondanks dat het een hele andere film was dan ik verwachte, ik had meer actie en minder drama verwacht, heb ik 2 uur met volle teugen genoten. Mooie setting, goede bijrollen, mooi verhaal, zeer goede soundtrack en above all een briljante Joachim Phoenix. Wat mij betreft de grote winnaar van de film en grote kanshebber voor een Oscar. Absoluut de moeite waard om te kijken, mits dit natuurlijk jouw genre is. Maar smaken verschillen, dus er zullen ook mensen zijn die het niks vinden. Ik in ieder geval niet, topper.

Ja Dit is gewoon goed hoor. Ik snap dat iets wat door vele wordt geprezen,dat moet de purist natuurlijk verafschuwen, dé ware filmkenner. En ook Ik val normaal ook niet voor die lichaams veranderingen om een oscar te bemachtigen, een mooie vrouw die lelijk wordt ,een gespierde wordt dun,of juist te dik. En dergelijke Hollywood praktijken.

Phoenix speelt gewoon immens goed, ik kan niet anders voorstellen dan dat hij helemaal in de rol verdween. De godspeed emperor achtige soundtrack werkt trouwens ook goed. De eerste 5 sterren die ik (volgens mij) een film geef van de laatste jaren.

Uitstekende film waarin een man, die nog bij zijn moeder woont, een baantje heeft als clown in de stad. Een karakterstudie over een villain in de maak gecreëerd door de maatschappij. Sober van toon, een trage opbouw en in dat opzicht ook een uitstekende finale. Joaquin Phoenix overtuigd in zijn geheel (zelfs zijn psychotische lachen komt geloofwaardig over). Voor regisseur Todd Phillips is dit zeker een change of pace.

Fenomenale film!

Ik was vooral benieuwd of Phoenix in de buurt zou komen van de legendarische prestatie van Ledger. Alhoewel beiden een wereldprestatie leveren is vergelijken eigenlijk zinloos omdat in 'the Dark Knight' Joker echt afhankelijk is van Batman, hij kan zelfs niet zonder hem, en in 'Joker' had de lijn met Batman er gerust uitgehaald kunnen worden. Ook zie je in deze film hoe hij zo geworden is en in Nolans versie verschijnt hij zomaar op het toneel zonder enige voorgeschiedenis.

Laat ik het er maar bij houden dat beide acteurs een geweldige rol neerzetten en hiermee ook de Joker-rol van Jack Nicholson in hun schaduw zetten. Wat in het voordeel van Phoenix spreekt is dat hij de loodzware erfenis van Ledger en de torenhoge verwachtingen van het publiek met zich meedroeg.

Wat betreft het verhaal, ook dit leunt volledig op Phoenix. Alhoewel de Niro en Zazie Beetz hun bijrollen prima invullen worden ze volledig weggeblazen door Phoenix. Alhoewel dit verhaal zich natuurlijk in Gotham afspeelt heb je als kijker eerder het idee dat het zich in een grote Amerikaanse stad afspeelt. Wel een stad met z'n eigen regels en wetten, dat wordt al snel duidelijk.

Toch kan je eigenlijk alles wat zich verder in en rondom de film beweegt buiten 'Joker' om als bijzaak beschouwen. Phillips heeft er een rauwe en overdonderende karakterstudie van proberen te maken en dat is hem erg goed gelukt.

4.5*

Met al het nieuws rondom deze film had ik toch iets meer verwacht. In het kort...

Phoenix heeft het perfect gedaan. De Niro was zo te zien heftiger geschminkt dan Phoenix. De vervolgfilms hiervan gezien te hebben, de Batman films mét Joker dus, is een pré en maakt het verhaal wat inzichtelijker. Alleen moet de Joker zo'n beetje een bejaarde zijn als Bruce Wayne de Batman gaat uithangen.

Tja, dat iemand door zijn psychische toestand vreemde dingen gaat uithalen komt duidelijk in de film naar voren (en is op vandaag zo'n beetje wekelijks in het nieuws.....).

Typische sfeer in deze film, goede muziek, maar voor mij géén topper.